Мехико қаласы метрополитені

Кіріспе

Мексика қаласының метрополитені (lang es) – Мексика қаласының және Мексика штатының кейбір муниципалитеттерінің мегаполистік аймағына қызмет ететін жедел көлік жүйесі. Оны Sistema de Transporte Colectivo (STC) басқарады. Бұл Нью-Йорк метросынан кейін Солтүстік Америкадағы екінші ірі метро жүйесі. STC метросының алғашқы желісі 16 станциядан тұрды және 1969 жылдың 4 қыркүйегінде халыққа ашылды. Содан бері жүйе біртіндеп, үзілістермен кеңейіп келеді. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, жүйеде 12 желі бар, олар 195 станцияға қызмет көрсетеді.

STC метросының 195 станциясының көптегені Мексика тарихындағы тарихи тұлғалардың, орындардың немесе оқиғалардың құрметіне аталған. Қаланың оңтүстік-шығыс бөлігінде 7, 3, 2 және 8 желілерімен байланысатын 115 жер асты станциясы бар. Бұл желі 2012 жылдың 30 қазанында ашылды. Метро Мексиканың мәдени тарихында маңызды рөл атқарды, "Метро Чабакано" музыкалық шығармасына және Родриго "Рокдриго" Гонсалестің 1982 жылғы "Метро Балдерас" әніне шабыт берді. Сондай-ақ, 1990 жылғы "Total Recall" Голливуд фильмінің түсірілім алаңы болды. Қоғамдық қайраткер Карлос Монсивайс метроның мәдени маңыздылығын былай бағалады: "Бұл – әртүрлі әлеуметтік топтардың күнделікті араласуға мәжбүр болатын, ұжымдық өркендеу кеңістігі".

Метроның тұжырымдамасы және алғашқы жоспарлары

ХХ ғасырдың екінші жартысында Мехико қаласында қоғамдық көлік жүйесінде қиындықтар туындады. Қаланың орталық аймағында, күнделікті сапарлардың 40 пайызы осы жерде шоғырланғандықтан, басты және тас жолдар тығырылып, қозғалыс баяулады. Бұл аймақты 91 автобус бағытының 65-і және электрлік көлік қызмет көрсетті. 150 000 жеке автомобильдің ең көп жүретін уақытында, 4 мың бірлік көлікпен бірге, орташа жылдамдық жаяу жүру жылдамдығынан да төмен болды. Мексика қаласы метрополитенінің құрылысын ұйымдастырушы – инженер Бернардо Кинтана, ол Ingenieros Civiles y Asociados (Азаматтық инженерлер және серіктестер) құрылыс компаниясын басқарды. Ол бірқатар зерттеулер жүргізіп, нәтижесінде Мексика қаласы метрополитенінің құрылысына әкелген жобалық жоспар жасады. Бұл жоспар Мексика қаласының әртүрлі органдарына ұсынылды, бірақ ол 1967 жылдың 29 сәуірінде, "Diario Oficial de la Federación" үкіметтік газетінде Мексика қаласының қоғамдық көлік жүйесінің бір бөлігі ретінде жер астындағы жылдам транзиттік желі құру, пайдалану және басқару туралы президенттік жарлық жарияланғанға дейін ресми түрде бекітілмеді. Бұл жарлық арқылы Sistema de Transporte Colectivo – орталықтандырылмаған мемлекеттік мекеме құрылды. Мексика қаласы метрополитені Франциядан көп техникалық көмек алды. RATP инженерлік бөлімшесі SOFRETU бастапқы жоспарлау және алғашқы желілерді жобалауда маңызды рөл атқарды, осы себепті дөңгелек-рельс технологиясы таңдалды. 1967 жылдың 19 маусымында Чапультепек даңғылы мен Авенида Букарелидің қиылысында Мексика қаласы метрополитенінің ашылу салтанаты өтті. Екі жылдан кейін, 1969 жылдың 4 қыркүйегінде, сары түсті пойыз Сарагоса және Инсургентес стансалары арасында тұңғыш рет жүргізіліп, сол күнден бастап үздіксіз жұмыс істеуде.

