Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Беркли төбелерінің астында CA SR 24 үшін төрт өтімді туннель.
Four bore passage for CA SR 24 under the Berkeley Hills
the road tunnel
Кальдекотт туннелі – Калифорния штатының Окленд пен Оринда қалалары арасындағы Беркли төбелерінен өтетін төрт өтімді автомобиль жолы туннелі. Оның төрт өтімі Калифорнияның 24-ші мемлекеттік трассасын қамтиды. Бұл туннель Берклидің бұрынғы мэрі Томас Е. Кальдекотттың құрметіне аталған және 1937 жылы екі өтімді туннель ретінде ашылған. Үшінші өтім 1964 жылы, ал төртінші өтім 2013 жылы пайдалануға берілді. Қазіргі таңда екі ескі өтім шығыс бағытындағы қозғалыс үшін, ал екі жаңа өтім батыс бағытындағы қозғалыс үшін пайдаланылуда.
The Caldecott Tunnel is a four bore highway tunnel through the Berkeley Hills between Oakland and Orinda, California. Its four bores carry California State Route 24. Named after Thomas E. Caldecott, former mayor of Berkeley, it opened in 1937 as a two bore tunnel. The third bore opened in 1964 and the fourth bore in 2013. Currently, the two oldest bores carry eastbound traffic and the two newest bores carry westbound traffic.
Сипаттама
Шығыс-батыс туннелі Калифорния штатының 24-ші бағдарламалық жолының бөлігі ретінде таңбаланған және Оклендті Орталық Контра-Коста округімен байланыстырады. Ол 1930–1932 жылдары Беркли қаласының мэрі, 1933–1945 жылдары Аламеда округінің қадағалау кеңесінің мүшесі және алғашқы екі туннельді салған 13-ші бірлескен тас жол округінің президенті болған Томас Э. Кальдекоттың (1878–1951) құрметіне аталған. 1-ші туннель (ең оңтүстік туннель) және 2-ші туннель 1937 жылы аяқталды; олардың ұзындығы 1100 метр және бүгінде шығысқа қарайғы екі жолақты қозғалысты жүзеге асырады. 1964 жылы аяқталған 3-ші туннельдің ұзындығы 1149 метрді құрайды. 4-ші туннель (ең солтүстік туннель), 2013 жылы аяқталды, ұзындығы 3389 фут (1033 м). 3-ші және 4-ші туннельдер әрқайсысында батысқа қарайғы екі жолақты қозғалысты қамтамасыз етеді. Белсенді Хейвард жарылысы туннельдің батыс кіреберістерінен батысқа қарай өтеді.
The east–west tunnel is signed as a part of California State Route 24 and connects Oakland to central Contra Costa County. It is named after Thomas E. Caldecott (1878–1951), who was mayor of Berkeley in 1930–1932, a member of the Alameda County Board of Supervisors in 1933–1945, and president of Joint Highway District 13, which built the first two bores. Bore 1 (the southernmost bore) and Bore 2 were completed in 1937; they are 3610 feet (1100 m) in length and today carry two lanes each of eastbound traffic. Bore 3, completed in 1964, is 3771 feet (1149 m) in length. Bore 4 (the northernmost bore), completed in 2013, is 3389 feet (1033 m) in length. Bores 3 and 4 carry two lanes each of westbound traffic. The active Hayward Fault runs just west of the western portals of the tunnel.
Тарих
19 ғасырда бұл аймақтағы Беркли төбелері арқылы жүретін жол Харвуд каньонымен, қазір Клермонт каньоны (Клермонт қонақ үйінің артында) арқылы өтетін. Каньонға батыстан келетін жол бастапқыда Харвуд жолы деп аталды, кейін Телеграф жолы деп өзгертілді, соңында Клермонт деп аталатын болды. Таулардың екінші жағындағы жол 1870 жылдан кейін белгілі болды, сол жылы Окленд форель компаниясы жақын жерде балық және бақа шаруашылығын құрды. Бір кезде саммитте Саммит Хаус деп аталатын сарай және дилижанс тоқтағысы болған. Таулар арқылы туннель салу туралы идея 1860 жылы туды. Сол жылы Аламида және Контра-Коста округтерінің тұрғындары осы идеяны ұсынды, бірақ қабылдамады. 1871 жылы Л.У. Кеннеди басқаратын жеке бастамамен ол қайта жаңғыртылды, алайда бүгінгі Кальдекотт туннелі орналасқан жерге, таудың шығыс жағынан шамамен 200 фут тереңдікке бұрғыланғанда суға тап болды, бұл жұмысты жойды. Банкроттық жағдай туды және бұл жоба, "Ескі Кеннеди туннелі" деп танылды, тоқтатылды. Содан кейін франшиза бірнеше әзірлеушілер тобына берілді, олар оны тағы бір топқа өткізді. Ұсыныс ғасыр сотына дейін күшін жойды. 