Кіріспе
Арджун Сингх (5 қараша 1930 – 4 наурыз 2011) – Үндістан Ұлттық Конгресінен шыққан үнді саяхатшысы, ол 1980 жылдарда Мадхья-Прадеш штатының басшысы қызметін екі рет атқарды. Сондай-ақ, ол Манмохан Сингх және П. В. Нарсима Рао үкіметтерінде Адам ресурстарын дамыту министрі болып екі рет қызмет етті. Ол 93-ші Конституциялық түзету және 2006 жылғы «Орталық білім беру мекемелерінде (кіруде резерв)» заңы арқылы, IIT, NIT, IIM және AIIMS сияқты білім беру мекемелерінде басқа да артта қалған топтар үшін 27% квота енгізгені үшін кеңінен еске алынады.
Arjun Singh (5 November 1930 – 4 March 2011) was an Indian politician from the Indian National Congress, who served twice as the Chief Minister of Madhya Pradesh in the 1980s. He also served twice as the Union Minister of Human Resource Development, in the Manmohan Singh and P. V. Narasimha Rao ministries. He is widely remembered for introducing 27% reservation for Other Backward Classes in educational institutions including IITs, NITs, IIMs and AIIMS, with the 93rd Constitutional Amendment and Central Educational Institutions(CEIs) (Reservation in Admission) Act, 2006.
Ерте өмір
Арджун Сингх – Шив Бахадур Сингхтің ұлы, ол жагирдар және Чурхат тиканасының 26-шы Раоы, сондай-ақ Ұлттық Конгресс партиясының саясаткері болған.
Мансап
Арджун Сингх алғаш рет 1957 жылы Маджхолиден тәуелсіз кандидат ретінде Мадхья-Прадеш заң шығарушы жиналысына сайланды. 1960 жылы Үндістан Ұлттық Конгрессіне қосылды. 1962 жылы Маджхолиден қайта сайланып, Дварка Прасад Мишраның үкіметінде министр болды. 1967 жылы ол Чурхаттан сол кездегі бас министр Дварка Прасад Мишрамен болған келіспеушіліктерден кейін сайлауда жеңілді. Алайда, ол сол жылы Умариядан өткізілген қосалқы сайлауда жеңіске жетті. 1972 жылы Сидхиден сайланып, П. Чандра Сетхидің үкіметінде министр болды. Бұл түзету мемлекеттік және жеке білім беру мекемелерінде Басқа Артта Қалған Топтарға (27%) квота беруді қамтамасыз етті. Үкіметтің бұл шешімі 2006 жылғы Үндістандағы квотаға қарсы наразылықтарға әкелді. 2008 жылдың 10 сәуірінде Жоғарғы Сот IIT, NIT, IIM, AIIMS және басқа да жетекші білім беру мекемелерінде Басқа Артта Қалған Топтарға жататын үміткерлерге 27% квота беру туралы заңды қолдады. Бірақ заңды іске асыру кезінде Басқа Артта Қалған Топтардың арасында жылдық табысы 450,000 рупийден асатын отбасыларды, яғни "бай қабатты" есептен шығаруды тапсырды. Алайда, "бай қабатты" есептен шығару шарасы Касталық Және Тайпалық Топтарға (SC/ST) қолданылмайды.
Бхопалдағы оқиға
Арджун Сингх Юнион Карбид зауытынан қауіпті газ ағып шыққан кезде Мадхья-Прадеш штатының бас министрі болған. 1984 жылғы 2 және 3 желтоқсан аралығында газ ағып шыққан сол тағдырлы түні Арджун Сингх өзінің Керва дамбасы маңындағы сарайына (Бхопалдан тыс) қашып, ағып шыққан газдың қауіпті әсерінен өзін құтқаруға тырысқан, ал дағдарысты басқаруға немесе басшылық етуге қол жеткізбеген. Кейіннен Арджун Сингх үкіметінің дұрыс емес әрекеттері 2010 жылғы 7 маусымда Бхопалдағы Бас сот судьясының Бхопал апаты бойынша жариялаған үкімінде сынға алынды. Бұқаралық ақпарат құралдары оның Уоррен Андерсонды босатудағы рөлі туралы күдіктер тудырды. Атап айтқанда, газ ағып шыққаннан кейін Уоррен Андерсон Үндістаннан ұшып кеткен ұшақтың пилоты, ұшуға рұқсат беру туралы соңғы шешім Арджун Сингхтің кеңсесінен келіп түскенін мәлімдеді.
