Джеймс Гордон "Бо" Гриц: Әскери өмір және саяси жолдары
Bo Gritz
Жеймс Гордон "Бо" Гриц – Вьетнам соғысының ардагері, армия офицері, саясаткер. 1992 жылы президенттікке кандидат болған, «Құдай, қару, Гриц» ұранымен белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық армия офицері (1939 жылы туған) – американдық армия офицері.
American Army officer (born 1939)
the American Army officer
Джеймс Гордон "Бо" Гриц (/ɡ//r//aɪ//t//s/; 18 қаңтар 1939 жылы туған) – Вьетнам соғысында ерекше көзге түскен зейнеткер АҚШ Армиясының арнайы күштері офицері. Әскери қызметтен кейін Гритц Вьетнам соғысының соғыс тұтқындары және хабарсыз жоғалғандар (POW/MIA) мәселесіне байланысты тұтқындарды құтқару әрекеттеріне қатысты. Саясатта Гритц 1992 жылы Америка Құрама Штаттарының президенттігіне Популистік партиясынан кандидат ретінде түсті, ол өзінің "Гритц заңдары" манифестінде баяндалған оқшауланған саясатты жақтады. Оның сайлау кампаниясы "Құдай, қару және Гритц" ұранымен ерекшеленді. Гритцтің өмірі әртүрлі дау-дамайлармен, оның ішінде әскери наградаларына қатысты сұрақтармен, федералды билік органдарымен болған қақтығыстарға қатысуымен және Христиан патриоттық қозғалысы мен басқа да оңшыл жақтас әскери ұйымдармен байланысымен сипатталады. Әкесі қайтыс болғаннан кейін Гритцті анасының ата-анасы тәрбиеледі. Гритцтің балалық шағындағы білімі маңызды оқиғамен ерекшеленді – ол белгісіз себептермен жергілікті орта мектептен шығарылды. Бірақ бұл оның білім алуын тоқтатпады. Одан кейін ол Вирджиния штатындағы Форк Юнион әскери академиясына түсті, бұл қатаң академиялық және дене шынықтыру бағдарламаларымен танымал престижді оқу орны. Гритц академияны сәтті бітіріп, әскери мансабына жол ашты.
James Gordon "Bo" Gritz ('/ɡ//r//aɪ//t//s/; born January 18, 1939) is a retired United States Army Special Forces officer who served with distinction during the Vietnam War. Following his military career, Gritz became involved in various attempts to rescue prisoners of war (POWs) associated with the Vietnam War POW/MIA issue. In the realm of politics, Gritz ran for the United States presidency in 1992 as a candidate of the Populist Party, advocating an isolationist platform encapsulated in his manifesto, "The Bill of Gritz". His campaign was characterized by the slogan "God, Guns, and Gritz". Gritz's life has been marked by controversy, including questions regarding his military awards, his involvement in high profile standoffs with federal authorities, and his involvement with the Christian Patriot movement and other right wing militia groups. In the wake of his father's death, Gritz was raised by his maternal grandparents. Gritz's early education was marked by a significant event when he was expelled from his local high school for reasons not specified. This setback, however, did not deter him from pursuing his education. He subsequently attended the Fork Union Military Academy in Virginia, a prestigious military school known for its rigorous academic and physical programs. Gritz successfully graduated from the academy, setting the stage for his future military career.
