Кломанни, Ирландия: Солтүстік Инишоуэндегі шағын ауыл, ирланд тілінің соңғы бекінісі, тарихи арақ қуыру орталығы. Кінея, Дунафф және басқа да аудандары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның Донегал округіне жататын Инишовеннің солтүстік-батысындағы ауыл және азаматтық округ. Клонмани ауылының батысындағы Урис аңғары – Инишовендегі ирланд тілінің соңғы бекінісі болды. 19 ғасырда бұл аймақ поитин қуырудың маңызды орны еді. Ауылдың сыртында Киннеа (Рокстаун), Кросконнелл, Дунафф және Линан сияқты бірнеше атақты елді мекендер бар.
Village in County Donegal, Ireland
Clonmany is a village and civil parish in north west Inishowen, in County Donegal, Ireland. The Urris valley to the west of Clonmany village was the last outpost of the Irish language in Inishowen. In the 19th century, the area was an important location for poitín distillation. Outside the village, there are a number of notable townlands, including Kinnea (Rockstown), Crossconnell, Dunaff, and Leenan.
Атауы
Ирландиялық Клуэйн-Мэйн қалашығының атауы "Сент-Мэйннің шалғыны" және "Саябастардың шалғыны" деп аударылған, бірақ біріншісі көбірек танымал. Ауылды жергілікті халық "Түйіскен жол" деп біледі, себебі ол бастапқыда төрт жолдың қиылысында салынған.
The name of the town in Irish Cluain Maine has been translated as both "The Meadow of St Maine" and "The Meadow of the Monks", with the former being the more widely recognized translation. The village is known locally as "The Cross", as the village was initially built around a crossroads.
Тарих
Бұл жерде қасиетті Колумба негізін қалаған монастырь орналасқан. Ол Моррисон отбасымен тығыз байланысты болды, олар эренаг қызметін атқарды. Монастырьда қазір Дублиндегі Ирландия Ұлттық мұражайында сақталатын 11 ғасырға жататын мыс және күмістен жасалған қасиетті Мíosach орналасқан. Ауыл Иншовендегі ең жас ауыл екенін мәлімдейді. 18 ғасыр саяхатшысы Ричард Покок 1752 жылы бұл аймақты зерттеген кезде ауылды есімдерімен атамаған. Ауыл 1795 жылы жарық көрген "Топография Гиберника" еңбегінде айтылған. Ол 1841 және 1851 жылғы халық санағында тіркелмеген. 1861 жылғы халық санағы бойынша Клонманиде 21 үйдің ішінде 112 адам тұрғаны тіркелді. Ал тағы 3 үй бос тұрды.
The parish was home to a monastery that was founded by St Columba. It was closely associated with the Morrison family, who provided the role of erenagh. The monastery possessed the Míosach, an 11th century copper and silver shrine, now located in the National Museum of Ireland in Dublin. The village claims to be the youngest in Inishowen. The 18th century travel writer Richard Pococke did not mention the village when he toured the area in 1752. The village is mentioned in Topographia Hibernica, published in 1795. It did not feature in the census of 1841 or 1851. In the 1861 census, 112 inhabitants are recorded as living in Clonmany in 21 houses. A further 3 houses are recorded as uninhabited.
Поитин Урис Республикасы
19 ғасырдың басында Клонманиден батысқа қарай үш миль қашықтықта орналасқан Үррис аңғары заңсыз поитін қуыу өнеркәсібінің орталығына айналды. Үррис төбелері поитін жасауға өте қолайлы болды. Аймақ таулармен қоршалған және тек Мамор Gap және Кросконнелл арқылы қолжетімді болды. Дерри қаласы шалғай орналасқанмен, сауда үшін маңызды нарық болғандықтан, шамамен 16 шақырым қашықтықта жатты. Жергілікті тұрғындар табысты бизнесін қорғау үшін Кросконнеллдегі жолды кесіп, салық полициясын кіргізбей, "Үррис Пойтин Республикасын" құрды. Бұл шартты тәуелсіздік кезеңі үш жылға созылды. Бірақ 1815 жылы билік Үррис төбелерін қайта бақылауға алып, осы қысқа мерзімдік өзін-өзі басқаруға нүкте қойды.
In the early 19th century, Urris a valley three miles west of Clonmany became a centre of the illegal poitín distillation industry. The Urris Hills were an ideal place for poitín making. The area was surrounded by mountains and only accessible through Mamore Gap and Crossconnell. Notwithstanding its remote location, Derry was about 16 miles away, providing a major market for the trade. To protect their lucrative business, the locals barricaded the road at Crossconnell to keep out revenue police, thus creating the "Poitin Republic of Urris". This period of relative independence lasted three years. But in 1815, the authorities re established control of the Urris Hills and brought this short period of self rule to an end.
1840 жылғы жер сілкінісі
1840 жылы ауылда жер сілкінісі болды, Ирландия үшін бұл салыстырмалы түрде сирек кездесетін құбылыс еді. Дүрбілеуге жақын орналасқан Карндонах қаласында да сезілді. 1840 жылғы 28 қаңтардағы «Белфаст News Letter» газетінде былай деп хабарланды: «Кейбір жерлерде ұйықтап жатқандар төсекте шайқалып, ал басқалары орындықтарынан құлап, қатты қорқып қалды».
In 1840, the village experienced an earthquake, a comparatively rare event in Ireland. The shock was also felt in the nearby town of Carndonagh. The Belfast News Letter from Tuesday, 28 January 1840 reported that "In some places those who had retired to rest felt themselves shaken in their beds, and others were thrown from their chairs, and greatly alarmed."
"Уотерлу діни қызметкері"
Әкесі Уильям О’Доннелл, сондай-ақ «Уотерлоо діни қызметкері» деп белгілі, 1829 жылдан 1853 жылға дейін Клонмани приходындағы көрнекті тұлға болды. 1779 жылы Бункрана қаласының Кокхилл ауылында дүниеге келген ол, Мейнот колледжін бітіргеннен кейін діни қызметкер болу мүмкіндігін бастапқыда қабылдамады. Оның орнына, ол әскерге қосылып, Пиреней соғысында шайқасты, Витория, Ронсеваль, Пиреней шайқастарына қатысып, соңында Уотерлоо шайқасында болды. 1819 жылы әкесі О’Доннелл дінге қабылданды және Төменгі Фахан мен Дезертегниде приходтық діни қызметкер ретінде қызмет ете бастады. Кейіннен 1829 жылы Клонманиге көшіп келді, онда 1856 жылы қайтыс болғанға дейін тұрды. Клонманиде болған кезінде әкесі О’Доннелл приходтың халқына терең берілді және олардың өмірін жақсарту үшін тынымсыз еңбек етті. Ол приходта бес ұлттық мектеп ашты және жергілікті халықтың құқықтарын қорғауға белсенді түрде атсалысты. 1838 жылы, ондық соғысының соңғы жылдарында, әкесі О’Доннелл Ирландия шіркеуіне ондық төлемегені үшін түрмеге қамалды. Ол Лиффорд түрмесінде жазасын өтеді және ондық жүйесіне қарсы күрестің ұлттық орталығына айналды. Әкесі О’Доннелл 1845-1849 жылдардағы апатты Ұлы ашаршылық кезінде Клонмани халқына көмек көрсетуді жалғастырды. 1846 жылы ол аштықтан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін Клонманидегі көмек комитетін құрды. Әкесі О’Доннелл 1856 жылдың 10 ақпанында 77 жасында Клонманидегі үйінде қайтыс болды.