Чурхат лотереясы және Керва бөгетінің сарайы
Мадхья-Прадеш штатының бас министрі болған кезінде Сингх Чурхат лотереясы ісі деп аталатын дауға қатысты. Чурхат балалар әл-ауқаты қоғамы 1982 жылы Сингхтің туыстарымен құрылған, лотерея арқылы қаражат жинауға рұқсат берілді және қайырымдылық ұйымы ретінде салық жеңілдіктері де берілді. Алайда, кең таралған айыптаулар бойынша, сыйлықтардан айтарлықтай сомалар жымқырылып, Бхопал қаласының жанындағы Керва бөгеті сарайының құрылысына жұмсалды. Қоғамға түскен сыйлықтардың ішінде Union Carbide компаниясынан 150 000 рупийлік үлесім болды. Алайда, осы дауды терген бір судьялық комиссия Арджун Сингхтің кінәсіз екенін жариялады. Бірақ, Jain Hawala ісінен кейін дау қайта ашылды және Сингхтен сарай құнының жаңа есебін ұсыну сұралды. Сотта бұл істі Капил Сибал қорғады, ал қайта қарау туралы бұйрық асығыс шығарылған және "ой жүргізбегендіктен" күшін жойды. Ашока Кумар Тхакур v. Үндістан Одағы ісі үкімет шешімін шағыстырды. 2007 жылдың наурыз айында Үндістаннің Жоғарғы соты басқа ұлт өкілдеріне берілген квоталарды тоқтата тұруға қатысты шешім шығарды. 2008 жылдың сәуірінде Жоғарғы соттың 5 мүшеден тұратын конституциялық алқасы Конституцияның (93-толықтыру) заңын қолдады және Үндістанның Бас судьясы К.Г. Балакришнан, сондай-ақ судьялар Арижит Пасаят, С.К. Таккер, Р.В. Равиндран және Далвир Бхандари қатысқан шешімде заңды күшіне қайтарды. Басқа ұлт өкілдеріне берілген квоталар барлық орталық университеттер мен оқу орындарында енгізілді, бірақ үкімет басқа ұлт өкілдерінен "байлар тобын" шығаруға міндетті болды, бірақ бұл талап қажет емес еді.
However, a one judge commission investigating the scandal gave a clean chit to Arjun Singh. The case was re opened however, after the Jain Hawala case, and Singh was asked to submit fresh re estimates of the palace cost. In court, the case was argued by Kapil Sibal and the order for re examination was squashed on the grounds that it had been issued in a haste and "had not applied his mind". The case Ashoka Kumar Thakur v. Union of India challenged the government decision. In March 2007, the Supreme Court of India granted an injunction to suspension of OBC reservations. In April 2008, a 5 member constitutional bench of the Supreme Court upheld the Constitution (93rd Amendment) Act, and reinstated the Act in a judgement delivered by Chief Justice India K. G. Balakrishnan, with Justices Arijit Pasayat, C K Thakker, R V Raveendran and Dalveer Bhandari. OBC reservations were implemented in all central universities and institutions, but the government was required to exclude the creamy layer from the OBC, but not SC/ST.
Басқа да даулар
2006 жылы Мумбайдағы пойызға жасалған жарылыстан кейін ол министрлер кабинетінің мәжілісінде Махараштра жоғары сотының бұрынғы судьясының Нагпурдағы индуисттік жаңғырушы ұйым "Раштрия Сваямсевак Сангх" штаб-пәтеріне жасалған бұрынғы шабуылдың өзі сол Сангхтың ұйымдастырған қастандық екенін айтқан. Бұл, оның Үндістанның тайпалық аймақтарының игілігі үшін "Вишва Хинду Паришад" ұйымы жүргізетін, бір мұғалімдік "Екал Видялайа" мектептерін қауымдық деп сынағаннан кейін болды. 2007 жылы Арджун Сингхке қарсы той жасауға мәжбүрлеуге қарсы заң бойынша қылмыстық іс тілді. Сол кездегі Уттар-Прадеш штатының үкіметі қалыңдыққа жасалған қысымды тергеуді CBI-ға тапсыру туралы шешім қабылдады. Арджун Сингх адам ресурстарын дамыту министрі қызметін атқарган кезінде, біліктілік талаптарына сай келмейтін жеке меншік білім беру мекемелеріне "Танылған университет" мәртебесін беруде заңбұзушылықтар мен сыбайлас жемқорлық жасады деп айыпталды. 2010 жылдың қаңтар айында Үндістан үкіметі мұндай 44 мекеменің "Танылған университет" мәртебесін жою жөніндегі шараларды бастады.
Өлім
Сингх 2011 жылдың 4 наурызында 80 жасында қайтыс болды. Ол көкірек ауыруы және неврологиялық мәселелермен Делидегі Бүкіл Үндістан медицина ғылымдары институтына түскен, және жүрек талмасынан көз жұмды. Ол туған жері Чурхатта өртеліп, күлі шашылды.
Отбасы
Арджун Сингхтің ұлы Ажай Сингх, Рахул Баяя – Ұлттық Конгресс партиясының саяхатшысы және Мадхья-Прадеш штатының заң шығару жиналысындағы бұрынғы оппозиция жетекшісі. Оның немересі Арунодай Сингх – Болливуд актері. Оның тағы бір немересі, Синграули Ювараджы Айшварья Сингх, Непалдың соңғы Шри Тин Махараджасы Мохан Шамшер Жанг Бахадур Рананың шөбересі Девяни Ранаға үйленген. Девянидің әкесі, ЙМ Пашупати Шамшер Жанг Бахадур Рана – Непалдың титулды Шри Тин Махараджасы.