Каллен Бейкер: Батыс жұлдыздарының заңнан тыс өмірі

Кіріспе

Америкалық заңнан тыс және бандиттік топтың басшысы Куллен Монтгомери Бейкер (23 маусым 1835 – 1869 жылдың қаңтары) Теннесси штатында туған бейбіт адам болатын. Оның достары Американың Алтын Батысының алғашқы жылдарында Солтүстік-Шығыс Техас, Оңтүстік-Батыс Арканзас және Солтүстік-Батыс Луизианадағы Одақ әскерлері мен бейбіт тұрғындарды қорқытқан. Бейкердің тобы Американдық Азамат соғысынан кейінгі жылдары жүздеген адамды өлтірген деген күдік бар, бірақ бұл көрсеткіштер дәл емес, ал нақты саны елу мен алпыс аралығында деп есептеледі. Бейкер өзінің шарпыған мінезімен және салондық төбелесдерге қатысуымен әйгілі болды. Бір төбелес кезінде Морган Калп есімді адам оны басына томахокпен соққымен есінен айырды. Бұл оны сергек болуға сескендіргендей болды және ол қысқа мерзімге болса да ашуын басып тыныштады. Бейкерді шебер мерген деп те сипаттаған, бірақ оның сүйікті қаруы екі ұңғылы мылтық болған.

Ерте өмір

Бейкер Теннесси штатының Уикли округінде Джон Бейкер мен оның әйелінің ұлы болып дүниеге келді. Ұзақ өтпей оның отбасы Арканзас штатының Кларксвилл қаласына көшіп кетті. Әкесі адал шаруа болған, мал өсіріп, егіншілікпен айналысқан. Калленнің тікелей мінезі жас кезінен-ақ байқалған, ол өскен сайын жиі ішіп, ашушаң болатын. 1854 жылдың 11 қаңтарында Техас штатының Касс округінде Бейкер Хаббард пен Нэнси Петтидің қызы Марта Джейн Петтиге үйленді және біраз уақытқа орнықты. Бірақ, үйленгеніне сегіз ай өткен соң, достарымен ішіп отырғанда Сталлапп есімді жас жігітпен ауыз жауып қалды. Бейкер ашуланып, қамшы алып, балаға қатты соққылар жасады, оны өлімге жуық жағдайға жеткізді. Оқиғаға бірнеше куәгер болды, және Бейкер қылмыс жасады деген айып тағылды. Куәгерлердің бірі Уэсли Бейли Бейлидің үйінде Бейкермен бетпе-бет кездесті. Бейкер оны екі аяғынан мылтықпен атты да, үйінің алдында тастап кетті. Бейли бірнеше күннен кейін көз жұмды. Бейкерді кісі өлтіргені үшін қамауға алуға үлкермес бұрын Арканзасқа қашып кетті. 1857 жылдың 24 мамырында Марта Джейн Бейкер Луиза Джейн есімді қызды дүниеге әкелді. 1860 жылдың 2 маусымында Марта Джейн қайтыс болды. Содан кейін Бейкер Техасқа оралып, қызын күйеу баласының үйінде қалдырды. Бейкер Арканзасқа қайта оралды, бірақ оның жасаған қылмыстары туралы әңгіме тарады, және Бет Уортом есімді жергілікті әйел оны ашық сынады. Ол бірнеше рет оның үйіне барып, оны ұрып-соғумен қорқытты. Оның күйеуі Дэвид Уортом Бейкермен төбелес бастады және оны үйдің алдында жеңіп алды. Бет дауыстап айқайлады, күйеуі оған қарағанда, Бейкердің қолындағы пышақпен бір рет жараланды. Уортом сол жерде-ақ көз жұмды. Бейкер қайтадан Техасқа қашып кетті, ал 1862 жылдың шілде айында ол екінші әйелі Марта Фостерге үйленді, ол оның кісі өлтіргені үшін ізделініп жатқанын білмеді. Ол Уильям мен Елизавета Янг Фостердің қызы еді.

