Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық социалист және композитор (1848–1932)
Belgian socialist and composer (1848–1932)
Пьер Критиен Дегейтер (, ; 8 қазан 1848 – 26 қыркүйек 1932) – бельгиялық француз социалисті және композитор, "Интернационал" әнінің музыкасын жазғанымен танымал.
Pierre Chrétien Degeyter (, ; 8 October 1848 – 26 September 1932) was a Belgian French socialist and a composer, known for writing the music of The Internationale.
Ерте өмір
Дегейтер Бельгияның Гент қаласында дүниеге келді, оның ата-анасы, бастапқыда француз Фландриясынан шыққан, тоқыма фабрикаларында жұмыс істеу үшін көшіп келген. Ол жеті жасқа толғанда, бес баласы бар отбасы Францияға қайтып, Лилль қаласына қоныстанды. Пьер онда жіп өндіруші болып жұмыс істеді және жұмысшылардың кешкі курстарында оқу мен жазуды үйренді. Он алты жасында Лилль академиясына қабылданды, онда ол алғаш рет сурет салу сабақтарын алды, бұл оған ағаш кесуші болып жұмыс табуға көмектесті. Кейін ол музыка сабақтарына қатысып, Лилльдің социалистік жетекшісі Густав Делори құрған "La Lyre des Travailleurs" жұмысшылар хорының құрамына кірді.
Degeyter was born in Ghent, Belgium, where his parents, originally from the French Flanders, had moved to work in the textile factories. When he was seven, the family, who already counted five children, returned to France and settled in Lille. Pierre worked there as a thread maker and learned how to read and write at workers' evening classes. At age sixteen, he enrolled at the Lille Academy where he first took drawing classes, which allowed him to find a job as a woodcarver. He later took music classes, and joined the workers' choir "La Lyre des Travailleurs", founded by the socialist leader of Lille, Gustave Delory.
Халықаралық
1888 жылғы 15 шілдеде Делори Дегейтерге бірнеше «Революциялық әндер» үшін музыка жазу туралы хабарласты, олар Лилль социалистерімен бірге көптеген халықтық шараларда жиі орындалатын. Олардың арасында Халықаралық жұмысшылар қауымдастығының әнұраны болған «Интернационал» әні де болды. Әннің сөзін Эжен Эдин Потье 1871 жылғы Париж коммунасының аяқталуын және одан кейінгі қатаң репрессияны көрсететін «қанды апта» (22-28 мамыр, 1871) кезінде жазған. Осыған дейін ән көбінесе «Марсельеза» әуенімен орындалған. Пьер бір жексенбі күні таңертең гармонияда музыкасын жазды. Бір дереккөз бойынша, ол ағасы Адольфтан оны трубада ойнауын сұрады, содан кейін музыкаға ұсақ өзгерістер енгізді. Жаңа композиция алғаш рет 1888 жылғы шілде айында Лилль газет сатушылар кәсіподағының жылдық тойында «Lyre des Travailleurs» тобы орындады. Пьердің сүйікті баспаханасы «Boldoduc» алты мың дана листовка басып, Лилльдегі социалистік партияға қаржы жинау үшін сатты. Жұмысын сақтау үшін композитор ретінде тек «Де Гейтер» деп көрсетілді, бірақ Пьер жұмыстан босатылды және кейін Лилль жұмыс берушілерінің қара тізіміне енді. Көп ұзамай ол табын жасау сияқты кездейсоқ жұмыстарға бейімделді. 1902 жылы ол әйелі мен қызымен Лилльден Париждің жанындағы Сен-Дениге көшіп кетті. Шындығында, Пьер Дегейтер авторлық құқықты рәсімдемеген. Әнге деген танымалдық артқан сайын, оның ағасы Адольф Дегейтер 1901 жылы авторлық құқықты талап етіп, роялтилерді жинауды бастады. Пьер 1902 жылғы Ұлттық блок үкіметінің солшыл оппозициясымен және кейін коммунистік партияны құрған большевиктердің ықпалындағы марксистік соғысқа қарсылармен байланысын үзіп, Лилль социалистерінен алшақтады. 1904 жылы Пьер Адольфқа қарсы сот процесін бастады, бірақ Густав Делори (сол кезде Лилль қаласының мэрі) Адольфтың талабын қолдады (бірақ 1888 жылы Гент социалистік лидері Эдвард Анзелемен болған кездесуде Пьер Дегейтерді автор деп атаған болатын) және нәтижесінде Пьер авторлығын дәлелдей алмады. Ол 1914 жылы сотта жеңіліске ұшырады. Алайда, 1916 жылдың басында, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Адольф Дегейтер ағасына өзінің алаяқтығын мойындап, оны басқалардың қысымымен жасағанын жазған хат қалдырып, өз-өзіне қол жұмсады. Ол кезде оккупацияланбаған Францияда болған Пьерге хат соғыстан кейін ғана жетті. 1922 жылы авторлық құқық туралы шешім өзгертілді.
