Ұлыбритания Корольдік Әуе Күштерінің 3-ші эскадрильясының тарихы
No. 3 Squadron RAF
Ұлыбритания Корольдік әуе күштерінің 3-ші эскадрильясы: Eurofighter Typhoon ұшақтары, тарихы, құрылуы және қазіргі қызметі туралы ақпарат. RAF Coningsby.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік Әуе күштерінің ұшқыштар эскадрильясы.
Flying squadron of the Royal Air Force
3 (Жауынгерлік) эскадрильясы 2006 жылдың 1 сәуірінде қайта құрылғаннан бері Линкольнширдегі Конингсби әуе базасынан FGR.4 Eurofighter Typhoon ұшақтарымен қызмет етеді. Ол 1912 жылдың 13 мамырында Корольдік ұшу корпусының алғашқы эскадрильяларының бірі ретінде құрылды – ауырдан жеңіл ұшақтарды бірінші болып ұшқан эскадрилья.
Number 3 Squadron, also known as No. 3 (Fighter) Squadron, of the Royal Air Force operates the Eurofighter Typhoon FGR.4 from RAF Coningsby, Lincolnshire, since reforming on 1 April 2006. It was first formed on 13 May 1912 as one of the first squadrons of the Royal Flying Corps – being the first to fly heavier than air aircraft.
Құрылтай және Бірінші дүниежүзілік соғыс
3-ші эскадрилья, Корольдік ұшу корпусы, 1912 жылғы 13 мамырда Ларкхиллде майор Роберт Брук Попхэмнің басшылығымен, Корольдік инженерлер әуе батальонының 2-ші (ұшақ) ротасын қайта атау арқылы құрылды. Бұрыннан-ақ ұшақтармен жабдықталған және ұшқыштар мен авиамеханиктермен укомплектенген 2-ші (ұшақ) ротасы, ауыр ұшақтарды пайдаланатын алғашқы британдық, империялық немесе Достастықтың тәуелсіз әскери бөлімі болды, сондықтан 3-ші эскадрильяның ұраны – Tertius primus erit, яғни «Үшінші бірінші болады». 1912 жылғы 5 шілдеде эскадрильяның екі мүшесі – капитан Юстас Лорейн мен штаб-сержант Уилсон ұшақ апатында қаза тапты, осылайша RFC-нің алғашқы қаза тапқандары болды. 1913 жылы 3-ші эскадрилья Букингемширдегі Халтонға үй шаруашылығы дивизиясының құрлықтағы маневрлерін қолдау үшін жіберілді. Уақытша әуе алаңы кейін RAF Halton-ның Мейтленд парад алаңына айналды. Оқу-жаттығу барысында 3-ші эскадрилья бірнеше барлау рейсін жасады және дирижабль мен ұшақ арасындағы алғашқы қақтығысты ұйымдастырды. Оқу-жаттығу және барлау міндеттерінен басқа, эскадрилья уақытының көп бөлігін тәжірибелік жұмыстар жүргізуге, тактиканы әзірлеуге, соның ішінде әуеден артиллериялық атысты қалай басқаруға жұмсады. 1913 жылдың соңында эскадрилья ұшақтан автоматтарды сынап көрді, нәтижесінде RFC пайдалану үшін Льюис пулеметі таңдалып алынды, ал 1914 жылдың басында әуедегі фотосуретке сынақтар жүргізілді, бұл RFC Бірінші дүниежүзілік соғыста қолданатын камераларды жасауға көмектесті. Басқа сынақтарға RFC жүргізген алғашқы түнгі ұшулар кірді. Ұлы соғыс басталғанда эскадрилья Францияға жіберілді, 1914 жылғы 13 тамызда Амиенге келді және 19 тамызда капитан Филипп Жубер де ла Ферте басқаруымен алғашқы барлау миссиясын орындады. Эскадрилья бастапқыда негізінен барлау ролінде әртүрлі ұшақ түрлерін пайдаланды. 1914 жылғы желтоқсанда эскадрильяға Morane Saulnier L парасольді қанатты ұшақтары беріле бастады және 1915 жылғы сәуірде толығымен Morane Parasol-мен жабдықталды. 1915 жылғы қыркүйекте бұрынғы ұшақтың қанатын ауыстырған аэрондық жақсартылған Morane Saulnier LA-мен Morane Saulnier L-ді алмастыра бастады, ал 1915 жылғы желтоқсанға қарай барлық парасольдері LA типіне ауыстырылды. 1916 жылы ол парасольдерін төрт Morane Saulnier BB бипланымен толықтырды, ал 1916 жылдың ортасынан бастап Morane Saulnier LA-ны Morane Saulnier P парасольдерімен алмастырды. Англиялық эйсті ұшқыш Джеймс Маккадден соғыстың басында 3-ші эскадрильяда механик және кейде бақылаушы болып қызмет етті, 1916 жылғы қаңтарда ұшқышқа дайындық үшін эскадрильядан кетті. «Сагитарий көтерілісі» кітабының авторы Сесил Льюис 1915 жылғы мамырда эскадрильяға қосылды және Сомма шабуылы кезінде эскадрильямен бірге Morane Parasol ұшты. 1917 жылғы қазан айында Sopwith Camels ұшақтары енгізілгеннен кейін, эскадрилья ұшқыш/барлау ролін қабылдады, соғыс аяқталғанға дейін 59 жау ұшағын жойды деп мәлімдеді. Эскадрилья 1919 жылғы 27 қазанда таратылды. Оның қатарында тоғыз эйсті ұшқыш болды, олардың ішінде Дуглас Джон Белл, Джордж Р. Райли, Уилл Хаббард, Адриан Франклин, Хейзел Лерой Уоллес, Ллойд Гамильтон, Дэвид Хьюз, Нил Сматс және Уильям Х. Макстед болды.
