Гавви Крават: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы және менеджер (1881-1963)

Клиффорд Карлтон "Гавви" Крэват (23 наурыз 1881 – 23 мамыр 1963), сондай-ақ "Кактус" деген лақап атымен белгілі, Майоры Лигасы бейсболында негізінен "Филадельфия Филлиз" командасы үшін ойнаған американдық оң жақтағы ойыншы және оң қолмен соққы беретін ойыншы. Өлі доп дәуіріндегі спорттың ең өнімді күшті соққышыларының бірі ретінде, 1913 жылдан 1920 жылға дейінгі сегіз жылда ол Ұлттық лигада алты рет хоум-рандар бойынша, екі рет жалпы базалар мен соққы пайызы бойынша, ал соққылар, жүгірістер және тартулар бойынша бір рет көшбасшы болды. "Филлиз" командасы 33 жылдық тарихында алғашқы чемпиондық титулын жеңіп алғанда ол бірнеше шабуылдық көрсеткіштер бойынша НЛ-ді жетектеді, сонымен қатар 1917 жылдан 1924 жылға дейін команданың хоум-рандар бойынша карьералық рекордын сақтап қалды. Ол карьерасында бір маусымда хоум-рандар бойынша алты рет жеңіске жеткен сегіз ойыншының бірі. Дегенмен, ол "Бейкер Боул" стадионында үй ойындарын өткізді, бұл стадион соққы беру статистикасына өте қолайлы болды. Крэват "Бейкер Боул" стадионында 92 хоум-ран соқты, ал барлық сыртқы ойындарында 25 хоум-ран соқты. Сонымен қатар, ол өте баяу жүгіруші болды; тіпті соншалықты, спорт журналисі Багс Бэр оның туралы: "Оның басы ұрлыққа толы еді, бірақ аяқтары адал болды" деп атақты түрде жазды. Осы ерекшелік, Крэваттың аяқ жылдамдығының жоқтығымен бірге, көптен бері қате түрде Пинг Бодиге жатқызылып келді.

Калифорния

Калифорния штатының Эскондидо қаласында туған Крэват Сан-Диего аймағынан бейсболдан жоғары лигада ойнаған алғашқы ойыншы болды. Ол өзінің мансабын тәуелсіз кіші лигалар кезінде бастады, онда барлық жақсы ойыншылар тез арада жоғары лигаға көшпеді. Ол 1903 жылы «Лос-Анджелес Эйнджелс» (Тынық мұхиты лигасы) командасымен кәсіби бейсболға қадам басты; 5 маусым бойында командаға екі чемпиондық титул жеңуге көмектесті. Ол .274, .270, .259, .270 және .303 көрсеткіштермен ойнады, 7, 13, 9, 6 және 10 хоум-ран соқты, сондай-ақ 51, 50, 32, 39 және 45 даблмен ойнады. Ол екі рет (1906 және 1907 жылдары) даблдар бойынша лига көшбасшысы атанды және екі рет үшінші орынды иеленді. Ол ешқашан Тынық мұхиты лигасында хоум-рандар бойынша көшбасшы болмаса да, 5 маусым ішінде үш рет екінші, бір рет үшінші және бір рет төртінші орын алды. Калифорнияда ойнап жүргенде, Крэват ұшып бара жатқан қарабас құсты ("испан тілінде – гавиота") өлтірген допты соққымен ұрып, «Гавви» деген лақап атын алған деген әңгіме бар. Журналистер лақап атын «Гавви» деп жазды, бұл «сауатты» деген сөзбен рифмаланатынын көрсету үшін, бірақ Крэват өзі оны «Гави» деп жазды.