Әскери мансап
Гритц өзінің әскери мансабын 1957 жылғы 20 тамызда әскерге қабылдануымен бастады. Ол тез арада офицерлік дайындық мектебіне (ОДМ) қабылданды және 1963 жылы капитан, ал 1967 жылы майор шеніне ие болды. Вьетнам соғысы кезінде Гритц 5-ші арнайы күштер тобының (Әуе десанттық) "B 36" бөліміне басшылық етті. Бұл бөлім американдықтар мен камбоджалық вьетнамдықтардан құралған, негізінен жергілікті жалдамалылар еді. Олар Камбоджа шекарасына жақын, Оңтүстік Вьетнамның оңтүстік бөлігіндегі III корпус аймағында әрекет етті. Оның табысты орындаған міндеттерінің бірі – 1966 жылғы желтоқсанда Камбоджадағы жау территориясында құлаған Lockheed U 2 тыңшы ұшағынан "қара жәшікті" алу болды. Вьетнамда алты жыл қызметтен кейін Гритц түрлі лауазымдарда болды, оның ішінде 1975 жылдан 1977 жылға дейін Латын Америкасындағы арнайы күштерге қолбасшылық етті, Таяу Шығыс жөніндегі кеңсе қызметкері болды, ал 1977 жылдан 1979 жылға дейін Қорғаныс министрі кеңсесіндегі Қорғаныс қауіпсіздік агенттігінің (Халықаралық қауіпсіздік мәселелері) Конгресспен байланыс жөніндегі басшысы болып жұмыс істеді. 1979 жылы подполковник шенімен зейнетке шықты. Ресми зейнетке шыққаннан кейін Гритц, видео дәлелдерімен бірге, үкімет тапсырмасымен Америкада Ауғанстан муджахидтерін оқытқанын мәлімдеді. Генерал Уильям Уэстморленд өзінің "Әскердің есебі" атты мемуарларында Гритцті "Америкалық солдат" деп атады. Гритц өзінің қызметі кезінде көптеген әскери наградалар алды, бірақ олардың кейбіреулері күмәнді. Вьетнамдағы қызмет кезеңіндегі наградалары мен наградаларға ұсыныстарына қатысты хаттама Гритцтің кейбір медальдарын, соның ішінде Ардагерлік орденін ұсынуға жеке қатысқанын және оның кейбір наградаларға ұсыныстары бірдей миссиялар мен оқиғаларды көрсеткенін, нәтижесінде Гритцке бір миссия үшін бірнеше медаль берілгенін, оның ішінде Күміс жұлдыз, Қола жұлдыз, Әуе медалі және Армия мақтау медалі.
Gritz began his military career when he enlisted in the Army on August 20, 1957. He quickly ascended the ranks, attending Officer Candidate School (OCS) and achieving the rank of captain in 1963, followed by a promotion to major in 1967. During the Vietnam War, Gritz commanded detachment "B 36" of the 5th Special Forces Group (Airborne). This detachment was a mixed American and Cambodian Vietnamese MIKE Force composed predominantly of local mercenaries. They operated in the III Corps area of southern South Vietnam near the Cambodian border. Among his successful missions was the retrieval of the black box from a downed Lockheed U 2 spy plane in enemy territory in Cambodia in December 1966. After six years in Vietnam, Gritz served in a variety of assignments, including commanding Special Forces in Latin America from 1975 to 1977, serving as a Desk Officer for the Middle East, and acting as Chief of Congressional Relations for the Defense Security Agency (International Security Affairs) in the Office of the Secretary of Defense from 1977 to 1979. He retired in 1979 at the rank of lieutenant colonel. Following his formal retirement, Gritz claims, with video evidence, to have trained the Afghan mujahideen in America on behalf of the government. General William Westmoreland, in his memoir A Soldier Reports, cites Gritz as "The" American Soldier. Gritz received numerous military awards during his service, although some of these have been called into question. A memo regarding his awards and award recommendations during his time in Vietnam seems to indicate that Gritz was personally involved with the recommendation of some of his medals, including the Legion of Merit, and that some of his award recommendations cited the same missions and incidents, effectively awarding Gritz multiple medals for the same missions, including the Silver Star, Bronze Star, Air Medal and Army Commendation Medal.