Fr. William O'Donnell, also known as the "Waterloo Priest", was a prominent figure in the Parish of Clonmany from 1829 to 1853. Born in Cockhill, Buncrana in 1779, he initially declined the opportunity to become a priest after graduating from Maynooth College. Instead, he joined the army and fought in the Peninsular war, participating in the battles of Vitoria, Roncesvalles, Pyrenees, and ultimately at the Battle of Waterloo. In 1819, Fr. O'Donnell was ordained and began serving as parish priest in Lower Fahan and Desertegney. He later moved to Clonmany in 1829, where he remained until his death in 1856. During his time in Clonmany, Fr. O'Donnell became deeply devoted to the people of the parish and worked tirelessly to improve their lives. He established five National schools in the Parish and was a strong advocate for the rights of local people. In 1838, during the latter years of the tithe war, Fr. O'Donnell was jailed for non payment of tithes to the Church of Ireland. He was imprisoned in Lifford Prison and became a national focal point in the campaign against the tithe system. Fr. O'Donnell continued his efforts to aid the people of Clonmany during the devastating Great Famine of 1845–1849. He set up a Relief Committee for Clonmany in 1846 to provide assistance to those suffering from starvation. Fr. O'Donnell died on February 10, 1856, in his residence in Clonmany at the age of 77.
Үлкен ашаршылық
Клонмани және оның төңірегіндегі аймақтар картоптың зиянды шіруінен қатты зардап шекті, бұл Ирландия ашаршылығына алып келді және ауылдық халықтың арасында көптеген өлім-жұлымға себеп болды. 1845 жылдың желтоқсан айында Клонманиде картоп егіні нашарлаған кезде, апаттың алға басқандары көріне бастады. Ирландия шіркеуінің Клонмани ректоры, преподобный Джордж Х. Янг, "Banner of Ulster" газетіне жиналған картоптың шамамен жартысы ауруға шалдыққандығын және егіннің үштен екі бөлігінен астамы жоғалғанын хабарлады. Жағдай өте қиын болды және келесі маусымға қажетті тұқымның болатыны белгісіз еді. Осы дағдарысқа жауап ретінде, католик және протестант шіркеулерінің дін қызметкерлері қаржы жинау және көмек көрсету үшін лайықты күш-жігер жұмсады. 1847 жылдың қаңтарында жергілікті көмек комитеті шұғыл түрде азық-түлікпен қамтамасыз ету үшін қаржы жинауды белсенді түрде бастады. Дегенмен, егіннің нашарлауы және дизентерия сияқты аурулардың таралуы олардың күшін басып қалды. Комитет жергілікті жер иелеріне қаржылай көмек беруді және қиын жағдайдағы жалға алушылардың төлемдерін кешіруді сұрады. Жер иелерінің жауабы әртүрлі болды, кейбіреулері көмектесуге дайындық танытты, ал басқалары қолдау көрсетпеді. Майкл Логри, Биньон-холлмен байланысы бар жергілікті жер иесі, қаржылай үлес қосты. Керісінше, Джон Харви және Меррик ханым, төленбеген жалға ақысы мен басқа да шығындар өтелмегенше, көмек көрсетуден бас тартқандарын білдірді. Комитет пен жергілікті жер иелері арасындағы хат алмасу кейіннен Derry Journal газетінде жарияланды. Осы кезеңде Derry Sentinel басылымы Клонманиде күніне бес-алты адамның қайтыс болғанын хабарлады.
Clonmany and its surrounding areas were severely impacted by the devastating potato blight, which led to the Irish Famine and caused significant loss of life among the rural population. As early as December 1845, signs of the impending disaster became apparent as the potato crop in Clonmany began to fail. The Church of Ireland Rector of Clonmany, Reverend George H. Young, reported to the Banner of Ulster newspaper that approximately half of the harvested potatoes were diseased, and an estimated three fourths of the crop had already been lost. The situation was dire, and the availability of seed for the next season was uncertain. In response to the crisis, local clergy members from both the Roman Catholic and Protestant communities made commendable efforts to raise funds and provide relief. By January 1847, a local relief committee was actively collecting funds to provide emergency food supplies. However, the scale of the crop failure and the outbreak of diseases like dysentery overwhelmed their endeavors. The committee reached out to local landlords, appealing for financial assistance and forgiveness of rent arrears for struggling tenants. The response from landlords varied, with some demonstrating willingness to help, while others were not as supportive. Financial contributions came from Michael Loughrey, a local landlord associated with Binion Hall. Conversely, John Harvey and Mrs. Merrick expressed their refusal to support the relief efforts until outstanding rent arrears and other expenses were settled. The correspondence between the committee and the local landlords was subsequently published in the Derry Journal. During this period, the Derry Sentinel reported that Clonmany was witnessing a death rate of five to six individuals per day.
Траубрега шығанағындағы балық аулау апаты
1847 жылдың 23 сәуірінде Клонманидің жанындағы Доа аралынан шыққан балық аулау кемесі сегіз адамнан тұратын экипажбен балық аулауға шықты. Траубрега шығанағынан өте жатқанда, ауа райы тыныш болғанымен, кенеттен көтерілген толқын кемені құлатты. Осы салдарынан экипаждың жеті мүшесі қаза тапты. Құрбандар: кеменің иесі және алты баланың әкесі Дональд Доэрти; әйелі мен үш баласын қалдырған Патрик Доэрти; әйелі мен төрт баласынан аман қалған Джеймс МакЛоуглин; күйеуі және бір баласының әкесі Патрик (Роу) Доэрти; отбасы құрмаған жас Уильям (Нохер) Доэрти; Хью М'Кул және Джон МакЛоуглин. Кемедегі сегізінші адам Уильям Доэрти жағаға жүзіп шығып, аман қалды.
On April 23, 1847, a fishing boat originating from the Isle of Doagh, located just outside Clonmany, embarked on a routine fishing trip with a crew of eight individuals. While navigating Trawbreaga Bay, the boat was unexpectedly overturned by a sudden swell, despite the seemingly calm weather conditions. Seven members of the crew perished as a result. The victims were identified as Donald Doherty, the boat's owner and a father of six; Patrick Doherty, who left behind a wife and three children; James MacLoughlin, survived by his wife and four children; Patrick (Roe) Doherty, a husband and father of one; William (Noher) Doherty, an unmarried young man; Hugh M'Cool, and John McLoughlin. William Doherty, the eighth person on board, managed to swim ashore and survive.