Бостон, Чикаго, Вашингтон және Миннеаполис

1907 жылдың соңында Крэваттың шарты «Бостон Ред Сокс» клубына сатылды, онда ол 27 жастағы жаңадан келген ойыншы болды. Оның жылдамдығының жетіспеуі сол кездегі жылдам ойыншылар Трис Спикер және басқалармен салыстырылды; Крэват бірде былай деді: «Олар мені ағаш табанды, фортепиано аяқты деп атайды, тағы да басқа лақап аттармен. Мен әлемдегі ең жылдам адаммын деп мақтан тұтпаймын, бірақ қолайлы желмен және толық желкендермен базалардың айналасын айнала аламын. Мен ескі алманы тігісімен жарып жатқанда, аяқтарым туралы көп ойланбаймын». 1908 жылдың тамызында ол 277 соққыда 11 үш база соғып, .256-ға соққанда шарты «Чикаго Уайт Сокс» клубына сатылды. 1909 жылы Чикагодағы баяу бастағаннан кейін, ол «Вашингтон Сенаторс» клубына ауыстырылды, олар оны төрт ойыннан кейін ғана Америка лигасының «Миннеаполис Миллерс» клубына жіберді. Миннеаполисте Крэват Николет Парктегі қысқа (279 фут) оң алаң сызығынан тиімді пайдалану үшін қарама-қарсы алаңға соққы беруді үйренді. Бұл қабілеті «Филлис» клубында да оған көмектесті, олардың Бейкер Боулдағы оң алаңы үй тақтасынан бар болғаны 272 фут қашықтықта орналасқан еді. 1910-11 жылдардағы «Миллерс» клубы барлық уақыттағы ең ұлы лига клубтарының бірі болды, ал Крэват олардың ең жарқын жұлдызы болды. 1910 жылы ол лигадағы орташа есеп (.326), соққылар (200), хоум-рандар (14), қос базалар (41) және үш базалар (13) бойынша көшбасшы болды. 1911 жылы ол үш базадан басқа барлық категорияларда қайтадан лига көшбасшысы болды, орташа есеп – .363, 221 соққы, 53 қос база, 13 үш база және 29 хоум-ран.