Әскери тұтқындар мен жоғалған азаматтардың белсенділігі
1980 жылдардың басында Гритц Вьетнам соғысының тұтқындары және хабарсыз жоғалғандар мәселесіне қатысты, Оңтүстік-Шығыс Азияға жеке миссиялар сериясын ұйымдастырды. Оның мақсаты – Вьетнам соғысынан бері Лаос пен Вьетнамның коммунистік үкіметтері тарапынан ұсталған, әсіресе Нхоммарат сияқты аймақтарда сақталып отырған АҚШ әскери тұтқындарын табу болатын. Гритцтің миссияларын 1981 жылы Қорғаныс барлау агенттігінің бір бөлігі қолдады, ал кейіннен Клинт Иствуд және Росс Перо сияқты белгілі донорлар қаржыландырды. Көбінесе Таиландтан жұмыс істейтін Гритц, анықталудан қашу үшін «Ричард Патрик Кларк» сияқты әртүрлі есімдерді пайдаланды. Барлық күш-жігеріне қарамастан, Гритц 1983 жылы Стивен Соларц басқарған Палата комитеті алдында куәлік бергенде, тұтқындардың бар екенін растайтын нақты дәлелдер ұсына алмады. Гритцтің әрекеттері кеңінен талқыланды және дау тудырды, сыншылар оларды ойсыз және тиімсіз деп бағалады. Мысалы, кейбір сарапшылар, құпия миссиялар деп есептелген шаралардың шекаралық қалаларда әйелдердің ашық түрде тұтқындарды құтқаруға арналған футболкаларды сатуымен байланысты болғанын атап өтті. «Дельта-Форс» кітабында бұрынғы Дельта-Форс операторы, CSM Эрик Л. Хейни, бөлімге Вьетнамнан американдық әскери тұтқындарды құтқару операциясына дайындалуға екі рет тапсырма берілгенін айтады. Алайда, Хейнидің сөзіне сүйенсек, екі рет те миссиялар тоқтатылды, себебі Гритц күрт көзге түсіп, мәселеге тым көп назар аударды, бұл миссияларды орындауды қиындатты. 1983 жылы Гритц пен оның төрт серігі «Лазар Омега операциясы» кезінде радио жабдықтарын заңсыз әкелгені үшін Таиландта сотталып, айыпталды. Олардың бірі, бұрынғы теңізші Дэвид Скотт Уикли, «Доктор Өлім» деген атпен де танымал, кейіннен Америкада жарылғыш заттарды контрабанда жасағаны үшін сотталды. Таиланд билігі Лаостағы вьетнамдық күштердің шекаралық қарулы шабуылдарға жауап ретінде әрекет етуі мүмкін екеніне алаңдады және Гритцті 20 жылға түрмеге қамаумен қорқытты. Вьетнамның Сыртқы істер министрі Нгуен Ко Тач Гритцтің әрекеттерін «барлық елдер айыптауы тиіс Лаос егемендігін ашық бұзу» деп сипаттады. 1986 жылы Гритц Бирмаға (қазіргі Мьянма) барып, есірткі саудасының ірі қылмыскері Кун Самен АҚШ әскери тұтқындарының болуы мүмкін жерлері туралы сұхбат жүргізді. Ол Кун Саның Оңтүстік-Шығыс Азиядағы есірткі саудасына қатысқан деген күдікпен Рейган әкімшілігінің бірнеше лауазымды тұлғаларын атаған видеожазбамен оралды. Аталғандардың арасында Джордж Буштың алғашқы президенттік мерзімінде Мемлекеттік хатшының орынбасары болған Ричард Армитаж да болды. Осы кезеңде Гритц Кристик институтымен байланыс орнатты, ол сол кезде Оңтүстік-Шығыс Азияда және Орталық Америкадағы есірткі саудасы бойынша АҚШ үкіметіне қарсы сот процесін жүргізіп жатқан прогрессивті ұйым еді.