XIX ғасырдағы жер соғыстары
19 ғасырда Клонмани маңындағы ауылдық жерлерде жер иелігі және жалға алушылардың құқықтарына байланысты қақтығыстар болды. 1830 жылдары «Лента» деп аталатын қозғалыс үлкен танымалдылыққа ие болды, олар жер иелері мен олардың агенттеріне қарсы наразылық білдірді. 1832 жылдың ақпан айында үш мыңға дейін жергілікті жалға алушы екі көрнекті жер иесінің – Глен Хаустың Майкл Доэрти мен Биннионның Нил Лаугридің мүліктеріне шабуыл жасады. Олар жалға алу ақысын төмендетуді және Ирландия шіркеуіне төленетін ондық салықты жоюды талап етті. 1833 жылдың ортасында О'Доннелл есімді жергілікті адам үйінен шығарылған жалға алушының мүлкін басып алғандықтан, оның үйі көтерілісшілер тарапынан қиратылды. Сонымен қатар, көтерілісшілер жергілікті темірші Коннаганның шеберханасын нысанаға алды, себебі ол ондық салық агентіне қызмет көрсеткен. Тіпті жер иелерінің жұмыскерлеріне тиесілі мүліктер де зардап шекті. 1834 жылдың ақпан айында Лондондерри гарнизонынан 1-ші Корольдік полкінің жасағы азаматтық билікке көмектесу үшін ауылға орналасты. Алайда 1834 жылдың сәуір айында тағы да тәртіпсіздіктер орын алып, үлкен толқулардың нәтижесінде мүліктер жойылды. 1838 жылдың маусым айында жергілікті тұрғындар тобы, аймақты тексеру үшін келген үй иесі, миссис Меррикке шабуыл жасады. 1838 жылдың қыркүйегінде миссис Мерриктің сот орындаушысы Хью Брэдлидің үйіне шабуыл жасалды. Брэдлиді қатты ұрып-соғып, үйін қарулы адамдар тонады. Кейіннен миссис Меррик Брэдлиге жасалған шабуыл туралы ақпарат бергендерге 100 фунт сыйлық ұсынды. «Таймс» газеті бұл жағдайды «Клонманидің бақытсыз ауданында өмір мен мүлік үшін қауіпсіздік жоқ» деп сипаттады. 1852 жылы жергілікті жалға алушылар Чарльз Макклинтокты нысанаға алды, ол Майкл Доэртидің тапсырысымен жергілікті мүлікті зерттеген инженер-құрылысшы еді. Шабуылшылар Макклинтоктың жатын бөлмесіне оқ атып, үйін таспен лақтырды. Кейде зорлық-зомбылық діни сипатқа ие болды. 1861 жылдың қаңтар айында Клонманидегі протестант шіркеуіне шабуыл жасалып, терезелер сындырылды және есік қиратылды. 1880 жылдары үйден қуу және жер иелеріне қарсы наразылықтар жиі кездесетін құбылысқа айналды. 1881 жылдың қаңтар айында төрт жергілікті адам заңсыз жиналыс және тәртіпсіздік жасағаны үшін тұтқындалды, олар жер иесі Харвидің сот орындаушысына шабуыл жасаған. Жер лигасының Клонмани филиалы құрылды, оған ұйымның негізін қалаушы Майкл Дэвиттің есімі берілді. Жер лигасының аймақтағы қызметі туралы «Derry Journal» газеті жиі хабарлады, ол 1880 жылдары үнемі наразылықтар мен үйден қуулар туралы жазды. Жергілікті католик дінбасылары жалға алушылардың құқықтарын белсенді түрде қорғады және Жер лигасымен бірлесіп, жеке жалға алушылардың мүддесін жергілікті жер иелері алдында қорғады. 1885 жылдың желтоқсан айында дінбасылар мен Жер лигасының өкілдері жер иесі Логримен кездесті, ол жалға алушылармен жаман қарым-қатынасқа ие болғандығымен белгілі. Жер лигасының өкілдері жердің төмен бағасы туралы пікір білдірген кезде, Логри мырза: «Жалға алушылар тым арзанға жалға алған, олар мені және менің отбасымды жұмыс үйіне апарып әкелмек болды, бірақ мен көптеген адамдарды өзіммен бірге апарып қаламын» деді. Логри иелігі сол аймақтағы ең ірі иеліктердің бірі болды. Үйден қуулар көбінесе наразылықтарға әкелетін. Бұл наразылықтарды тоқтату үшін жер иелері полиция мен әскерді шақырып алатын. Кейде жалға алушылар үйден қуылғанға дейін бірнеше жылдық жалдаманы төлемейтін. Мысалы, 1881 жылдың 1 маусымында 80 қарулы полиция қызметкері төрт жергілікті жер иесінің бірлесіп ұйымдастырған бірнеше үйден қууларды қадағалау үшін Клонманиге кірді. Жер лигасы мен жергілікті шіркеудің діни қызметкері, әке Магуайр үйден қууға қарсы наразылық науқанын ұйымдастырды. Сот орындаушыларымен жұмыс істеу қиын болды. Сот орындаушылары көбінесе мүліктердің қайда орналасқанын білмей, кейде дұрыс емес адамдарды үйден шығарып тастады. Сонымен қатар, жалдамалы ақы төленгені туралы да даулар туындады. 1882 жылдың наурыз айында «Derry Journal» газеті Логри иелігінде тағы 18 адам үйсіз қалғанын хабарлады, бұл 100-ден астам адамды үйсіз қалдырды. 1882 жылдың тамызында Кэтрин Доэртидің үйден қууы да осыған ұқсас жағдай болды. Ол Клонманидің маңындағы Клеа қаласында тұратын жесір әйел еді. Ол үй иесі оған қарсы іс қозғағанға дейін үлкен қарыз жинаған. «Derry Journal» газеті бұл оқиғаны жазды: «Біз алғаш рет Кэтрин Доэрти есімді жесір әйелге бардық. Ол екі жылдық жалдаманы төлемеген. 1881 жылдың мамыр айында оған бұйрық берілді, жалдама мерзімі біткеннен екі күн өткен соң. Ол мәміле жасауға тырысты, бірақ ешқандай нәтиже болмады. Ол екі жылдық жалдаманы (£8 11с) және шығындардың жартысын төлеуге ұсыныс білдірді, бірақ агент одан жалдама мен шығындардың барлық сомасын төлеуге келіспеді, ол үйден шыққанға дейін. Әке О'Доэрти, әке Магуайр және әке МакКаллаг алғашқы үйден қууда қатысты және Ұзын уақыт бойы Харви мырзамен келісуге тырысты. Мүлікті шығаруға бұйрық берілді. Бұл көп уақыт алды. Есіктерді байлап, агентке мүлікті беру рәсімдері орындалды. Әскер мен полицияның қатары Рускиге қарай марш жасауға бұйрық берілді, онда келесі үйден қуу өтетін болды. Денис О'Доннел, үш баласымен бірге жалға алушы еді. Оның мерзімі бітті».