Бірінші кезең (1967-1972)

Құрылыстың бірінші кезеңі Grupo ICA компаниясы жүзеге асырған 1, 2 және 3-жолдардың құрылысын және ашылуын қамтыды. Бұл кезеңге инженерлер, геологтар, механиктер, азаматтық инженерлер, химиктер, гидравлика және санитария мамандары, электриктер, археологтар және биологтар; желдету, статистика, есептеу, көлік және транзит салаларының мамандары; бухгалтерлер, экономистер, заңгерлер, жұмысшылар мен еңбекшілер қатысты. 1200-ден 4000-ға дейін маман және 48 000 жұмысшы қатысып, айына кем дегенде бір километр рельс төседі, бұл метро құрылысының ең жылдам қарқыны болды. Осы құрылыс кезеңінде екі археологиялық ескерткіш, ацтектердің бір бейнесі және мамонттың сүйектері (Талисман станциясында қойылған) табылды. Бірінші кезеңнің соңында, яғни 1972 жылдың 10 маусымында, STC метросының 48 станциясы және жалпы ұзындығы : 1-жол Обсерваториядан Сарагосаға дейін, 2-жол Такубадан оңтүстік-батысқа қарай Таскеньяға дейін және 3-жол Тлателолькодан оңтүстіктегі Бас ауруханаға дейін созылды, бұл Мексиканың Бас ауруханасына жылдам қол жеткізуді қамтамасыз етті.

Екінші кезең (1977-1982)

Президент Луис Эчеверрияның үкіметінде одан әрі прогресске қол жеткізілмеді, бірақ Хосе Лопес Портильоның басшылығымен екінші кезең басталды. Comisión Ejecutiva del Metro (Мексика қаласы метрополитенінің атқару комитеті) Мексика қаласы метрополитені аумағында STC метрополитенін кеңейту үшін құрылды. Жұмыс 1978 жылы Тлателолькодан Ла Расаға дейін, 1979 жылы қазіргі Индиос-Вердес терминалына дейін 3-жолды солтүстікке қарай кеңейтумен басталды, ал оңтүстікке қарай 1980 жылы Бас ауруханадан Centro Médico-ға дейін және бірнеше айдан кейін Запатаға дейін жалғасты. 4 және 5-жолдардың құрылысы басталды және тиісінше 1982 жылдың 26 мамырында және 30 тамызында аяқталды; біріншісі Мартин Каррерадан Санта-Анитаға дейін, екіншісі Политехникодан Пантитланға дейін салынды. Ірі ғимараттардың сиретігіне байланысты 4-жол STC метрополитенінің жоғары көлік желісі ретінде салынған алғашқы желісі болды.