Baker was born in Weakley County, Tennessee, a son of John Baker and his wife. Soon afterward his family moved to Clarksville, Arkansas, and as Cullen matured he spent much of his time in the saloons and bars of what are now Lafayette and Miller Counties. His father was an honest farmer and owned cattle as well as working in the fields. Even when young, Cullen is said to have had a quick temper, which was further revealed as he got older, as he drank heavily and often. On January 11, 1854, in Cass County, Texas, Baker married Martha Jane Petty, the daughter of Hubbard and Nancy Petty, and for a time he settled. However, eight months into his marriage, while out drinking with friends, he became involved in a verbal altercation with a youth named Stallcup. Baker became enraged, grabbed a whip, and beat the boy to near death. There were several witnesses to the incident, and Baker was soon charged with the crime. One of the witnesses, Wesley Bailey, was confronted by Baker at Bailey's home. Baker shot him in both legs with a shotgun, then left him lying in front of his house. Bailey died a few days later. Before he could be arrested for the murder, Baker fled to Arkansas, where he stayed with an uncle. On May 24, 1857, Martha Jane Baker gave birth to a baby girl, Louisa Jane. On June 2, 1860, Martha Jane died. Cullen Baker then returned to Texas, where he left his daughter with his in laws. Baker returned to Arkansas, but word of his crimes had spread, and a local woman named Beth Warthom was openly critical of him. He took several hickory switches to her house and threatened to beat her. Her husband, David Warthom, began to fight with Baker, and overwhelmed him in front of the house. Beth screamed, and as her husband looked her way, he was stabbed once with a knife Baker had in his possession. Warthom died on the spot. Baker fled back to Texas, and in July 1862, he married his second wife Martha Foster, who was unaware that he was wanted for murder. She was a daughter of William and Elizabeth Young Foster.

