Қабықшадағы геморрагиялар және интерстициальды цистит диагностикасы
Glomerulation
Гломеруляция – немесе сібір қуығының қан кетуі – интерстициалды циститпен байланысты. Диагностика критерийлері, себептері, және зерттеулер туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гломерляция – интерстициалдық циститтің (IC) кейбір түрлерімен байланысты деп есептелетін қуық қан кетуі. Қуықта гломерляциялардың болуы, сондай-ақ петехиальді қан кетулер деп аталатын бұл құбылыс, қуық қабырғасының зақымдалғандығын, тітіркенгендігін және/немесе қабынуын көрсетеді. Петехиальді қан кетулер нүктелі қан кетулерден пайда болады. 1987 жылы жасалған Ұлттық диабет, ас қорыту және бүйрек аурулары институтының (NIDDK) IC диагностикалық критерийлері IC диагнозын қою үшін гломерляциялардың немесе Ханнердің ойық жараларының болуын міндетті етті және кейбір клиникалық сынақтарға қатысуға жарамдылықты анықтау үшін бүгінге дейін қолданылуда. Дегенмен, басқа зерттеулер IC диагнозын қою үшін қолданылатын гидродестенсия процедурасының өзі осы ұсақ қан тамырларының зақымдануына себеп болуы мүмкін деген болжам жасады. Зерттеулерде симптомдары жоқ адамдарда да гломерляциялар табылды, бұл олардың IC маркері ретінде қолданылуына болмайтынын көрсетеді. Алайда, бұл байланыс па, себеп-салдар қатынасы ма екенін анықтауға бағытталған күш-жігерлер гломерляциялардың простата қатерлі ісігі бар адамдарда жиі кездесетінін, бірақ олардың маңызды болжамдық көрсеткіш емес екенін көрсетті.
Glomerulation refers to bladder hemorrhages which are thought to be associated with some types of interstitial cystitis (IC). The presence of glomerulations, also known as petechial hemorrhages, in the bladder suggests that the bladder wall has been damaged, irritated, and/or inflamed. Petechial hemorrhages originate from punctuate hemorrhages. The National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases (NIDDK) Diagnostic Criteria for IC, developed in 1987, required the presence of glomerulations or Hunner's Ulcers for diagnosis of IC and is still used today, to determine eligibility for some clinical trials. However other research has theorized that the hydrodistention procedure used for the diagnosis of IC itself may have created these tiny broken blood vessels. Studies have found glomerulations in asymptomatic populations, suggesting that they are not applicable as a marker for IC. However, efforts to determine whether this is association or causation have concluded that while glomerulations may be a common finding in individuals with prostate cancer, they are not a significant predictor.
Презентация
Гломеруляциялар шашақтағы шашақтас/тор пішіндері, дақтар немесе шашақтағы кішкентай қызыл нүктелер түрінде көрінеді. Гломеруляциялар зақымдану түрі мен орналасқан жерін ескере отырып, бес деңгейге бөлінеді: 0 деңгей (қалыпты шырышты қабық), I деңгей (кем дегенде екі квадрантта петехиялар), II деңгей (ірі шырышты қабық асты қан кетуі), III деңгей (диффузды, жаппай шырышты қабық асты қан кетуі) және IV деңгей (шырышты қабықтың зақымдануы, қан кетуімен немесе қан кетусіз). NIDDK-ның IC зерттеулеріне қатысу критерийлеріне сәйкес, гломеруляцияны тексеру шашақтың гидродистенциясынан кейін жүргізіледі. Бұл процедурада 1-2 минут бойы 80-100 см қысыммен шашаққа су құйылады. Шашақтан су шығарылғанда гломеруляциялар пайда болуы мүмкін. IC ретінде қарастырылуы үшін, бұл шырышты қабық асты қан кетулер шашақтың кем дегенде 3 квадрантында болуы керек, әр квадрантта 10-нан астам гломеруляция болуы тиіс. Гломеруляциялар цистоскоптың өтетін жолында болмауы керек, себебі бұл жарақатты көрсетеді.
