Пол Грингард: Американдық нейроғалым және Нобель сыйлығының лауреаты
Paul Greengard
Пол Грингард (1925-2019) – американ нейроғалымы, есіктік сигналдарды зерттегені үшін 2000 ж. Физиология және медицина бойынша Нобель сыйлығын алған. Нейрон, ми, Альцгеймер ауруы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық нейробиолог (1925–2019)
American neuroscientist (1925–2019)
Пол Грингард (11 желтоқсан 1925 – 13 сәуір 2019) – американдық нейробиолог, нейрондардың молекулалық және жасушалық функциясы жөніндегі жұмыстарымен ең жақсы танымал. 2000 жылы Грингард, Арвид Карлссон және Эрик Кандель жүйке жүйесіндегі сигналдардың берілуі туралы жаңалықтары үшін физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды. Ол Рокфеллер университетінің Винсент Астор профессоры болды, сондай-ақ Альцгеймер ауруын емдеу қорының ғылыми кеңесінде және Ми мен мінез-құлықты зерттеу қорының ғылыми кеңесінде қызмет етті. Ол суретші Урсула фон Риддингсвардқа үйленген.
Paul Greengard (December 11, 1925 – April 13, 2019) was an American neuroscientist best known for his work on the molecular and cellular function of neurons. In 2000, Greengard, Arvid Carlsson and Eric Kandel were awarded the Nobel Prize for Physiology or Medicine for their discoveries concerning signal transduction in the nervous system. He was Vincent Astor Professor at Rockefeller University, and served on the Scientific Advisory Board of the Cure Alzheimer's Fund, as well as the Scientific Council of the Brain & Behavior Research Foundation. He was married to artist Ursula von Rydingsvard.
Өмірбаян
Грингард Нью-Йорк қаласында Перлдің (құрметті әкесі Мейстер) және водевиль комедиясын ойнаған Бенджамин Грингардтың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның үлкен әпкесі – кейін Крис Чейс деген атпен жазған актриса Айрин Кейн; ол 2013 жылы 89 жасында қайтыс болды. Грингардтың бауырларының ата-анасы еврей болған, бірақ олардың әкесінің екінші әйелі епископальдық дінге сенген. Ол және оның әпкесі «христиан дәстүрінде тәрбиеленді». Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Теңіз күштерінде Массачусетс технология институтында электрондық техникалық маман ретінде жұмыс істеді, жапондық камикадзе ұшақтарына қарсы ерте ескерту жүйесін жасауда көмектесті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Гамильтон колледжіне түсіп, 1948 жылы математика және физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Соғыстан кейінгі физикалық зерттеулердің көп бөлігі ядролық қаруға бағытталғандықтан, ол физикада аспирантураға түсуден бас тартты және биофизикаға қызығушылық танытты. Грингард Джонс Хопкинс университетінде Халдан Кеффер Хартлайннің зертханасында аспирантураны бастады. Алан Ходжкиннің лекциясынан шабыттанған Грингард нейрондардың молекулалық және жасушалық функцияларын зерттеуге кірісті. 1953 жылы докторлық диссертациясын қорғап, Лондон, Кембридж және Амстердам университеттерінде докторантурадан кейінгі тағылымдамадан өтті. Содан кейін Грингард Geigy Research Laboratories биохимия бөлімінің директоры болды. 1967 жылы Geigy-ден кеткеннен кейін ол Йель университетінің фармакология кафедрасында профессорлық қызметке орналасудан бұрын Альберт Эйнштейн медицина колледжінде және Вандербильт университетінде қысқа уақыт жұмыс істеді. 1983 жылы ол Рокфеллер университетінің профессорлық құрамына қосылды. Рокфеллер университетіндегі Грингард зертханасында жүргізілетін зерттеулерді екі халықаралық беделді қор қолдайды. Ол 2019 жылдың 13 сәуірінде қайтыс болды.
Greengard was born in New York City, the son of Pearl (née Meister) and Benjamin Greengard, a vaudeville comedian. His older sister was actress Irene Kane, who later became a writer by the name of Chris Chase; she died in 2013, aged 89. Their mother died in childbirth The Greengard siblings' parents were Jewish, but their stepmother was Episcopalian. He and his sister were "brought up in the Christian tradition". During World War II, he served in the United States Navy as an electronics technician at the Massachusetts Institute of Technology working on an early warning system against Japanese kamikaze planes. After World War II, he attended Hamilton College where he graduated in 1948 with a bachelor's degree in mathematics and physics. He decided against graduate school in physics because most post war physics research was focusing on nuclear weapons, and instead became interested in biophysics. Greengard began his graduate studies at Johns Hopkins University in the lab of Haldan Keffer Hartline. Inspired by a lecture by Alan Hodgkin, Greengard began work on the molecular and cellular function of neurons. He received his PhD in 1953 and began postdoctoral work at the University of London, Cambridge University, and the University of Amsterdam. Greengard then became director of the Department of Biochemistry at the Geigy Research Laboratories. After leaving Geigy in 1967, he worked briefly at the Albert Einstein College of Medicine and Vanderbilt University before taking a position as Professor in the Department of Pharmacology at Yale University. In 1983 he joined the faculty of The Rockefeller University. Both internationally renowned foundations support the research conducted in the Greengard laboratory at The Rockefeller University. He died on April 13, 2019.