Америка Азамат соғысы және одан кейінгі кезең

Бейкер Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясында қызмет етті, екінші некесінен кейін көп ұзамай қатарына қосылды. Ол кем дегенде үш африкалық американдықты атып өлтірді, иммигранттар пойзында қара әйелді өлтірді, содан кейін қара баланың алты рет тапаншамен атқан. 1864 жылы ол қызметтен босатылған немесе дезертир болған, Конфедерацияның ішкі күзетімен байланысты "Тәуелсіз рейнджерлер" тобына қосылды. Бұл топ Конфедерация армиясынан дезертир болғандарды қуу және тұтқындау үшін құрылған, бірақ көбінесе соғыстағы ерлердің көпшілігі болмағандықтан, көбінесе қарттар, әйелдер мен балалар қалды. Бұл "Тәуелсіз рейнджерлер" сияқты жақсы қаруланған топтарға қорқыту, зорлау, ұрлық және зорлық-зомбылық жасауға мүмкіндік берді. Бейкер "Тәуелсіз рейнджерлерге" қосылғаннан кейін көп ұзамай "Тау бумерлері" деп аталатын басқа бір топпен қақтығысқа түсті, бірақ жыл соңына қарай "Бумерлер" "Рейнджерлердің" бірнеше мүшесі өлтірілгендіктен, қуып шығарылды немесе тарап кетті. 1864 жылдың қараша айында Бейкер "Рейнджерлер" тобымен Арканзас штатының Перри округінен шығып, батысқа жақсы өмір іздеп келе жатқан, көбінесе қарттар, әйелдер мен балалардан тұратын Арканзас отаншықтарының тобын тоқтатып алды. Бейкер бұл әрекетті "патриоттық емес" деп есептеді, бірақ оның мотивтері көбінесе қарапайым тонау болды. "Рейнджерлер" осы қашқан отаншықтарды Оуачита тауларындағы Салин өзенінен өтіп бара жатқанда қуып жетеді, бірақ отаншықтар қайтудан бас тартқанда Бейкер тапаншасын шығарып, топтың басшысын атып өлтірді. Бейкер ешкімді өлтірмейтініне уәде бергеннен кейін, қалған отаншықтар өзеннің Бейкер жағына қайтып келді, онда ол "Рейнджерлерін" басқа тоғыз адамды атып өлтіруге жетекшілік етті. Бұл оқиға жергілікті жерде "Салин қырғыны" деп белгілі болды. Соғыстың осы кезеңінде Одақ армиясы Арканзастың көп бөлігін басып алды, Капитан Ф. С. Додж басқаратын бірнеше әскер Лафайетт округі аумағында заңды сақтады. Одақ әскерлерінің көпшілігі афроамерикандықтар болды және Бейкер оларды жек көреді. 1864 жылдың соңында Бейкер Техас штатының Боуи округіндегі Испан Блафф деген шағын қалашықтағы салонға келгенде, оған төрт афроамерикандық Одақ сарбазы келіп, жеке куәлігін көрсетуді сұрады. Бейкер оларға қарап, тапаншасын суырып алып, бір сержантты және басқа үш сарбазды атып өлтірді. Соғыс аяқталғаннан кейін Бейкер заңнан тыс Ли Раймспен бірге бандиттік топ құрды, ол Арканзас штатының Брайтстар қаласының маңындағы Сульфар өзенінің жағалауында қызмет етіп, ұрлық және кісі өлтіруге қатысты. Билік Бейкерді кем дегенде 30 адамды өлтірген деп санайды, бірақ олардың көпшілігі оның бандиттік топ мүшелері өлтіргені сөзсіз. Оның ерліктерінің романтикалық нұсқаларынан айырмашылығы, шындығында ол құрбандарының көпшілігін аңдып немесе артынан шабуылдап, көбінесе мылтықпен өлтірді және ол құрбандарынан әрдайым көп болды. Соғыстан кейін қылмыскер болған көптеген бұрынғы конфедерация мүшелері сияқты Бейкерді де кейбір адамдар батыр деп санайды, өйткені ол Федералды оккупацияға қарсы болды, бірақ оның жазбалары оны ашуланған кез келген адамды, олардың адалдығына қарамастан өлтірген аяусыз кісі өлтіруші ретінде көрсетеді. 1866 жылдың наурыз айында Бейкер Техасқа қайтып келді. Енді Одақ билігінен қашып жүріп, ол екі адамды, В. Г. Киркман мен Джон Салмонсты өлтірді. Салмонс бұрын Бейкердің бандитінің мүшесі Сет Рамсты өлтірген. Бейкер сонымен қатар Джордж В. Баррон есімді жергілікті адамды өлтірді, ол бұрын Бейкерді ұстауға тырысқан топтың мүшесі болған. Бұл топ осы уақыт ішінде Техас штатының Куин-Сити және Арканзас штатының Тексаркана аудандарында белсенді болды. 1867 жылдың 1 маусымында Кас округіне оралған Бейкер Роуден дүкеніне кірді, онда ол дүкенді миссис Роуденнің басқарып жатқанын көрді, содан кейін ол қалаған нәрсесін алып, ақы төлемей кетіп қалды. Дүкен иесі Джон Роуден бұл туралы білген соң, ол мылтықпен қаруланып, Бейкердің үйіне аттанды. Ол Бейкерден ақша төлеуін талап етті, оған Бейкер бірнеше күннен кейін дүкенге ақшамен қайта оралатынын айтты. 1867 жылдың 5 маусымында Бейкер қайтып келді, бірақ қарызын төлеудің орнына дүкеннің алдында тұрып, Мистер Роуденді сыртқа шығып, оған қарсы тұруға шақырды. Роуден өзін мылтықпен қаруландырып, сыртқа шықты, бірақ Бейкер оның кеудесіне оқ атып өлтірді. Бейкер Арканзасқа қашып кетті, бірнеше күннен кейін ол паромға отырғанда АҚШ армиясының сержанты мен бір жеке сарбазымен кездесті. Оған Бейкер екенін айтқаннан кейін, оның есімін Джонсон деп айтқаннан кейін, Бейкер тапаншасын суырып алды, сондай-ақ сержант та тапаншасын суырып алды. Бейкер сержантты төрт рет атып өлтірді, ал жеке сарбаз атпен қашып, сержанттың өлтірілуі туралы капитан Киркманға хабарлады. Бұл кісі өлтіруден кейін Бейкер АҚШ күштерінен қашуға мәжбүр болды. 1867 жылдың 25 шілдесінде Жаңа Бостон, Техас штатында Бейкер бірнеше АҚШ армиясының сарбаздарымен дауға түсті. Оқ атысы болды, Бейкердің қолына оқ тиді, бірақ ол АҚШ 20-ші жаяу әскер полкінің жеке сарбазы Альберт Е. Титус өлтірді. Бұл Бейкерді ұстауға немесе өлтіруге 1000 доллар сыйлық тағайындалуына әкелді. Ол Арканзасқа қайтып келді, Брайтстардағы салонға кіргенде, ол жергілікті фермер Хауэлл Смит шаруашылығына шабуыл жасауға ниеттенген топқа қосылуға келісті. Смит жақында босатылған бірнеше құлдарды жұмысқа алған, бұл жергілікті халықтың көпшілігі үшін лайықсыз деп есептелді. Шабуыл кезінде Смиттың қызының бірі пышақталды, екіншісі таяқпен соққыға ұшырады, ал қара нәсілді адам атып өлтірді. Смит қарсылық көрсетті және оқ атысы болды, нәтижесінде бірнеше топ мүшелері жараланды, соның ішінде Бейкердің аяғына оқ тиді. 1868 жылдың 24 қазанында Бейкер мен оның тобы майор П. Дж. Эндрюс, лейтенант Х. Ф. Уиллис және аты-жөні белгісіз қара нәсілді адамды өлтіргені, сондай-ақ Литл-Рок, Арканзас штатының шерифі Стенделді жараланғаны туралы хабар тарады.

