Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Китс пен Невис саясаткері
Saint Kitts and Nevis politician
16 жасында Брэдшо Сент-Китс қант зауытында машинашының шәкірті болып жұмыс істеді, онда ол еңбек қозғалысына қызығушылық таныта бастады. 1940 жылы ол жалақыны көтеру үшін өткен ереуілден кейін қант зауытынан кетіп, Сент-Китс пен Невис сауда және еңбек одағына кеңсе қызметкері болып қосылды. Брэдшо 1944 жылы одақтың президенті ретінде Джозеф Мэтью Себастьянның орнын басты. 1946 жылы ол саясатқа қатысып, сол жылы өткен сайлауда Заң шығарушы кеңеске өкіл болып сайланды, кейіннен Атқарушы кеңестің мүшесі болды. 1956 жылы Сент-Китс-Невис-Ангильяның сауда және өндіріс министрі қызметін атқарды. Қысқа ғұмырлы болған Батыс Индия Федерациясы кезінде (1958 жылдан 1962 жылға дейін) Брэдшо Федералдық Өкілдер Палатасына сайланды және Батыс Индия Федерациясының қаржы министрі лауазымын иеленді. Федерация тарағаннан кейін Брэдшо Тринидадтан Сент-Китске оралды. 1966 жылы ол бас министр, ал 1967 жылы Ұлыбританияның серіктес мемлекеті Сент-Китс-Невис-Ангильяның тұңғыш премьер-министрі болды. Оның басшылығымен барлық қант алқаптары мен орталық қант зауыты үкіметке сатып алынды. Брэдшоның үкімшілігіне қарсылық күшейе бастады. Қарсылық әсіресе Невисте күшті болды, онда арал үлкен көршісінен назарсыз қалдырылып, кірістен, инвестициялардан және қызметтерден әділетсіз түрде айырылып отыр деген пікір қалыптасты. Брэдшо Невистің наразылықтарын елемеді, бірақ Невис халқының Еңбек партиясына деген көңілінің тоқуы партияның биліктен құлауының маңызды факторы болды. Ангильядағы қарсылық одан да күшті болды, ангильялықтар Сент-Китс полициясын аралынан қуды да, 1967 және 1969 жылдары екі рет референдум өткізіп, Сент-Китс пен Невистен бөлініп, жеке британдық аумақ болып қалуға басым көпшілік дауыс берді. 1977 жылы Брэдшо тәуелсіздік мәселесін талқылау үшін британ үкіметімен келіссөздер жүргізу үшін Лондонға сапар шекті.
At 16, Bradshaw became a machine apprentice at the St. Kitts Sugar Factory, where he began to take interest in the labour movement. In 1940, he left the sugar factory following a strike for higher wages and joined the St. Kitts and Nevis Trades and Labour Union as a clerk. Bradshaw succeeded Joseph Matthew Sebastian as president of the union in 1944. He entered politics in 1946 and won a seat in the Legislative Council in the elections that year, later becoming a member of the Executive Council. In 1956 he was Minister of Trade and Production for St. Kitts Nevis Anguilla. During the short lived West Indies Federation (from 1958 to 1962), Bradshaw was elected to the Federal House of Representatives and held the post of minister of finance for the West Indies Federation. After the break up of the Federation, Bradshaw returned to St. Kitts from Trinidad. In 1966 he became Chief Minister, and in 1967 the first Premier of St. Kitts Nevis Anguilla, then an associated state of the United Kingdom. Under his leadership, all sugar lands, as well as the central sugar factory, were bought by the government. Opposition to Bradshaw's rule began to build. Opposition was especially great in Nevis, where it was felt that the island was being neglected and unfairly deprived of revenue, investment and services by its larger neighbour. Bradshaw mainly ignored Nevis' complaints, but Nevisian disenchantment with the Labour Party proved a key factor in the party's eventual fall from power. Opposition in Anguilla was even stronger, with the Anguillans evicting St. Kitts police from their island and holding referendums in 1967 and 1969, both times voting overwhelmingly to secede from St. Kitts Nevis and remain a separate British territory. In 1977 Bradshaw travelled to London for talks on independence with the British government.
Өлім
Брэдшоу 1978 жылғы 23 мамырда Бассетердегі үйінде простата қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның қызметін вице-премьер Пол Саутвелл жалғастырды. Ол Бассетердегі Спрингфилд бейіштігіне жерленген.
Bradshaw died on 23 May 1978 of prostate cancer at his home in Basseterre. He was succeeded by his Deputy Premier, Paul Southwell. He is buried in Springfield cemetery in Basseterre.
Мұра
1996 жылы Брэдшоуға Сент-Китс және Невис Ұлттық Ассамблеясының шешімімен «Бірінші Ұлттық Батыр» атағы бұрынғыдан берілді. Ол әр жыл сайын Ұлттық Батырлар күнінде, оның туған күнінде еске алынады. 1998 жылы Ұлттық Батырлар күнінің алғашқы мәрекесінде Сент-Китстегі «Голден-Рок» әуежайы оның құрметіне Роберт Л. Брэдшоу атындағы халықаралық әуежай деп аталды. 2007 жылы оның туған жері, Сент-Полс қаласында Роберт Льюэллин Брэдшоу еске алу паркі ашылды. 2010 жылдың 17 қыркүйегінде Кейондағы Виндзор университетінің медицина мектебінің кампусында Роберт Ллевелин Брэдшоу ғимаратының ашылуы болды.
In 1996, Bradshaw was posthumously awarded the title of First National Hero by the National Assembly of Saint Kitts and Nevis and is honoured annually on National Heroes Day, which is observed on his birthday. On the inaugural National Heroes Day in 1998, the Golden Rock Airport in Saint Kitts was renamed the Robert L. Bradshaw International Airport in his honor. In 2007, the Robert Llewellyn Bradshaw Memorial Park was dedicated at his birthplace in St. Paul's. On 17 September 2010, the Robert Llewellyn Bradshaw building was dedicated on the Windsor University School of Medicine campus in Cayon.