In the early 1980s, Gritz became involved in the Vietnam War POW/MIA issue, undertaking a series of private missions into Southeast Asia. His goal was to locate U. S. prisoners of war who, according to some beliefs, had been detained since the Vietnam War by the communist governments of Laos and Vietnam, specifically in areas such as Nhommarath. Gritz's missions were initially supported by elements of the Defense Intelligence Agency in 1981, and later financed by high profile donors like Clint Eastwood and Ross Perot. Operating primarily out of Thailand, Gritz used aliases such as "Richard Patrick Clark" to evade detection. Despite his efforts, Gritz was unable to provide any concrete evidence of the existence of the POWs when he testified as a witness before the House committee headed by Stephen Solarz in 1983. Gritz's activities were heavily publicized and controversial, with critics deeming them haphazard and poorly executed. For instance, some commentators pointed out that supposedly secret missions involved women openly selling commemorative POW rescue T shirts in border towns. In his book Inside Delta Force, CSM Eric L. Haney, a former Delta Force operator, claims that the unit was twice told to prepare for a mission involving the rescue of American POWs from Vietnam. However, both times the missions were scrubbed, according to Haney, when Gritz suddenly appeared in the spotlight, drawing too much attention to the issue and making the missions too difficult to accomplish. In 1983, Gritz and four of his associates were tried and convicted in Thailand of illegally importing radio equipment during their "Operation Lazarus Omega". One of them, a former Navy SEAL David Scott Weekly also known as "Doctor Death", was also later convicted in America of smuggling explosives. Thai authorities expressed concern that Vietnamese forces in Laos would retaliate against them for cross border armed intrusions and threatened to jail Gritz for 20 years. Vietnamese Foreign Minister Nguyen Co Thach called Gritz's actions "a flagrant violation of the sovereignty of Laos that everyone should denounce." In 1986, Gritz traveled to Burma (now Myanmar) to interview drug kingpin Khun Sa about potential locations of U. S. POWs. He returned with a videotaped interview in which Khun Sa named several officials in the Reagan administration as allegedly involved in narcotics trafficking in Southeast Asia. Among those named was Richard Armitage, who later served as Deputy Secretary of State during George W. Bush's first term as president. During this time, Gritz established contacts with the Christic Institute, a progressive group that was then pursuing a lawsuit against the U. S. government over charges of drug trafficking in both Southeast Asia and Central America.
Саяси араласу және қастандық зерттеу
1988 жылғы сайлауда Гритц Америка Құрама Штаттарының Вице-президенттігіне популистік партия тізімі бойынша кандидат болды. Бастапқыда ол Ку-клукс-кланының бұрынғы мүшесі Дэвид Дьюктің серігі ретінде ұсынылды, бірақ ол бұл туралы білмеді. Гритц жарыс басталғаннан кейін ерте қадам шегіп, Дьюктен жұрт алдында өзін алшақтатып, орнына Невада штатының Конгресс депутаты сайлауына қатысуды жөн көрді. Кейіннен ол кейбір бюллетеньдерде Флойд Паркермен ауыстырылды. Гритц партияның ұсынысын қабылдағанда Джеймс Трафиканттың серігі боламын деген ойда болғанын айтты. Дьюкпен кездескеннен кейін Гритц оны "әрекетке құштар, саяхаттамаған, тым көп пікір білдіретін, нәсілшіл жас жігіт" деп сипаттап, "Мен американдықтардың кез келген тобын жек көретінін білген адамды қолдамаймын" деді. 1989 жылы Гритц түрлі мәселелерге, әсіресе қастандық теорияларына ден қойған "Іс-қимыл орталығын" құрды. Ол қастандық теорияларын жақтаушылар арасында байланыс орнатып, сол және оңшыл белсенділерді біріктіруге тырысты, Лас-Вегаста "90-жылдардың бостандық шақыруы" атты конференция ұйымдастырды. Конференция спикерлерінің қатарында 1980 жылғы қазан айындағы күтпеген оқиға туралы теорияны зерттеуші Барбара Хонеггер, Кристис институтының Билл Дэвис, оңшыл жазушы Юстас Муллинс және тағы басқалар болды. Бұл өзгеріс оның бұрынғы әскери тұтқындарды іздеу миссиялары сияқты даулы болды. 