19 ғасырдың соңына таяу, туннель салу идеясы қайта жаңғырылып, Контра-Коста және Аламида округтерінің бизнес және үкімет өкілдерімен талқыланды. Бұл талқылаулар ескі Кеннеди туннелінің орнында жаңа туннель салу жобасына әкелді. Контра-Коста жағындағы жұмыстар ескі туннельдің бағытына сәйкес жүргізілді, ал Аламида округі жағындағы жұмыстар Темескал каньонының жоғарғы бөлігінен басталды. Батыс жақта жобаға тиісті көтерілу жолының құрылысы кірді. "Туннель жолы" деп аталған жаңа жол Берклидегі Рассел көшесінен (кейіннен Эшби даңғылымен сәйкестендірілді) Клермонт каньонының төменгі жағынан салынды, бұл каньонды Темскал каньонынан бөліп тұратын шұңқырды айналып өтіп, Беркли төбелерінің басына дейін көтерілді, содан кейін жаңа туннельдің батыс порталына жетті. Туннельдің батыс жағы шамамен сол жерде, ал шығыс жағы қазір Шығыс шығанақтың аймақтық паркіне тиесілі жеке меншікте, бұрынғы Канар кафесі орнында орналасқан. Туннель 1903 жылдың 4 қарашасында "Ара округтік туннель" деп аталды. Бір бағытты қозғалысты басқару үшін газетпен шағын от жағу жүйесі қолданылды. 1915 жылы үлкен көліктерді қабылдау үшін туннельдің биіктігі 3 футқа арттырылды. 1937 жылдың соңында жаңа Бродвей (Калдекотт) туннелі ашылғаннан кейін, ескі туннель 1947 жылы жабылғанға дейін көбінесе жаяу жүргіншілер пайдаланды.
In the 19th century, traffic over the Berkeley Hills in this area went up Harwood Canyon, now known as Claremont Canyon (behind the Claremont Hotel). The road leading up the canyon from the west was initially called Harwood's Road, later changed to Telegraph Road, and finally, Claremont. The road on the other side of the hills became known as Fish Ranch Road, its current name, some time after 1870, the year the Oakland Trout Company incorporated its fish and frog farm in the vicinity. An inn and stage coach stop called the Summit House once existed at the summit. The idea of a tunnel through the hills began as early as 1860. In that year, the idea was proposed and rejected by the citizens of Alameda and Contra Costa Counties. It was revived in 1871 in a private attempt led by L. W. Kennedy which however failed after boring about 200 feet into the hills from the east side of the hills above the location of today's Caldecott Tunnel when water was struck, washing out the work. Bankruptcy followed and the effort, which came to be known as the "old Kennedy tunnel" was abandoned. A franchise was subsequently granted to a group of developers who passed the franchise onto another group. The proposal languished until the turn of the century. Just before the end of the 19th century, the tunnel idea was revived and discussed by business and government representatives of Contra Costa and Alameda Counties. These discussions led to a new tunnel construction project at the approximate location of the old Kennedy tunnel attempt. The work on the Contra Costa side proceeded based on the old tunnel alignment while work on the Alameda County side started from the top of Temescal Canyon. On the west side, the project involved the construction of a proper approach road. The new road, dubbed "Tunnel Road", was built from the top of Russell Street in Berkeley (later realigned with Ashby Avenue) at the foot of Claremont Canyon and ran around the spur separating that canyon from Temescal Canyon, climbing along the slope of the spur to the summit of the Berkeley Hills until it reached the west portal of the new tunnel. The west end of the tunnel was at about while the east end of the tunnel is now in private property owned by the East Bay Regional Park District, on the former site of the Canary Cafe. The tunnel was dedicated on November 4, 1903 as the "Inter County Tunnel". A system of lighting a small fire with a newspaper was used to control this one way traffic. The tunnel height was increased in 1915 by 3 feet to accommodate larger vehicles. After the new Broadway (Caldecott) tunnel was opened at the end of 1937, the old tunnel was used mostly by pedestrians until it was sealed in 1947.