Үшінші кезең (1983-1985 жж.) және 1985 жылғы жер сілкінісі

Бұл құрылыс кезеңі 1983 жылдың басынан 1985 жылдың соңына дейін жалғасты. 1, 2 және 3-жолдар қазіргі ұзындығына дейін кеңейтілді, ал 6 және 7-жолдар жаңадан салынды. Желінің ұзындығы ұлғайтылып, станциялар саны 105-ке жетті. 3-жолдың бағыты 1983 жылдың 30 тамызында Сапата станциясынан Универсидад станциясына дейін кеңейтілді. 1-жол Сарагосадан қазіргі Пантитлан терминалына дейін, ал 2-жол Такубадан қазіргі Куатро Каминос терминалына дейін созылды. Осы екеуі 1984 жылдың 22 тамызында пайдалануға берілді. 6-жолдың бағыты бастапқыда Эль-Росариодан Петролеум институтына дейін жүрді, ал 7-жол Такубадан Барранка-дель-Муэртоға дейін ашылды. Ол Мексика алқабын батыс жағынан қоршап тұрған Сьерра-де-лас-Крусес тау тізбегінің етегімен, ежелгі көл аймағынан тысқары өтеді. Осының арқасында 7-жол терең тікұйыс туннель ретінде салынды. 1985 жылдың 19 қыркүйегінде таңертең Мексика қаласында 8,0 магнитудалы жер сілкінісі болды. Көптеген ғимараттар мен көшелер қирап, құрлықтағы көлік қозғалысы қиынға түсті, бірақ СТК метросы зақымдаған жоқ. Себебі, доғалардың орнына тікбұрышты құрылым қолданылған, ол жер сілкінісіне төзімді болды. Сөйтіп, метро дағдарыс кезінде қауіпсіз көлік құралы екенін дәлелдеді. Жер сілкінісі болған күні метро электр тогының соғуынан сақтану үшін жұмысын тоқтатты және толығымен жабылды. Бұл адамдар туннельдерден қайда болса сонда шығып, көшеге шығып, өздеріне қажетті жерге жетуге тырысты. Ол кезде метрода 101 станса болды, оның 32-сі оқиғадан кейін бірнеше апта бойы жұртшылыққа жабық тұрды. 1-жолда Мерсед, Пино Суарес, Изабелла Католика, Салто-дель-Агуа, Балдерас және Куаутемок стансаларында қызмет тоқтатылды. 2-жолда Беллас Артес және Таскенья стансалары арасында қызмет болмады. 3-жолда Хуарес пен Балдерас стансалары ғана жабылды. 4-жол әдеттегідей жұмыс істеді. Жабық станциялардың барлығы тарихи орталық аймағында орналасқан, Пино Суарестен оңтүстікке қарайғы 2-жол стансаларын қоспағанда. Бұл стансалар жер үстінде салынған. Стансалардың жабылу себебі метроның зақымдануына емес, құтқару жұмыстары мен қираған заттарды тазалауға байланысты болды.

This construction stage took place from the beginning of 1983 through the end of 1985. Lines 1, 2 and 3 were expanded to their current lengths, and new lines 6 and 7 were built. The length of the network was increased by and the number of stations to 105. Line 3's route was expanded from Zapata station to Universidad station on 30 August 1983. Line 1 was expanded from Zaragoza to the current terminal Pantitlán, and line 2 from Tacuba to the current terminal Cuatro Caminos. These last two were both inaugurated on 22 August 1984. Line 6's route first ran from El Rosario to Instituto del Petróleo; Line 7 was opened from Tacuba to Barranca del Muerto and runs along the foot of the Sierra de las Cruces mountain range that surrounds the Valley of Mexico at its west side, outside of the ancient lake zone. This made it possible for Line 7 to be built as a deep bore tunnel. On the morning of 19 September 1985, a magnitude 8.0 earthquake struck Mexico City. Many buildings as well as streets were left with major damage making transportation on the ground difficult, but the STC Metro was not damaged because a rectangular structure had been used instead of arches, making it resistant to earthquakes, thus proving to be a safe means of transportation in a time of crisis. On the day of the quake, the Metro stopped service and completely shut down for fear of electrocution. This caused people to get out of the tunnels from wherever they were and onto the street to try to get where they were going. At the time, the Metro had 101 stations, with 32 closed to the public in the weeks after the event. On Line 1, there was no service in stations Merced, Pino Suárez, Isabel la Católica, Salto del Agua, Balderas or Cuauhtémoc. On Line 2, there was no service between stations Bellas Artes and Tasqueña. On Line 3 only Juárez and Balderas were closed. Line 4 continued to operate normally. All of the closed stations were in the historic center area, with the exception of the stations of Line 2 south of Pino Suárez. These stations were located above the ground. The reason these stations were closed was not due to damage to the Metro proper, but rather because of surface rescue work and clearing of debris.

Төртінші кезең (1985-1987 жж.)

Төртінші кезеңде 6-жол Instituto del Petróleo станциясынан Martín Carrera шығыс терминалына дейін, ал 7-жол Такуба станциясынан Эль Росариоға дейін солтүстік бағытта аяқталды. Осы кезеңде салынған жалғыз жаңа жол – 9-жол болды. Алғашқыда ол Пантитлан станциясынан Centro Médico станциясына дейін салынған, ал Такубаяға дейінгі жалғасы 1988 жылдың 29 тамызында аяқталды. 9-жол құрылысында дөңгелек пішіндес терең тікұйымдық тоннель және жер үсті жолдары қолданылды.

