Джон Уэсли Гласкок: Америкалық бейсболшының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Джон Уэсли Гласскок (22 шілде 1857 - 24 ақпан 1947) – 1879 жылдан 1895 жылға дейін бірнеше командада ойнаған американдық бейсболшы. "Пабли Джек" деген лақап атымен танылған ол, спорттың қолмен ойналатын кезінде 1880-жылдары өз позициясындағы ең үздік ойыншы болды. Ол Ұлттық лигада филдинг көрсеткіші бойынша жеті рет және ассисттер бойынша алты рет көш бастады; Луис Апарисио оның көрсеткіштеріне жеткенге дейін, ол бір маусымда филдинг көрсеткіші мен жалпы мүмкіндіктер бойынша үш рет көш бастаған жалғыз шортстоп болды. Оззи Смит 1980-жылдары Гласскоктан асып түсті; Гласскок сонымен қатар қос ойындарда төрт рет және сығуда екі рет Ұлттық лиганы жетектеді. Ол Нью-Йорк Гиантс үшін .336 орташа көрсеткішпен 1890 жылғы соққы беру титулын жеңіп алды және лигада екі рет соққы беруде көш бастады; соңғы маусымында ол 2000 соққы берген алтыншы бас лига ойыншысы болды. Ол шортстоп ретінде 600-ден астам ойынға қатысқан алғашқы ойыншы болды және мансабын ойындар (1628), сығулар (2821), ассисттер (5630), жалпы мүмкіндіктер (9283), қос ойындар (620) және филдинг көрсеткіші (.910) бойынша рекордтық көрсеткіштермен аяқтады. Ол зейнетке шыққанда бас лига тарихында ойындар (1736) және соққылар (7030) бойынша бесінші, жалпы базалар (2630) бойынша жетінші және қос ойындар (313) бойынша сегізінші орында болды.

Ерте өмір

Джек Гласскок Батыс Вирджиния штатының Уилинг қаласында (сол кезде Вирджиния штаты) Томас Гласскок (1830 жылы туған) және бұрынғы Джулия Колетт (1833 жылы туған) отбасында дүниеге келді. Ол төртінші сыныпта мектепті тастап, әкесінің ағаш шеберлігін үйренуге кірісті. Кішкентай тастарды іздеп, оларды қалтасына салатындығы үшін "Пабли Джек" деп аталды, бұл әдеті оған басқа ойыншыларға жиі кездесетін жаман секіріп келетін доптан сақтануға көмектесті; сол кездегі шабуылдау көрсеткіші шартты түрде .900-ден аспайтын. Ол 1876 жылы жергілікті "Стандарт" клубында, 1877 жылы Огайо штатының Спрингфилд қаласындағы "Чемпион Сити" клубында және 1878 жылы Халықаралық лигасының "Питтсбург Аллегени" бейсбол клубында ойнады, соңғысында үшінші базада. "Аллегени" клубы тарағаннан кейін ол маусымды "Кливленд Блюз" клубымен аяқтады.

