Кіріспе

Америкалық астроном

1953 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітіргеннен кейін Эдди Корея соғысы кезінде әуе кемелеріндегі қатар офицер ретінде төрт жыл теңізде қызмет етті, содан кейін Атлантика флотының эсминецінде Персия шығанағында навигатор және операциялар офицері болып жұмыс істеді. 1957 жылы әскери-теңіз қызметінен босатылып, білімін жалғастыру үшін қайта оқуға түсті. Ол Колорадо университетінің математика бағдарламасының аспирантурасына қабылданды, бірақ 1957 жылғы күзгі семестр басталмас бұрын университет обсерваториясын және жаңа ғана ашылған астрогеофизика бағдарламасын тауып, осы бағдарламаның алғашқы студенті болды. Кейін Колорадо университетінің Жоғары биіктіктегі обсерваториясында жұмыс істеді.

Академиялық мансап

Гордон Ньюкирктің шәкірті болған Эдди, Принстон профессоры Мартин Шварцшильдпен бірге 80000 фут (24384 м) биіктікте стратосфералық шарларға орнатылған коронографтар арқылы күн коронасын зерттеді. Эдди 1961 жылғы желтоқсанда Колорадо университетінде (Боулдер) «Стратосфералық күн сәулесі» тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. PhD дәрежесін алғаннан кейін Эдди оқытушылыққа кірісіп, біліктілігін сақтау үшін зерттеу жұмыстарын белсенді түрде жалғастырды. Ол спектрлік сызықтарды зерттеді және инфрақызыл спектроскопия саласында жұмыс істеді. Алғашқыда бұл оған археологтардың сынына ұшырағанымен, оның еңбегі ақырында қабылданды және кейіннен National Geographic журналында жарияланды, сондай-ақ теле- және радиобағдарламаларда қонақ ретінде көрсетілді. Оқытушы ретінде ол студенттеріне күн физикасы саласында бұрын ешкімнің олардан артық білмегенін көрсету үшін тарихи мысалдарды жиі пайдаланды. Бұл оны өз саласының тарихын зерттеуге, әсіресе өткен күн тотылулары мен күн дақтарының тізімдері туралы мәліметтерді жинауға итермеледі, соның нәтижесінде ол Эдвард Маундер және басқалардың күн белсенділігінің ұзақ мерзімді өзгеруін көрсететін деректерін тапты. Чикаго университетінің профессоры Юджин Паркер күн желдің бар екендігі туралы теориясын жариялағанда, Эддиге Маундердің күн дақтары туралы жұмысын таныстырды. Жарияланғаннан кейін, оның бұрынғы жұмыс берушілері оны қайта жұмысқа алуға тырысты. «Маундер минимумы» мақаласынан туған қызығушылық оны әлемдік деңгейде өз жұмысы мен тарихы туралы жылына 50-ден астам баяндама жасауға мүмкіндік берді. 1987 жылы Эддиге Ұлттық ғылым академиясы күн физикасы және күн-жер байланыстары саласындағы зерттеулері үшін, сондай-ақ «ұзақ мерзімді күннің өзгеруінің бар екендігі мен оның сипатын, сонымен қатар климат пен адамзат үшін осы өзгерістердің салдарының айқындығын көрсеткені үшін» Арктовски медалі табысталды.

Өлім

Эдди 2009 жылдың 10 маусымында Аризона штатының Тусон қаласындағы үйінде рактан қайтыс болды.