Екінші дүниежүзілік соғыстағы еврей әскерлері бригадасы

Кіріспе

Британ армиясының палестиналық еврей бөлімі (1944–1946)
басқа еврей полктері

Екінші дүниежүзілік соғыста британ армиясының әскери құрамы болған Еврейлік жаяу әскер бригадасы тобы, көбінесе Еврейлік бригада тобы немесе Еврейлік бригада деп аталады. 1944 жылдың соңында құрылған. Бұрынғы бригада мүшелері еврей каполарын өлтіруге қатысқан деген кем дегенде екі жағдай тіркелген.

Англо-сионистік қатынастар

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Британ және Француз империялары Орта Шығыстағы басым держава ретінде Осман империясының орнын басты. Бұл өзгеріс сионисттік қозғалыстың еврей мемлекетін құру мақсатына жақындатты. Балфур декларациясы британ үкіметінің Палестинада еврей отанын құруды принцип бойынша қолдайтынын көрсетті, бұл сионисттік мақсаттарға алғашқы ресми қолдау болды. Осының нәтижесінде 1918–1921 жылдары "Үшінші Алия" деп аталатын еврейлердің үлкен көші-қоны болды. 1922 жылы Ұлттар Лигасы бұл декларацияны Палестинаға қатысты Британдық мандатына енгізді. 1920-1930 жылдары еврейлердің көшіп келуі жалғасты, және Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін еврей халқы 400 000-нан астамға өсті.

Әскери іс-қимылдар

1944 жылдың қазан айында бригадир Эрнест Ф. Бенджаминнің басшылығымен бригада тобы Италияға жөнелтілді. Қараша айында 15-ші армия тобының басқаруымен Италия кампаниясында ат салысқан британдық Сегізінші армияға қосылды. Еврей бригадасы 1945 жылғы көктемгі шабуылға қатысты. Ол 1945 жылдың 3 наурызында Сенио өзенінің оңтүстік жағалауында бірінші рет майдан шебінде орналасты және дереу 42-ші Ягер дивизиясы мен 362-ші жаяу әскер дивизиясына қарсы кішігірім әрекеттерге кірісті. Бригада өз позицияларын жақсарту, оңтүстік жағалауды неміс әскерлерінен тазарту және тұтқындарды алу үшін көптеген атыс-жарыстарға қатысты, сондай-ақ жаудың күшін сынау және жаудың қорғаныс позицияларын карталау үшін өзеннің арғы жағындағы неміс позицияларына қарсы шағын шабуылдар жасады. Бір атақты рейдте оны Солтүстік Ирландиялық атты әскері және Оңтүстік Африка Әуе күштерінің ұшақтары қолдады. Оңтүстік Африка ұшқыштары, олардың көбі еврейлер, бригадаға құрмет көрсету үшін шабуыл кезінде Дәуіт жұлдызы формациясында ұшты. Рейд кезінде бригаданың жаяу әскерлері танктердің алдында жүгіріп, неміс позицияларын тазалап, тұтқындармен қайтып келді және Солтүстік Ирландияның тәжірибелі әскерлеріне қатты әсер етті. Бригада алғаш рет 1945 жылдың 19-20 наурызында Альфонсин қаласында ірі ұрыс операцияларына қатысты. 19 наурыздағы алғашқы тұрақты әрекетінде бригада 19 неміс сарбазын өлтіріп, 11 тұтқынға алды, ал қарсыластар 2 қаза тапты және 3 жараланды. Бригада кейін Сенио өзенінің секторына көшіп барды, онда 27 наурызда генерал-лейтенант Генрих Треттнердің басқаруымен неміс 4-ші парашют дивизиясының бөлімдерімен шайқасты. 19 сәуірден бастап бригада қайтадан немістермен шағын қақтығыстарда күресті. "Үш өзен шайқасы" кезінде шабуылға қайта оралды, 10 сәуірде Сенио өзенінен өтіп, оған бөлінген екі позицияны басып алды, көпір басын құрып, келесі күні кеңейтті. Ол басқа одақтас бөлімдер басып алмай қалған өз позициясының сол жағындағы неміс бекінісін тазартуға тағайындалды. Бригада қатал шайқаста миссияны аяқтап, барлық жау позициясын он бес минут ішінде жойды. Бригада мүшелері, әсіресе СС сарбаздары, Холокост үшін кек алу үшін беріліп қалған неміс сарбаздарын жазалап өлтірген деген белгілер бар. Бригадир Бенджамин әскерлерін тапсырылған немістерді өлтірмеуге шақырса да, тұтқындарды тергеуден алынған ақпарат соғыстың аяқталуын тездететінін тоқтатпай, ол және оның штабы сарбаздардың арасындағы кек алу құштарлығын түсінді және еврей бригадасының ешбір сарбазы тапсырылған жау әскерлерін өлтіргені немесе басқаша қастандық жасағаны үшін жазаланбады. Еврей бригадасы Папаның аудиенциясында азат етуші одақтас бөлімдердің арасында болды. Содан кейін еврей бригадасы Италия, Югославия және Австрия шекарасының үшбұрышы маңындағы Тарвизио қаласында орналасты. Олар Холокосттан аман қалғандарды іздестіріп, аман қалғандарға көмек көрсетіп, олардың Палестинаға көшіп келуіне көмектесті. Оның қаза тапқандары Пиангипанедегі Равенна соғыс зираттарында жерленген.