Бесінші кезең (1988-1994)

Мексика қаласы метросының желісі алғаш рет Мексика штатына енді: А желісі 1991 жылғы 12 тамызда алғашқы ашылуында толыққанды жұмыс істеді. Ол Пантитланнан Ла-Пасқа дейін, сол аттас муниципалитетке дейін созылады. Бұл желі көбінесе жер үстіне салынған, ал техникалық қызмет көрсету шығындарын азайту үшін пневматикалық жетектің орнына болат рельстер мен жоғары кернеулі сымдар қолданылды, бұл пневматикалық жетекті қолданған бұрынғы сегіз желіге қарағанда "болат рельсті метро" (metro férreo) деген атауға әкелді. 8-ші желінің жобасында Зокалода (яғни қаланың ортасында) ауысу станциясы (correspondencia) қарастырылған, бірақ отарлық ғимараттар мен ацтектердің қираған орындарына зиян келтіру мүмкіндігінен ол жоба тоқтатылды. Содан кейін жоспар қайта жасалды және қазір ол әлі де қала орталығындағы Гарибальдиден қаланың оңтүстік-шығысындағы Конституция де 1917 станциясына дейін жүреді. 8-ші желінің құрылысы 1988 жылы басталып, 1994 жылы аяқталды. Осының нәтижесінде желінің ұзындығы артты, екі жаңа желі және 29 станция қосылды, соның арқасында метро желісінде сол кезде барлығы 154 станция және 10 желі болды.

Алтыншы кезең (1994-2000 жылдар)

B бағытының бағалауы 1993 жылдың соңында басталды. B желісі Мексика штатының солтүстік-шығыс муниципалитеттері үшін екінші тамақтандыру желісі ретінде жоспарланған, бірақ А желісінен өзгеше, ол пневматикалық жетегін пайдаланды. Буэнависта (бұрынғы Буэнависта теміржол станциясының атымен аталған) мен Гарибальди арасындағы жер асты жолының құрылысы 1994 жылдың қазан айында басталды. B желісі екі кезеңде халыққа ашылды: Буэнавистадан Вилла-де-Арагонға дейін 1999 жылдың 15 желтоқсанында және Вилла-де-Арагоннан Сьюдад-Ацтекаға дейін 2000 жылдың 30 қарашасында.

Жетінші кезең (2008-2014 жж.)

Жаңа СТК метро желісі жоспарлары 2008 жылы басталды, бірақ бұрынғы сараптамалар мен бағалаулар 2000 жылға дейін жасалған. 12-жолдың алғашқы кезеңі 2009 жылдың соңында Axomulco стансасын (8-жолға арналған, Escuadrón 201 мен Atlalilco арасындағы жаңа көліктік түйін) Tláhuac-қа жалғайтын жол құрылысымен аяқталуы жоспарланған. Екінші кезең, Mixcoac пен Tláhuac арасын байланыстыру, 2010 жылы аяқталуға тиіс еді. 12-жолдың құрылысы 2008 жылы басталды, оның 2011 жылға дейін ашылатыны күтілді. Дегенмен, аяқталу 2012 жылға дейін кешікті. Кейбір станцияларда халыққа тегін сынақ сапарлар ұсынылды, ал желі 2012 жылдың 30 қазанында толыққанды жұмыс істеуге кірісті. Шағын өзгерістермен 12-жол Mixcoac-тан Tláhuac-қа қатынайды, бұл Мексиканың оңтүстігін алғаш рет метромен қамтиды. Бұл жүйедегі ең ұзын желі. 12-жол бұрынғы желілерден бірнеше жағынан ерекшеленеді: пойыздың ішінде де, станцияларда да сатушыларға рұқсат жоқ; болат рельстерді қолданатын алғашқы нөмірленген желі; кез келген станцияға кіру үшін Tarjeta DF смарт-картасы қажет, себебі метро билеттері қабылданбайды. Los hombres del Metro кітабында 12-жолдың бастапқы жоспары сипатталған; бүгінгідей Mixcoac-тан басталуы тиіс болса да, 8-жолдың Atlalilco және Constitución de 1917 станциялары 12-жолдың құрамына кіруі керек еді. Сол картада 8-жол Villa Coapa аймағына жететіні және Garibaldi емес, 3-жолмен байланысатын Indios Verdes станциясында терминалы болатыны көрсетілген. Сонымен қатар, кітапта 7-жолдың San Jerónimo станциясында аяқталуы көрсетілген. Бұл жоспарлардың ешқайсысы Мехико қаласының әкімдігімен расталған жоқ. 2015 жылы қала әкімі Мигель Анхель Мансера 12-жол үшін тағы екі станция және терминал салуды жариялады: Valentín Campa, Álvaro Obregón және Observatorio, екеуі де Mixcoac-тың батысында орналасқан. Осымен 12-жол 1-жолмен байланысады, бұл Observatorio аймағына жаңа метро мүмкіндігін ұсынады, ол Мехико қаласы мен Толука арасындағы қалааралық пойыздың терминалына айналады.

