Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ, Коннектикут штатында орналасқан, су асты кемелерімен әйгілі Гротон қаласы.
A town located in Connecticut, United States known for submarines. the Town of Groton
Тарих
Гротон 1705 жылы Нью-Лондоннан бөлініп шыққанда құрылды. Қала Англиядағы Саффолк графтығындағы Гротонның атымен аталып, сол қаланың құрметіне қойылған. Ол құрылғанға дейін жүз жыл бұрын Ниантик тайпасы Темза және Паукатук өзендері арасындағы аймаққа қоныстанған, бірақ кейін Род-Айленд штатының Вестерли қаласына көшіп кеткен. Бұл жерге келгендердің арасында Мохаук тайпасының бір тармағы – пекоттар болды. 1614 жылдың жазында пекоттар алғаш рет еуропалықтармен кездесті. Олар еуропалықтардың тауарларына, мысалы, болат пышақтарға, инелерге және аяқ киімге тері айырбастап сауда жасады. 1633 жылы голландтар олардан жер сатып алып, тері саудасы орталығын ашты. Осы уақытта ағылшыздар жергілікті тайпалардан қоныстану үшін жер сатып алды. Голландтар пекоттардың басшысын қасақана өлтіргендіктен, пекот тайпасы кек қайтарды, бұл 1636-1638 жылдардағы Пекот соғысына әкеп соқты. 1637 жылдың 26 мамыр түнінде отаршыл әскер Мистик өзені маңындағы пекот ауылына келді. Ауылды қоршап тұрған қоршаудың тек екі ғана шығу жолы болды, сол кезде полковник Джон Мейсон ауылды өртеп, шығу жолдарын жабуға бұйрық берді. Қоршаудан өтуге тырысқандар атып өлтірілді, ал сәтті өтіп кеткендер Наррагансет әскерінен қаза тапты. Жер егіншілікке қолайсыз болғанмен, аймақтың су жолдары сауда мен коммерцияға мүмкіндік берді, соның нәтижесінде Гротон теңіз саудагерлерінің қаласына айналды. Көптеген адамдар кеме жасаумен айналыса бастады, ал саудагерлер Массачусетс шығанағы мен Плимут колониясына азық-түлік, құрал-жарақ, қару және киім сатуға барып келді. Джон Лидс – ең алғашқы кеме жасаушы, ол Англияның Кент қаласынан келген теңіз капитаны еді. Ол 20 тонналық бригантина, алдында тік, артында көлденең желкендері бар екі мачталы кеме жасады. Томас Старр 67 тонналық тік мұртты кеме, ал Томас Лэтам 100 тонналық бригті Гротон жағалауында толық жабдықталған күйі суға түсірді. Гротон қаласында салынған берік кемелер Кариб теңізіндегі аралдармен өте табысты сауда жасады.
Groton was established in 1705 when it separated from New London, Connecticut. The town was named after Groton, Suffolk in England. A hundred years before it was established, the Niantic people settled in the area between the Thames River and Pawcatuck River, but they eventually settled in Westerly, Rhode Island. The newcomers to the land were the Pequots, a branch of the Mohawk people who moved eastward into the Connecticut River Valley. The summer of 1614 was the first time that the Pequots encountered white settlers. They started trading furs for the settlers' goods, such as steel knives, needles, and boots. In 1633, the Dutch bought land from them and opened a fur trading post. Meanwhile, the English bought land for settlement from the local tribes. The Dutch had unintentionally killed the Pequots' chief, and this prompted revenge by the Pequot tribe, and this escalated into the Pequot War (1636–1638). On the night of May 26, 1637, the Colonial forces arrived outside the Pequot village near the Mystic River. The palisade surrounding the village had only two exits, and their leader Colonel John Mason gave the order to set the village on fire and block off the exits. Those who tried climbing over the palisade were shot; anyone who succeeded in getting over was killed by the Narragansett forces. The land was poor for farming, but access to the region's waterways left room for commerce and trade, and Groton became a town of oceangoing settlers. Most of the community began to build ships, and soon traders made their way to Massachusetts Bay Colony and Plymouth Colony to trade for food, tools, weapons, and clothing. John Leeds was the earliest shipbuilder, coming as a sea captain from Kent, England. He built a 20 ton brigantine, a two masted sailing ship with square rigged sails on the foremast and fore and aft sails on the mainmast. Thomas Starr built a 67 ton square sterned vessel, and Thomas Latham launched a 100 ton brig on the Groton bank with mast standing and fully rigged. The sturdy ships built in Groton engaged in highly profitable trade with the islands of the Caribbean.