No. 3 Squadron, Royal Flying Corps, was formed at Larkhill on 13 May 1912 by the renaming of No. 2 (Aeroplane) Company of the Air Battalion Royal Engineers, under the command of Major Robert Brooke Popham. Being already equipped with aeroplanes and manned by pilots and air mechanics, No. 2 (Aeroplane) Company was thus the first British, Empire or Commonwealth independent military unit to operate heavier than air flying machines, hence the 3 Squadron motto Tertius primus erit, meaning "The third shall be the first". On 5 July 1912, two members of the squadron, Captain Eustace Loraine and Staff Sergeant Wilson were killed in an aircraft crash, making them the first RFC fatalities. In 1913, No 3 Squadron deployed to Halton in Buckinghamshire to support the land manoeuvres of the Household Division. A temporary airfield was set up on what later became RAF Halton's Maitland Parade Square. During the exercise, No 3 Squadron flew a number of reconnaissance sorties and staged the first confrontation between an airship and an aeroplane. As well as training and reconnaissance duties, the squadron spent much of its time carrying out experimental work and working out tactics, including how to direct artillery fire from the air. In late 1913, the squadron carried out trials in the use of machine guns from aircraft, which eventually resulted in the selection of the Lewis gun for use by the RFC and from early in 1914 carried out trials in airborne photography, helping to develop the cameras that would be used by the RFC in the First World War. Other trials included the first night flights carried by the RFC. The squadron was sent to France on the outbreak of the Great War, arriving at Amiens on 13 August 1914, carrying out its first reconnaissance mission, piloted by Captain Philip Joubert de la Ferté on 19 August. The squadron initially operated primarily in the reconnaissance role using a variety of aircraft types. In December 1914, the squadron started to receive Morane Saulnier L parasol wing aircraft, and was almost solely equipped with the Morane Parasol by April 1915. It started to replace its Morane Saulnier L with the improved Morane Saulnier LA, which had ailerons instead of the wing warping of the earlier aircraft, in September 1915, and all its Parasols were Type LAs by December 1915. In 1916 it supplemented its Parasols with a flight of four Morane Saulnier BB biplanes, and from the middle of 1916 replaced its Morane Saulnier LAs with Morane Saulnier P parasols. The English ace James McCudden served as a mechanic and occasional observer with 3 Squadron in the early part of the war, leaving the squadron in January 1916 for flying training. Cecil Lewis, author of Sagittarius Rising joined the squadron in May 1915 and flew Morane Parasols with the squadron during the Somme offensive. Later in October 1917, with the introduction of Sopwith Camels, a fighter/scout role was taken on, with 59 enemy aircraft being claimed by the end of the war. The squadron disbanded on 27 October 1919. There were nine flying aces among its ranks, including Douglas John Bell, George R. Riley, Will Hubbard, Adrian Franklyn, Hazel LeRoy Wallace, Lloyd Hamilton, David Hughes, Neil Smuts and William H Maxted.