Plans for a new STC Metro line started in 2008, although previous surveys and assessments were made as early as 2000. Line 12's first service stage was planned for completion in late 2009 with the creation of track connecting Axomulco, a planned new transfer station for Line 8 (between Escuadrón 201 and Atlalilco) to Tláhuac. The second stage, connecting Mixcoac to Tláhuac, was to be completed in 2010. Construction of Line 12 started in 2008, assuring it would be opened by 2011. Nevertheless, completion was delayed until 2012. Free test rides were offered to the public in some stations, and the line was fully operational on 30 October 2012. With minor changes, Line 12 runs from Mixcoac to Tláhuac, serving southern Mexico City for the first time. At long, it is the longest line in the system. Line 12 differs from previous lines in several aspects: no hawkers are allowed, either inside the train or inside the stations; it is the first numbered line to use steel railway tracks; one must have a Tarjeta DF smart card to access any station since Metro tickets are no longer accepted. In the book Los hombres del Metro, the original planning of Line 12 is described; although it was to begin at Mixcoac as it does today, Atlalilco and Constitución de 1917 stations of Line 8 were to be part of Line 12. The same map shows that Line 8 would have reached the Villa Coapa area and that it would not have had a terminal at Garibaldi, but at Indios Verdes, linking with Line 3. In addition, the book shows that Line 7 would have terminated at San Jerónimo. None of these plans have been confirmed by the Mexico City government. In 2015, mayor Miguel Ángel Mancera announced the construction of two more stations and a terminal for Line 12: Valentín Campa, Álvaro Obregón and Observatorio, both west of Mixcoac. With this, Line 12 is to be connected to Line 1, providing new metro access to the Observatorio zone, which will become the terminal for the intercity train between Mexico City and Toluca.

Археологиялық табылған жерлер

Метро құрылысының нәтижесінде жергілікті халық тарихының әртүрлі кезеңдерінен 20 мыңнан астам археологиялық жәдітелер табылды. Рельстерді салу үшін қазба жұмыстары жүргізілуі, қазіргі кезде тығыз қалаланған аймақтардағы аймақ тұрғындарының әртүрлі кезеңдеріне жататын артефакттарды табуға мүмкіндік берді. Тарихи алды кезеңдерден бастап 20 ғасырға дейінгі аралықта заттар мен шағын құрылымдар табылды. Мексиканың Ұлттық антропология және тарих институты (Instituto Nacional de Antropología e Historia de México (INAH)) сақтап отырған артефакттардың мысалдары: пирамидалардың бөліктері (мысалы, мексика құдайы Эхекатлға арналған құрбандық алаңы), Коатликуэ қасиеттісінің мүсіні және мамонттың қалдықтары. Эхекатлға арналған құрбандық алаңы қазір 1 және 2 желілердің арасындағы Пино Суарес станциясында орналасқан, және INAH оны Мексикадағы ең кішкентай археологиялық орын деп атайды. Метро көптеген археологиялық жәдітелерді табуға себеп болды, сонымен қатар археологтарға Мексика астанасындағы ежелгі өркениеттердің даму үлгісін түсінуге көмектесті, әртүрлі кезеңдерге жататын жер астын зерттеу арқылы.

