Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медициналық зерттеуші Альберт Брюс Сэбин (Albert Bruce Sabin; 26 тамыз 1906 – 3 наурыз 1993) – поляк-американдық медициналық зерттеуші, ең көп танымал болғаны – ауыз арқылы ішетін полиомиелит вакцинасын жасағандығы, ол осы ауруды жоқ етуге елеулі үлес қосты. 1969–1972 жылдары Израильдегі Вейцман ғылыми институтының президенті қызметін атқарды.
Medical researcher
Albert Bruce Sabin ('/s//eɪ//b//ɪ//n/ SAYbin; August 26, 1906 – March 3, 1993) was a Polish American medical researcher, best known for developing the oral polio vaccine, which has played a key role in nearly eradicating the disease. In 1969–72, he served as the president of the Weizmann Institute of Science in Israel.
Өмірбаян
Абрам Саперштейн (кейін Альберт Сабин) Ресей империясының Белосток қаласында (1918 жылдан бері Польшада) поляк еврейлері Якоб Саперштейн мен Тилли Кругман отбасында дүниеге келген. 1921 жылы ол отбасымен бірге Антверпеннен Нью-Йорк портына бағыт алған SS Lapland кемесімен көшіп кетті. 1930 жылы ол Америка Құрама Штаттарының азаматы болды және өзінің атын Сабин деп өзгертті, сондай-ақ Брюс есімін орта аты ретінде алды. Ол Нью-Джерси штатының Патерсон қаласындағы орта мектепті бітірді. Сабин университетте стоматология бағдарламасымен айналыса бастады, бірақ вирусологияға қызығушылық танытып, мамандығын өзгертті. Ол 1928 жылы ғылым бакалавры дәрежесін, ал 1931 жылы Нью-Йорк университетінен медицина дәрежесін алды. 1983 жылы Сабинде мойын омыртқасының кальцификациясы пайда болды, бұл салдарсыз параличке және күшті ауырсынуға әкелді. Сабин телеарнадағы сұхбатында осы тәжірибе оның қалған өмірін ауырсынуды жеңілдетуге арнауға себеп болғанын айтты. Бұл жағдай 1992 жылы, Сабин 86 жасқа толғанда, Джонс Хопкинс ауруханасында жасалған операция арқылы сәтті емделді. Бір жыл өткен соң Сабин Вашингтон қаласында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
Abram Saperstejn (later Albert Sabin) was born in Białystok, Russian Empire (before and since 1918 in Poland), to Polish Jewish parents, Jacob Saperstejn and Tillie Krugman. In 1921, he emigrated with his family on the SS Lapland which sailed from Antwerp, Belgium, to the Port of New York. In 1930, he became a naturalized citizen of the United States and changed his name to Sabin, as well as assuming the middle name Bruce. He graduated from high school in Paterson, New Jersey. Sabin began university in a dentistry program, but was interested in virology and changed majors. He received a bachelor's degree in science in 1928 and a medical degree in 1931 from New York University. In 1983, Sabin developed calcification of the cervical spine, which caused paralysis and intense pain. Sabin revealed in a television interview that the experience had made him decide to spend the rest of his life working on alleviating pain. This condition was successfully treated by surgery conducted at Johns Hopkins Hospital in 1992 when Sabin was 86. A year later, Sabin died in Washington, D. C., from heart failure.
Медициналық мансап
Сабин 1931-1933 жылдары Нью-Йорк қаласындағы Беллвью ауруханасында ішкі медицина, патология және хирургия салаларында тәжірибе жинады. 1934 жылы Англиядағы Листер алдын алу медицинасы институтында зерттеу жұмыстарын жүргізіп, кейін Рокфеллер медициналық зерттеулер институтына (қазіргі Рокфеллер университеті) қосылды. Осы кезеңде ол зерттеулерге, әсіресе жұқпалы аурулар саласына ерекше қызығушылық танытты. 1939 жылы Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Цинциннати балалар ауруханасына көшті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Армиясының медицина корпусында подполковник болып қызмет етіп, жапон энцефалитіне қарсы вакцинаны әзірлеуге көмектесті. Балалар ауруханасымен байланысын сақтап, 1946 жылға қарай Цинциннати университетінің педиатриялық зерттеулер бөлімінің жетекшісі болды. Цинциннатидегі балалар ауруханасында Сабин Роберт М. Чаноктың тәлімгерлігімен айналысты, оны өзінің "ғылыми жетістікке жеткен шәкірті" деп атады. 1967 жылы Кубаға сапар шегіп, екі елдің ресми дипломатиялық қарым-қатынасы болмауына қарамастан, АҚШ пен Кубаның ғылым академиялары арқылы ынтымақтастық орнату мүмкіндігін кубалық шенеуніктермен талқылады. 1969-1972 жылдары Израильде тұрып, Реховот қаласындағы Вейцман ғылыми институтының президенті болды. АҚШ-қа оралғаннан кейін (1974-1982) Оңтүстік Каролина медицина университетінде ғылыми-зерттеу профессоры болып жұмыс істеді. Кейін Вашингтон, округ Колумбия аймағына көшіп, Мэриленд штатының Бетесда қаласындағы NIH кампусындағы Джон Э. Фогарти халықаралық орталығында тұрақты ғалым болып қызмет етті.
Sabin trained in internal medicine, pathology, and surgery at Bellevue Hospital in New York City from 1931 to 1933. In 1934, he conducted research at The Lister Institute for Preventive Medicine in England, then joined the Rockefeller Institute for Medical Research (now Rockefeller University). During this time, he developed an intense interest in research, especially in the area of infectious diseases. In 1939, he moved to Cincinnati Children's Hospital in Cincinnati, Ohio. During World War II, he was a lieutenant colonel in the U. S. Army Medical Corps and helped develop a vaccine against Japanese encephalitis. Maintaining his association with Children's Hospital, by 1946, he had also become the head of Pediatric Research at the University of Cincinnati. At Cincinnati's Children's Hospital, Sabin supervised the fellowship of Robert M. Chanock, whom he called his "star scientific son". Sabin went on a fact finding trip to Cuba in 1967 to discuss with Cuban officials the possibility of establishing a collaborative relationship between the United States and Cuba through their respective national academies of sciences, in spite of the fact that the two countries did not have formal diplomatic ties. In 1969–72, he lived in Israel, serving as president of Weizmann Institute of Science in Rehovot. After his return to the United States, he worked (1974–82) as a research professor at the Medical University of South Carolina. He later moved to the Washington, D. C., area, where he was a resident scholar at the John E. Fogarty International Center on the NIH campus in Bethesda, Maryland.