Джозеф Ракер Ламар: АҚШ Жоғарғы Сотының тарихындағы тұлға

Кіріспе

АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы 1911-1916 жылдар аралығында. Джозеф Рукер Ламар (14 қазан 1857 – 2 қаңтар 1916) – президент Уильям Говард Тафт тағайындаған АҚШ Жоғарғы Сотының төрешісі. Бұрынғы төреші Люциус Ламардың туысы, ол 1911 жылдан өліміне дейін, 1916 жылға дейін қызмет етті.

Өмірбаян

Рукерсвилл қаласында, Эльберт округі, Джорджия штатында дүниеге келген Ламар дін қызметкерінің ұлы болды және Аугустадағы Ричмонд округі академиясы мен Джефферсондағы Мартин институтында білім алды. Аугустада тұрған кезінде ол болашақ президент Вудро Вильсонмен көрші болды және оның "ең жақын досы" болды, оның әкесі жергілікті пресвитериан шіркеуінің пасторы еді. Екеуі де жергілікті қоймада орналасқан Джозеф Т. Дерридің ұлдар мектебінде оқыды, оның басқа оқушылары кейіннен конгрессмен, ірі газет иесі/елші және Колумбия құқық мектебінің деканы болды. 1886 жылдан 1889 жылға дейін Ламар Джорджия штатының Өкілдер палатасында қызмет етті, ал 1893 жылы Джорджия Жоғарғы соты оны штаттың заң кодексін жаңартқан Грузия заңдарын қайта кодтау комиссиясының мүшесі етіп тағайындады. Екі жыл өткен соң, бұл кодекс штаттың Бас Ассамблеясымен қабылданды. 1901 жылдың 1 қаңтарында Ламар судья Уильям А. Литлдің мерзімі бітпеген қызметін толықтыру үшін Джорджия Жоғарғы сотына тағайындалды, содан кейін 1903 жылы қайта сайланды. Ол 1905 жылы заңгерлікпен айналысу үшін, теміржолдар мен көптеген ірі корпорацияларды қорғау үшін отставкаға кеткенге дейін 200-ден астам шешім шығарды. 1910 жылдың 12 желтоқсанында президент Уильям Говард Тафт Ламарды Уильям Х. Муди босатқан АҚШ Жоғарғы сотының судьясы лауазымына тағайындады. Ламардың кандидатурасы АҚШ Сенатымен 1910 жылдың 15 желтоқсанында мақұлданды және ол 1911 жылдың 3 қаңтарында қызметке кірісті. 1915 жылы Ламар танымал Лео Франк ісі бойынша екі қысқа жеке пікір жазды. Ол Франктің сот процесінің әділдігіне наразылық білдіру үшін ұсынған habeas corpus өтінішін қабылдаудан бас тартты, бірақ кейіннен Франктің талаптарын сотқа жеткізуге мүмкіндік беретін қате туралы жарлық берді. Соттың толық құрамы Франктің талабын Frank v. Mangum ісінде қабылдамады; Ламар көпшілікпен бірге дауыс берді, бірақ жеке пікір жазбады. Ламар 1914 жылы Фредерик В. Леманмен бірге Веракрус оқиғасы бойынша соғысты болдырмау мақсатында өткізілген ABC Powers конференциясында АҚШ-ты өкілдік етуге таңдалды. 1915 жылдың күзінде Ламар сал ауруына шалдықты. Ламардың толық жалақымен зейнеткерлікке шығуына рұқсат беру туралы заң жобасы ұсынылды, бірақ оның бірнеше айдан кейін қайтыс болуы мәселені мәнсіз етті. Ол 1916 жылдың 2 қаңтарында Вашингтон қаласында қайтыс болды.

Born in Ruckersville, Elbert County, Georgia, Lamar was the son of a minister and attended the Academy of Richmond County in Augusta, Georgia and the Martin Institute in Jefferson, Georgia. During his time in Augusta, he lived next door to and was the "closest friend" of future president Woodrow Wilson, whose father was the local Presbyterian minister. They both also attended Joseph T. Derry's school for boys in a local warehouse, a school whose other students would also become a future Congressman, major newspaper owner/ambassador and the dean of Columbia Law School. From 1886 to 1889, he served in the Georgia House of Representatives, and then was appointed by the Supreme Court of Georgia in 1893 as a member of the Commission to Recodify the Laws of Georgia, which prepared a code of laws for the state. Two years later, that code was adopted by the state General Assembly. On January 1, 1901, Lamar was appointed to fill an unexpired term of Justice William A. Little in the Supreme Court of Georgia, then was re elected in 1903. He wrote more than 200 opinions before resigning in 1905 to again practice law, defending railroads and many other large corporations. On December 12, 1910, Lamar was nominated by President William Howard Taft as an associate justice of the United States Supreme Court, to a seat vacated by William H. Moody. Lamar was confirmed by the United States Senate on December 15, 1910, and was sworn into office on January 3, 1911. In 1915, Lamar wrote two short individual opinions in the famed Leo Frank case. He declined to grant a petition for habeas corpus brought by Frank to challenge the fairness of his trial, but subsequently granted a writ of error allowing Frank to bring his claims before the court. The full Court went on to reject Frank's claim in Frank v. Mangum; Lamar voted with the majority but did not write a separate opinion. Lamar, together with Frederick W. Lehmann, was selected in 1914 to represent the United States at the ABC Powers Conference convened to avert a war over the Veracruz Incident. In the fall of 1915, Lamar suffered a paralytic stroke. Legislation was proposed to allow Lamar to retire with full pay, but his death just months later made the issue a moot point. He died in Washington, D. C., on January 2, 1916.

Мұра мен құрмет

Ламардың кәсіби құжаттары, оның ішінде әділет қызметін атқарған жылдарына қатысты хат алмасулары, Грузия штатының Афина қаласындағы Грузия университетінің мұрағатында сақталады және зерттеу жұмыстары үшін қолжетімді. Джозеф Рукер Ламардың балалық шағындағы үйі Грузия штатының Аугуста қаласындағы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Либерти" жүк кемесі Грузия штатының Брансуик қаласында салынды және оның құрметіне аталды.