Сәулет

Бірінші метро желісінің станцияларын жобалау және салу үшін көрнекті сәулетшілер шақырылды, мысалы Энрике дель Мораль, Феликс Кандела, Сальвадор Ортега және Луис Барраган. Канделаның туындыларын 1-ші желідегі Сан-Лазаро, Канделярия және Мерсед станцияларында көруге болады.

Жол ақысы мен төлем жүйесі

Бір жолғы билет, қазіргі уақытта 5.00 MXN, жолаушыға жүйе ішінде кез келген бағытта бір сапар жасауға, шексіз ауысулармен мүмкіндік береді. Үй шаруасындағы әйелдерге, жұмыссыздарға және аз қамтылған студенттерге өтініш бойынша 3.00 MXN жеңілдікпен билет алуға болады. Мексика қаласының метрополитені қарт адамдарға, мүмкіндігі шектеулі адамдарға және 5 жасқа дейінгі балаларға (ересектермен бірге) тегін қызмет көрсетеді. Билеттерді кассалардан сатып алуға болады. Олар қағаздан жасалған, магниттік жолағы бар және турникетке салынғаннан кейін қайта өңделеді. 2009 жылға дейін STC метро билетінің бағасы 2.00 MXN (2009 жылы 0.10 € немесе 0.15 АҚШ доллары) болды; бір билет сатып алу арқылы күні бойына кез келген қашықтыққа саяхаттауға және кез келген уақытта ауысуға болады, бұл Мексика қаласының метросын әлемдегі ең арзан теміржол жүйелерінің біріне айналдырды. 2013 жылдың 13 желтоқсанына дейін Pantitlán станциясындағы A желісінде ауысу үшін қосымша төлем қажет болды. 2010 жылдың қаңтар айында баға 3.00 MXN (0.15 € немесе 0.24 АҚШ доллары) дейін өсті, бұл тариф 2013 жылдың 13 желтоқсанына дейін сақталды; 2009 жылғы сауалнама көрсеткендей, азаматтардың 93% бағаның өсуін мақұлдады, ал кейбіреулері қажет болған жағдайда тіпті одан да көп төлеуге дайын екенін айтты. STC Metro қайта зарядталатын карталары алғаш рет 10.00 MXN бастапқы құнымен қолжетімді болды. Картаны кез келген станциядағы билет кассасында (немесе кейбір метро станцияларындағы автоматтары арқылы) 24 сапарға дейін 120.00 MXN (шамамен 6.44 € немесе 2015 жылы 7.05 АҚШ доллары) дейін толтыруға болады. Қоғамдық көлікті жаңғырту мақсатында 2012 жылдың қазан айында Мексика қаласының үкіметі STC Metro, Metrobús және қаланың троллейбус және жеңіл теміржол жүйелері үшін төлем құралы ретінде Tarjeta DF (Tarjeta del Distrito Federal, яғни Федералды округ картасы) деп аталатын алдын ала төленген билеттік картаны немесе құнды сақтау картасын енгізді, бірақ олардың барлығы әртүрлі ұйымдармен басқарылады. Servicio de Transportes Eléctricos Xochimilco жеңіл теміржол желісі мен қаланың троллейбус жүйесін басқарады. Бұрынғы тарифтік карталар, егер олар STC Metro немесе Metrobús үшін ғана жарамды болса, оларды сатып алған жүйе үшін жарамды болып қала береді.