Baker served with the Confederate Army during the American Civil War, joining shortly after his second marriage. It is claimed he shot and killed at least three African Americans, killing a black woman in an immigrant train and later shooting a black boy six times with a pistol after taking the Oath of Allegiance and becoming an overseer of Freemen. By 1864 he had either been discharged or deserted, and he joined a group called the "Independent Rangers", loosely associated with the Confederate Home Guard. It was intended to pursue and capture deserters from the Confederate Army, but more often than not took advantage of most of the men being away at war, leaving mostly elderly men, women and children. This left the door open for acts of intimidation, rape, theft and violence for groups of well armed men like the "Independent Rangers". Shortly after Baker joined the "Independent Rangers" they began an ongoing feud with another band called the "Mountain Boomers", but by the end of that year the "Boomers" had been driven out or forced to disperse due to several of their members having been killed by the "Rangers". In November 1864, Baker led a group of "Rangers" to intercept a band of Arkansas settlers, mostly older men, women and children, who had fled Perry County, Arkansas for a better life out west. Baker allegedly considered this "un patriotic", but more likely than not his motives were simple robbery. The "Rangers" caught up with these fleeing settlers as they were crossing the Saline River somewhere in the Ouachita Mountains, but when the settlers refused to return Baker drew his pistol and shot and killed the group's leader. With assurances from Baker that he would not kill anyone else, the remaining settlers returned to Baker's side of the river, where he quickly led his "Rangers" in shooting and killing nine other men. The event became known locally as the "Massacre of Saline". By that stage of the war the Union Army occupied most of Arkansas, with several troops under the command of Captain F. S. Dodge enforcing the law in the area of Lafayette County. Most of these Union troops were African American and despised by Baker. Toward the end of 1864 Baker was in a saloon in the small town of Spanish Bluff, Bowie County, Texas, when he was approached by four African American Union soldiers and asked for identification. Baker turned to face them with his pistol drawn, shooting and killing one sergeant and the three other soldiers. After the war ended, Baker organized a gang with outlaw Lee Rames, which operated out of the Sulphur River bottoms near Brightstar, Arkansas, committing acts of robbery and murder. Authorities credit Baker officially with killing at least 30 people, though many of these no doubt were killed by his fellow gang members. Unlike the romanticized versions of his exploits, the reality was that he killed most of his victims from ambush or in the back, and many with a shotgun, and he almost always had his victims outnumbered. Like many of the ex Confederates who became criminals after the war, Baker was regarded as a hero by some because he opposed the Federal occupation, but his record shows a merciless killer who killed anyone who angered him, regardless of their loyalties. In March 1866, Baker traveled back to Texas. Now on the run from Union authorities, he went on a killing spree during which he killed two men, W. G. Kirkman and John Salmons. Salmons had previously killed one of Baker's gang members, Seth Rames, brother to gang member Lee Rames. Baker also killed a local man named George W. Barron, who had previously taken part as a member of a posse hunting Baker. The gang was active in the areas of Queen City, Texas and Texarkana, Arkansas during this time. On June 1, 1867, having returned to Cass County, Baker entered the Rowden general store where he found the store kept by Mrs. Rowden, after which he simply helped himself to whatever he wanted and left without paying. When the store's owner, John Rowden, discovered this he armed himself with a shotgun and rode out to Baker's house. He demanded that Baker pay him, to which Baker replied that he would come back to the store in a few days with the money. On June 5, 1867, Baker returned, but instead of paying his debt stood in front of the store yelling for Mr. Rowden to come out and face him. Rowden armed himself with a shotgun and stepped out only to be shot in the chest and killed by Baker. Baker fled back into Arkansas, and a few days later he was confronted by a U. S. Army sergeant and one private as he boarded a ferry. When he was accused of being Cullen Baker, after having told them his name was Johnson, Baker went for his gun, as did the sergeant. Baker shot the sergeant four times, killing him, with the private fleeing on horseback and reporting the murder to a Captain Kirkham. Following this murder, Baker was pursued relentlessly by U. S. forces in the area. While in New Boston, Texas, on July 25, 1867, Baker became involved in an argument with several U. S. Army soldiers. A shootout ensued and Baker was shot in the arm, though he killed Private Albert E. Titus of the U. S. 20th Infantry Regiment. This resulted in a $1,000 reward being placed on Baker for his capture or death. He returned to Arkansas, and while in a saloon in Brightstar he agreed to join a mob intending to raid the farm of a local farmer named Howell Smith. Smith had hired several recently freed slaves, which was considered inappropriate by much of the local population. During the raid, one of Smith's daughters was stabbed and another clubbed, and a black man was shot and killed. Smith resisted and a shootout ensued, resulting in several mob members being wounded, including Baker being shot in the leg. On October 24, 1868, Baker and his gang were reported to have been involved in the killings of Major P. J. Andrews, Lt. H. F. Willis, and an unnamed negro, as well as the wounding of Sheriff Standel of Little Rock, Arkansas.

