Кіріспе

Гамма сәулесін өлшейтін құрал.

Гамма сәулесі спектрометрі (ГСС) – гамма сәулесінің әрбір фотонының энергиясына қатысты интенсивтілігінің таралуын (немесе спектрін – суретті қараңыз) өлшейтін құрал. Гамма сәулесі спектрлерін ғылыми және техникалық мақсаттарда зерттеу және талдау гамма-спектроскопия деп аталады, ал гамма сәулесі спектрометрлері – осындай деректерді бақылап, жинауға арналған құралдар. Электромагниттік сәулеленудің әрбір фотонының энергиясы оның жиілігіне пропорционалды болғандықтан, гамма сәулелері көбінесе жеке фотондарды санау арқылы байқалады, себебі олар жеткілікті энергияға ие.

Гамма сәулелерінің спектроскопиясы

Атом ядроларының энергия деңгейі құрылымы атомдардың энергия деңгейлеріне ұқсас, сондықтан олар атомдар сияқты белгілі бір энергиядағы фотондарды шығарады (немесе сіңіреді), бірақ энергиясы оптикалық спектроскопияда зерттелгеннен мыңдаған, тіпті миллиондаған есе жоғары. (Айта кету керек, атомдық спектроскопия энергия диапазонының жоғары энергиялы, қысқа толқынды бөлігі (бірнеше эВ-тан бірнеше жүздеген кэВ-қа дейін), әдетте рентген сәулелері деп аталады, ядролық гамма сәулелері диапазонының төменгі шегімен (~10 МэВ-тан ~10 кэВ-қа дейін) қамтиды, сондықтан рентген сәулелерін гамма сәулелерінен ажырату үшін қолданылатын терминология осы аралықта өте шартты немесе екіұшты болуы мүмкін.) Атомдардағыдай, ядролардың нақты энергия деңгейлері әр түрге тән, сондықтан шығарылған гамма сәулелерінің фотон энергиясы, ядролардың энергия айырмашылықтарына сәйкес келеді, осы арқылы нақты элементтер мен изотоптарды анықтауға болады. Күрделі спектрлерді талдау кезінде, сәл ғана ерекшеленетін гамма сәулелерін ажырату маңызды, ал ГРС-тің мұны істеу қабілеті аспаптың спектрлік ажыратымдылығымен немесе әр фотонның энергиясын өлшеудің дәлдігімен сипатталады. Мұндай қолданбаларда салқындатылған германий немесе кремний детекторларына негізделген жартылай өткізгіш детекторлар өте құнды болып табылады. Ядролардың энергия деңгейлерінің спектрі әдетте 10 МэВ-тан жоғары болмайды, сондықтан одан да жоғары энергияны зерттеуге арналған гамма-сәулелік аспаптар көбінесе тек үздік спектрлерді ғана байқайды, сондықтан сцинтилляциялық (көбінесе натрий йодиді (NaI) немесе цезий йодиді (CsI) спектрометрлері) спектрлік ажыратымдылығының орташа деңгейі мұндай қолданбалар үшін жеткілікті.

Астрономиялық спектрометрлер

Күннің және басқа да галактикалық және галактикадан тыс астрономиялық көздердің гамма сәулелері спектрлерін бақылау мақсатында бірнеше зерттеулер жүргізілді. Гамма сәулелерін бейнелейтін спектрометр, HEAO 1-дегі Қатты рентген сәулелері/Төмен энергиялы гамма сәулелері эксперименті (A 4), Жарылыс және уақытша спектрометрия эксперименті (BATSE) және CGRO-дағы OSSI (Бағдарланған сцинтилляция спектрометриялық эксперименті), HEAO 3-дегі C1 германий (Ge) гамма сәулелері құралы және ESA INTEGRAL миссиясындағы гамма сәулелері спектрометрі (SPI) – ғарыш спектрометрлерінің мысалдары. Ал SMM-дегі GRS және RHESSI спутнигіндегі бейнелейтін германий спектрометрі Күнге бағытталған бақылауларға арналған.