1991 жылғы Персия шығанағы соғысы кезінде Гритц соғысқа қарсы болды және оны "Жаңа әлемдік тәртіп" деп аталатын бір әлемдік үкімет құру жоспарларын жорамалдайтын қастандық теориясымен байланыстырды. Ол Калифорниядағы Pacifica радиостанцияларында бірнеше рет қонақ ретінде сұхбат берді және қысқа мерзімге солшыл және соғысқа қарсы аудитория үшін ізделіс жолында болды. Алайда, осы кезеңде ол оң жақтағы христиандық патриоттар қозғалысымен жақын байланысқа түсіп, христиандық идеологияны ұстанатын пастор Пит Петерстің демеушілігімен өткен конференцияларда сөз сөйледі. Бұл байланыстар сол жақтағыларға белгілі болғаннан кейін, әсіресе Лос-Анджелестегі "Расистік терроризмге қарсы халық" тобының Гритцті "фашизмнің алдыңғы шебіндегі адам" деп атаған есебі жарияланғаннан кейін, сол жақтағы аудитория оған қызығуын жоғалтты, ал Кристис институты мен Pacifica радиосы онымен барлық байланысты үзіп тастады. Ол содан бері бұл қозғалыстан алшақтады. 1992 жылғы сайлауда АҚШ салық төлеушілері партиясының тізімінен өте алмағаннан кейін Гритц Америка Құрама Штаттарының президентігіне тағы да популистік партия тізімі бойынша кандидат болды. Оның сайлауалды ұраны "Құдай, қару және Гритц" болды, ал ол "Гритц заңнамасы" атты саяси манифест жариялады (оның тегі "құқықтар" сөзімен рифмаланады). Ол "жаһандық үкімет" және "Жаңа әлемдік тәртіп" деп атаған нәрсеге қарсы күресуге шақырды, барлық шетелдік көмекті тоқтатуды, федералды табыс салығын және Федералды резерв жүйесін жоюды ұсынды. Ол бүкіл ел бойынша 106 152 дауыс жинады, бұл жалпы дауыс берудің 0,14 пайызын құрады. Айдахо штатының Онейда округінде оның қолдауы он пайыздан асты. "Гритц заңнамасы" Мексикамен шекараны толық жабуды және Федералды резервті таратуды қарастырды.
In the 1988 election, Gritz was the candidate for Vice President of the United States on the Populist Party ticket. Initially, unbeknownst to him, he was presented as the running mate of former Ku Klux Klansman David Duke. Gritz withdrew early in the race and publicly distanced himself from Duke, opting instead to run for a Nevada Congressional seat. He was subsequently replaced by Floyd Parker on some ballots. Gritz has stated that he accepted the party's nomination under the impression that he would be the running mate of James Traficant. After meeting Duke, Gritz described him as "a brash, untraveled, overly opinionated, bigoted young man" and declared, "I will not support anyone that I know to hate any class of Americans." In 1989, Gritz established the Center for Action, which focused on various issues, primarily conspiracy theories. He attempted to build bridges among conspiracy theorists and unite activists from both the left and the right, organizing a conference in Las Vegas called "Freedom Call '90". Speakers at the conference included 1980 October Surprise theory researcher Barbara Honegger, Bill Davis of the Christic Institute, far right writer Eustace Mullins, and others. This shift in focus proved to be almost as controversial as his earlier missions searching for POWs. During the 1991 Persian Gulf War, Gritz opposed the war and linked it to a conspiracy theory alleging plans to implement a one world government, known as the "New World Order". He appeared on Pacifica Radio stations in California as a guest several times, and for a short period, he was sought after as a speaker to left wing and anti war audiences. However, during this period, he also became closely associated with the Christian Patriot movement on the right, and spoke at conferences sponsored by Christian Identity pastor Pete Peters. When these associations became known to those on the left, especially after the publication of a report by the Los Angeles based group People Against Racist Terror labeling Gritz a "front man for fascism", left wing audiences lost interest in Gritz, and the Christic Institute and Pacifica Radio ended any further association. He has since distanced himself from the movement. In the 1992 election, after failing to secure the U. S. Taxpayers' Party's nomination, Gritz ran for President of the United States, again under the Populist Party banner. His campaign slogan was "God, Guns and Gritz", and he published a political manifesto titled "The Bill of Gritz" (a play on his last name rhyming with "rights"). He advocated for staunch opposition to what he termed "global government" and the "New World Order", called for an end to all foreign aid, and proposed the abolition of the federal income tax and the Federal Reserve System. He received 106,152 votes nationwide, constituting 0.14 percent of the popular vote. and Oneida County, Idaho, his support exceeded ten percent, Among other proposals, the "Bill of Gritz" called for the complete closure of the border with Mexico, and the dissolution of the Federal Reserve.