Үлкен лигалық мансап

Ол 1879 жылы сол клубпен Ұлттық лигаға қадам басты, бұл бас лигадағы алғашқы Батыс Вирджиниялық, 80 ойын өткізді. Жаңашыл ретінде екінші және үшінші базада ойнағаннан кейін, 1880 жылы Фред Данлап екінші базаға ауысқанда ол шортстопқа толық көшті. 1881 жылы ол алғаш рет Ұлттық лигасында 105 атқылау, 274 көмек және .911 орташа көрсеткіш бойынша көш бастады. Командамен өткен бес маусымда ол соққысын жақсарта түсті, ал 1882 жылы 4 хоум-ран, 27 дабл, .450 соққы орташасы және 161 жалпы база бойынша лиганың үздік он ойыншысының қатарында болды, сонымен қатар 311 көмек көрсетіп лиганы жетектеді және өткен жылы орнатылған Сади Хоуктің 40 дабл ойынының рекордын теңестірді; Франк Феннели 1885 жылы Америка Ассоциациясындағы Цинциннати Ред Стокингс үшін 46 ойынмен жаңа бас лигалық рекорд орнатты. 1883 жылы үшінші нөмірде ойнаған Гласскок команданың ұпайларын көп жинады және .922 орташа көрсеткішпен Ұлттық лигасын қайта жетектеді. 1884 жылдың ортасында ол Ұлттық лиганың жалғыз маусымында Одақ Ассоциациясының Цинциннати Outlaw Reds командасына ауысты және 38 ойында .419 орташа көрсеткіш жинады. Ол келесі екі жыл бойы Сент-Луис Марунс командасымен Ұлттық лигаға оралды, команда капитаны болды. 1885 жылы ол Ұлттық лигасында 397 ассистпен рекорд орнатты, Артур Ирвиннің 1880 жылғы 339 көрсеткішін бұзып, лиганың орташа көрсеткішімен (.917) жетектеді; сонымен қатар ол Дэви Форсты озып, шортстоп позициясындағы ойындар саны бойынша бас лиганың рекордсмені атанды. 1886 жылы ол .325 соқты және лигада даблдар бойынша бесінші, соққылар бойынша алтыншы орынды иеленді, сонымен қатар өзінің Ұлттық лигасындағы 43 дабл ойыннан тұратын рекордын жаңартты және қайтадан 392 ассист пен .906 орташа көрсеткішпен лиганы жетектеді. Марунс 1887 жылға дейін Индианаполиске көшіп, Индианаполис Хузиерс атанды, ал Гласскок сол жылы Индианаполисте .294 орташа көрсеткішпен өнімділігін жалғастырды. Сондай-ақ, ол 493 ассист және 58 дабл ойыннан тұратын жаңа бас лигалық рекордтарды орнатты, Феннелидің алдыңғы жылғы Қызыл шұлықтарымен 485 және 54 көрсеткіштерін арттырды. Олли Берд 1889 жылғы Ред Стокингс үшін 537 ассистпен бас лиганың ассисттер бойынша рекордын бұзды, ал Боб Аллен 1890 жылғы Филадельфия Филлиз үшін 500 ассистпен жаңа Ұлттық лига рекордын орнатты. Гласскок 1888 жылы қайтадан .901 орташа көрсеткішпен лиганы жетектеді, ал 1889 жылы 60 дабл ойынмен өзінің Ұлттық лигасындағы рекордын жаңартты, бірақ Беард сол жылы 63 дабл ойынмен жаңа бас лига рекордын орнатты; Аллен 1890 жылы 68 дабл ойынмен Ұлттық лига рекордын бұзды. 1889 жылы Гласскок үшін ең жақсы маусым болды, өйткені ол .352 соқты – Дэн Браутерстен кейін Ұлттық лигасында екінші орын, соққы қашықтығы 60 футқа (18 м) дейін ұлғайтылғанға дейін бас лига шортстопының ең жақсы көрсеткіші, және 205 соққымен лиганы жетектеді. Ол 40 дабл (Кинг Келлиден кейін) және 272 жалпы база (Джимми Райаннан кейін) бойынша екінші орын алды және мансабында 128 ұпаймен лигада бесінші болды. Сонымен қатар, ол барлық қорғаныс көрсеткіштерінде (246 атқылау, 478 көмек, 60 дабл ойын, .915 орташа) жетектеді. Оның 246 атқылауы жаңа Ұлттық лига рекордын орнатты, Джон Монтгомери Уордтың 1887 жылғы 226 көрсеткішін бұзып (Херман Лонгтың 1889 жылғы Канзас Сити Каубоиз Американдық Ассоциациясында 335 болды); Боб Аллен де осы рекордты бір жылдан кейін бұзды. Гласскок сол жылдың 8 тамызында цикл жасады; ол сондай-ақ маусымның соңғы жартысында команданы басқарды, 34-32 есебін тіркеді. Жыл басында ол 17 жастағы болашақ атақ залы Амос Русиді жергілікті жартылай кәсіби командада ойнайтынын анықтады және жас лақтырушы дереу Индианаполиске алынды. 