In October 1944, under the leadership of Brigadier Ernest F. Benjamin, the brigade group was shipped to Italy. It joined the British Eighth Army in November, which was engaged in the Italian Campaign under the 15th Army Group. The Jewish Brigade took part in the Spring Offensive of 1945. It took positions on the front line for the first time on March 3, 1945 along the south bank of the Senio River, and immediately began engaging in small scale actions against German forces, facing the 42nd Jäger Division and the 362nd Infantry Division. The brigade carried out aggressive patrolling during which it engaged in numerous firefights in order to improve its positions, clear the south bank of German troops, and take prisoners, and carried out small scale raids against German positions across the river to test the enemy's strength and map out enemy defensive positions. In one notable raid, it was supported by tanks of the North Irish Horse and South African Air Force fighter aircraft. The South African pilots, many of whom were Jewish, flew in a Star of David formation during their attack run as a tribute to the brigade. During the raid, the brigade's infantrymen ran ahead of the tanks and mopped up the German positions, returning with prisoners and greatly impressing the seasoned troops of the North Irish Horse. The brigade first entered into major combat operations on March 19–20, 1945 at Alfonsine. In its first sustained action on March 19, the brigade killed 19 German soldiers and took 11 prisoner for the loss of 2 dead and 3 wounded in a series of clashes. The brigade then moved to the Senio River sector, where on March 27 it fought against elements of the German 4th Parachute Division commanded by Generalleutnant Heinrich Trettner. From April 1 9, the brigade again engaged the Germans in a series of small scale clashes. It returned to offensive operations during the "Three Rivers Battle", crossing the Senio River on April 10 and capturing the two positions allocated to it, establishing a bridgehead and widening it the following day. It was assigned to clear out a German redoubt to the left of its position that another Allied unit had failed to capture. The brigade managed to complete the mission in a fierce battle, wiping out all enemy positions in fifteen minutes.</blockquote>

There are indications that brigade members summarily executed surrendering German soldiers, particularly SS soldiers, in order to take revenge for the Holocaust. Although Brigadier Benjamin urged his troops not to kill surrendering Germans, emphasizing that intelligence gleaned from interrogation of prisoners would hasten the end of the war, he and his staff understood the desire for vengeance among the soldiers, and no Jewish Brigade soldier was ever punished for killing or otherwise mistreating surrendering enemy troops. The Jewish Brigade was represented among the liberating Allied units at a papal audience. The Jewish Brigade was then stationed in Tarvisio, near the border triangle of Italy, Yugoslavia, and Austria. They searched for Holocaust survivors, provided survivors with aid, and assisted in their immigration to Palestine. Its dead are buried in the Commonwealth's Ravenna War Cemetery at Piangipane.