A single ticket, currently MXN $5.00, allows a rider one trip anywhere within the system with unlimited transfers. A discounted rate of MXN $3.00 is available upon application for women head of households, the unemployed, and students with scarce resources. Mexico City Metro offers free service to the elderly, the physically impaired, and children under the age of 5 (accompanied by an adult). Tickets can be purchased at booths. They are made of paper and have a magnetic strip on them, and are recycled upon being inserted into a turnstile. Until 2009, a STC Metro ticket cost MXN $2.00 (€ 0.10, or US$ 0.15 in 2009); one purchased ticket allowed unlimited distance travel and transfer at any given time for one day, making the Mexico City Metro one of the cheapest rail systems in the world. Only line A's transfer in Pantitlán required a second payment before 13 December 2013. In January 2010, the price rose to MXN $3.00 (€ 0.15, or US$ 0.24), a fare that remained until 13 December 2013; a 2009 survey showed that 93% of citizens approved of the increase, while some said they would be willing to pay even more if needed. STC Metro rechargeable cards were first available for an initial cost of MXN $10.00. The card would be recharged at the ticket counter in any station (or at machines in some Metro stations) to a maximum of MXN $120.00 (around € 6.44, or US$ 7.05 in 2015) for 24 trips. In an attempt to modernize public transport, in October 2012, the Mexico City government implemented the use of a prepaid fare card, or stored value card, called Tarjeta DF (Tarjeta del Distrito Federal, literally Federal District Card) as a payment method for STC Metro, Metrobús and the city's trolleybus and light rail systems, though they are all managed by different organizations. Servicio de Transportes Eléctricos manages both the Xochimilco Light Rail line and the city's trolleybus system. Previous fare cards that were valid only on STC Metro or Metrobús remained valid for the system for which they were acquired.

Жылжымалы құрам

2012 жылдың сәуір айына қарай, Мексика қаласы метрополитенінде 6 немесе 9 вагондардан тұратын, жалпы саны 355 пойыз болатын 14 типті стандартты кеңдіктегі жылжымалы құрам пайдаланылуда. Көпшілігі жылдам транзит түріне жатады, тек А желісіндегі жылжымалы құрам жеңіл метро болып табылады. Мексика қаласы метрополитені үшін төрт өндіруші жылжымалы құрам жеткізді: француздық Alstom (MP 68, NM 73, NM 79), канадалық Bombardier (FM 95A және NM 02), испандық CAF (NM 02, FE 07, FE 10 және NM 16) және мексикалық Concarril (NM 83 және FM 86) (қазір Bombardier Transportation Mexico, кейбір поезд түрлерінде Alstom және/немесе Bombardier көмегімен). Резеңке дөңгелекті жылжымалы құрам үшін жобалық ең жоғары жылдамдық шегі (орташа жылдамдық) және болат дөңгелекті жылжымалы құрам үшін (орташа жылдамдық) құрайды. Мәжбүрлі желдету жүйесі қолданылады және жолаушылардың жайлылығын арттыру үшін терезелердің жоғарғы бөлігін ашу мүмкіндігі қарастырылған, бұл екі түрлі желдетудің үйлесімімен қамтамасыз етіледі. Париж метрополитені мен Монреаль метрополитеніндегі жылжымалы құрам сияқты, Мексика қаласы метрополитенінің жылжымалы құрамдарының нөмірлері жобаланған жылына (бірінші пайдалану жылы емес) сәйкес белгіленеді. Хронологиялық ретте резеңке дөңгелекті жылжымалы құрам түрлері: MP 68, NM 73A, NM 73B, NM 73C, NM 79, MP 82, NC 82, NM 83A, NM 83B, NE 92, NM 02, NM 16 және NM 22; ал болат дөңгелекті жылжымалы құрам түрлері: FM 86, FM 95A, FE 07 және FE 10. 2024 жылдың мамыр айынан бастап 1-жолға Қытайдың CRRC Zhuzhou Locomotive компаниясы өндірген 30 жаңа резеңке дөңгелекті пойыз келеді, олар ескі жылжымалы құрамды алмастырады. Бұл 1-жолдағы жаңарту жұмыстарының аясында жүзеге асырылуда, оның ішінде CBTC жүйесінің орнатылуы да қарастырылған.