Филадельфия

Сол кездегі ережелер Крэваттың қайтадан үлкен лигаға оралуын қиын етіп берді. Деректерге сәйкес, «Миллерлер» телеграммадан «жоқ» деген сөзді қателікпен шығарып жіберген. «Филлис» командасымен екінші рет кездескенде, ол 11 хоум-ран соғып, 70 RBI көрсетіп, .284-ке соғып, қалуға болатынын дәлелдеді. Ол 26 ассистпен лига көшбасшысымен бөлісіп, аутфилдер ретінде де лайықты болды. 1913 жылы ол одан да жақсы маусым өткізді, NL-де соққылар (179), хоум-рандар (19), RBI (128), жалпы базалар (298) және слаггинг (.568) бойынша көшбасшы болды. Сондай-ақ, ол .341 көрсеткішпен соғуда екінші орын алды. Джейк Дауберттің артынан Чалмерс (MVP) сыйлығы үшін дауыс беруде екінші орынға ие болды, бірақ кейбір тарихшылар Крэват жеңуге лайық болды деп санайды. Басқа тарихшылар оның көрсеткіштері көбінесе оның кішкентай үй стадионының нәтижесі болғанын айтады. Ол 1913 жылы хоум-ран чемпионы атағын қайта жеңіп алды, барлық 19 хоум-ранын үй ойындарында соқты, сонымен қатар лигада ассисттер бойынша көшбасшы болды және RBI мен слаггинг бойынша екінші орын алды. 1915 жылы ол ең жақсы маусымын өткізді, 24 хоум-ран соқты (кішкентай Бейкер Боулдан тек 5 хоум-ран кем), «Филлис» командасын алғашқы чемпиондыққа жеткізді; 29 қыркүйекте чемпиондық ойында 3 хоум-ран соқты. Ол сондай-ақ лигада ұпайлар (89), RBI (115, NL-де 28 ұпаймен көшбасшы), жалпы базалар (266), уокс (86), базаға шығу көрсеткіші (.393) және слаггинг (.510, NL-де 53 ұпаймен көшбасшы) бойынша көшбасшы болды, сонымен қатар үшінші рет NL-де ассисттер бойынша көшбасшы атанды. Оның 24 хоум-раны Бук Фрименнің «Вашингтон Сенаторлары» үшін 25 хоум-ран соққаннан бергі бас лигадағы ең көп көрсеткіші болды; ол сондай-ақ Сэм Томпсонның «Филлис» командасының 20 хоум-ранынан тұратын рекордын бұзды. Кейінірек Томпсонның мансаптық рекордын да бұзды; Крэваттың бір маусымдағы клубтық рекорды Сай Уильямспен, ал мансаптық рекорды Уильямспен бұзылды. 1915 жылғы әлем чемпионатына қатысқанда «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы .125 (.2-16) көрсеткішін көрсетті, бірақ бірінші ойында жеңіске жеткен командаға жеңіс әкелді, бұл «Филлис» командасының жалғыз жеңісі болды. Ол «Филлис» командасының екінші және төртінші ойындағы жалғыз ұпайларын соқты (екеуі де 2–1 есебімен жеңіліске ұшырады), ал «Бостон» командасы бес ойыннан кейін жеңіске жетті, «Филлис» командасынан 12–10 есебімен басым түсті. Бесінші ойында, алғашқы үш «Филлис» ойыншысы базаға жеткеннен кейін, менеджер Пэт Моран себепсіз Крэватқа 3–2 есебінде бант беру белгісін берді; соққышы келесі соққыны питчерге жіберді, нәтижесінде қос ойын болды. 20 ғасырдағы спорттың алғашқы хоум-ран соққышыларының бірі саналатын Крэват бес реттен астам хоум-ран чемпионы атанған алғашқы ойыншы болды. Алайда, оның хоум-ран көрсеткіші көбінесе «Филлис» командасының Бейкер Боул стадионының өлшемдеріне байланысты болды; Крэват Бейкер Боулдағы 119 хоум-ранының 92-сін соқты. 1915 жылдан кейін оның көрсеткіштері біртіндеп төмендеді, бірақ ол 1917 және 1918 жылдары хоум-ран чемпионы атағын қайта жеңіп алды. 1920 жылы, 38 жасында, ол өзінің соңғы керемет маусымын өткізді, 12 хоум-ран соғып (жұмыста тек 2 хоум-ран), 214 соққыда .341 көрсеткішін көрсетті (жұмыста .291). Маусымның ортасында соңғы орынға түскен «Филлис» командасы менеджер Джек Кумбсты жұмыстан босатты, ал оның орнына Крэват келді. Ойыншы-менеджер ретінде қайта шақырылғаннан кейін «Филлис» командасы 62–91 есебіне жетті, бірақ қайтадан соңғы орынға түсті. Оның оңай мінезі үшін сынға ұшыраған Крэват босатылды, осымен бас лигадағы мансабы аяқталды; ол 1921 жылы Тынық мұхиты лигасының «Солт-Лейк-Сити Биз» командасының ойыншы-менеджері болды. Ол өзінің соңғы кәсіби ойындарын 1922 жылы «Миннеаполис Миллерс» командасымен өткізді. Крэваттың мансаптық көрсеткіші .287, 119 хоум-ран, зейнеткерлікке шыққан кезде тарихтағы төртінші орын, және 1220 ойында 719 RBI. Мел Отт ақырында NL-дегі алты хоум-ран чемпионы атанған рекордын теңестірді; Ральф Кинер жеті хоум-ран чемпионы атанған рекордын бұзды; ал Майк Шмидт қазіргі таңдағы сегіз хоум-ран чемпионы атанған рекордын ұстайды, ол «Филлис» командасымен орнатылды. Крэваттың 20 ғасырдағы 119 хоум-ранынан тұратын рекордын Бейб Рут бұзды.