Glomerulations appear as checkerboard/lattice patterns, splotches, or pinpoint sized red marks on the bladder. Glomerulations are classified into five grades that take into consideration the type and location of injury: Grade 0 (normal mucosa), Grade I (petechiae in at least two quadrants), Grade II (large submucosal bleeding), Grade III (diffuse global submucosal bleeding), and Grade IV (mucosal disruption, with or without bleeding). According to NIDDK criteria for inclusion in IC studies, examination for glomerulations is performed following hydrodistention of the bladder. In this procedure, water is instilled into the bladder to a pressure of 80–100 cm for 1–2 minutes. When water is drained from the bladder, glomerulations may appear. To be considered as IC, these submucosal hemorrhages must be present in at least 3 quadrants of the bladder with over 10 glomerulations per quadrant. Glomerulations should not be along the path of cystoscope which may suggest trauma instead.
Патофизиология
Гломерляциялардың патофизиологиялық механизмі белгісіз және талқыланады. Гломерляцияның тағы бір мүмкін механизмі – қамыт безіндегі ангиогендік өсу факторларының артық өршуі. Гломерляциялар гидродистенция процедураларында да кездесетіні дәлелденген. Гидродистенцияның толтыру кезінде, қамыт безі созылғанда ақ түсті талшықты шоғырлар көрінеді. Бұл талшықты шоғырлар созылғанда қан ағымы тоқтатылады. Осы созу кезеңінен кейін, босату кезеңі қан ағымын қайта жандандырады. Осы кезде капиллярлардан қан кетуін байқауға болады. Маст жасушалары, T және B жасушаларының санының артуы қамыт безінің эпителийін көбірек өткізгіш етеді. GAG қабатының зақымдануы, әдетте сирек кездесетін, ангиогендік молекулалармен байланысатын жабысу факторларының көбірек бөлінуіне алып келуі мүмкін, бұл жараның жазылуын ынталандырады. Нәтижесінде, жабысу факторларының артуы, маст жасушаларынан ангиогендік факторлардың шамадан тыс өндірілуі және GAG қабатының бұзылуы тіндің фиброзына әкеледі. Бұл IC диагнозын қою үшін қатаң критерийлерді белгілеу мақсатында емес. Интерстициалдық цистит сондай-ақ VEGF (қан тамырлары эндотелийлік өсу факторы) және PD-ECGF (тромбоциттен туындаған эндотелийлік жасушалар өсу факторы) сияқты ангиогендік факторларды тудырып, неоваскуляризацияға себеп болуы мүмкін. IC немесе BPS-ке байланысты субмукозада пайда болатын осы жаңа және нашар тамырлар гидродистенция кезінде жарылуы мүмкін, бұл гломерляцияға алып келеді. Көптеген нұсқаулар гломерляцияны BPS/IC диагностикалық критерийі ретінде қолданбайды. 2014 жылы PubMed-те жүргізілген жүйелі әдебиеттерді шолу нәтижесінде гломерляцияның дәрежесі мен BPS/IC арасында тұрақты байланыс анықталған жоқ. ESSIC нұсқаулығында гломерляция Хуннер жаралары жоқ қамыт безі синдромын (BPS) түрлі категорияларға бөлу үшін ғана қолданылады: 1-түрлі BPS (гломерляциясыз) және 2-түрлі BPS (гломерляциямен). Американдық урологиялық қауымдастығының нұсқаулығы цистоскопияда гломерляция анықталуы мүмкін екенін, бірақ ол BPS/IC үшін ерекше емес екенін көрсетеді. Гломерляцияның жоғары деңгейі басқа урологиялық жағдайларда да байқалады, мысалы, қанағаттанарлық простата гиперплазиясы, жоғарғы несеп жолдарының тастары, простатит және т.б., бұл оны диагностикалық маркер ретінде пайдалануға кедергі келтіреді. Қамыт безінің ауыр қан кетуі кезінде ұзақ мерзімге жататын болуы мүмкін. Дегенмен, гломерляция симптоматикалық қамыт безі синдромында да, симптоматикалық емес қамыт безі синдромында да кездеседі. Гломерляцияның несеп шығару симптомдарының ауырлығына, өмір сапасына, қамыт безінің қабынуына немесе қамыт безінің сыйымдылығына байланысты екенін көрсететін тұрақты дәлелдер жоқ. Интерстициалдық циститпен ауыратын адамдарда Америка урологиялық қауымдастығы (AUC) және Канада урологиялық қауымдастығы (CUA) сияқты нұсқаулар гломерляциясы бар және жоқ адамдар арасында емдеу стратегияларын ажыратпайды. Фулгурация Хуннер зақымдануы бар интерстициалдық цистит үшін үшінші қатарлы емдеу ретінде қарастырылса да, нұсқаулар оны гломерляцияны емдеу үшін ұсынбайды. Алайда, гломерляцияның болуы емдеу нәтижелеріне әсер ететініне сенімді дәлелдер жоқ. Традициялық IC терапиясымен қатар, диетаның өзгеруі өзін-өзі күтудің маңызды стратегиясы болып табылады, өйткені қамыт безіне тітіркендіретін тағамдар адамдарда болатын симптомдарды нашарлатады. Қышқыл және/немесе кофеинге жоғары құрамдас тағамдардан (барлық кофе, қара шай, жасыл шай, газдалған сусындар, диеталық газдалған сусындар, жасанды тәттілендіргіштер және көптеген жеміс шырындары) аулақ болу керек. Күнделікті мақсат – қамыт безі қабырғасын тыныштандыру, тітіркендірмеу.