In the 19th century, the rural areas around Clonmany saw conflicts about land ownership and tenant rights. A movement known as the Ribbon men gained popularity in the 1830s as they protested against landlords and their agents. In February 1832, a crowd of up to three thousand local tenants launched an attack on the properties of two prominent landlords, Michael Doherty of Glen House and Neal Loughrey of Binnion. The protesters demanded reduced rents and the elimination of tithe payments to the Church of Ireland. Unrest continued in mid 1833 when a local man named O'Donnell had his house destroyed by rioters due to his occupation of an evicted tenant's property. Additionally, rioters targeted the forge of the local blacksmith, a man called Conaghan, for providing services to the tithe agent. Properties belonging to individuals employed by landlords were also vandalized by the rioters. In February 1834, a detachment of the 1st Royals Regiment from the Londonderry Garrison was stationed in the village to provide support to the civil authorities. However, further unrest erupted in April 1834, leading to property destruction by large rioting crowds. Violence resurfaced in June 1838 when a group of local people attacked the residence of an absentee landlord, Mrs. Merrick, who was visiting the area to inspect her properties. In September 1838, the home of Mrs. Merrick's bailiff, Hugh Bradley, was assaulted. Bradley was severely beaten, and his house was ransacked by armed men. Mrs. Merrick later offered a reward of £100 for any information regarding the attacks on Bradley. The Times of London described the situation as “ security there is none for either life or property in the unhappy district of Clonmany”. In 1852, local tenants targeted Charles McClintock, a civil engineer surveying local properties on behalf of Michael Doherty, one of the main landlords in the area. The attackers fired shots into McClintock's bedroom and pelted his house with rocks. At times, the violence assumed a sectarian character. In January 1861, the Protestant chapel in Clonmany was attacked, with smashed windows and a destroyed door. During the 1880s, evictions and protests against landlordism became relatively common occurrences. In January 1881, four local men were arrested for unlawful assembly and riotous behavior after assaulting a bailiff employed by landlord Harvey. A Clonmany branch of the Land League was established, named after the organization's founder, Michael Davitt. The activities of the Land League in the area were frequently reported by the Derry Journal, which documented a steady stream of protests and evictions throughout the 1880s. The local Catholic clergy actively defended tenant rights and, in collaboration with the Land League, advocated on behalf of individual tenants to local landlords. In December 1885, the clergy and Land League representatives met with Mr. Loughrey, a landlord known for his strained relationship with tenants. When the Land League representatives commented on the low value of land, Mr. Loughrey retorted, "the tenants were too cheaply rented, that they wanted to drive me and my family to the workhouse, but I will take steps to draw a good many there along with me." The Loughrey estate was one of the largest in the area. Evictions often led to protests. To stop these protests, landlords would often bring in police and soldiers. Sometimes, tenants would owe years of rent before they were evicted. For example, on June 1, 1881, 80 armed police entered Clonmany to oversee a series of evictions organised jointly by four local landlords. The Land League and the local parish priest, Father Maguire, organised a protest march against the evictions. The evictions were a difficult process. Bailiffs were often not sure where properties were located, and they sometimes evicted the wrong people. There were also disputes about whether the rents had been paid. In March 1882, the Derry Journal reported that a further 18 evictions had taken place on the Loughrey estate which made over 100 individuals homeless. The eviction of Catherine Doherty in August 1882 was typical. She was a widow who lived in Cleagh, a townland just outside Clonmany. She had accumulated significant arrears before her landlord took proceedings against her. The Derry Journal recorded the event. "The first house visited was that of widow Catherine Doherty. She owed two years' rent. A writ was served on her May, 1881, Just two days after the rent became due. She tried to have a settlement effected but all in vain. She offered two years' rent (£8 11s) with the half the costs, but that offer was flatly refused by the agent, who would accept nothing less than the entire amount of rent and costs, to be paid before he would leave the house. The Rev. Father O'Doherty, P. P., Father Maguire, and Father McCullagh were in attendance during the first eviction, and reasoned with Mr. Harvey for long time. Men were ordered clear out the furniture. This occupied a considerable time. The usual formalities being gone through of binding up the doors, giving possession to the agent. The ranks of the soldiers and police were ordered (to) march to Rooskey, where the next eviction was (to) come off. Denis O'Donnell, three in family, was the tenant. His time of redemption having expired"
Клонмани маңындағы үйден қуулар туралы алаңдаушылықты Ирландия Ұлттық партиясының депутаты О'Доннел парламентте көтерді. 1882 жылдың наурыз айында ол Ирландияның Лорд-лейтенантіның Бас хатшысынан «Донегал графтығының Клонмани, Биннион, Гарридуфф, Аддервилл және Кардонаг аудандарында жалға алу ақысы бойынша үйден қуулар жүзеге асырылып жатыр ма, әлде болатындығы туралы хабардар ма?» деп сұрады. Ол сондай-ақ «Тәуелсіздік күніне дейін аймақтағы тұрғындардың наразылықтары мен кедей жалға алушыларға көмектесу үшін үкімет тарапынан тыйым салынды ма?» деп сұрады. 1883 жылдың мамыр айында Томас Секстон (Слайго округінен Ирландия Ұлттық партиясының депутаты) парламентте Клонманиде үйден қуылған жалға алушыларға қатысты Корольдік Ирландия полициясының әрекеттерін сұрады. Секстон мырза Доэрти есімді жалға алушының үйден қуылған отбасыларға барактар құруына полицияның кедергі келтіргенін хабарлады. Ол 23 отбасының, 108 адамнан тұратын, Клонманиде пана тапқанын, төрт отбасы бір кішкентай үйде тұрғанын айтты. Ирландияның Бас хатшысы сэр Джордж Тревельян бұл мәлімдемеге қарсы шықты, Доэртидің үйден қуылған шаруалардың жанында барак салуға ниеттенгенін, сондықтан полиция мүлікті қорғау үшін бекет құруға мәжбүр болғанын, бұл жергілікті шығындарға әкелетінін айтты. 1885 жылдың қыркүйегінде жер иелері үйден қуылған жалға алушылардың жерлерін иелену үшін «Төтенше адамдарды» жіберді. Жалға алушылар үйлерінен шығарылғаннан кейін, олар жерді өңдеуді жалғастырды. «Төтенше адамдар» осы егінге иелік ету үшін келді. Осы жаңа келгендерді қорғау үшін полиция ауданда алты адамнан тұратын бекет құруға мәжбүр болды. Наразылықтар көбінесе үйден қууға көмектескен адамдарға бағытталды. 1888 жылдың шілде айында жеті адам Патрик Каванагтың жерленуіне араласуы үшін айыпталды. Ол Қырым соғысының ардагері және Лаугри иелігінде жұмыс істеген. Каванаг жақында үйден қуылған жалға алушылардың мүлкіне қараушы болғаннан кейін танымал емес болды. Айыпталушылар Джон О'Доннел, Уильям Харкин, Уильям Губбин, Патрик Губбин, Оуэн Доэрти (Клонманиден), Константин Доэрти (Клеадан) және Майкл Доэрти (Клунтагтан) еді. Адамдар жаңадан қазылған қабірді үлкен тастармен толтырып, денені зиратқа кіргізбеді. Ауылда Каванагқа қабір беруге дайын адам болған жоқ. Жергілікті католик дінбасылары наразылық білдірушілерге жерлеу рәсімін өткізуге рұхсат беруге шақырды. Наразылық білдірушілер дене зиратқа жерленсе, оны қазып шығаратындарын мәлімдеді. Ақырында, жергілікті үкіметтік кеңес...