1889 жылғы маусымнан кейін Хузиерс жабылып, оның келісімшарты, сондай-ақ Русидің, Уордты ауыстыру үшін Гиганттарға берілді, ол 1890 жылғы маусымда ойыншылар лигасына ауысуда спорттың көптеген үздік ойыншыларын бастап жүрді. Гласскок лигаларды ауыстыруды жоспарлаған, бірақ 1890 жылы Индианаполиспен келісімшартқа қол қойғаннан кейін кәсіби бейсболшылар қауымынан шығарылды. Ол 1890 жылы шайба салғанда Билли Гамильтоннан он бір ұпайға жеңіске жетті, 27 қыркүйекте 6-дан 6-ға барды; ол сонымен қатар екі жыл қатарынан Ұлттық лиганы соққыға ұшыраған екінші ойыншы болды (Браутерске қосылды), ал Сэм Томпсоннан кейін даблдар бойынша екінші және жалпы базада бесінші болды. Оның шабуылдаушы көрсеткіштері кейінгі маусымдарда, ішінара 1891 жылғы қол жарақаттану нәтижесінде төмендеді. 1892 жылғы маусым алдында Америка Ассоциациясы Ұлттық лигамен біріккенде Гласскок Сент-Луис Браунс командасына ауысты (қазіргі команда Cardinals деп аталады), екі толық маусымда .241 және .267 соқты; ол сондай-ақ 1892 жылғы маусымның алғашқы төрт ойынында команданы басқарды, 1-3 есебін тіркеді. 1893 жылдың маусымында ол Питтсбург Пайрэтс командасына ауыстырылды және жыл соңына дейін .341 соқты, .320 орташа көрсеткішпен аяқтады және алғаш рет 100 ұпай жинады. Команда тек бес ойынмен жеңіске жете алмады, ол бас лига карьерасында жеңіске ең жақын болған кез еді. Ол 1894 жылы соңғы толық маусымында .280 соқты, соңғы рет .933 орташа көрсеткішпен лиганы жетектеді және 1895 жылы Луисвилл Колонелс және Вашингтон Сенаторс арасында бөліскен маусыммен бас лига карьерасын аяқтады. Гласскок бас лигадан .290 орташа соққы көрсеткішімен, 2040 соққы, 27 хоум-ран, 1163 ұпай, 825 ұпай жинап, 98 триплмен кетті. Оның соққы орташасы сол кездегі лига орташасынан шамамен тридцать ұпайға жоғары болды, және ол зейнеткерлікке шыққан кездегі соққылар саны бойынша сегізінші орында тұрды. Ол 19 ғасырдың ең қиын соққы алатын ойыншыларының бірі болды, әр 33 соққыдан кейін бір рет ғана соққы алды. Ол қорғаныс тактикасын дамытуда маңызды рөл атқарды, ұрлық әрекеттерінде қай инфилдер екінші базаны қорғайтынын көрсететін сигналдарды қолдануды бастаған алғашқы шортстоптердің бірі болды, сонымен қатар екінші базаға лақтыруды қолдауды бастағандардың бірі болды. Германия Смит 1897 жылы карьералық ассисттер және жалпы мүмкіндіктер бойынша оның рекордтарын бұзды, ал оның шортстоп позициясындағы ойындар саны бойынша рекордын 1898 жылы бұзды. Герман Лонг 1898 жылы оның атқылаулар бойынша рекордын бұзды, ал Томми Коркоран 19 ғасырдың соңында оның карьералық қорғаныс пайызын жақсартты. Оның қабілеттеріне қарамастан, ол 1936 жылы Ұлттық Бейсбол Атақ залы мұражайына өткізілген алғашқы және жалғыз дауыс беруде дауыс берушілердің 2,6% ғана дауысын алды.