Соғыстан кейінгі орналасу және таратылу

Tilhas Tizig Gesheften, TTG, шамамен "маған арқаңды тигіз" деп аударылатын, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін құрылған еврей бригадасының мүшелерінің тобы еді. Британдық әскери қызмет нысанымен, бұл топ нацистерді өлтіруге қатысты, Холокосттан аман қалғандардың Мандатты Палестинаға заңсыз көшіп келуіне көмектесті және Хаганаға қару-жарақ контрабандалық жолмен жеткізді. Сондай-ақ, кем дегенде екі жағдайда Бригада ветерандары еврей каполарын өлтіруге қатысқан. Кенгуру соты екі капоны өлімге кесті, біреуін оқтап, екіншісін өзенге батырып.

Брихаға қатысу

Көптеген еврей бригадасының мүшелері Бриханы іске асыруға көмектесті және ынталандырды. Неміс бас тартуына дейінгі және одан кейінгі маңызды, дүрбелеңді айларда еврей бригадасының мүшелері Холокосттан аман қалғандардың Палестинаға заңсыз көшіп келуіне жәрдемдескен еврей азаматтарына британдық әскердің киім-кешегін және құжаттарын ұсынды. Ең танымал мысал – «Алон» деген код аты бар Ехуда Арази, ол Палестинадағы британдық билік тарапынан екі жыл бойын британдық полициядан мылтық ұрлап, оларды Хаганаға бергені үшін іздеуде болды. 1945 жылы Арази және оның серіктесі Ицхак Леви Мандатты Палестинадан Мысырға пойызбен, Корольдік инженерлер сарбаздары ретінде киініп сапар шекті. Мысырдан екеуі Солтүстік Африка арқылы Италияға сапар жасап, жалған есімдерді пайдалана отырып, еврей бригадасына қосылды, онда Арази жасырын түрде заңсыз көші-қонды ұйымдастыруға жауапты болды. Бұл үшін олар қайықтар сатып алып, хахшароттар құрды, азық-түлікпен қамтамасыз етіп, тізімдер жасады. 1945 жылғы маусымда Арази Тарвизиодағы еврей бригадасына жеткенде, бригадада қызмет ететін Хагана мүшелерінің кейбіреулеріне басқа бөлімшелер еврей аман қалғандармен байланысқа түскенін хабарлады. Арази бригадаға Еуропадағы маңыздылығын түсіндіріп, солдаттарды 5000 еврей аман қалғанды табуға шақырды. Еврей бригадасының офицері Ахарон Хотер Ишай 5000 еврей аман қалған бар дегенге күмәнданатынын еске алды. Дегенмен, еврей бригадасы Аразидің ұсынысын еш сұрақсыз қабылдады. Көптеген еврей сарбаздары үшін бұл жаңа тапсырма еврей бригадасы құрылғанға дейін британдық күштердегі бұрынғы қызметтерін ақтады. Брихаға белсенді қатысқан тағы бір еврей бригадасының сарбазы – Израиль Карми, ол 1945 жылдың күзінде еврей бригадасынан шығарылды. Бірнеше айдан кейін Хамеушад кибуцының хатшылығы Кармиге Брихаға көмектесу үшін Еуропаға оралуы туралы ұсыныс жасады. Кармидің аман қалғандармен жұмыс істеген тәжірибесі оны Бриха қозғалысының маңызды құралы етті. 1946 жылы Италияға оралып, Базельдегі 22-ші сионистік конгреске қатысты, онда ол Бериханың бүкіл Еуропа бойынша қалай жұмыс істегенін білді. Карми Еуропа арқылы екінші Бериха бағытын құруды ұсынды, егер қолданыстағы бағыт құлаған жағдайда. Ол Бриха басшылығын бөліктерге бөлуді ұсынды: Парижде жұмыс істейтін Мордехай Суркис қаржы жұмысына жауапты болады. Прагадағы Ефрем Декель әкімшілік бөлімді басқарады және Польша, Чехословакия және Германиядағы Бериханы қадағалайды. Прагада жұмыс істейтін Карми Венгрия, Югославия және Румыниядағы қызметті қадағалайды. Брихаға көмек көрсететін еврей бригадасының сарбаздары соғыстан кейінгі Еуропадағы хаотикалық жағдайды пайдаланып, Холокосттан аман қалғандарды елдер арасында және шекарадан тыс жерге көшірді. Мерказ Лагола еврейлердің жер аударылғандарына көмек көрсету үшін шекаралық пункттерге және шекаралық өткелдерге әскерлерді әдейі орналастырды. Мысалы, Маутхаузен концлагерінің қосалқы лагері Юденберг Бригада сарбаздары мен партизандар ДП-ға көмек көрсету үшін бірлесіп жұмыс істеген Бериха нүктесі ретінде әрекет етті. Сол сияқты, Грац қаласында Бриха нүктесі аңызға айналған Бриха тұлғасы Пинхас Цайтагтың Италияға батысқа қарай тасымалдауды ұйымдастырған қонақүйінде орналасқан. Брихаға еврей бригадасының ең үлкен үлесі – британдық армияның көліктерін пайдалану, аман қалғандарды, бір мезгілде мың адамға дейін, бригаданың моторлы қоймасы Понтеббаға жүк көліктерінде тасымалдау. Бұл құпия көліктер әдетте таңғы сағат 2-3-те келді, ал бригада әрқашан солдат немесе офицердің сәлемдесуін және тамақ пен шаймен тамақханаға қош келдіңіздер деп күтті. Барлығына медициналық тексерулер жүргізіліп, төсек-орын және таза киім берілді. Бірнеше күн ішінде топ Баридегі, Болоньядағы және Моденадағы хахшароттарға көшірілді. ДП-лар қалпына келгеннен кейін және хашшара жаттығуларын аяқтағаннан кейін, олар кемелерді мандаттық Палестинаға заңсыз жолға шығаратын порттарға әкелінді. Тарихшылар еврей бригадасы 1945 және 1948 жылдар аралығында 15000-22000 еврейдің көшірілуіне көмектескенін болжайды.