Өлім

Бейкердің өз адамдары одан қорқытын болса да, Бейкердің тобын құрушы және оның жетекшісі ретінде танылған Ли Рэмстің де айтарлықтай және қатыгез абыройы болды. Рэмс Бейкердің басшылығына күмәндана бастады және ақырында Бейкер бүкіл топты құлдырауға алып барады деп сенді. Рэмс Бейкерге қарсы шықты, ал Бейкер мойынсұнып, кері шегінді, нәтижесінде топ жарылды. Барлық топ мүшелерінен басқа, тек "Дамми" Кирби ғана Рэмстің жағына шықты. Бейкер мен Кирби 1869 жылдың қаңтар айында Блумбург, Техасқа және Бейкердің енесінің үйіне барды. Сол жерде Кулен Бейкер мен "Дамми" Кирби өлтірілді. Бірақ олардың өлімінің нақты жағдайы әлі күнге дейін белгісіз. Кем дегенде екі қайшылы нұсқа бар:

Бірінші нұсқа: Бейкердің білмегені, оның әйелі Марта Фостердің әкесі мен достары вискинің бір бөтелкесіне және тағамға стрихнин қосып қойған. Кирби мен Бейкер оны ішіп, жеп, екеуі де уланғаннан қайтыс болды. Содан кейін Фостер мен оның достары олардың денелерін бірнеше рет атып өлтірді. Екінші нұсқа: Томас Орр есімді жергілікті мектеп мұғалімі Бейкердің екінші әйелі Мартамен сырлы қарым-қатынаста болды және Бейкер мен Кирбиді Фостер үйінде шабуылға ұшыратқан шағын топты басқарды, оларды үйдің қырына жақын жерде атып өлтірді. Бейкерді өлтіруге қатысқан Томас Орр есімді мектеп мұғалімі қайын жұртының досы болғандығы белгілі; аталған махаббат оқиғасының рас екендігі белгісіз. Екі нұсқаның ортақ нәрсесі – нәтиже. Бейкер мен Кирби Фостер үйінде атылып, екеуіне де бірнеше рет оқ атылды, содан кейін олардың денелері Блумбург қаласы көшелерімен сүйретілді. Мәйіттер Джефферсонға жақын орналасқан АҚШ әскерінің бекінісіне жеткізіліп, көпшілікке қойылды. Бейкер Джефферсон, Техас штатындағы Оуквуд зиратында жерленген. Техастың Блумбург қаласы жыл сайын қараша айының бірінші демалыс күндері Кулен Бейкер атындағы елдік жәрмеңке өткізіп, осы оқиғаны еске алады. Жиналған қаражат Блумбург қаласының қалалық саябақты салу және COVID-19 пандемиясынан кейін туризмді жандандыру жөніндегі күш-жігеріне жұмсалады.