Concerns about extent of evictions around the Clonmany was raised in parliament by the Irish Nationalist MP O'Donnell. In March 1882, he asked the Chief Secretary to the Lord Lieutenant of Ireland if he knew about:"the extensive evictions of tenants, for arrears of rent, are taking place, or are about to take place, in the districts of Clonmany, Binnion, Garryduff, Adderville, and Cardonagh, in the county of Donegal; whether it is true that meetings of the inhabitants to protest against these evictions, and to invite public sympathy with poor tenants, on the ground of their incapability to pay the unreduced rents accumulating since the years of distress, have been prohibited by the Government". In May 1883, Thomas Sexton (the Irish Nationalist MP for Sligo) questioned the conduct of the Royal Irish Constabulary towards evicted tenants in Clonmany in parliament. Mr. Sexton reported that a tenant farmer named Doherty was prevented by the police from erecting huts for evicted families. He stated that 23 families, comprising 108 people, sought refuge in Clonmany, with up to four families sleeping in one small house. Sir George Trevelyan, the Chief Secretary for Ireland, disputed this account, arguing that Doherty wished to build his hut near evicted farms, requiring the police to establish an outpost for property protection, which would incur local costs. In September 1885, landlords sent "Emergency Men" to claim farms from evicted tenants. After the tenants were removed from their homes, they continued to use the land to grow crops. The "Emergency men" arrived to take possession of these crops. In order to protect these new arrivals, the police were required to station half a dozen men in the district. Protests often targeted individuals who had assisted in evictions. In July 1888, seven men were accused of interfering with the burial of Patrick Cavanagh. He was a former veteran of the Crimean War who worked on the Loughery estate. Cavanagh had become unpopular after he became the caretaker of the properties of recently evicted tenants. The seven accused men were John O'Donnell, William Harkin, William Gubbin, Patrick Gubbln, Owen Doherty, from Clonmany; Constantine Doherty, from Cleagh; and Michael Doherty, from Cloontagh. The men filled up the newly dug grave with large stones and preventing the body from entering the graveyard. No one in the village was prepared to supply a coffin for Cavanagh. The local Catholic Clergy begged the demonstrators to allow the burial to proceed. The demonstrators threatened that if the body were buried in the graveyard that they would dig it up. Eventually, the Local Government Board issued an administrative order to remove the body for interment in the Carndonagh Workhouse cemetery. The case aroused much interest and was reported widely across the United Kingdom. Two of the accused Owen Doherty and Constantine Doherty were found guilty of unlawful assembly and sentenced to six months imprisonment. The remaining men were discharged.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Клонмани аймағында мықты әскери байланыстар бар. 1914 жылы британдық армия Гленфилд лагері деп аталатын оқу лагерін ашты, ол Глен Хаус, Стрейд маңында орналасқан. Гленфилдте 5000-ға дейін сарбаз орналасқан, оның ішінде Корольдік Иннискиллинг Фузилерлері, Девоншир полкі және Корольдік Ирланд Фузилерлері батальондары болды. Клонманиде орналасқан кезде 4-ші резервтік батальонның Томас Роулендс, Корнуолл герцогының жеңіл жаяу әскері батырлығы үшін Альберт медалімен марапатталды. 1918 жылдың 21 қазанында тұтанған қысқыш бар граната ату алаңына кездейсоқ түсіп кетті. Роулендс топқа жасырынуға және окоптан шығуға бұйрық берді. Бірақ бір сарбаз қимылдамады. Роулендс үлкен батылдық танытып, қайтадан окопқа кірді, гранатаны алып, парапеттен сыртқа лақтырды, онда ол жарылды. Линан мен Дунриде де әскери мекемелер болды. Соңғы бекініс алғаш рет Наполеон соғыстары кезінде салынған. Линан мен Дунри екеуі де Лох Свиллидің кіреберісін күзету үшін пайдаланылды, ол Корольдік теңіз флотының Атлантика флотының бір бөлігін орналастыруға қолданылды. Бұл екі лагерь де Ирландия еркін мемлекеті құрылғаннан кейін де Ұлыбритания қарулы күштері пайдаланған Келісім портына кірді. Бұл лагерьлер 1938 жылдың қазан айында Ирландия қарулы күштеріне берілді.
The area around Clonmany has strong military associations. In 1914, the British Army opened a training camp named Glenfield Camp, which was located near Glen House, Straid. Up to 5,000 soldiers were garrisoned at Glenfield, including battalions from the Royal Inniskilling Fusiliers, the Devonshire Regiment and the Royal Irish Fusiliers. While stationed at Clonmany, Thomas Rowlands of the 4th Reserve Battalion, The Duke of Cornwall's Light Infantry was awarded the Albert Medal for bravery. On October 21, 1918, a grenade with an ignited fuse accidentally fell into the firing bay. Rowlands shouted for the party to take cover and exit the trench. However, one soldier failed to move. Rowlands, displaying great courage, returned to the trench, retrieved the grenade, and threw it over the parapet, where it exploded. There were also military establishments in Leenan and Dunree. The latter fort was first established during the Napoleonic wars. Both Leenan and Dunree were used to guard the entrance of Loch Swilley, which was used to station part of the Royal Navy's Atlantic Fleet. These latter two camps formed part of the Treaty Ports, which the UK Armed Forces continued to use after the Irish Free State was established. These camps were transferred to the Irish Armed Forces in October 1938.
Ирландияның тәуелсіздік соғысы
Ирландияның Тәуелсіздік соғысы (1919-1921) ирланд халқының өзін-өзі басқару және автономияға ұмтылуының нәтижесі болды. Бұл қақтығыста Ирландия Республикалық Армиясы (ИРА) британдық күштерге қарсы партизандық соғыс жүргізіп, зорлық-зомбылық пен жазалау шараларына әкелді. Соғыс 1921 жылғы Ағылшын-Ирландия келісіміне қол қоюмен аяқталды. 1920 жылдың басында Клонманиде ИРА жасағы құрылды. Ол Карнданогта орналасқан Донегал ИРА-сының 2-ші батальонының құрамына кірді, және Клонмани, Калдафф, Малин, Малин Хед және Карнданог жасақтарын қамтыды. 1920 жылдың тамызында ИРА жергілікті тұрғындардан қару-жарақтарды тартып алу мақсатымен шабуылдар жасады, бұл британдық күштерді 1920 жылдың қарашасында Клонманиге шабуыл жасауға итермеледі. Бұл іздестірулер кезінде мүліктерге зиян келтіріліп, көп мөлшерде оқ-дәрі табылды. 1921 жылдың сәуір айында Ленан шаруасы Джозеф Доэрти әскери бақылауда болмаған қару-жарақтарды иеленгені үшін кінәлі деп танылды. Оның анасының үйінен мылтық табылды, бірақ Доэрти оны жасырып қойғандарын айтып, орналастырылғанын жорамалдады. Ол сот билігінің заңдылығын мойындаудан бас тартты, бұл оның заңсыз қоғаммен байланысының дәлелі ретінде қарастырылды. 1921 жылдың 10 мамырында Клонманидегі ең танымал оқиғалардың бірі болды, онда екі Корольдік Ирландия полициясының (RIC) қызметкері, Александр Кларк және Чарльз Мёрдок ИРА-мен ұрланып, кейіннен өлтірілді. Кларк пен Мёрдок екеуі де Клонманидегі RIC казармасында орналасқан, олар Straid маңында кешкі серуендеген кезде ұрланды. Кларк атылып, теңізге лақтырылды, оның денесі келесі күні Биньон жағалауында табылды. Констебль Мёрдок, Дублиннен шыққан, алғашқы шабуылдан аман қалды, қашып құтылуға тырысты және Биньон тұрғындарынан пана сұрады. Алайда, ол ИРА-ға сатқындық жасап, өлтірілді. Мёрдоктың денесі әлі күнге дейін табылған жоқ, бірақ жергілікті дәстүр бойынша ол Биньон төбесіне жақын батпаққа жерленген болуы мүмкін. 1921 жылдың маусым айында Клонманиде констебль Кларктың өлімін тексеру үшін әскери сот отырысы өтті. Сот Кларк жүрек, жақ сүйектері мен мойнына түскен оқ жарақатынан қайтыс болды деген қорытындыға келді және оның қаруы мен оқ-дәрісі жоқ екенін атап өтті. Кларк қайтыс болған кезде 23 жаста, үйленбеген еді. Констебльдер Мёрдок пен Кларк өлтірілгеннен кейін бірнеше күннен кейін Бункрана мен Клонмани арасындағы жол бойындағы алты көпір жарылғыш заттармен қиратылды. Бұл Солтүстік Инишовеннің үлкен бөлігін бөліп тастады және констебль Кларктың денесін Англияға қайтаруды кешіктірді. Билік өкілдері жергілікті тұрғындардан көпірлерді жөндеуге көмек сұрауға мәжбүр болды, осылайша денені тасымалдауға болады. Бірнеше аптадан кейін, 1921 жылдың 10 шілдесінде Корольдік күштері Синн Фейн белсенділерін іздеу үшін Клонманидегі бірнеше үйге шабуыл жасады. Алғашында ауылдың үш жасы кішкентай жігіті тұтқындалды, бірақ көп ұзамай босатылып, үйлеріне қайтуға рұқсат етілді. 1921 жылдың шілдесінде Клонмани теміржол станциясында орналасқан теміржол қызметкерлері британдық сарбаздарды тасымалдаудан бас тартты. Нәтижесінде сарбаздар пойызбен шығарылып, Линан бекінісіне қайтарылды.
