Шарль Дюмулен: Француз заңгері және діни қайшылықтар тарихы
Charles Dumoulin
Шарль Думулен: француздық заңгер, 16 ғ. өмір сүрген, Кальвиншілікке өткендіктен эмиграцияда болған. «Француз Папиниан» атымен танымал. Заң ғылымындағы еңбегі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз юрисі Шарль Дюмолен (Du Moulin, Molinaeus) (1500–1566) – француз юрисі. Замандастарының кейбіреуі оны «француз Папинианы» деп атаған.
French jurist
Charles Dumoulin (Du Moulin, Molinaeus) (1500–1566) was a French jurist. He was surnamed by some of his contemporaries the "French Papinian".
Өмір
Ол Парижде дүниеге келген. 1522-1535 жылдары Париж Парламенті алдында адвокаттық тәжірибесін бастады, кейін әртүрлі орындарда заң оқытты. Лютерандыққа, содан кейін кальвинисттікке өткеннен кейін, ол көп жылдар бойы Базель, Женева, Тюбинген, Страсбург, Безансон және басқа да қалаларда жер аударылды. 1557 жылы Парижге қайтып келді, бірақ 1562 жылы тағы да қашуға мәжбүр болды. Трент соборына қарсы жазғаннан кейін, Парламент бұйрығымен 1564 жылға дейін түрмеге қамалды. Өмірінің соңында католицизмге қайта оралды.
He was born in Paris. He began practice as an advocate before the parlement of Paris from 1522 to 1535 and later taught law at various places. After he turned Lutheran and later Calvinist, he was forced into exile for many years, with stays in Basel, Geneva, Tübingen, Strasbourg, Besançon, and elsewhere. He returned to Paris in 1557 but had to flee again in 1562. After writing against the Council of Trent, he was imprisoned by order of the parlement until 1564. He converted back to Catholicism on his deathbed.
Шығармалары
Дюмолен заң, дінтану және басқа да тақырыптар бойынша көптеген еңбектер жазды. Оның құқықтық еңбектері (Рим құқығы, канондық құқық, әдет-ғұрып құқығы) оған ең үлкен даңқ әкелді. Оның керемет білімі мен ой-көзқарасының кеңдігі француз құқығының кейінгі дамуына маңызды әсер етті. Сонымен қатар, оның бірнеше еңбектері қызу дау тудырды, ал кейбіреулері лютерандар, кальвинистер және/немесе католиктер тарапынан діни себептермен сотталды. Дюмолен феодализмнің жақтасы емес, оған қарсы күресті, және "Феудилер" (Париж, 1539) атты еңбегінде оны сынады. 1552 жылы ол Сорбоннадан айыптау алған король Генрих II-нің "Шағын мерзімдер туралы жарлығына" түсініктеме жазды, бірақ оның "Трент соборы туралы кеңесі" одан да үлкен наразылық тудырып, оған қарсы католиктер мен кальвинистерді біріктірді.
Dumoulin was a prolific writer on legal, theological, and other topics. His legal writings (on Roman law, canon law, customary law) gained him greatest reputation. His remarkable erudition and breadth of view had a considerable effect on the subsequent development of French law. At the same time, several of this works stirred considerable controversy, and some were condemned by Lutherans, Calvinists and/or Catholics for religious reasons. Dumoulin was a bitter enemy of feudalism, which he attacked in his De Feudis (Paris, 1539). In 1552, written Commentaire sur l'édit du roi Henri II sur les petites dates, which was condemned by the Sorbonne, but his Conseil sur le fait du concile de Trente created a still greater stir, and aroused against him both the Catholics and the Calvinists.
Басылымдар
(Бұл, сондай-ақ көптеген басқа мысалдарда да, Думуленнің кейбір пікірлері папалықтың жағымсыз қабылдауына байланысты цензураланды.) Кароли Молина opera quae extant omnia (Париж, 1658), 4 том. Кароли Молина opera quae extant omnia (Париж, 1681), 5 том.
(In this as in many other exemplars, some of Dumoulin's comments are censored because they were perceived negatively by the papacy.) Caroli Molinaei opera quae extant omnia (Paris, 1658), 4 vols. Caroli Molinaei opera quae extant omnia (Paris, 1681), 5 vols.