Зерттеу
Грингардтың зерттеулері нейротрансмиттерлердің әсерінен нейрон ішінде болатын құбылыстарға арналған. Грингард және оның әріптестері нейротрансмиттердің рецептормен байланысуын тұрақты өзгеріске айналдыратын екінші хабаршы каскадтарының қалай жұмыс істейтінін зерттеді. Бірқатар тәжірибелерде Грингард және оның әріптестері дофамин нейронның жасушалық мембранасындағы рецептормен өзара әрекеттескенде жасуша ішіндегі циклдық АМФ мөлшерінің артатынын көрсетті. Циклдық АМФ-тың артуы, өз кезегінде, фосфорилдеу деп аталатын реакция арқылы басқа белоктарды қосып немесе өшіріп, АМФ-ті белсендіреді. Фосфорилдеу арқылы белсендірілген белоктар жасушада түрлі өзгерістерді іске асыра алады: ДНК-ны жаңа белоктар жасау үшін транскрипциялайды, синапсқа көбірек рецепторларды жылжытады (соның салдарынан нейронның сезімталдығы артады) немесе иондық каналдарды жасуша бетіне жылжытады (соның салдарынан жасушаның қозу қабілеті артады). Ол 2000 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығын орталық реттеуші белок DARPP 32 бойынша жасаған жұмысы үшін Арвид Карлсонмен және Эрик Кандельмен бөлісті.
Greengard's research focused on events inside the neuron caused by neurotransmitters. Specifically, Greengard and his fellow researchers studied the behavior of second messenger cascades that transform the docking of a neurotransmitter with a receptor into permanent changes in the neuron. In a series of experiments, Greengard and his colleagues showed that when dopamine interacts with a receptor on the cell membrane of a neuron, it causes an increase in cyclic AMP inside the cell. This increase of cyclic AMP, in turn activates a protein called protein kinase A, which turns other proteins on or off by adding phosphate groups in a reaction known as phosphorylation. The proteins activated by phosphorylation can then perform a number of changes in the cell: transcribing DNA to make new proteins, moving more receptors to the synapse (and thus increasing the neuron's sensitivity), or moving ion channels to the cell surface (and thus increasing the cell's excitability). He shared the 2000 Nobel Prize in Physiology or Medicine with Arvid Carlsson and Eric Kandel for his work on the central regulatory protein DARPP 32.
Отбасы
Грингардтың бірінші некесінен екі ұлы болды: Клод пен Лесли. Клод Грингард Калифорния университетінің Беркли қаласындағы бөлімшесінен математика ғылымы бойынша докторлық дәрежесін алған және Foss Hill Partners компаниясын құрған. Лесли Йель медицина мектебінен медицина докторы және Йель университетінен компьютерлік ғылымдар докторы ғылымын қорғаған, қазір Нью-Йорк университетінің математика және компьютерлік ғылымдарының профессоры және Нью-Йорк университетінің математикалық ғылымдар институтының бұрынғы директоры. Ол зерттеу саласына елеулі үлес қосқаны үшін Стил сыйлығымен марапатталған, сонымен қатар Паккард қорының стипендиясын және Ұлттық ғылым қорының (NSF) Президенттік жас зерттеуші сыйлығын алған. Ол АҚШ Ұлттық инженерлік академиясы мен АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып табылады. 1985 жылы Грингард мүсінші Урсула фон Риддингсвардқа үйленді.
Greengard had two sons from his first marriage, Claude and Leslie. Claude Greengard holds a PhD in mathematics from UC Berkeley, and is the Founder of Foss Hill Partners. Leslie holds an MD from the Yale School of Medicine and a PhD in computer science from Yale University, and is a professor of mathematics and computer science at and former director of the Courant Institute of Mathematical Sciences at NYU, a winner of the Steele Prize for a seminal contribution to research, a recipient of both a Packard Foundation Fellowship and an NSF Presidential Young Investigator Award, and a member of both the U. S. National Academy of Engineering and the U. S. National Academy of Sciences. In 1985, Greengard married sculptor Ursula von Rydingsvard.
Дискриминация туралы шағымдар
2018 жылдың ақпан айында Нью-Йорк штатының Оңтүстік округінің федералды қазылар алқасы Рокфеллер университетін 2007 жылы Грингардтың зертханасында, оның жетекшілігімен болған нәсілдік және ұлттық тегіне қатысты кемсітушілікке кінәлі деп тапты.
In February 2018, a federal jury in the Southern District of New York found The Rockefeller University liable for discrimination based on race and national origin that occurred in 2007 in the lab of, and under the supervision of, Greengard.
Перл Мейстер Грингард сыйлығы
Пол Грингард Нобель сыйлығынан алған ақшасын әйел ғалымдарға арналған «Перл Мейстер Грингард» сыйлығын қаржыландыруға пайдаланды. Сыйлық оның бала туғанда қайтыс болған анасының құрметіне аталған. Жыл сайынғы сыйлық биомедициналық зерттеулер саласында ең үздік нәтижелер көрсеткен әйел ғалымға табыс етіледі.
Paul Greengard used his Nobel Prize honorarium to help fund the Pearl Meister Greengard Prize, an award for women scientists. The award is named after his mother, who died during childbirth. The annual prize is awarded to an outstanding woman conducting biomedical research.