Планеталық гамма-сәулелік спектрометрлер

Гамма-сәулелік спектрометрлер Күн жүйесіндегі денелердің, әсіресе Ай мен Марстың элементтік және изотоптық талдауында кеңінен қолданылады. Бұл беттер жоғары энергиялы ғарыштық сәулелердің үздіксіз бомбалауына ұшырайды, олар өздеріндегі ядроларды қоздырып, орбитадан анықталатын ерекше гамма сәулелерін шығарады. Осылайша, орбитадағы құрал тұтас планетаның элементтерінің беттік таралуын картаға түсіре алады. Мысал ретінде, Марс, Эрос және Айды зерттеу кезінде байқалған 20 элементтің картасын келтіруге болады. Олар көбінесе нейтрондық детекторлармен жұптастырылады, олар топырақтағы су мен мұзды нейтрондарды өлшеу арқылы анықтай алады. Олар периодтық кестедегі шамамен 20 негізгі элементтің мөлшерін және таралуын өлшеуге қабілетті, оның ішінде кремний, оттек, темір, магний, калий, алюминий, кальций, күкірт және көміртек. Бетте немесе бетке жақын қандай элементтер бар екенін білу планета денелерінің уақыт өте қалай өзгергені туралы толық ақпарат береді. Марс бетінің элементтік құрамын анықтау үшін "Марс Одиссеясы" гамма-сәулелік спектрометр және екі нейтрондық детекторды пайдаланды. GRS құралдары химиялық элементтердің таралуы мен мөлшері туралы деректерді ұсынады, дәл сияқты Айдағы "Lunar Prospector" миссиясы жасағандай. Бұл жағдайда, химиялық элемент торий картаға түсірілді, сол жақтағы суретте жоғары концентрациялар сары, сары және қызыл түстермен көрсетілген.

ГРС қалай жұмыс істейді

Кейбір сцинтилляциялық есептегіштердің құрылымдарын гамма-сәулелік спектрометрлер ретінде қолдануға болады. Гамма-фотон энергиясы сцинтиллятордың жарқырауының қарқындылығы бойынша анықталады, ол бір жоғары энергиялы фотоннан туындайтын төмен энергиялы фотондардың санына байланысты. Тағы бір тәсіл – германий детекторларын пайдалану, яғни жоғары таза германийдің кристалын қолдану, ол ұсталған фотон энергиясына пропорционалды импульстарды шығарады. Бұл детекторлар жоғары сезімтал болғанымен, оларды төмен температураға дейін салқындату қажет, бұл үлкен криогендік құралды талап етеді. Сондықтан, қолда ұсталатын және көптеген зертханалық гамма-спектрометрлер сцинтилляторлық типте болады, көбінесе таллий қосылған натрий йодиді, таллий қосылған цезий йодиді немесе, соңғы кезде, церий қосылған лантан бромиді қолданылады. Ғарыш миссияларына арналған спектрометрлер керісінше германийлік типте болады. Космикалық сәулелерге (суперновалар мен белсенді галактикалық ядролардан шыққан деп саналатын ғарыштан келген зарядталған бөлшектер) ұшырағанда, топырақ пен тау жыныстарындағы химиялық элементтер гамма-сәулелері түрінде бірегей анықталатын энергиялық сипаттамаларды шығарады. Гамма-сәулелік спектрометр осы сипаттамаларды немесе нысана топырақтағы элементтерден келетін энергияларды зерттейді. Нысана денесінен келетін гамма-сәулелерін өлшеу арқылы әртүрлі элементтердің мөлшерін және олардың планета бетінде қалай таралып орналасқанын есептеуге болады. Гамма-сәулелері атом ядроларынан шығып, құралдың спектрінде анық шығыс сызықтары түрінде көрінеді. Бұл шығыстардағы энергия элементтердің қандай түрлері бар екенін анықтаса, спектрдің қарқындылығы элементтердің концентрациясын көрсетеді. Спектрометрлер Марс сияқты планеталардың пайда болуы мен эволюциясын түсінуге маңызды үлес қосады деп күтілуде, сондай-ақ оларды қалыптастырған процестерді зерттеуге көмектеседі. Гамма-сәулелері мен нейтрондар ғарыштық сәулелердің әсерінен пайда болады. Келіп түсетін ғарыштық сәулелер – ең жоғары энергиялы бөлшектер – топырақтағы атом ядроларымен соқтығысады. Ядроға мұндай энергия тигенде нейтрондар бөлінеді, олар таралып, басқа ядролармен соқтығысады. Соқтығысу нәтижесінде ядролар "қозуға" ұшырайды және артық энергияны босату үшін гамма-сәулелерін шығарып, бастапқы тыныш күйіне оралады. Калий, уран және торий сияқты кейбір элементтер табиғи түрде радиоактивті және ыдырағанда гамма-сәулелерін шығарады, бірақ барлық элементтер ғарыштық сәулелермен соқтығысу арқылы гамма-сәулелерін шығаруға ие. GRS-дегі HEND және нейтрондық спектрометрлер шашыраған нейтрондарды тікелей анықтайды, ал гамма-сенсор гамма-сәулелерін анықтайды.