The Irish War of Independence (1919 1921) resulted from the Irish people's desire for home rule and autonomy. The conflict involved the Irish Republican Army (IRA) using guerrilla warfare against British forces, leading to violence and reprisals. The war ended with the signing of the Anglo Irish Treaty (1921) establishing the Irish Free State. In early 1920, an IRA company was formed in Clonmany. It was part of the 2nd Battalion of the Donegal IRA based in Carndonagh, which included companies from Clonmany, Culdaff, Malin, Malin Head, and Carndonagh. In August 1920, the IRA conducted raids to seize firearms from local residents, prompting British forces to raid Clonmany in November 1920. These searches resulted in damage to properties and the discovery of significant amounts of ammunition. In April 1921, farmer Joseph Doherty of Lenan was found guilty of possessing firearms not under military control. A shotgun was found in his mother's home, but Doherty claimed ignorance and suggested it was planted. He refused to acknowledge the court's authority, seen as evidence of his affiliation with an illegal society. One of the most notorious incidents to occur in Clonmany during the conflict took place on May 10, 1921, when two Royal Irish Constabulary (RIC) constables, Alexander Clarke and Charles Murdock, were abducted and subsequently murdered by the IRA. Clarke and Murdock, both stationed at the RIC Barracks in Clonmany, were kidnapped while taking an evening walk near Straid. Clarke was shot and thrown into the sea, with his body washing up on the seashore near Binion the following day. Constable Murdock, originally from Dublin, reportedly survived the initial attack, managed to escape, and sought refuge among residents of Binion. However, he was betrayed to the IRA, resulting in his murder. To this day, Murdock's body remains undiscovered, although local tradition suggests that he may have been buried in a bog near Binion Hill. In June 1921, a military court convened in Clonmany to conduct a postmortem examination on Constable Clarke. The court concluded that Clarke died from gunshot wounds to the heart, jaw, and neck, and noted the absence of his firearm and ammunition. Clarke, who was 23 years old and unmarried at the time of his death. A few days after the murders of Constables Murdock and Clarke, six bridges along the road between Buncrana and Clonmany were destroyed by explosives. This effectively cut off a large part of North Inishowen and delayed the return of Constable Clarke's body to England. The authorities had to ask local people to help repair the bridges so that the body could be transported. Several weeks later, on July 10, 1921, Crown Forces conducted raids on a number of houses in Clonmany in search of Sinn Féin activists. While three young men from the village were initially arrested, they were subsequently released shortly afterward and allowed to return home. In July 1921, railway workers stationed at Clonmany railway station refused to transport British soldiers. As a result, the soldiers were removed from the train and sent back to Leenan Fort.
Азаматтық соғыс
1922-1923 жылдары болған Ирландия азамат соғысы – Англия-Ирландия келісіміне қол қойылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң басталган, қатты дау тудырған қақтығыс. Келісім Ирландия еркін мемлекетін құрды, бірақ даулы мәселелер шешілмеді, әсіресе шектеулі тәуелсіздікті қабылдау, немесе британдық үкімшіліктен толық ажырасып, республика құру туралы мәселе. Бұл қақтығыста келісімге қарсы әрекет етуші күштер Ұлттық армияға қарсы шықты. Нәтижесінде Ұлттық армия жеңіске жетіп, Ирландия еркін мемлекеті Британ достастығының өзін-өзі басқаратын доминионы ретінде құрылды. Ирландия азамат соғысының басында Клонманиді еркін мемлекеттің Ұлттық армиясы басып алды. Банкранадан пойыз тәркіленді. 1922 жылдың 1 шілдесінде ол әскерді Клонманиге, содан кейін Карнданохқа жеткізді. Клонманиді басып алу бейбіт түрде жүзеге асты. Әскер Карнданохқа келгенде, жұмыс үйінде бекінген келісімге қарсы әрекет етушілермен атыс басталды. Еркін мемлекет армиясы пулеметтен оқ атып, соққыға дейін, әрекет етушілер капитуляциялауға келісті.
The Irish Civil War, which took place from 1922 to 1923, was a deeply divisive conflict that broke out a few months after the signing of the Anglo Irish Treaty. The treaty had established the Irish Free State but left contentious issues unresolved, particularly the question of whether to accept limited independence or push for a complete break from British rule and establish a republic. The conflict pitted anti treaty irregular forces against the National Army. Ultimately, the National Army emerged victorious, resulting in the establishment of the Irish Free State as a self governing dominion within the British Commonwealth. During the early stages of Irish Civil War, Clonmany was captured by the Free State's National Army. A train was commandeered from Buncrana. On July 1, 1922, it moved troops to Clonmany and later onto Carndonagh. The capture of Clonmany was peaceful. When the troops arrived in Carndonagh, a gun battle broke out with Anti Treaty Irregulars, who had taken up positions in the workhouse. The Irregulars agreed to surrender after the Free State Army had opened fire with a machine gun.
Екінші дүниежүзілік соғыс
ХХ ғасырдың ортасында Клонмани аймағында шағын тоқыма өнеркәсібі дамыды. Соғыс жылдарында көптеген жергілікті әйелдер британ әскері үшін көйлек тігуге келісімшарт жасады. Бұл келісімшарттар Бункрана мен Дерри қалаларындағы фирмалар арқылы шағын өндірушілерге берілді, себебі олар британдық соғыс кеңсесінен келетін үлкен тапсырыстарды өңдей алмады. 1940 жылдың тамызында Клонманидегі Гаддидуф жағажайында дене табылды. Денени фермер ұлы Денис Кели тапты. Денесінен Джованни Ферденциге жазылған хат табылды; ол Ұлыбританияға көшіп келген итальяндық, Кингс-Кросс тұрғыны. Бұрын Ворт-Миллс тұтқын лагерінде ұсталған. Өлімнің себебі – суықтан туған жүрек жеткіліксіздігі. Денесі Клонманиде католиктік жолмен жерленді. Джованни 1940 жылдың 2 шілдесінде U-көмекшесімен батып кеткен SS Arandora Star кемесімен Канадаға тасымалданып жатқан. Екінші, танылмаған дене Баллилиффин жағажайына жағаға шықты. Соғыс кезінде Клонмани жағалауында миналар жиі табылды. 1942 жылдың маусым айында Урис ауданында мина жарылды. Ирландия армиясы тағы бір минаны Бэллиффин жағажайына жағаға шыққаннан кейін залалсыздандырды. 1946 жылдың наурыз айында Ирландия армиясы Баллилиффин мен Клонмани арасындағы жағалауға жақын жерде сегіз минаны жойды. Миналар қатты дауылдан кейін пайда болды.