XIX ғасырдың басында
Революциялық соғыстан кейін көп ұзамай Гротон өзінің коммерциялық қызметін қайта орнатуға кірісті. Кеме жасаушылар қайтадан жұмыс істеуге кірісті: 1784 жылы "Victory", 1785 жылы "Success", ал 1787 жылы 164 тонналық "Nancy" және 5 шлоп салынды. Мистик өзенінің бойындағы кеме жасаушылар ең көп жұмыс істеді. Бұл кемелер Флоридаға сапарлады, ал олардан түскен пайда Мистикті қаланың ең гүлденген бөлігіне айналдырды. 1784 және 1800 жылдар аралығында Гротонде 32 кеме салынды. 1800 жылдан 1807 жылға дейін тағы 28 кеме салынды, бірақ содан кейін эмбарго актісінен кейін бизнес кенеттен тоқтап қалды. 1812 жылдың маусым айында АҚШ Ұлыбританияға соғыс жариялады. АҚШ-тың көптеген шағын флоттары Темза өзенінде тоқтатылған еді. Бұл 1781 жылғы Гротон-Хайтс қырғыны қайталанады деген қорқынышпен Гротон тұрғындарын қорқытты, көптеген тұрғындар қауіпсіздік үшін ішкі аймаққа қашты. Қашып кетпегендер қорғаныс пен милиция талап етті. Олар бір тасқа бекініс салып, онда бір ғана зеңбірек орнатып, үнемі күзет жүргізді. Форт жақын жерде тұратын әйелдің құрметіне "Форт Рейчел" деп аталды. Британдықтар шабуыл жасаған жоқ, бірақ Гротонның саудасын қиындатқан блокада құрды. 1814 жылдың 12 тамызында, британдықтар Стонингтонға шабуыл жасағаннан кейін, Мистиктегі бірнеше адам британдық баржаны Гротон Лонг-Пойнтқа шақырып, 2600 доллар сыйлық ақша алды. Мистиктегі адамдар бір шлюпты басып алып, оның жүгін кейін 6000 долларға сатты. Сонымен қатар, 17 Мистик жігіті британдық блокададан құтылу үшін "спар торпедасы" деп аталатын жаңа қаруды сынап көрді. Олар торпеданы Нью-Йорктан әкелді, оның ұзындығы 9 метр, диаметрі 4 метр, ал бір ұшында 12 метрлік көлденең таяқшасы болды. Бірінші әрекетте торпеда суға түсті, екінші әрекетте жарылғыш зат "Рамиллис" кабеліне ілігіп, жарылды. Барлық адамдар британдық кемеден атылған оқтардан және Эстерн-Пойнттағы американдық күзетшілерден аман-есен жағаға жетті. Гротон соғыс аяқталғанын 1815 жылдың 21 ақпанында естіді. Құрғақта қалған фрегаттар сәуір айында Темзадан кетіп, Гротонды теңіз ісін жалғастыруға қалдырды. 1812 жылғы соғыстан кейін кит аулау Гротон экономикасының маңызды бөлігіне айналды, бірақ көптеген экспедициялар әлі де мөр терісі үшін жасалды. 1820 жылға дейін мөр аулаушылар Антарктидаға баратын, онда кемелері оларды тастап кететін. Олар мөрлерді өлтіріп, терілерін дайындауға бірнеше апта жұмсайтын, содан кейін кемелері қайтып келгенше күтетін. 1830 жылға қарай кит аулау Мистиктің негізгі кәсібіне айналды. 1846 жылға қарай Гротон әлемдегі ең ірі кит аулау порттарының біріне айналды. Кит аулау қиын және қауіпті болды, бірақ жігіттер байлық табу үшін теңізге шығатын, сондай-ақ кейбіреулері болашақта кемеге капитан болады деп үміттенеді. 1865 жылы Эбенезер Морган ең табысты сапарлардың бірін жасады. Ол жүгін 150 000 долларға сатты. Үш жылдан кейін ол Аляска аумағында алғашқы американдық туды көтеріп, 45 000 мөр терісін жинады. Ол зейнеткерлікке шыққанда оның мүлкі 1 миллион долларға жетеді деп айтылды. Гротонның тағы бір ұлы Уильям Х. Аллен 25 жыл бойы кит аулайтын кемеге капитандық етті. Ескі теңізшілер "киттер су бетіне көтеріліп, арпунды күтеді" дейтін. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін 12 жыл бойы селектор болып жұмыс істеді.