Many members of the Jewish Brigade assisted and encouraged the implementation of the Bricha. In the vital, chaotic months immediately before and after the German surrender, members of the Jewish Brigade supplied British Army uniforms and documents to Jewish civilians who were facilitating the illegal immigration of Holocaust survivors to Mandatory Palestine. The most notable example was Yehuda Arazi, code name "Alon," who had been wanted for two years by the British authorities in Palestine for stealing rifles from the British police and giving them to the Haganah. In 1945, Arazi and his partner Yitzhak Levy travelled from Mandatory Palestine to Egypt by train, dressed as sergeants from the Royal Engineers. From Egypt, the pair travelled through North Africa to Italy and, using false names, joined the Jewish Brigade, where Arazi secretly became responsible for organising illegal immigration. This included purchasing boats, establishing hachsharot, supplying food, and compiling lists of survivors. When Arazi reached the Jewish Brigade in Tarvisio in June 1945, he informed some of the Haganah members serving in the Brigade that other units had made contact with Jewish survivors. Arazi impressed upon the Brigade their importance in Europe and urged the soldiers to find 5,000 Jewish survivors to bring to Mandatory Palestine. Jewish Brigade officer Aharon Hoter Yishai recalled that he doubted the existence of 5,000 Jewish survivors. Regardless, the Jewish Brigade accepted Arazi's challenge without question. For many Jewish soldiers, this new mission justified their previous service in the British forces that had preceded the creation of the Jewish Brigade. Another Jewish Brigade soldier actively involved in the Bricha was Israel Carmi, who was discharged from the Jewish Brigade in the autumn of 1945. After a few months, the Secretariat of Kibbutz HaMeuchad approached Carmi about returning to Europe to assist with the Bricha. Carmi's previous experience working with survivors made him an important asset for the Bricha movement. He returned to Italy in 1946 and attended the 22nd Zionist Congress in Basel, where he gained insight into how the Berihah operated throughout Europe. Carmi proposed establishing a second Berihah route across Europe in case the existing route collapsed. He proposed dividing the Bricha leadership into parts: Mordechai Surkis, working from Paris, would be responsible for the financial workings. Ephraim Dekel in Prague would run the administrative element, and oversee the Berihah in Poland, Czechoslovakia and Germany. Carmi, working from Prague, would oversee activities in Hungary, Yugoslavia, and Romania. Jewish Brigade soldiers, assisting with the Bricha, specifically took advantage of the chaotic situation in post war Europe to move Holocaust survivors between countries and across borders. Soldiers were intentionally placed by Merkaz Lagolah at transfer points and border crossings to assist the Jewish DPs (displaced persons). For example, Judenberg, a sub camp of the Mauthausen concentration camp, acted as a Berihah point where Brigade soldiers and partisans worked together to assist DPs. Similarly, in the city of Graz, a Bricha point was centred in a hotel where a legendary Bricha figure, Pinchas Zeitag, also known as Pini the Red or "Gingi," organised transports westwards to Italy. One of the Jewish Brigade's greatest contributions to the Bricha was the use of their British Army vehicles to transport survivors, up to a thousand people at a time, in truck convoys to Pontebba, the brigade's motor depot. These secret transports generally arrived at 2 or 3 a. m., and the Brigade always ensured that DPs were greeted by a soldier or an officer and welcomed into a dining hall with food and tea. Everyone was given a medical examination, a place to sleep, and clean clothing. Within a few days the group was moved to hachsharot in Bari, Bologna and Modena. After recuperating and completing their hachshara training, the DPs were taken to ports where boats would illegally set sail for Mandatory Palestine. Historians estimate that the Jewish Brigade assisted in the transfer, between 1945 and 1948, of 15,000–22,000 Jewish DPs as part of the Bricha and the illegal immigration movement.