Үлкен оқиғалар

1975 жылғы 20 қазанда Виадукто станциясында екі пойыз Tasqueña станциясына қарай бара жатқанда соқтығысты. Біріншісі жолаушыларды мінгізіп тоқтағанда, екінші пойыз уақытында тоқтамай соқтығысты. Ресми мәліметтерге сәйкес, 31-39 адам қаза тауып, 71-119 адам жарақат алды. Соқтығысқаннан кейін барлық желілерге автоматты сигналдар орнатылды. 2009 жылғы 18 қыркүйекте бір адам Балдерас станциясының қабырғаларын маркермен сызып бұзып жатқанда полиция қызметкерімен кездесті. Ол тапаншасын шығарып, оны қарусыздауға тырысқан полиция офицері мен құрылысшыны өлтіріп, тағы 5 адамды жарақаттады. 2020 жылғы 10 наурызда 1-жол бойынша Обсерватория станциясына бет алған екі пойыз Такубая станциясында соқтығысты. Бірінші пойыз платформада тоқтағанда, кері жүріп келген екінші пойыз соқтығысты. 1 адам қаза тауып, 41 адам жарақат алды, барлығы екінші пойыздың ішінде болды, себебі тоқтаған пойыздың жолаушылары соқтығысқа дейін эвакуацияланды. 2021 жылғы 9 қаңтарда 1-6 желілерін басқаратын Орталық басқару орталығы өртенді. Өрт кезінде әйел полиция офицері ғимараттан құлап қаза тапты. Осы желілердегі барлық станциялар уақытша жабылды және қалалық автобустар мен полиция көліктерімен уақытша тасымалдау қызметі ұйымдастырылды. Метро басшылығының мәліметінше, 4, 5 және 6-жолдардағы қызмет бірнеше күн ішінде, ал 1, 2 және 3-жолдардағы қызмет бірнеше ай ішінде жаңартпақ. 2021 жылғы 3 мамырда 12-жол бойынша Оливос және Тезонко станциялары арасында пойыз келе жатқанда, пойыздың үстінен өтетін көпірдің тірегі құлап, 26 адам қаза тауып, 70-тен астам адам жарақат алды. Кейін 12-жол бойынша қозғалыс тоқтатылды, ал STC тұрғындарды құлау орнына жақындамауға ескертті. 2023 жылғы 7 қаңтарда жергілікті уақыт бойынша сағат 09:16-да 3-жол бойынша Потреро және Ла Раза станциялары арасында екі пойыз соқтығысып, бір адам қаза тауып, 57 адам жарақат алды. Қалалық шенеуніктердің мәлімдемесіне сәйкес, бұл апат «Төртінші трансформация» платформасына жасалған саботаж нәтижесінде болды, мақсаты сол кездегі қала мэрі Клаудия Шейнбаумның беделін түсіру және 2024 жылғы Мексиканың жалпы сайлауында кандидат болу мүмкіндігіне нұқсан келтіру болған.

On 20 October 1975, two trains crashed in Viaducto station while both were going towards Tasqueña station. The first was stopped picking up passengers when it was hit by another train that did not stop in time. According to official reports, from 31 to 39 people died, and between 71 and 119 were injured. After the crash, automatic signals were incorporated to all lines. On 18 September 2009, a man was vandalizing the walls of Balderas station with a marker before being confronted by a police officer. He took out a gun and killed the officer and a construction worker who tried to disarm him, and injured 5 others. On 10 March 2020, two trains heading towards Observatorio station on Line 1 crashed in Tacubaya station. The first train was parked at the platform when it was hit by another train that was coming in reverse. 1 person died and 41 were injured, all inside the second train, as people in the parked train had been evacuated moments before the crash. On 9 January 2021, the Central Control Center serving lines 1 to 6 caught fire. During the fire, a female police officer was killed due to a fall in the building. All the stations on those lines temporarily remained closed and provisional transport service was provided by city buses and police vehicles. According to the Metro authorities, the service in lines 4, 5, and 6 would be normalized in days, while that in lines 1, 2, and 3 in several months. On 3 May 2021, a train was traveling on Line 12 between the Olivos and Tezonco stations when a girder supporting the overpass on which the train was traveling collapsed, killing 26 and injuring more than 70. Service on Line 12 was later suspended, while STC warned residents to avoid the site of the collapse. On 7 January 2023 at 09:16 local time, two trains collided between Potrero and La Raza stations on Line 3, killing one and injuring 57. In addition to other minor events, city officials said that this accident was a result of sabotage to the Fourth Transformation platform to affect the image of Claudia Sheinbaum, then mayor of the city and a potential candidate on the 2024 Mexican general election.