During the mid 20th century, a cottage based textiles industry had developed around Clonmany. During the war, many local women were contracted to make shirts for the British Army. These contracts were allocated to cottage producers by firms in Buncrana and Derry that were unable to manage the large orders from the British War Office. In August 1940, a body washed up on the shore at Gaddyduff, Clonmany. The body was recovered by Mr. Denis Kealey, a farmer's son, of Leenan. A postcard was found on the body indicating that the victim was Giovanni Ferdenzi ; an Italian migrant to the UK, who lived in Kings Cross. He was previously held at Worth Mills Internment Camp. The cause of death was heart failure due to exposure. The body was given Catholic burial at Clonmany. Giovanni was being transported to Canada on SS Arandora Star, which was sunk by a U Boat on 2 July 1940. A second unidentifiable body was washed ashore on Ballyliffin strand. During the war, mines regularly washed up around the Clonmany shoreline. In June 1942, a mine exploded at Urris. The Irish military also rendered another mine harmless after it washed ashore at Ballyliffin. In March 1946, eight mines were destroyed by the Irish Army after they had floated close to the shoreline between Ballyliffin and Clonmany. The mines appeared after a heavy storm.
Соғыстан кейінгі кезең
1994 жылы 21 қарашада таңғы сағат 2-де ауылда жеңіл жер сілкінісі сезілді. Дүмпуіл Рихтер шкаласы бойынша 2,1 балға тең болды.
At 2 am on November 21, 1994, the village experienced a minor earthquake. The seismic event measured 2.1 on the Richter Scale.
ХХІ ғасыр
2005 жылдың сәуірінде Clonmany кеңжолақты интернетке қосылды. 2010 жылдың 11 шілдесінде кешке ауылдың жанындағы жол апатында жеті жас жігіт және бір зейнеткер қаза тапты. Оқиға туралы ақпаратты ұлттық бұқаралық ақпарат құралдары кеңінен жариялады.
Clonmany was connected to internet broadband in April 2005. Seven young local men and a pensioner died in a road accident just outside the village on the evening of July 11, 2010. The event received national media coverage.
Су тасқыны, дауыл, жағажайлар және қауіпті теңіз ағыстары
Ауыл Атлантика мұхитының дауылдарынан мерзімімен зардап шегеді, осының салдарынан су тасқыны болады, әсіресе жаз айларындағы ауыр жаңбырдан кейін. 1892 жылдың 28 мамырында үш сағатқа созылған кұйреуші жаңбыр Клонмани өзенінің жағалауларын бұзып, жүздеген гектар жерді су басып, егін мен малдың жоғалуына себеп болды. 1894 жылдың желтоқсан айында болған тағы бір дауыл шіркеу шатырларын зақымдап, сабаннан тоқылған үйлердің шатырларын ұшырып әкетіп, ауыл шаруашылығы өнімдерін жойды. 1924 жылы маңызды су тасқыны болды. 1945 жылдың қазан айында Клонмани өзенінің үстіндегі төрт көпір қирап, Клонмани мен Бункрана арасындағы қатынасты тоқтатты. 1952 жылдың қыркүйегінде қатты жаңбыр Клонмани өзенінің жағалауларын бұзып, дәнді дақылдардың алқаптарын, әсіресе Кросконнелл аймағын су басты. 1952 жылдың тамызында ауыр жаңбыр мен жоғары толқын ауылдың өзін су басты. 2017 жылдың тамыз айының соңында қатты жаңбыр қатты су тасқынына әкеп соқты, тұрғындар құтқарылып, R238 тас жолы жабылды. Ауылды Дэмфримен байланыстыратын R238 тас жолы көпірдің құлауынан кейін жабылды. Ирландия қорғаныс күштері құтқару және тазалау жұмыстарына көмектесу үшін жөнелтілді. Аймақ 2014 жылғы Су тасқыны қаупін бағалау есебінде теңіз деңгейінің көтерілуіне байланысты су тасқынынан қорғауға қатысты әлеуетті шаралар үшін ерекше аталып өтті. Клонмани маңында туристерді қызықтыратын бірнеше жағажай бар. Дегенмен, бұл жағажайлардағы қауіпті теңіз ағындары жүзушілер үшін қауіп тудырады. 1945 жылдың тамызында 15 жастағы ұл Клонмани-Странд жағажайында суға батып қайтыс болды. 1959 жылдың қыркүйегінде 26 және 15 жастағы екі жігіт Туллах жағажайында суға батып, жүзу кезінде қиындықтарға тап болды.
The village periodically suffers from Atlantic storms causing flooding, particularly after heavy summer rainfall. On 28 May 1892, three hours of torrential rain led to the breaking of Clonmany river banks, flooding hundreds of acres and causing crop and livestock losses. In December 1894, another storm damaged church roofs and blew away thatched cottage roofs, destroying agricultural production. Significant flooding occurred in 1924. In October 1945, four bridges over the Clonmany river were swept away, dislocating traffic between Clonmany and Buncrana. In September 1952, heavy rain caused the Clonmany riverbanks to break, flooding corn fields, especially around Crossconnell. In August 1952, heavy rain and high tide flooded the village itself. In late August 2017, heavy rains caused severe flooding, with residents being rescued and the R238 road closed. The R238 road, which links the village with Dumfree, was closed after a bridge collapsed. The Irish defense forces were deployed to help with rescue and cleanup efforts. The area was highlighted in the 2014 Flood Risk Assessment Report for potential flood protection due to rising sea levels. There are several beaches around Clonmany that attract tourists. However, these beaches have dangerous sea currents, posing a risk to swimmers. In August 1945, a 15 year old boy drowned while bathing at Clonmany Strand. In September 1959, two young men, aged 26 and 15, drowned at Tullagh Beach after encountering difficulties while swimming.
Қызықты жерлер
Сент-Мария Рим-католик шіркеуі – Эмансипацияға дейінгі католик шіркеуінің мысалы. Ғимарат 1814 жыл шамасында салына бастады, 1833 жылы солтүстікке қарай кеңейтіліп, Т-тәрізді жоспар құрады. 1843 жылы шаршы жоспарлы үш қабатты мұнара салынды. Клонмани Ирландия шіркеуінің шіркеуі – Стрейдде, ауылдың сыртында орналасқан. 1772 жылы салынған және 1830 жылы өзгертілген. Қазір ғимарат қираған, бірақ келушілерге қолжетімді. Зиратта XVIII ғасырдың басында және одан да ертерек, қазіргі ғимараттан бұрынғы және осы жердегі бұрынғы шіркеумен байланысты болуы мүмкін бірнеше қабірлер бар. Клонмани көпірі – шамамен 1800 жылы салынған, Клонмани өзені үстінен үш аркалы, дөңгелек пішіндес көпір. Жергілікті үйінді тастардан салынған, дөңгелек басты аркалары, тас тіреулері, су тоқтатушылары және тік парапеттері бар. Кейбір заманауи өзгерістерге қарамастан, көпір өзінің бастапқы сипатын сақтап, ауылдық ландшафттың көркіне үлес қосады. Бұл аймақтың құрылыс және көлік мұрасының маңызды бөлігі болып табылады және Клонмани ауылының құрылуына дейін салынған. Көпірдің берік құрылысы мен әдемі сыртқы түрі оны салған шеберлердің біліктілігін көрсетеді. 1814 жылы ол Revd. Моллойдың Клонмани еншісінің статистикалық есебінде көрсетілген. Clehagh Сабанмен жабылған үй – шіркеудің артында орналасқан, шамамен 1820 жылы салынған, бір қабатты үй, дәстүрлі сәулет үлгісін көрсетеді. Оның сабаннан жасалған төбесі, тоқу арқандары және темір тіректері бар. Қабырғалары кездейсоқ үйінді тастардан жасалған әкпен сырланған. 1837 жылға жуық деректерде осы жерде үй болғаны айтылады.