On 15 July 1888, Delory contacted Degeyter to compose music for several "Chants révolutionnaires" that were often sung at popular events with Lille socialists. Among these was a song that was to become the International Workingmen's Association anthem, The Internationale. The lyrics had been written by Eugène Edine Pottier during the semaine sanglante (the "bloody week", May 22–28, 1871) marking the end and the severe repression of the Paris Commune of 1871. Until then, the song had usually been sung to the tune of the Marseillaise. It took Pierre one Sunday morning to compose his music on a harmonium. According to one source, he then asked his brother Adolphe to play it on the bugle, and subsequently made some minor changes to the music. The new composition was first played by the Lyre des Travailleurs at the yearly fête of the Lille trade union of newspaper sellers in July 1888. Six thousand leaflets were printed at Pierre's favorite printing firm, Boldoduc, and sold to raise money for the socialist party in Lille. To protect his job, only «De Geyter" was named as the composer but Pierre was dismissed regardless and was subsequently blacklisted by Lille employers. He was soon reduced to performing odd jobs, such as making coffins. In 1902, he left Lille with his wife and daughter and moved to Saint Denis, near Paris. In fact, Pierre Degeyter had neglected to secure copyright. As the song became ever more popular, his brother Adolphe Degeyter claimed copyright in 1901 and began to collect royalties on it. Pierre had become estranged from the socialist establishment of Lille by siding with the left wing opponents of the Bloc National government of 1902, and with the Marxist war opponents influenced by Bolshevism, who would later form the communist party. In 1904, Pierre started court proceedings against Adolphe, but Gustave Delory (mayor of Lille by then) supported Adolphe's claim (though in an 1888 meeting with the Ghent socialist leader Edward Anseele he had identified Pierre Degeyter as the author) and, as a result, Pierre was unable to prove his authorship. He lost the case in 1914. At the beginning of 1916, however, during the First World War, Adolphe Degeyter hanged himself, leaving a note for his brother in which he acknowledged his fraud and asserted that he had been pressured by others to make the claim. Pierre, who was in unoccupied France at the time, received the letter only after the war. In 1922, the copyright verdict was reversed.
Кейінгі өмірі
1927 жылы Кеңес Одағының басшылары сол кездегі Кеңес Одағының ұлттық әнұраны болған "Интернационалдың" нағыз авторының әлі тірі екенін білді. Пьер Октябрь революциясының 10 жылдығын тойлауға Мәскеуге шақырылды және ол неміс мүсіншісі Кэтхе Коллвицпен бірге құрметті қонақтардың трибунасында болды. Иосиф Сталин оған Кеңес Одағының мемлекеттік зейнетақысын тағайындады (кейбір деректерге сәйкес, авторлық құқығы үшін өтемақы ретінде). Пьердің басқа Потье өлеңдерінен (әсіресе L'Insurgé және En avant la Classe Ouvrière) және оның жазған танымал әндерінен алатын шағын гонорардан басқа басқа табысы болмады, сондай-ақ Сен-Дени қаласының солшыл әкімшілігі оған тегін пәтер бергенімен, Пьер Дегейтер өмірінің соңғы жылдарын қиын жағдайда өткізді. 1932 жылы Сен-Дениде қайтыс болғаннан кейін оның қосылу рәсіміне елу мыңнан астам адам қатысты.
In 1927, leaders of the Soviet Union discovered that the real author of The Internationale, which was then the Soviet Union's national anthem, was still alive. Pierre was invited to Moscow for the celebration of the 10th anniversary of the October Revolution and was in the stands of the honorary guests, with the German sculptor Käthe Kollwitz at his side. Joseph Stalin awarded him a Soviet Union state pension (according to some sources as a compensation for his copyright). As this was Pierre's only income, apart from modest fees collected on music for the other Pottier poems (particularly L'Insurgé and En avant la Classe Ouvrière) and on popular tunes he had also composed, and although the left wing town administration of Saint Denis granted him a free apartment, Pierre Degeyter spent the last years of his life in precarity. After his death at Saint Denis in 1932, more than fifty thousand people attended his funeral.
Танымал мәдениетте
Ол қайтыс болғаннан кейін, тіпті Францияда да оның есімі көбінесе авторлық құқыққа қатысты сот істерінде айтылды. Француз соттары оның шығармаларына, оның ішінде "Интернационалға" 2017 жылдың қазанына дейін авторлық құқық сақталғанын қабылдады. Гент қаласында Пьер Дегейтер көшесі бар, ал Лилльде (ол тұрған Фивс қалашығында) және Сен-Дениде Пьер Дегейтер алаңдары бар. Лилль оның құрметіне үлкен шеру ұйымдастырды. Софияда (Болгария) Пиер Дегейтер көшесі бар. Пьер Дегейтердің қола мүсіні 1998 жылдан бері Гент МИАТ (Өнеркәсіп, Еңбек және Тоқыма музейі) ауласын көркейтіп тұр. 1978 жылы Пьер Дегейтер және "Интернационал" тарихы туралы деректі фильм түсірілді.
After his death, even in France, his name mainly came up during copyright litigation cases. French courts ruled his compositions, including The Internationale, copyrighted until October 2017. There is a Pierre Degeyter street in Ghent and there are Pierre Degeyter squares both in Lille (in Fives, the suburb where he used to live) and in Saint Denis. Lille also named a procession giant after him. In Sofia (Bulgaria) there is a street Пиер Дегейтър. A bronze monument to Pierre Degeyter has adorned the Ghent MIAT (Museum of Industry, Labour and Textiles) since 1998. A documentary film on Pierre Degeyter and the story of The Internationale was produced in 1978.