Әскери мұра

1948 жылы Израиль тәуелсіздік жариялағаннан кейін, көптеген еврей бригадасының ардагерлері 1948 жылғы араб-израиль соғысында Израиль қорғаныс күштерінде өзгеше көзге түсті. Көптеген ардагерлер Израиль армиясында жоғары шенді офицерлер болып қызмет етті, олардың 35-і генерал атанды.

Медальдар мен марапаттар

Бригаданың 78 сарбазы депештерде айтылды, ал 20-сы әскери наградалармен марапатталды (7 Әскери медаль, 7 Британ империясы орденінің медалі, 4 Әскери крест және 2 АҚШ наградасы). Бригаданың ветерандары кейін Израиль мемлекетінің Еріктілер лентасымен және Нацистерге қарсы күрескендер медалімен құрметтелді. 2018 жылдың қазан айында Италия Парламенті бірауыздан қолдағаннан кейін, Еврей бригадасы тобының соғыс туы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Италияны азат етуге қосқан үлесі үшін итальяндық "Medaglia d'Oro al Valor Militare" медалімен марапатталды. Медаль Израильдің 7-ші бронетанкті бригадасының соғыс туына, Еврей бригадасы тобының мұрагерлеріне, Авихаильдегі (Бет Хагдудим – Батальондар мұражайы) салтанатты шарада бекітілді.

Мұра

Еврей бригадасы көптеген естеліктер, кітаптар мен фильмдерге шабыт берді. 1998 жылы режиссер Чак Олин және продюсер Мэтью Палм өздерінің жүлделі деректі фильмін – «Біздің қолымызда» фильмін шығарды. Фильм АҚШ-та PBS телеарнасында көрсетілді және әлемнің көптеген кинофестивальдарында ұсынылды.

Танымал мәдениетте

Леон Уристің "Исход" романында және одан кейінгі фильмде Гагананың басты кейіпкері Ари Бен Канаан, еврей бригадасының офицері ретінде соғыс кезінде алған тәжірибесі мен процедураларын пайдаланып, Палестинаға босқындарды жеткізуді ұйымдастырады.