Діни және әскери қызметте
1984 жылы Гритц әйелі Клаудиямен бірге Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілері шіркеуіне (LDS Church) қосылды. Соның салдарынан Гритц LDS шіркеуінен бас тартты. Гритц 1998 жылдың соңында өзін-өзі өлтіруге талпынғаннан кейін Almost Heaven-нен кетіп қалды. Almost Heaven оның кеткеніне дейін-ақ құлдырап, бұл жергілікті билік пен тұрғындармен, сондай-ақ Гритц пен ішкі радикалдық топ арасындағы қақтығыстарға байланысты болды. Израиль шіркеуінің идеологиясының ықпалында Гритц Невадаға көшіп, өзінің әрекет орталығын Мәңгілік жауынгерлер қауымдастығы деп қайта атады – бұл Гритцтің жаман күштер деп сипаттағандарына қарсы тұратын «жауынгер дін қызметкерлерінен» құралған топ. Гритц христиан патриоттар қозғалысындағы беделін заңгерлер мен оңшыл белсенділер арасында келісімге келтіру үшін пайдаланды. 1992 жылы ол Руби Ридж дағдарысында әріптес ардагері Рэнди Уиверге көмектесті. 1996 жылы Гритц Монтананың еркін адамдарына қатысты қақтығысты бейбіт шешуге тырысты, бұл топ үкіметке қарсы ақ сепаратистік милициялық ұйым еді. Сәтті келіссөздер болмағаннан кейін, Гритц ФБР-дің Фримендерді қамауға алатынын болжап, көңілі толып кетіп, орнынан кетті.
In 1984, Gritz and his wife Claudia joined the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). Consequently, Gritz resigned from the LDS Church. Gritz left Almost Heaven in late 1998 after a suicide attempt. Almost Heaven was falling apart already before his departure, in part due to conflicts with local authorities and residents as well as between Gritz and an internal radical faction; Influenced by the Church of Israel's ideology, Gritz then relocated to Nevada and rebranded his Center for Action as the Fellowship of Eternal Warriors, a group of "warrior priests" opposing what Gritz defined as the forces of evil. Gritz has used his influence within the Christian Patriot movement to mediate between legal authorities and far right activists. In 1992, he mediated during the Ruby Ridge crisis involving fellow veteran Randy Weaver. In 1996, Gritz unsuccessfully attempted to negotiate an end to the standoff involving the Montana Freemen, an anti government White separatist militia group. After unsuccessful negotiations, Gritz left in frustration, predicting that the FBI would arrest the Freemen.
Кейінгі қызметі
1998 жылы Гритц Эрик Рудольфты – 100 жылдық Олимпиада паркіне бомба қойған адамды іздеуге сәтсіз тырысты, мақсаты оны құқық қорғау органдарына өздігінен бас беруге көндіру болатын. 2005 жылы ол Терри Шиаво ісіне белсенді түрде қарсылық танытты. 2005 жылдың 19 наурызында Шиавоның тамақтандыру түтігі алынып тасталғаннан кейін, Гритц оның емделіп жатқан хосписіне кіруге тырысқан заңбұзушылық жасағаны үшін тұтқындалды. 2014 жылдан бастап Гритц Americanvoiceradio.com сайтында "Азаттық шақыруы" деп аталатын радиошоу жүргізді.
In 1998, Gritz led an unsuccessful search for the Centennial Olympic Park bomber, Eric Rudolph, with the aim of persuading him to surrender to law enforcement. In 2005, he became an active protester in the Terri Schiavo case. On 19 March 2005, following the removal of Schiavo's feeding tube, Gritz was arrested for trespassing after attempting to enter the hospice where she was residing. Starting in 2014, Gritz hosted a radio show on Americanvoiceradio. com titled Freedom Call.