Shortly after the Revolutionary War, Groton started to re establish its commercial activities. Shipbuilders began to build again; Victory was launched in 1784, Success was launched in 1785, and five sloops were built in 1787, along with the 164 ton Nancy. Shipbuilders along the Mystic River were the busiest. These ships went on trips to Florida, and the resulting profits made Mystic the most thriving part of the town. Between 1784 and 1800, 32 vessels were built in Groton. 28 more were built from 1800 to 1807, when business came to a sudden stop with the Embargo Act. In June 1812, the United States declared war on Great Britain. Most of the United States' small navy was landlocked in the Thames River. This frightened the people in Groton for fear that there would be a repeat of the Groton Heights massacre of 1781, and many residents fled inland for safety. Those that did not flee demanded protection and militia. These residents built a fort on a hill of rock that held one cannon and maintained constant guard. The fort was named Fort Rachel, after a woman that lived nearby. The British never attacked but created a blockade that ruined Groton's trade. Some men from Mystic lured a British barge to Groton Long Point on August 12, 1814, the day after the British attacked Stonington, gaining themselves 2,600 dollars in prize money. The men in Mystic captured a sloop, the cargo of which they later sold for 6,000 dollars. Seventeen Mystic men also tried out a new weapon called the spar torpedo to rid themselves of the British blockade. They brought the torpedo from New York; it was 30 feet (9 m) long, in diameter, and had a 12 feet (4 m) crossbar at one end. The men failed to sink On their first attempt, the torpedo went into the water; on the second attempt, the explosive caught on Ramillies cable and exploded. All the men made it safely to the shore while being fired at by the British ship and the American sentries at Eastern Point. Groton received word that the war was over on February 21, 1815. The land locked frigates left the Thames in April, leaving Groton to resume its marine pursuits. After the War of 1812, whaling became a very important part of Groton's economy, but most of the expeditions were still for seal skins. Before 1820, sealers went to Antarctica, where their ships would drop them off. They would kill the seals and then prepare the skins for some weeks, until their ship returned for them. By 1830, whaling had become Mystic's main business. By 1846, Groton became one of the world's prime whaling ports. Whaling was difficult and dangerous, but boys would go out to sea to make their fortune, nonetheless, in the hope that some of them would eventually come to command a vessel. In 1865, Ebenezer Morgan made one of the most profitable voyages. He sold his cargo for $150,000. Three years later, he raised the first American flag on Alaskan territory, and there he collected 45,000 seal skins. When he retired, it was said that his estate totaled up to $1 million. William H. Allen, another son of Groton, spent 25 years commanding a whale ship. Old sailors said that "whales rose to the surface and waited to be harpooned." When he retired, he spent 12 years working as a selectman.