St. Mary's Roman Catholic Church An example of a pre emancipation Catholic Church. The building was started around 1814, with an extension to north to form T plan built in 1833. A three stage tower on square plan was built in 1843. Clonmany Church of Ireland Parish Church Located in Straid, just outside the village. Built in 1772 and altered in 1830. The building is now a ruin but is accessible to visitors. The graveyard also contains a number of graves of early eighteenth century date and maybe earlier, that predates the present edifice and may be associated with an earlier church on the site. Clonmany Bridge The Clonmany Bridge, built around 1800, is a triple arch structure with humpbacked design over the Clonmany River. Constructed using local rubble stone, it features round headed arches with stone voussoirs, cutwaters, and a crenellated parapet. Despite some modern modifications, the bridge retains its original character and contributes to the scenic rural landscape. It is an important element of the area's built and transport heritage, predating the establishment of Clonmany village. The bridge's robust construction and picturesque appearance reflect the craftsmanship of the masons involved. It was in existence in 1814, when it is outlined in Revd. Molloy's Statistical Account of the Parish of Clonmany. Clehagh Thatched Cottage Located behind the church, the detached single storey house, built c. 1820, showcases traditional architecture. It features a thatched roof with latticed restraining ropes and cast iron stays. The walls are made of limewashed render on random rubble stone. Historical records from around 1837 show a house on this site.
Климат
Клонмани Инишовен түбегінде орналасқан және Лоуг Свилли көлінің жанында жайлы жатқандықтан, қолайлы және умеренный климатқа ие. Аймақта қалыпты, жұмсақ жаз бен мұз температурасынан төмен түспейтін қыс мезгілі басылады. Орташа температура бойынша, бұл аймақ қыс айларында ұлттық орташадан жылырақ, ал жаз айларында ұлттық орташадан салқын болады.
Clonmany, situated on the Inishowen peninsula and nestled alongside Lough Swilly, benefits from its location with a pleasant and moderate climate. The area experiences temperate, mild summers and winters that rarely dip below freezing temperatures. In terms of average temperatures, this region tends to be warmer than the national average during winter and cooler than the national average during summer.
Білім
Клонмани және оның төңірегінде төрт бастауыш мектеп бар. Біріншісі – Клонмани Н.С. Тағы бір жергілікті мектеп – Scoil Naomh Treasa, сондай-ақ Tiernasligo N.S. Бұған қоса, Рашенниде орналасқан Scoil Phádraig және Cloontagh Ұлттық мектебі деп те аталатын Scoil na gCluainte бар. Осы мектептердің көпшілігі орта білім алу үшін Карнданаг қаласындағы Карнданаг қоғамдық мектебіне түседі. Ал кейбіреулері Бункранадағы Scoil Mhuire немесе Crana колледжін таңдайды. Бұрын Кросконнеллде 19 ғасырда құрылған ұлттық мектеп болған. Бірақ ол 1960 жылдардың соңында жабылды.
Clonmany and the surrounding area is home to four primary schools. The first one is Clonmany N. S. Another local option is Scoil Naomh Treasa, also known as Tiernasligo N. S. Additionally, there's Scoil Phádraig located at Rashenny and Scoil na gCluainte, also referred to as Cloontagh National School. The majority of students from these schools move on to Carndonagh Community School in Carndonagh for their secondary education. Some others opt for Scoil Mhuire or Crana College in Buncrana. There used to be a national school in Crossconnell, which was established in the 19th century. However, it was shut down in the late 1960s.
Көлік
Клонман темір жол станциясы 1901 жылдың 1 шілдесінде ашылды, бірақ 1935 жылдың 2 желтоқсанында тоқтатылды. Станция Лондондерри және Луг Суилли теміржол компаниясының (L&LSR, Суилли) Лондондерри және Донегал округтерінің бір бөлігінде қызмет көрсеткен аялдамасы болды.
Clonmany railway station opened on 1 July 1901, but finally closed on 2 December 1935. The station was a stop on the Londonderry and Lough Swilly Railway Company (The L&LSR, the Swilly) that operated in parts of County Londonderry and County Donegal.
Мәдениет және туризм
Ирландияның тамыз мерекесі аптасында Клонманиде жыл сайын "Клонмани фестивалі" өтеді. Осы фестивальдің ең қызықты шараларының бірі – Клонмани ауыл шаруашылығы көрмесі мен қойшы иттерінің сынағы, ол фестиваль аптасының сейсенбі күні өткізіледі. Жергілікті мәдениет, тарих және дәстүрлер туралы мәліметтер "Есімде қалған соңғылар" кітабында жазылған. Жергілікті мектеп мұғалімі Патрик Кавана (ақын емес) Клонмани тұрғыны Чарльз МакГлинчи есінде сақталған көптеген әңгімелерді жазып алды.
During the week of the Irish August public holiday, Clonmany hosts an annual event known as the Clonmany Festival. One of the highlights of this festival is the Clonmany Agricultural Show and Sheepdog Trials, which specifically takes place on the Tuesday of the festival week. Details of local culture, history and traditions were recorded in "The Last of the Name". A local schoolteacher Patrick Kavanagh (not the poet) wrote down numerous stories remembered by a Clonmany local, Charles McGlinchey.
Спорт
1946 жылы құрылған Клонмани тартыс командасы алты әлемдік алтын медаль мен жиырма Бүкіл Ирландия титулына қол жеткізді. Ауылдың футбол командасы, Клонмани Шамрокс, Шамрокс паркінде, Горт, Клонманиде ойнайды. 2008/2009 маусымында клуб "Кнокалла Караванс" Ольстер ағалар кубогын жеңіп алды, бұл жарысты Ольстер футбол қауымдастығы ұйымдастырды. Urris – жергілікті GAA командасы, ал үй алаңы Стрейдде, Клонманиде орналасқан. Команданың түстері – қызыл және қара.
The Clonmany Tug of War team, formed in 1946, has achieved six world gold medals and twenty All Ireland titles. The village's soccer team, Clonmany Shamrocks, plays at Shamrocks Park, Gort, Clonmany. During the 2008/2009 season, the club won the Knockalla Caravans Ulster Senior Cup, a competition organized by the Ulster Football Association. Urris is the local GAA team and the home ground is situated in Straid, Clonmany. The team colors are red and black.
Фольклорлық
Клонмани дін басы мен оның әулиелермен кездесуі туралы халық аңызымен байланысты. Әңгіме бойынша, әулиелер немесе кішкентай халық – құлдыраған періштелер, олар христиандық құтқаруға қол жеткізе алмайды. Бір дін басы Клонманиден Баллилиффенге бара жатқан жолда келе жатыр. Ол әулиелердің бір тобымен кездеседі, олар одан құтқарыла аламыз ба деп сұрайды. Ол дін басы әулиелерге дұға кітабын лақтырады, олар дереу қашып кетеді. Содан кейін дін басы саяхатын жалғастырады.
Clonmany is associated with a folktale concerning a priest and his encounter with fairies. According to the story, the fairies or the little people are fallen Angels who cannot obtain Christian salvation. A priest is walking on the road from Clonmany to Ballyliffen. He meets a group of fairies who ask him if they can be saved. He throws his prayer book at the fairies who instantly run away. Afterwards, the priest continues on his journey.