Грегори Джонсон: Канадалық хоккейшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Канадалық мұзды хоккей ойыншысы (1971–2019)

Грегори К. Джонсон (16 наурыз 1971 – 7 шілде 2019) – Ұлттық хоккей лигасының кәсіпқой мұзды хоккей ойыншысы, «Детройт Ред Уингз», «Питтсбург Пингвинз», «Чикаго Блэкхокс» және «Нэшвилл Предаторз» командаларында ойнаған. 700-ден астам НХЛ ойынында Джонсон 134 гол және 216 нәтижелі паспен 350 ұпай жинады. Оның ең табысты маусымы 1998–99 жылдары болды, онда ол 16 гол және 34 нәтижелі пас берді.

Әуесқой

Онтарионың Тундер-Бэй қаласында туған Джонсон 1988–89 маусымдарында USHL лигасының жергілікті «Тундер-Бэй Флайерс» командасы сапында 47 ойында 96 ұпай жинады. Джонсон Солтүстік Дакота университетінде төрт жыл ойнады, онда ол екі рет WCHA лигасында нәтижелі пас берушілер тізімінде көш бастады және 1991 жылдан 1993 жылға дейін үш жыл қатарынан конференцияның бірінші символдық құрамына енді. Ол сондай-ақ 1991 және 1993 жылдары NCAA West бірінші символдық құрамына, ал 1992 жылы екінші символдық құрамына ілікті.

Кәсіби

Джонсонды «Филадельфия Флайерс» 1989 жылғы НХЛ дұрыс таңдауында екінші раундта 33-ші нөмірмен таңдады, бірақ ол ешқашан осы ұйым үшін ойнаған жоқ. 20 маусым күні 1993 жылы «Флайерс» командасынан Джим Камминс және болашақтағы шаралар үшін «Детройт Ред Уингс» командасына ауыстырылды. «Ред Уингс» командасының бас жаттықтырушысы және бас менеджері Брайан Мюррей Джонсонды «Қанаттар» дамыта алатын дағдылы орталық ойыншы ретінде бағалады. Джонсон 1993 жылдан 1997 жылға дейін төрт маусымды «Ред Уингс» командасымен өткізді. 27 қаңтар күні 1997 жылы Джонсонды «Ред Уингс» командасы Томас Сандстрём үшін «Питтсбург Пингвинс» командасына саудалады. «Қанаттар», физикалық тұрғыдан күшті және орталық шегінде тереңдік іздегендіктен, дағдылы орталық ойыншыны опырылысқан ветеран шабуылшыға алмастырып, күшті позициясынан сауда жасады. Бұл қадам «Қанаттар» үшін тиімді болды, себебі олар 1996-97 жылдардағы Стэнли кубогын жеңіп алды. Джонсон 1996–97 маусымының қалған бөлігін және 1997–98 маусымының бір бөлігін «Пингвинс» командасымен өткізді, содан кейін 22 қазан күні 1997 жылы Туомас Гронман үшін «Блэкхокс» командасына ауыстырылды. Джонсон 1998 жылғы НХЛ кеңейту дұрыс таңдауында «Блэкхокс» командасынан «Предаторз» командасы 23-ші нөмірді таңдады. Ол карьерасының соңғы жеті жылын осы командада өткізді. Джонсон «Нэшвилл Предаторз» тарихындағы екінші капитан болды және 2002 жылдан 2006 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Бұрын ол 1999 жылдан 2002 жылға дейін капитанның орынбасары болып қызмет еткен. Джонсон 2005–06 маусымында «Детройт Ред Уингс» командасына қарсы ойын басталар алдында гол соққан кезде ерекше жағдайдың бір бөлігі болды. 21 қараша күні 2005 жылы ол ойынның бірінші кезеңінде гол соқты, бірақ «Ред Уингс» командасының қорғаушысы Жири Фишер жүрек тоқтасынан зардап шеккеннен кейін ойын кейінге шегерілді. Ойын 23 қаңтар күні 2006 жылы қайтадан өтті, және толық ойын қайтадан ойналған кезде Джонсонның голы күшінде қалды, осылайша «Нэшвилл» командасы ойынның басында 1–0 есебімен көшбасшылыққа ие болды. 14 тамыз күні 2006 жылы Джонсон бұрынғы командасы – «Детройт Ред Уингс» командасымен бір жылдық келісімшартқа қол қойды. 2006 жылдың қыркүйек айында, әдеттегі маусым алдындағы медициналық тексеру кезінде ЭКГ тестісінің нәтижесі қалыпты емес болып шықты. Джонсон қосымша тексерулерден өтті және ақыры жаттығу лагеріне дейін зейнетке шығуға шешім қабылдады. 7 шілде күні 2019 жылы Джонсонның әйелі Кристин оны Детройт қаласындағы үйлерінің жертөлесінен қайтыс күйінде тапты. Өлімнің себебі анықталған жоқ, бірақ полиция есебінде бұл қарумен жасалған өзіне-өзі қол жұмсау деп көрсетілген. Джонсон 48 жаста болды және одан әйелі мен екі қызы қалды.

Johnson was drafted by the Philadelphia Flyers as the 33rd pick in the second round of the 1989 NHL Entry Draft, but never played for the organization. On June 20, 1993, he was traded from the Flyers with future considerations to the Detroit Red Wings for Jim Cummins and a fourth round pick in the 1993 NHL Entry Draft. Red Wings head coach and general manager Bryan Murray specifically targeted Johnson as a skilled center whom the Wings could develop. Johnson spent parts of four seasons with the Red Wings from 1993 to 1997. On January 27, 1997, Johnson was traded by the Red Wings to the Pittsburgh Penguins for winger Tomas Sandstrom. The Wings, who were looking to add a more physical element and had depth down the middle, traded from a position of strength by sending the skilled center for the rugged veteran forward. The move paid off for the Wings, as they went on to win the 1996 97 Stanley Cup. Johnson played the rest of the 1996–97 season and part of the 1997–98 season with the Penguins before being traded to the Blackhawks for Tuomas Gronman on October 22, 1997. Johnson was the 23rd pick of the 1998 NHL Expansion Draft by the Predators from the Blackhawks. He would go on to spend the final seven years of his career with the team. Johnson was the second captain in Nashville Predators history, and served in that capacity from 2002 until 2006. He had previously served as an alternate captain from 1999 to 2002. Johnson became part of an anomaly during the 2005–06 season when he was credited with scoring a goal before the start of a game against the Detroit Red Wings. On November 21, 2005, he scored a goal during the first period of a game that was eventually postponed after Red Wings defender Jiri Fischer suffered a cardiac arrest. The game was replayed on January 23, 2006, and, while the full game was replayed, Johnson's goal was allowed to stand, thus giving Nashville a 1–0 lead before the opening faceoff. On August 14, 2006, Johnson signed a one year contract to rejoin his former team, the Detroit Red Wings. In September 2006, during a routine preseason physical, an EKG test returned abnormal results. Johnson had further testing, and eventually decided to retire before training camp. On July 7, 2019, Johnson's wife Kristin found him dead in the basement of their Detroit home. No cause of death has been given, but police reports concluded that it was suicide by firearm. Johnson was 48 and survived by his wife and their two daughters.