XIX ғасырдың аяғы
1849 жылы Калифорнияда алтынның табылуы жылдамдыққа деген қажеттілікті тудырды, нәтижесінде көп мачталы және тік төртбұрышты желкендері бар жылдам «клипер» кемелері жасалды. Мистик өзенінің кеме жасаушылығында салынған ең маңызды кеме – «Эндрю Джексон» клипері болды. 1859 жылы ол Нью-Йорктен Сан-Францискоға 89 күн мен 4 сағатта жетті. Сол кезде Мистик өзенінің кеме жасаушылықтарында клиперлермен қатар, жүк тасымалдау кемелері де салынды. Мистик кеме жасау орындары Азамат соғысынан кейін көбірек жүк тасымалдауға қабілетті кемелерді салуды бастады. Азамат соғысы кезінде Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Гидеон Уэллс үш тәжірибелік темір кемелерді жеке кеме жасау орындарында жасап, оларды Конфедерацияның ағаш кемелеріне қарсы қолдануды қалаған. Нью-Хейвендік С.С. Бушнелл жобалаған, бомбаға төзімді бу кемесін салу үшін Гротон қаласындағы компания таңдалды. 100 адам жұмысқа алынды және жаңбыр не күн болсын, құрылыс жұмысы жалғасуы үшін үлкен сарай салынды. Кеме 130 күн ішінде теңізге сүңгітілуге дайын болды. Көптеген күмәнданушылар кеме тұзды суға түскенде батып кетеді немесе тоттанады деп ойлады, ал оның жүзіп кетуі мүмкін дегенге сенгендердің саны аз болды. 1862 жылғы Валентин күні «Галена» кемесінің теңізге сүңгітілуін көру үшін мыңдаған адам келді. Баяушылар оның қаз сияқты жүзіп кеткенін айтты. «Галена» шайқасқа қатысқанда 13 рет тесілді. 13 экипаж мүшесі қаза тауып, 11-і металл сынықтарынан жарақат алды. Азамат соғысы кезінде Мистик өзенінің екі жағындағы кеме жасау орындарында үкіметтік қызмет үшін 56 бу кемесі салынды. Соғыстан кейін көптеген пайдаланылмаған әскери бу кемелері пайда болды және 1870 жылдан кейін кеме жасау Гротон қала шегіндегі Ноанкке көшірілді. Ең ірі кеме жасау орындарының бірі 1827 жылы Ноанкте құрылған Палмер кеме жасаушылығы болды. 1860 жылы Гротон қаласында салынған теңіз теміржолы кемелерді жөндеу үшін судан шығаруға мүмкіндік берді, бұл көптеген бизнес пен табыс әкелді. Кеме жасаушылық 1913 жылға дейін жұмыс істеді, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайтадан қолданылды. Темір кемелерге сұраныс артты және олардың құрылысы жұмысшыларды Гротонға тартты. Тұрғын үй тапшылығы туды, сондықтан «Гротон риэлти» компаниясы қонақ үйлер мен коттедждерді салуды асықтырды. Жұмысшыларды әкелген кемелер де жылжымайтын мүлікке көп бизнес әкелді. Жаңа Лондон Әскери-теңіз асты кемелері базасы 1872 жылы Гротон қаласында Жаңа Лондон Әскери-теңіз кемежайы ретінде құрылды. 1915 жылы мұнда алғаш рет су асты кемелері орналасты, ал 1916 жылы ол ресми түрде су асты кемелері базасы деп аталды. Гротонға қазіргі Ледьярд қаласы да кіретін, ол 1836 жылы Гротоннан бөлініп шықты. Гротонның бастапқы орталығы әлі күнге дейін 184 және 117 тас жолдарының қиылысында, қазір қаланың солтүстік-орталық бөлігінде, Ледиардтың солтүстікке көшіп кетуіне байланысты Орталық Гротон деп аталады. Гротон орталығы қаладағы алғашқы мектеп, шіркеу, таверна және дилижанс шеберханасының орналасқан жері болды.
