Гламис қасіреті: Аңыз бен шындық арасындағы құпия бала
Thomas Lyon-Bowes, Master of Glamis (born 1821)
Глэмис қалыңындағы құпия: 1821 жылы туып, қайтыс болған Томас Лайон Боуэс тарихы. "Глэмис монстры" аңызы, қасіретті бала, және королева анасының әулеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Томас Лион Боуз (1821 жылғы 21 қазанда дүниеге келген және сол күні қайтыс болған) – Томас Лион Боуз, Гламис лорды мен оның әйелі Шарлотта Лион Боуз (қыз есімі Гримстед) тұңғыш баласы, 1936 жылы патшайым болған Элизабет Боуз-Лионның шөбересі. Роберт Дугластың «Шотландия пэрлігінде» Томас «1821 жылғы 21 қазанда туып, қайтыс болды» деп жазылса да, 19 ғасырдың соңында баланың кемістікпен туғандығы және осы себепті Шотландияның Ангус аймағындағы Гламис сарайында жасырын өмір сүргені туралы әңгімелер тарады, соның салдарынан оған «Гламис монстры» немесе «Гламис қорқынышы» деген лақап аттары қойылды.
Thomas Lyon Bowes (born and died 21 October 1821) was the first child of Thomas Lyon Bowes, Lord Glamis, and his wife Charlotte Lyon Bowes née Grimstead, great grandparents of Elizabeth Bowes Lyon, who became queen consort in 1936. Although Thomas is recorded in Robert Douglas' Peerage of Scotland as "born and died, October 21, 1821," rumours began to circulate during the late 19th century that the child had been born deformed, and had therefore been brought up in seclusion hidden away in Glamis Castle in Angus, Scotland, giving rise to the soubriquet of the Monster of Glamis, or the Horror of Glamis.
Гламистің құпиясы
Томас Лайон Боустың аман қалғаны туралы әңгімелер, Джеймс Вентворт Дей өзінің 1967 жылғы «Ана патшайымның отбасы тарихы» кітабында баяндайтын болса, атын атамаған акушердің айтуынша, жергілікті ауылдарда тараған көрінеді. Акушер кеткен кезде деформацияланған баланың денсаулығы жақсы болған деген қауесет тарады, бірақ бір-екі күннен кейін оның қайтыс болғаны туралы хабарлама күдік тудырды. Бұл оқиға 19 ғасырдың соңында талқыланды, «Мисс М. Гилкрист 1885 жылы жазғанда, мұндай бір жаратылыс бар екеніне ғана сенімді болған жоқ, сонымен қатар оны – жарты бақа, жарты адам! – деп сипаттады», сондай-ақ ол заңды граф екенін де мәлімдеді. Виктория патшайым тұсында Гламис құпиясы туралы жарияланған мәліметтерде жаратылыстан көбінесе айтылмады, егер құпия бөлмеде тұтқындалған қарсыластың кланының мүшелері қайтыс болса, осы мүмкіндікке назар аударылды. Ең ерте кездесетін дерек 1908 жылға дейін барады, онда «Гламис қамалында құпия бөлме бар. Осы бөлмеде тақ пен мүлікке заңды талапкер, бірақ оның сыртқы түрі соншалықты жаман, оны көзден таса ұстау және мүлікті иеленуге рұқсат етпеу қажет». Бала Томасқа ескерткіш орнатылмаған; бала туғанда христиан дінінде шомырылғандықтан, бұл оның аман қалғаны туралы болжамдарды қолдау үшін пайдаланылды. Алайда, Томас Лайон Боустың нәресте кезінде қайтыс болған бала ретінде жеке ескерткішінің болмауы сол кездегі жерлеу салтына сәйкес келеді, өйткені нәрестелердің өлімі жоғары болғандықтан, көбінесе ересектер ғана осылай еске алынды. Балаларға арналған арнайы ескерткіштер бар болғанымен, олар салыстырмалы түрде сирек. Гламиске сапар барысында патшайымның өмірбаянын жазған Майкл Торнтонға он алтыншы граф Томас тұрған бөлменің кіреберісі оның қайтысынан кейін кірпішпен қапталғанын айтқан көрінеді. Кейбір мәліметтер 1870 жылы қамалда болған әнші және композитор Вирджиния Габриэльден де келді. Гламиспен байланысты әңгімелерді жазған фольклоршы Реймонд Ламонт Браунның айтуынша, жасырын бөлме туралы әңгімелердің нақты негізі болуы мүмкін, бірақ ол отбасы жаратылыс туралы қауесеттерді батыл түрде жоққа шығарады деп мәлімдейді.
Rumours of Thomas Lyon Bowes' survival, as recounted by James Wentworth Day in his 1967 book The Queen Mother's Family Story, appear to have started in local villages as the result of an account by the midwife, whose name is unrecorded. The deformed child was alleged to have been in good health when the midwife left, causing suspicion when his death was announced a day or two later. The story was discussed during the latter half of the 19th century, when "Miss M. Gilchrist, writing in 1885, was not only confident that such a monster did actually exist, but even described him – half frog, half man!! ", also claiming he was the rightful earl. Details published about the mystery of Glamis during the reign of Queen Victoria scarcely mention a monster and are instead focused on the possibility of members of a rival clan dying while locked in the secret room. The earliest surviving reference dates from 1908, in which it was claimed that "in the Castle of Glamis is a secret chamber. In this chamber is confined a monster, who is the rightful heir to the title and property, but who is so unpresentable that it is necessary to keep him out of sight and out of possession." The child Thomas has no gravestone; as the child had been baptised as a Christian at birth, this has been used to support the conjecture of survival. However, the fact that Thomas Lyon Bowes, as a child who died in infancy, has no individual gravestone is in keeping with the funeral customs of the time, when – owing to high rates of infant mortality – usually only adults were commemorated in this way. While dedicated funerary monuments for children do exist, they are comparatively rare. During a visit to Glamis the Queen Mother's biographer Michael Thornton was allegedly told by the sixteenth Earl that the entrance to the chamber where Thomas lived had been bricked up after his death. Some accounts also came from singer and composer Virginia Gabriel, who stayed at the castle in 1870. According to Raymond Lamont Brown, a folklorist writing an account of tales associated with Glamis, while stories of a concealed chamber are likely to have a factual basis, he asserts the family emphatically deny rumours about a monster.