Суды анықтау

Нейтрондарды өлшеу арқылы сутегінің мөлшерін есептеуге болады, осылайша судың болуын анықтауға мүмкіндік туады. Нейтрон детекторлары жер бетінің жоғарғы метріндегі сутегінің концентрациясына сезімтал. Космикалық сәулелер Марс бетіне түскенде, топырақтан нейтрондар мен гамма-сәулелері шығады. GRS олардың энергиясын өлшейді. Белгілі бір энергиялар сутек арқылы пайда болады. Сутек көбінесе су мұзы түрінде кездесетіндіктен, спектрометр тұрақты мұздың қанша екенін және оның маусымдарға қарай қалай өзгеретінін тікелей өлшеуге мүмкіндік береді. Марс бетіне "сіңіп кіретін" виртуалды қашау сияқты, спектрометр ғалымдарға Марстың беткі қабатын зерттеуге және сутегінің болуын анықтауға көмектеседі. GRS, сәтті аяқталған "Лунный проспектор" миссиясы сияқты деректер ұсынады, ол бізге Айдың бетінде қанша сутек және, демек, су бар екенін көрсетті. "Одиссей" ғарыш кемесінде қолданылатын гамма-сәулелік спектрометр төрт негізгі компоненттен тұрады: гамма-сенсордың бас бөлігі, нейтрондық спектрометр, жоғары энергиялы нейтрон детекторы және орталық электроника жиынтығы. Сенсордың бас бөлігі қалған ғарыш кемесінен 6,2 метрлік (20 фут) иіліммен бөлінеді, ол "Одиссей" Марстың карталау орбитасына енгеннен кейін ұзартылды. Бұл маневр ғарыш кемесінен келетін гамма-сәулелерінің бөгетін азайту мақсатында жасалды. Бастапқы спектрометрлік жұмыс, 15-40 күнге созылып, иілімді іске қосу алдында құралдарды калибрлеуді жүргізеді. Карталау миссиясының шамамен 100 күнінен кейін иілім ұзартылды және миссияның соңына дейін осы күйде қалды. Нейтрондық спектрометр және жоғары энергиялы нейтрон детекторы ғарыш кемесінің негізгі құрылымына орнатылған және карталау миссиясы бойында үздіксіз жұмыс істеді.

"Одиссей" миссиясының GRS спецификациялары

Гамма сәулелер спектрометрі 30,5 килограмм (67,2 фунт) салмақта және 32 ватт қуатты тұтынады. Салқынымен бірге оның өлшемдері 468х534х604 мм (18,4х21,0х23,8 дюйм). Детектор – 1,2 килограмм германий кристалдан жасалған фотодиод, шамамен 3 киловольт кернеуге кері бұрылып, ғарыш аппаратының өзі тудырған гамма-сәулеленудің бөгеттерін азайту үшін алты метрлік иілімнің соңына орнатылған. Оның кеңістіктік ажыратымдылығы шамамен 300 километрді құрайды. Нейтрондық спектрометрдің өлшемдері 173х144х314 мм (6,8х5,7х12,4 дюйм). Жоғары энергиялы нейтрон детекторының өлшемдері 303х248х242 мм (11,9х9,8х9,5 дюйм). Аспаптың орталық электроникалық блогы 281х243х234 мм (11,1х9,6х9,2 дюйм) өлшемдес.