In 1849, the discovery of gold in California created a demand for speed that resulted in the creation of the clipper ship, a fast sailing ship with multiple masts and a square rig. The most important vessel built at the Mystic River Shipyard was the clipper ship Andrew Jackson. In 1859, it sailed from New York City to San Francisco in a record time of 89 days and 4 hours. Both clippers and sailing packets were built in the shipyards of the Mystic River at that time. The Mystic shipyards started building ships with a greater cargo capacity after the Civil War. Gideon Welles, Secretary of the Navy during the Civil War, wanted three experimental ironclad steamers to be built in private shipyards and used against the Confederacy's wooden fleet. A company in Groton was chosen to build a bomb proof steamer designed by C. S. Bushnell of New Haven. 100 men were hired, and a big shed was built so that construction could continue rain or shine. The ship was ready for launching in 130 days. There were many skeptics who believed that the ship would sink or corrode once it hit the salt water, and there were very few who thought that it might float. Thousands came to watch Galena's launch on Valentine's Day 1862. Reporters commented that she floated like a duck. When it came time for Galena to enter battle, she was pierced 13 times. Thirteen of the crew members were killed and 11 were wounded from flying metal fragments. During the Civil War, 56 steamships were built for government service in shipyards on both sides of the Mystic River. After the war, there were dozens of excess war steamships and, after 1870, shipbuilding moved up to Noank within the Groton town limits. One of the largest shipyards was Palmer Shipyard, established in Noank in 1827. A marine railway built in Groton in 1860 allowed them to pull vessels out of the water for repairs, which brought in a lot of business and money. The shipyard was running up to 1913 when one of the Palmer brothers died, but during World War I the shipyard was used again. Iron ships began to be demanded, and their construction attracted workers to Groton. Housing was beginning to run short, so Groton Realty had to hurry to build hotels and cottages. The ships which brought the workers in turn also brought more business to the Realty. The Naval Submarine Base New London was founded in Groton in 1872 as the New London Navy Yard. Submarines were first based there in 1915, and in 1916 it was officially renamed a submarine base. Groton used to include what is now the town of Ledyard, which separated from Groton in 1836. The original center of Groton is still known as Center Groton at the present day intersection of Route 184 and Route 117, now in the north central part of town, due to the departure of Ledyard to the north. Groton Center was the location of the town's first school, church, tavern, and stagecoach shop.
20 ғасыр
ХХ ғасырда кеме жасау саласы Мистик өзенінен Темза өзеніне көшті. Электрлік қайық қаланың ең ірі жұмыс берушісі болып табылады. Дегенмен, 1931 жылға дейін Electric Boat компаниясы су асты кемелерін жасауды негізінен Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River Shipbuilding компаниясы сияқты басқа кеме жасау орындарына тапсырды. Electric Boat 1911 жылы еншілес компания ретінде Нью-Лондон кеме және қозғалтқыш компаниясын (NELSECO) құру арқылы Гротон қаласында өнеркәсіптік қызметін бастады. NELSECO 1911–1925 жылдары Electric Boat компаниясы жобалаған су асты кемелері үшін негізгі қозғалтқыш өндірушісі болды. 1931 жылы "Катлфиш" Гротон қаласында салынған алғашқы су асты кемесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Electric Boat екі апта сайын бір су асты кемесін аяқтады. 1954 жылы Electric Boat әлемдегі алғашқы ядролық қуатпен жұмыс істейтін "Наутилус" су асты кемесін жасады. Қазіргі уақытта "Наутилус" қызметтен шығарылған және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің су асты кемелері кітапханасы мен мұражайында тұрақты түрде орналасқан, ол келушілерге ашық. Гротон қаласының ұзақ тарихы мен әлемдегі ең ірі су асты кемелер базасының бірі болуына байланысты, оны кейде "Әлемнің су асты кемелерінің астанасы" деп атайды. Ұлттық Екінші дүниежүзілік соғыс су асты кемелері ескерткішінің Шығыс бөлігі Гротон қаласында орналасқан, оның құрамында "Флэшердің" бөліктері де бар. Гротон және Стонингтон көшелік темір жолы 1904 жылы Гротон аймағын қамтамасыз ету үшін құрылған троллей желісі болды. 1928 жылы троллей желісі таратылып, оның орнына автобустар қойылды.