The rules of the time did not make it easy for Cravath to move back to the majors. Reportedly, it took a clerical error—the Millers inadvertently left out the word "not" in a telegram—to get Cravath back to the major leagues. In his second chance with the Phillies at age 31 in , he proved he was there to stay by hitting .284 with 11 home runs and 70 RBI. He was also a more than adequate outfielder, sharing the league lead with 26 assists. In 1913 he enjoyed an even better season, leading the NL in hits (179), home runs (19), RBI (128), total bases (298), and slugging (.568); he also placed second in batting with a career high mark of .341. He placed second in the voting for the Chalmers (MVP) Award behind Jake Daubert, though some historians think Cravath should have won. Other historians disagree citing the fact that his numbers were largely a product of his tiny home park. He repeated as home run champion in , hitting all of his 19 homers in home games, while again sharing the league lead in assists and finishing second in RBI and slugging. 1915 saw his best season as he hit 24 home runs (only 5 home runs away from tiny Baker Bowl), leading the Phillies to their first pennant; he had a 3 run home run in the pennant clinching game on September 29. He also led the league in runs (89), RBI (115, leading the NL by 28), total bases (266), walks (86), on base percentage (.393), and slugging (.510, leading the NL by 53 points), and led the NL in assists for the third time. His 24 home runs were the most in the major leagues since Buck Freeman hit 25 for the Washington Senators; he also broke Sam Thompson's Phillies franchise record of 20, set in He later broke Thompson's career franchise record; Cravath's single season club mark was surpassed by Cy Williams in , and his career record was broken by Williams in In the low scoring 1915 World Series against the Red Sox he hit only .125 (2 16), though he drove in the winning run on a ground out in Game 1, the only Phillies victory. He scored Philadelphia's only runs in Games 2 and 4 (both 2–1 losses), and Boston won in five games, outscoring the Phillies 12–10. In Game 5, after the first three Phillie batters reached base, manager Pat Moran gave Cravath the bunt sign on a 3–2 count for unknown reasons; the slugger rolled the next pitch to the pitcher, resulting in a double play. Regarded as one of the sport's pioneer sluggers of the 20th century, Cravath went on to become the first player to win more than five home run titles. However, his home run total was overwhelmingly a product of the hitter friendly dimensions of his home park with the Phillies, the Baker Bowl; Cravath hit 92 of his 119 career homers in the Baker Bowl. Although his level of play declined gradually after 1915, he again won the home run title in 1917 and 1918. In , at age 38, he had his last outstanding season, winning his sixth home run title with 12 homers (only 2 homers on the road) in just 214 at bats while hitting .341 (just .291 on the road). In last place midway through the season, the Phillies fired manager Jack Coombs, and Cravath took his place. After he was invited to return as player manager in , the Phillies improved to 62–91, but ended up in last place again. Cravath was criticized for his easygoing style and was released, ending his major league career; he became player manager for the Salt Lake City Bees of the Pacific Coast League in 1921. He played his final professional games in 1922 with the Minneapolis Millers. Cravath had a career .287 batting average with 119 home runs, the fourth most in history at the time of his retirement, and 719 RBI in 1220 games. Mel Ott eventually tied his NL record of six home run titles; Ralph Kiner broke the record in with seven; and Mike Schmidt now holds the record of eight titles, set with the Phillies in Cravath's 20th century record of 119 homers was broken by Babe Ruth in .

Бейсболдан кейінгі

Крэват Калифорнияға оралды, онда ол жылжымайтын мүлікпен айналысты және 1927 жылдың қыркүйегінде Калифорнияның Лагуна Бич қаласында магистрат судьясы (бейтсұлтан) болып сайланды; ол 82 жасында онда қайтыс болды. Оның немере інісі Джефф Крэват 1942 жылдан 1950 жылға дейін Оңтүстік Калифорния университетінің бас футбол жаттықтырушысы болды. 2004 жылдың 27 маусымында «Вашингтон Пост» газетіне берген сұхбатында 7 рет «Жеопарди!» чемпионы Том Уолш, ол 2004 жылдың қаңтар айында Кен Дженнингс келгенге дейін бағдарламадағы жеңістер рекордын орнатқан болатын, ал Кен Дженнингс сол жылы қатарынан 74 ойын жеңіп рекордты жаңартқан еді, былай деді: «Мен өзімді «Кактус Гавви» Крэваттай сезінемін. Ол кім екенін білесіз бе? Әрине, ешкім білмейді. Ол Бэйб Рут пайда болғанға дейін хоум-ран рекордын ұстаған адам». 1985 жылы Крэват Сан-Диего Чемпиондар залының Брейтбард Атақ-даңқ залына енгізілді, ол Сан-Диегоның ең үздік спортшыларын марапаттайды.