Соғыс аралығы
1920 жылы 1 сәуірде Үндістанда Сопвиф Снайпс ұшақтарымен жабдықталған жауынгер эскадрильясы ретінде қайта құрылды, ал 1921 жылы 30 қыркүйекте қайта таратылды. Осы жылдардағы ең маңызды оқиға 1935 жылы Италияның Абиссинияға басып кіруі кезінде Суданға жөнелтілуі болды. 1941 жылдың маусым айында 3-ші эскадрилья Мартлшем Хиттен RAF Стейплфорд Тауниге көшірілді, онда төрт зеңбірекпен жабдықталған "Хуррикан II" ұшақтарымен Францияның солтүстігі мен Бельгиядағы қорғалған нысаналарға және кемелерге "Рубарб" шабуылдарын жүргізді. Кейін эскадрилья "Турбинлайт" іздеу шамдарымен жабдықталған Дуглас Хавокс ұшақтарымен бірге түнгі жауынгер рөлінде жұмыс істеді. 3-ші (жауынгер) эскадрильясының Hawker Siddeley Harrier ұшағымен байланысы 1970 жылдардың басында RAF Wildenrath әуе базасында Harrier GR1 ұшағымен басталды, онда эскадрилья Канберрадан Harrier ұшақтарына қайта құрылды және бұрыннан RAF Wildenrath-те орналасқан Harrier GR1 ұшақтарымен жабдықталған 4-ші және 20-шы эскадрильяларға қосылды. Эскадрилья RAF Gütersloh әуе базасында GR3 және GR5 модельдерін алды, соңында GR7 ұшағын алып, 1992 жылы RAF Laarbruch әуе базасына көшірілді. 1999 жылы Германиядағы RAF әскерлерінің қысқартылуына байланысты эскадрилья өз серігі 4-ші (AC) эскадрильясымен бірге Ұлыбританияға оралды. Екі эскадрилья RAF Cottesmore әуе базасында орналасты, ал 2000 жылдың жазында Harrier ұшақтарын пайдаланатын тағы бір эскадрилья – 1-ші (F) эскадрилья да оларға қосылды. Бірлескен Harrier күштерінің құрамында 3-ші эскадрилья теңіз әуе күштерінің Sea Harrier ұшақтарымен бірге жұмыс істеді және Корольдік теңіз күштерінің әуе кемелерінен жұмыс істеуге қабілетті болды. Олардың операцияларына 1999 жылы Косово үстіндегі "Allied Force" операциясы, 2000 жылы Сьерра-Леонедегі "Palliser" операциясы және 2003 жылы Ирактағы "Telic" операциясы кірді. 2004 жылдың тамызында НАТО күштерін қолдау мақсатында 6 Harrier ұшағы Әфғанстанға жөнелтілетіні жарияланды.
It reformed in India on 1 April 1920 as a fighter squadron equipped with Sopwith Snipes, being disbanded again 30 September 1921. The only highlight of these years was the 1935 deployment to the Sudan during the Italian invasion of Abyssinia. In June 1941 No 3 Squadron moved from Martlesham Heath to RAF Stapleford Tawney operating four cannon Hurricane IIs in 'Rhubarb' attacks on defended ground targets and shipping in northern France and Belgium. The squadron then co operated with "Turbinlite" searchlight equipped Douglas Havocs in the night fighter role. No. 3 (Fighter) Squadron's association with the Hawker Siddeley Harrier began in the early 1970s with the Harrier GR1 at RAF Wildenrath where it reformed from Canberras to Harriers and they joined 4 & 20 Squadron equipped with Harrier GR1's who were already operational at RAF Wildenrath. The squadron received the later GR3 and GR5 model Harriers successively at RAF Gütersloh, finally receiving the GR7 and relocating to RAF Laarbruch in the 1992. In 1999, with the drawdown of the RAF in Germany, the squadron moved back to the UK along with its sister squadron No. IV (AC) Squadron. The two squadrons operated at RAF Cottesmore, being joined by the other Harrier operator, No. 1 (F) Squadron, in summer 2000. As part of Joint Force Harrier, 3 Squadron operated alongside the Fleet Air Arm Sea Harriers, and was capable of deployment from the Royal Navy aircraft carriers. Operations included Operation Allied Force over Kosovo in 1999, Operation Palliser over Sierra Leone in 2000 and Operation Telic over Iraq in 2003. In August 2004, it was announced that 6 Harriers would be deployed to Afghanistan in support of NATO forces.
