Тод Микурия – АҚШ психиатры, каннабис зерттеушісі және жақтаушысы. Медициналық марихуана қозғалысының «әкесі» ретінде танылған. Тарихы мен еңбектері туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психиатр, каннабис зерттеушісі және белсенді
American psychiatrist, cannabis researcher and activist
Тод Хиро Микурия (20 қыркүйек 1933 – 20 мамыр 2007) – американдық дәрігер және психиатр. Медициналық мақсаттарда каннабисті қолдануды және оны заңдастыруды жақтаған белгілі тұлға ретінде танымал, ол АҚШ-тағы медициналық каннабис қозғалысының негізін қалаушысы деп есептеледі.
Tod Hiro Mikuriya (20 September 193320 May 2007) was an American medical doctor and psychiatrist. Known as an outspoken advocate for the use of cannabis for medical purposes and its legalization, he is often regarded as the grandfather of the medical cannabis movement in the United States.
Жеке өмір
Микурия Пенсильвания штатының Браунсвилл қаласындағы әпкесі Мэри Швенк Уоллес үйінде, неміс тілінің мұғалімі Анна Швенк пен азаматтық инженер Тадафуми Микуриядан дүниеге келді. Тадафуми Микурия – жапон самурай ақсүйектерінің Иссей ұрпағы еді. Пенсильвания штатының Фолсингтон қаласындағы квакер қауымдастығында өсіп, квакер мектептеріне (Джордж мектебі, Хаверфорд колледжі) қатысқан Микурияның үш баласы квакер дәстүрінде тәрбиеленді. "Квакерлердің Жер асты жолының иелері болғанын мақтан тұтамын. Канобисқа тыйым салу 1941 жылдың 7 желтоқсанында менің отбасыммен бірге бастан өткерген фанатизм мен расизмге ұқсас динамикаға ие, сол кезде бізді қалыпты, бірақ ерекше адамдардан соғыс қылмысына қатысушыларға айналдырды". 1998 жылғы сұхбатта Микурия (әкесі христиан дініне ауысқан, анасы Бахаи дінінің жақтасы болған) өзінің отбасылық тарихы мен канобиске қатысты көзқарасы арасындағы байланысты айтты. Микурия 1959 жылы балалар кітабынан канобис туралы алғаш естігенін мәлімдеді. 1951 жылы Микурия квакерлердің жеке даярлық мектебін бітірді. 1956 жылы Рид колледжін бакалавр дәрежесімен бітіріп, келесі жылы армияға шақырылды. Микурия 1962 жылы Темпл университетінде медициналық білімін аяқтағанға дейін Брук армиялық ауруханасының психиатрия бөлімінде қызмет етті, содан кейін Оңтүстік Тынық мұхиты ауруханасында (Сан-Франциско) тәжірибе жинады және Орегон мен Мендосино мемлекеттік ауруханаларында психиатрия бойынша резидентурадан өтті. Микурия 2007 жылдың 20 мамырында Калифорния штатының Беркли қаласындағы үйінде 73 жасында, ұзаққа созылған қатерлі ісікпен күресінен кейін қайтыс болды. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол медициналық қауымдастықта канобистің терапиялық қолданысы туралы пікірталас тудырған бірқатар ғылыми жарияланымдардың авторы болды, соның ішінде канобисті алмастырушы зат ретінде ұсыну және канобистің заңдылығына қатысты мәселелерді қарастырды. Оның 1972 жылы жарық көрген "Марихуананың медициналық құжаттары 1839–1972" атты кітабы медициналық марихуананы заңдастыру қозғалысының маңызды кезеңіне айналды. Ұлттық медицина кітапханасының анықтама бөлімінен жиналған бұл кітап толық ұмытылудан сақталды.