In the 20th century, the shipbuilding industry moved from the Mystic River to the Thames River. Electric Boat is the town's largest employer. However, until 1931, submarines designed by Electric Boat were subcontracted to other shipyards, primarily Fore River Shipbuilding in Quincy, Massachusetts. Electric Boat commenced industrial operations in Groton with the establishment of the New London Ship and Engine Company (NELSECO) as a subsidiary in 1911. NELSECO was the primary engine manufacturer for Electric Boat designed submarines 1911–1925. In 1931, Cuttlefish was laid down as the first submarine built in Groton. During World War II, Electric Boat completed submarines every two weeks. In 1954, Electric Boat launched Nautilus, the world's first nuclear powered submarine. Presently, Nautilus is decommissioned and open for visitors, permanently berthed at the U. S. Navy Submarine Force Library and Museum. Groton is sometimes referred to as the "Submarine Capital of the World," due to the long standing history of submarines in the town, and the fact that Groton has one of the largest submarine bases in the world. The National World War II Submarine Memorial East is located in Groton, including parts of Flasher. The Groton and Stonington Street Railway was a trolley line that was created in 1904 to serve the Groton area. The trolley was dismantled and replaced by buses in 1928.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – , оның ішінде құрлық – және , немесе 31,47%-ы су.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of , of which is land and , or 31.47%, is water.
Климат
Гротон ылғалды континенттік климатқа ие (Dfb).
Groton has a humid continental climate (Dfb).
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 39 907 адам, 15 473 шаруашылық және 9 980 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 16 817 тұрғын үй құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 83,61% ақ нәсілді, 6,95% қара немесе афроамерикалық, 0,83% американдық үндістер, 3,33% азиялық, 0,17% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 1,66% басқа нәсілдер және 3,45% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 5,01% құрады. 15 473 шаруашылықтың 33,4%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 50,5%-ы бірге тұратын күйеу жұбайлар, 10,5%-ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 35,5%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 29,2%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 9,5%-ында 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,41 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрады. Қаладағы халықтың жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 24,8%, 18-24 жас аралығындағылар – 11,8%, 25-44 жас аралығындағылар – 33,0%, 45-64 жас аралығындағылар – 18,3%, 65 жастан асқандар – 12,1%. Орташа жас – 32 жас. Әр 100 әйелге 104,7 еркек келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 105,5 еркек келеді. Шаруашылықтың орташа табысы 46 154 доллар, ал отбасының орташа табысы 51 402 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 36 204 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 30 255 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 23 995 доллар. Халықтың 6,1%-ы және отбасылардың 4,9%-ы кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 8,0%-ы және 65 жастан асқандардың 6,1%-ы. 2005 жылдың 25 қазанына қарай сайлаушылардың тіркелуі және партиялық мүшелігі: Партия Белсенді сайлаушылар Белсенді емес сайлаушылар Барлық сайлаушылар Пайыздық үлесі Демократтар 4 908 207 5 115 25,92% Республикалықтар 3 922 224 4 146 21,01% Белгісіздер 9 856 595 10 451 52,97% Кіші партиялар 17 1 18 0,09% Барлығы 18 703 1 027 19 730 100%
As of the census of 2000, there were 39,907 people, 15,473 households, and 9,980 families residing in the town. The population density was There were 16,817 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 83.61% White, 6.95% Black or African American, 0.83% Native American, 3.33% Asian, 0.17% Pacific Islander, 1.66% from other races, and 3.45% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 5.01% of the population. There were 15,473 households, out of which 33.4% had children under the age of 18 living with them, 50.5% were married couples living together, 10.5% had a female householder with no husband present, and 35.5% were non families. 29.2% of all households were made up of individuals, and 9.5% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.41 and the average family size was 2.99. In the town, the age distribution of the population shows 24.8% under the age of 18, 11.8% from 18 to 24, 33.0% from 25 to 44, 18.3% from 45 to 64, and 12.1% who were 65 years of age or older. The median age was 32 years. For every 100 females, there were 104.7 males. For every 100 females age 18 and over, there were 105.5 males. The median income for a household in the town was $46,154, and the median income for a family was $51,402. Males had a median income of $36,204 versus $30,255 for females. The per capita income for the town was $23,995. About 4.9% of families and 6.1% of the population were below the poverty line, including 8.0% of those under age 18 and 6.1% of those age 65 or over. Voter registration and party enrollment as of October 25, 2005 Party Active voters Inactive voters Total voters Percentage Democratic 4,908 207 5,115 25.92% Republican 3,922 224 4,146 21.01% Unaffiliated 9,856 595 10,451 52.97% Minor parties 17 1 18 0.09% Total 18,703 1,027 19,730 100%
Үкімет
Гротон қаласы 9 мүшеден тұратын қалалық кеңес пен өкілдік қалалық мәжіліспен басқарылады. Қала басқару жүйесі – қалалық кеңес/қалалық басқарушы үлгісі. Қазіргі қала әкімі – Рейчел Франко. Қазіргі қалалық басқарушы – Джон Берт.