The pathophysiologic mechanism of glomerulations is unknown and debated. Another possible mechanism of glomerulation is over expression of angiogenic growth factors in the bladder. It has been shown that glomerulations are also presented under hydrodistension procedures. During the filling portion of hydrodistension, one can see white fibrous bundles as the bladder is stretched. When stretched, blood flow is interrupted in these fibrous bundles. After this stretching phase, the emptying phase allows blood flow to resume. This is where one can see bleeding from capillaries. along with the increased presence of mast cells, T cells, and B cells causes the bladder epithelium to become more permeable. Injury to the GAG layer may lead to increased release of adhesion factors that bind to angiogenic molecules, which generally have little presence under normal conditions, to promote wound healing. Ultimately, increased adhesion factors and overproduction of angiogenic factors from mast cells and disruption of the GAG layer results in tissue fibrosis. It was not intended to set strict criteria for the diagnosis of IC. Interstitial cystitis may also induce angiogenic factors including VEGF (vascular endothelial growth factor) and PD ECGF (platelet derived endothelial cell growth factor) resulting in neovascularization. Formation of these newer and weaker vessels in the submucosa associated specifically with IC or BPS, may rupture during hydrodistention causing glomerulation. Many guidelines do not use glomerulations as a diagnostic criteria for BPS/IC. In a 2014 review of systematic literature searches on PubMed, there were no consistent correlation between the grade or severity of glomerulation and BPS/IC. In the ESSIC guideline, glomerulations are only used to further differentiate bladder pain syndrome (BPS) without Hunner's ulcers into different categories: BPS Type 1 (without glomerulations) and BPS Type 2 (with glomerulations). The American Urological Association guideline mentions that glomerulations may be detected on cystoscopy, but that it is not specific for BPS/IC. High rates of glomerulations have been observed in other urological conditions such as benign prostatic hyperplasia, upper urinary tract stones, prostatitis, etc. which challenges its use as a diagnostic marker. In severe bladder hemorrhages, prolonged hospitalization may occur. However, glomerulations can occur in both symptomatic Bladder Pain Syndrome and non symptomatic Bladder Pain Syndrome. There is no consistent evidence that glomerulations are correlated to severity of urinary symptoms, quality of life, bladder inflammation, or bladder capacity. In people with interstitial cystitis, guidelines such as the American Urological Association (AUC) and Canada Urological Association (CUA) do not differentiate treatment strategies between those with and without glomerulations. While fulguration is listed as a third line treatment option for interstitial cystitis with Hunner's Lesions, guidelines do not recommend it to treat glomerulations. However, there is a lack of consistent evidence that the presence of glomerulations affects treatment outcomes. In addition to traditional IC therapies, diet modification remains a core self care strategy as foods that are irritating to the bladder dramatically worsen the symptoms that people may experience. Foods high in acid and/or caffeine (such as all coffees, regular teas, green teas, sodas, diet sodas, artificial sweeteners and most fruit juices) should be avoided. The daily goal should be to soothe rather than irritate the bladder wall.