Mikuriya was born at his Aunt Mary Schwenk Wallace's home in Brownsville, Pennsylvania, from German teacher Anna Schwenk and civil engineer Tadafumi Mikuriya, an Issei descendant of the Japanese samurai nobility. Growing up in the Quaker community of Fallsington, Pennsylvania and attending Quaker schools (George School, Haverford College) it was the compromise chosen by his parents that the three Mikuriya children were raised as Quakers. "The Quakers were proprietors of the Underground Railway, I’m proud to say. The cannabis prohibition has the same dynamics as the bigotry and racism my family and I experienced starting on 7 December 1941, when we were transformed from normal but different people into war criminal surrogates." In a 1998 interview, Mikuriya (whose father was a converted Christian and whose mother a follower of the Baháʼí Faith), made a connection between his family background and his views in relation to cannabis. Mikuriya claimed he first heard of cannabis in a children's book in 1959. In 1951, Mikuriya graduated from a private Quaker preparatory school. He graduated a bachelor's degree from Reed College in 1956 and was drafted into the Army the following year. Mikuriya served at Brooke Army Hospital psychiatric ward before graduating his medical degree in 1962 at Temple University, with an internship at Southern Pacific Hospital (San Francisco) and residencies in psychiatry at Oregon State Hospital and at Mendocino State Hospital. Mikuriya died at his home in Berkeley, California on 20 May 2007, aged 73, after a long battle with cancer. In the late 1960s and early 1970s, he authored a number of academic publications creating the debate on the therapeutic use of cannabis within the medical community, including proposing cannabis as a substitution agent as well as on issues related to the legality of cannabis. His 1972 self published book Marijuana Medical Papers 1839–1972 became a landmark in the modern movement for the legalization of Medical marijuana. Collected from the reference section at the National Library of Medicine it was saved from complete oblivion.
Клиникалық практика
2007 жылдың мамыр айында қайтыс болғанға дейін ол жеке психиатриялық практикасын жалғастырды, ол марихуанаға қатысты клиникалық консультациялармен шектелген. Ол 9 мыңнан астам науқасқа медициналық мақсатта марихуана қолдануға рұқсат берді, ғана емес, сонымен қатар өлімге қатерлі емес жағдайларда физикалық және эмоционалдық ауыртпалықты жеңілдету үшін де рұқсат берді. Құқықтық жағдай өте күрделі (Америка Құрама Штаттарындағы марихуананың заңдық тарихын қараңыз). Оның қызметі даулы және оны билікпен қақтығысқа түсірді. 2000 жылдан бастап жергілікті, штаттық және федералдық құқық қорғау органдарымен жасалған прокурорлық манипуляциялар мен құлсатудың нәтижесінде ол Калифорния медициналық кеңесінде бес жылға шартты жаза алды. Ешбір науқасқа зиян келтірген жоқ. Науқастардан, олардың отбасыларынан немесе басқа дәрігерлерден ешқандай шағым түскен жоқ. Калифорнияның солтүстігіндегі он бір ауылдық округтегі құқық қорғау органдары ғана Медициналық кеңес тергеушілерінің және Калифорния Бас прокуроры кеңсесінің қызметкерлерінің өтінішіне жауап берді.
Until his death in May 2007, he continued in private psychiatric practice limited to cannabis clinical consultation. He approved marijuana for medical purposes in over nine thousand patients, not solely in terminal cases, but also alleviation of physical and emotional pain in non terminal cases. The legal situation is extremely complex (see legal history of marijuana in the United States). His practices are controversial and have drawn him into conflict with authorities. He was on five years probation with the Medical Board of California resulting from prosecutorial manipulation and conspiracy with local, state, and federal law enforcement vendetta starting in 2000. No patients were harmed. There were no complaints from patients, families or community physicians. Only law enforcement in eleven rural northern California counties responded to solicitation by Medical Board investigators and officials in the California Attorney General's office.
Саяси қатысу
Микурия ерте кезеңдерден бастап марихуана заңдарын өзгертуге бағытталған саяси және азаматтық қозғалыстарға белсенді қатысты. 2004 жылы CCRMG дәрігерлердің марихуана клиникасы қоғамын (SCC) құрды, бұл Калифорния заңнамасы бойынша дәрігерлер бекіткен марихуана үшін ерікті медициналық стандарттарды енгізуді жеңілдету мақсатында жасалды (HSC §11362.5).
Mikuriya vas involved early on in political and civil movements focused on changing cannabis laws. In 2004, the CCRMG formed the Society of Cannabis Clinicians (SCC) to facilitate voluntary medical standards for physician approved cannabis under California law (HSC §11362.5).