He broke into the National League with that club in 1879, the first West Virginian in the majors, playing 80 games. After playing second and third bases as a rookie, he switched to shortstop permanently in 1880 with Fred Dunlap taking over at second. In 1881 he led the NL in putouts (105), assists (274) and fielding average (.911) for the first time. Over five seasons with the team he gradually improved his hitting, and in 1882 he was among the league's top ten players in home runs (4), doubles (27), slugging average (.450) and total bases (161) while also leading the league in assists (311) and tying Sadie Houck's major league record of 40 double plays, set the previous year; Frank Fennelly set a new major league mark with 46 for the 1885 Cincinnati Red Stockings in the American Association. In 1883, batting third, Glasscock led the team in runs batted in, and paced the NL in fielding again with a .922 average. In mid 1884 he jumped to the Cincinnati Outlaw Reds of the Union Association during that league's only season of play and batted .419 in 38 games. He returned to the NL with the St. Louis Maroons for the next two years, becoming team captain. In 1885 he set an NL record for assists (397), breaking Arthur Irwin's 1880 mark of 339, and led the league in fielding average (.917); he also moved ahead of Davy Force to become the major league career leader in games at shortstop. In 1886 he hit .325 and was fifth in the league in doubles and sixth in hits, also breaking his own NL record with 43 double plays and again leading the NL in assists (392) and fielding (.906). The Maroons moved to Indianapolis and became the Indianapolis Hoosiers before the 1887, and Glasscock continued his solid output in Indianapolis with a .294 average that year. He also set new major league records for assists (493) and double plays (58), topping Fennelly's totals of 485 and 54 with the previous year's Red Stockings. Ollie Beard broke his major league assists mark with 537 for the 1889 Red Stockings, and Bob Allen set a new NL mark with 500 for the 1890 Philadelphia Phillies. Glasscock led the league in fielding (.901) again in 1888, and would later break his own NL double play record with 60 in 1889, though Beard set a new major league mark with 63 the same year; Allen broke the NL mark with 68 in 1890. 1889 marked Glasscock's top all around season as he batted .352 – second in the NL behind Dan Brouthers, and the best average by a major league shortstop prior to 1893, when the pitching distance was increased to 60 feet (18 m) – and led the league in hits (205). He was second in doubles (40, behind King Kelly) and total bases (272, behind Jimmy Ryan), and was fifth in the league with a career high 128 runs. Furthermore, he led the league in every defensive category (246 putouts, 478 assists, 60 double plays, .915 average). His 246 putouts set a new NL record, breaking John Montgomery Ward's 1887 major league record of 226 (Herman Long had 335 for the 1889 American Association Kansas City Cowboys); Bob Allen would also break this record just a year later. Glasscock hit for the cycle on August 8 of that year; he also managed the team for the last half of the season, posting a 34–32 record. Early in the year, he discovered 17 year old future Hall of Famer Amos Rusie pitching for a local semi pro team, and the young hurler was promptly acquired for Indianapolis. When the Hoosiers folded after the 1889 season, his contract – as well as Rusie's – was awarded to the Giants to replace Ward, who was leading many of the sport's top players in a shift to the Players' League for the 1890 season. Glasscock had been intending to switch leagues as well but was expelled from the Brotherhood of Professional Base Ball Players after signing his 1890 contract with Indianapolis. He won the 1890 batting championship by eleven points over Billy Hamilton, going 6 for 6 on September 27; he also became the second player to lead the NL in hits two years in a row (joining Brouthers), and was second in doubles to Sam Thompson and fifth in total bases. His offensive totals dropped off in later seasons, partially as a result of an 1891 hand injury. When the American Association merged with the NL prior to the 1892 season, Glasscock shifted to the St. Louis Browns (the team now known as the Cardinals), hitting .241 and .267 in two full seasons; he also managed the team for the first four games of the 1892 season, going 1–3. In June 1893 he was traded to the Pittsburgh Pirates, and he hit .341 over the remainder of the year, finishing with a .320 average and also with 100 RBI for the first time. The team finished only five games out of first place, the closest he would come to a league title during his major league career. He batted .280 in his last full season in 1894, leading the NL in fielding for the last time with a .933 average, and ended his major league career in 1895, splitting the year between the Louisville Colonels and the Washington Senators. Glasscock left the major leagues with a .290 career batting average, 2,040 hits, 27 home runs, 1163 runs, 825 runs batted in and 98 triples. His batting average was nearly thirty points higher than the league average of the time, and he ranked eighth all time in hits when he retired. He was one of the most difficult players of the 19th century to strike out, doing so just once in every 33 at bats. He played a notable role in the advancement of defensive tactics, being one of the first shortstops to use signals indicating which infielder would cover second base on steal attempts, and also one of the first to back up throws to the second baseman. Germany Smith broke his records for career assists and total chances in 1897, and his mark for games at shortstop in 1898. Herman Long broke his record for putouts in 1898, and his mark for double plays in Tommy Corcoran bettered his career fielding percentage by the end of the 19th century. Despite his talents, he received only 2.6% of the vote on his first and only ballot on the National Baseball Hall of Fame and Museum in 1936.

Кейінгі өмірі

Гласскок Уилингке оралды және Эд Барроу басқаратын кіші лига командасында ойнап, мансабының алғашқы жеңісін қамсыздады; ол 1901 жылға дейін кіші лигада бірінші базамен ойнады, 1896 жылы .431 орташа көрсеткішпен соққымен жеңімпаз атанды. Бейсбол мансабы аяқталғаннан кейін, ол ағаш өңдеуге қайта оралды. Ол 1947 жылы 89 жасында Уилинг қаласында инсульттан қайтыс болды және Уилингтің Гринвуд зиратында жерленді.