The Town of Groton has a Town Council consisting of 9 members, along with a Representative Town Meeting. The Town has a Town Council/Town Manager form of Government. The current Mayor is Rachael Franco. The current Town Manager is John Burt.
Өнеркәсіп
Гротон қаласында екі ірі компания бар: General Dynamics Electric Boat және Pfizer. Темза өзенінің шығыс жағасында орналасқан Electric Boat зауытында 10 500 адам жұмыс істейді. Pfizer – әлемдегі ең ірі фармацевтикалық компаниялардың бірі, және компания Гротон қаласында ғылыми-зерттеу және әзірлеу орталығын сақтайды.
There are two major companies in Groton: General Dynamics Electric Boat and Pfizer. The Electric Boat plant on the eastern shore of the Thames River employs 10,500 people in the community. Pfizer is one of the world's largest pharmaceutical companies, and the company maintains a research and development facility in Groton.
Білім
Гротон аймағында көп мектеп бар.
There are many schools in the Groton area.
Мемлекеттік мектептер
Groton Public Schools – Гротон қаласын қызметтендіретін жергілікті мектеп округі, онда бастауыш, орта және жоғары мектептер бар.
Groton Public Schools is the local school district serving Groton, operating elementary, middle and high school locations.
Көлік
Гротонға жергілікті автобус тасымалдау қызметін Оңтүстік-шығыс аймақтық транзиттік округ (SEAT) көрсетеді. SEAT арқылы көршілес Нью-Лондон (КТ) және Норвич (КТ) қалаларымен байланыс бар. Солтүстік-шығыс дәлізі арқылы Гротоннан жүк тасымалдау темір жолы өтеді, бірақ қазіргі уақытта Гротонға жолаушылар темір жолы қызметі жоқ. Ең жақын жолаушылар темір жол станциясы Темза өзенінің арғы жағындағы Нью-Лондон қаласында орналасқан, оған Amtrak және CT DOT-тың Shoreline East қалалық темір жол қызметі тоқталады. Әуе тасымалы Гротонның оңтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан, мемлекеттік меншіктегі Гротон Нью-Лондон әуежайы арқылы жүзеге асырылады. 2004 жылдан бері Гротон Нью-Лондон әуежайы жолаушыларға арналған тұрақты рейстерді ұсынбайды, бірақ шағын жергілікті әуе компанияларымен мерзімі бойынша чартерлік рейстер ұйымдастырылады. Жолаушыларға тұрақты рейстер ұсынатын ең жақын әуежайлар – Род-Айленд штатындағы Т. Ф. Грин халықаралық әуежайы және Хартфордтағы Брэдли халықаралық әуежайы.
Groton is served by Southeast Area Transit District, the local area bus service district. Through SEAT, there are connections to neighboring New London, CT and Norwich, CT. Despite there being a freight rail line running through Groton off of the Northeast Corridor, there is no passenger rail service serving Groton at this time. The nearest passenger rail station is across the Thames River in New London, CT, being served by Amtrak and the CT DOT's Shoreline East commuter service. Air travel is provided by Groton New London Airport, a state owned public use airport in the southeast section of Groton. Since 2004, Groton New London has not had scheduled passenger service, but has intermittently offered charter services with small local airlines. The nearest airports providing scheduled passenger service are Rhode Island T. F. Green International Airport in Rhode Island, and Bradley International Airport in Hartford.