Eurofighter Typhoon (2006 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Harrier GR7 ұшақтары қайтадан іске қосылған No. 800 Әскери-теңіз әуе күштері эскадрильясына берілгеннен кейін, No. 3 эскадрилья RAF Coningsby-ге көшті, онда ол 2006 жылдың 1 сәуірінде Eurofighter Typhoon ұшақтарымен жабдықталды және 2007 жылдың шілдесінде RAF Typhoon эскадрильясының алғашқы операциялық құрамы болды. Эскадрилья 2007 жылдың 29 маусымында Panavia Tornado F.3 ұшағынан жылдам әрекет ету (QRA) міндеттерін қабылдай бастады. 2011 жылдың наурыз айында No. 3 (F) эскадрильясы БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің 1973 жылғы қарарына қолдау көрсету мақсатында Ливиядағы «Эллами» операциясына қатысу үшін Оңтүстік Италияға жөнелтілді. 2012 жылдың мамырында төрт ұшақ Олимпиада ойындарының кезеңінде әуе қорғанысы рөлінде RAF Northolt-қа орналастырылды, бұл екінші дүниежүзілік соғыстан бері RAF ұшақтарының базада тұңғыш рет орналасуы болды. 2017 жылдың сәуір және тамыз айлары аралығында эскадрильяның төрт Eurofighter Typhoon ұшағы «Билокси» операциясы аясында Румынияның Михаил Когальничану әуе базасына орналастырылды. Осы кезде эскадрилья ұшақтары 280-нен астам оқу рейсін және Ресей Әуе күштерінің Қара теңіздегі әрекеттеріне жауап ретінде бір рейсті орындады. 2018 жылдың наурыз айында No. 3 эскадрилья Грекиядағы Андравида әуе базасына «Иниохос-18» оқу-жаттығуына қатысу үшін жөнелтілді. Бұл RAF Typhoon ұшақтарының НАТО-ның жылдық оқу-жаттығуына алғаш рет қатысқаны болды. 2019 жылдың 3 қыркүйегінде No. 3 (F) эскадрильясы «Magic Carpet» оқу-жаттығуына қатысу үшін Оманға екі аптаға жөнелтілді.
After the Harrier GR7s had been passed to the Fleet Air Arm to be used by the recommissioned No. 800 Naval Air Squadron, No. 3 Squadron moved to RAF Coningsby where it re equipped with the Eurofighter Typhoon on 1 April 2006 and became the first operational front line RAF Typhoon squadron in July 2007. The squadron began to take over Quick Reaction Alert (QRA) responsibilities from the Panavia Tornado F.3 on 29 June 2007. In March 2011, No. 3 (F) Squadron deployed to Southern Italy to take part in Operation Ellamy over Libya in support of UN Security Council Resolution 1973. In May 2012, four aircraft were deployed to RAF Northolt in an air defence role covering the duration of the Olympic Games, the first time RAF fighters had been stationed at the base since the Second World War. Between April and August 2017, four Eurofighter Typhoons of the squadron were deployed to the Mihail Kogălniceanu Air Base, Romania as part of Operation Biloxi. During this deployment, the squadron fighters flew on over 280 training sorties and one sortie in response to Russian Air Force activity over the Black Sea. During March 2018, six Typhoons from No. 3 Squadron deployed to Andravida Air Base in Greece for Exercise Iniochos 18. It was the first time that RAF Typhoons had participated in the annual NATO exercise. On 3 September 2019, No. 3 (F) Squadron deployed to Oman for two weeks to participate in Exercise Magic Carpet.