Жазбалар
Гритц үш кітаптың авторы. Оның бірінші кітабы "Алда қалған ұлт", 1989 жылы жарық көрген. Онда Кхун Самен сұхбаты негізінде есірткі тасымалы және соғыс тұтқындарын жасыру туралы айыптаулар бар. Оның екінші кітабы "Қызметке шақырылған", 1992 жылы жарық көрді. Бұл кітап бұрынғы кітабын кеңейте отырып, Джон Ф. Кеннединің қазасы және жаңа әлемдік тәртіп орнатуға жасалған құпия жоспарлар сияқты түрлі конспирологиялық теорияларды қамтиды. Оның үшінші кітабы "Бауырлымның сақшысы" 2003 жылы жарық көрді.
Gritz has authored three books. His first, A Nation Betrayed, published in 1989, contains allegations of drug trafficking and a POW coverup, based on his interview with Khun Sa. His second book, Called To Serve, published in 1992, expands on the previous book, covering a wide range of conspiracy theories, including the assassination of John F. Kennedy and allegations of a conspiracy to establish a new world order. His third book, My Brother's Keeper, was published in 2003.
Көркем әдебиеттер мен деректі фильмдерде
1980 жылдардағы "А команда" телесериалындағы Джон "Ганнибал" Смит кейіпкері Гритцке негізделген, сондай-ақ Чак Норрис фильмдерінің кейіпкерлері де одан шабыттанды. Гритц 1978 жылғы "Апокалипсис қасіреті" фильміндегі полковник Курц және "Рэмбо" франшизасының басты кейіпкері Джон Рэмбо сияқты бірнеше кейіпкерлерге де ықпал еткені хабарланды. Гритц 1990 жылы түсірілген "Құтқару күші" фильмінде өзінің жоғары дәрежеде көркемделген нұсқасы – подполковник Стил рөлін ойнады. Гритцті 1996 жылы CBS телеарнасының "Руби Ридждегі қамал" фильмінде Боб Гантон, ал 2018 жылы "WACO" телесериалының бірінші эпизодында Вик Браудер сомдады. 1983 жылы актер Уильям Шатнер Гритцтің өмірбаянына байланысты ойын-сауық құқығын сатып алды. Гритцтің Almost Heaven қауымдастығы 1998 жылы Луи Терудың "Адамзаттың ерекше жағдайлары" бағдарламасының "Тірі қалғандар" эпизодында көрсетілді. 2017 жылы түсірілген "Жою және ұмыту" деректі фильмінде режиссер Андреа Лука Циммерман Гритцтің өмірінен эпизодтарды қоса алғанда, он жылдан астам уақыт бойы оның ізімен жүрді.
The character of John "Hannibal" Smith from the 1980s television series The A Team was loosely based on Gritz, as were some of Chuck Norris' film characters. Gritz also reportedly partially inspired several other characters, including Colonel Kurtz in the 1978 film Apocalypse Now, and John Rambo, the protagonist of the Rambo franchise. Gritz played the character of Lt. Col. Steel, a highly fictionalized version of himself, in the 1990 film Rescue Force. Gritz was portrayed by Bob Gunton in the 1996 CBS television film The Siege at Ruby Ridge, and by Vic Browder in the first episode of the 2018 television miniseries WACO. In 1983, actor William Shatner purchased the entertainment rights to Gritz's life story. Gritz's community, Almost Heaven, was featured in the episode "Survivalists" of Louis Theroux's Weird Weekends in 1998. The 2017 documentary Erase and Forget saw filmmaker Andrea Luka Zimmerman follow Gritz for over a decade, including re enactments of scenes from his life.
Үлестер
Стэн Красноффтың "Қабырғадағы көлеңкелер" кітабына сөз басы. Австралия: Аллен және Унвин (2003). .
Foreword to Shadows on the Wall, by Stan Krasnoff. Australia: Allen & Unwin (2003). .
Қоғам алдында сөйлеу
"Ұлт сатқындалды". Әзіз Марияның көтерілу соборында өткен көпшілік лекциясы (1 маусым, 1990 ж.).
"A Nation Betrayed." A public lecture in the Cathedral of Saint Mary of the Assumption (Jun. 1, 1990).