Түпнұсқа екі бұрғы
1926 жылдың қараша айында Аламеда және Контра-Коста округтері мен Окленд қаласы Бэркли төбелерінен өтетін жаңа туннель салуға келісті, ол ескі, кішкентай, тозығы жеткен және үнемі жетіспейтін қолданыстағы туннельді алмастыру үшін қажет болды. 1929 жылы Аламеда және Контра-Коста округтері осы мақсатқа жету үшін 13-ші бірлескен тас жол ауданын құрды. 1931 жылы туннельге жақындау жолдарына қатысты зерттеулер мен алдын ала жұмыстар басталды. 1934 жылдың 17 маусымында Кальдекотт туннелінің алғашқы екі тесігін салу басталды. Жобаға Бродвейді оның қазіргі аяқталу нүктесінен, жаңа туннельдің жоспарланған батыс порталынан шамамен екі шақырымдай төмендегі төбелердің астынан ұзарту кірді. Бұл үшін үлкен көлемде жер жұмыстары, қазу және толтыру, сондай-ақ, әсіресе Темскал каньонында нығайту жұмыстары қажет болды. Бұл жобаға Темескал көлінің бір саласын және Бродвей өтетін жоғарғы каньонның бір бөлігін толтыру кірді. Жобаның барлық бөлігі 1937 жылы аяқталып, туннель сол жылдың 5 желтоқсанында қозғалысқа берілді. Туннель Бродвей төменгі деңгейлі туннелі (көбінесе Бродвей туннелі деп қысқартылады) деп аталды, себебі негізгі кіру Оклендтегі Бродвейден және ескі Интер-Округтік туннельдің порталынан төмен орналасқан. Дегенмен, Эшби даңғылынан кіру сақталды, өйткені ол Истшор тас жолынан (1950 жылдардың ортасында автокөлік жолы ретінде қайта жаңартылған) және жаңа Сан-Франциско-Окленд шығанағы көпіріне қосылатын басты жол ретінде белгіленді және 24-ші мемлекеттік тас жол деп аталды. Беркли төбелерінің екінші жағындағы шығыс порталына жақындау сол кезде 24-ші мемлекеттік тас жолдың бөлігі болған Маунт Диабло бульвары арқылы жүзеге асырылды. 1960 жылы Бродвей төменгі деңгейлі туннелі Кальдекотт туннелі деп қайта аталды.
In November 1926, the Counties of Alameda and Contra Costa, and the City of Oakland agreed to the construction of a new tunnel through the Berkeley Hills to replace the old, small, decrepit and increasingly inadequate existing tunnel. In 1929, Alameda and Contra Costa County formed Joint Highway District 13 to accomplish this goal. Surveys and preliminary work on the approaches began in 1931. On June 17, 1934, construction of the first two bores of the Caldecott Tunnel began. The project included an extension of Broadway from its existing termination point below the hills some two miles from the planned west portal of the new tunnel. This required some major earth moving efforts, both cutting and filling as well as buttressing, especially up in Temescal Canyon. This included filling in one of the inlets of Lake Temescal as well as part of the upper canyon where Broadway was to run. The entire project was completed in 1937, and the tunnel opened to traffic on December 5 of that year. The tunnel was named the Broadway Low Level Tunnel (commonly shortened to Broadway Tunnel), since the principal through access was from Broadway in Oakland, and was located below the portal of the old Inter County Tunnel. However, access from Ashby Avenue was retained as it was designated the connecting thoroughfare from the Eastshore Highway (re engineered as a freeway in the mid 1950s) and the new San Francisco–Oakland Bay Bridge, and dubbed State Highway 24. The approach to the east portal on the other side of the Berkeley Hills was via Mount Diablo Boulevard, also at that time part of State Highway 24. In 1960, the Broadway Low Level Tunnel was renamed, becoming the Caldecott Tunnel.
Үшінші бұрғылау және қозғалыс бұрылысы
1960 жылға қарай, Тас жолдар бөлімі туннельдің шығыс жағына келіп, оны автокөлік жолына айналдырып қайта жаңартты. Контра Коста округі автокөлік жолы арқылы қолжетімді болғандықтан, оның ауыл шаруашылығы қауымдастығынан ірі қала маңына айналуы үдеді. Тас жолдар бөлімі, қазіргі екі туннельдің солтүстігіне, жаңа екі туннельді салу үшін жеткілікті жерді сатып алды. Көлік қозғалысының көлемі мен туннель құрылысының қымбаттығын ескере отырып, тағы екі туннельдің салынуы қажетсіз және ысырапшылдық болар еді. Дегенмен, күніне 50 000-нан астам көлік жүргендіктен, мемлекет Кальдекотт туннеліне үшінші туннель салу жобасын бастады. Жоба 1960 жылы қолға алынып, 1964 жылғы қазан айында қозғалысқа ашылды. Үшінші туннель ашылғаннан кейін, қалған туннельдер бірінен соң бірі күтім жұмыстары үшін жабылды, соның ішінде флуоресцентті шамдардың тізбегі орнатылды. Жаңа үшінші туннель ортаңғы туннельдің бағытын өзгерту арқылы, қозғалыс бағытына қарай төрт жолақты қамтамасыз етуге мүмкіндік берді. Үшінші туннель туннельге жаңа технологияны әкелді, "көктеріп шығатын" жолақтарды басқару жүйесі орнатылды. Пластикалық жолақтарды бөлу элементтері төсемеге орнатылған түтіктерге салынды. Бір түймеге басу арқылы, түтіктер сумен толтырылып, бөлу элементтері төсемеден көтерілді; ортаңғы туннель бір бағытта жабылып, екіншісіне ашылды. Апта ішінде Кальдекотт туннелінің ортаңғы бөлігі, батыс бағыттағы қозғалысқа артықшылық беру үшін таңғы сағат 2:00-ден 5:00-ге дейін бағыты ауыстырылып, содан кейін шығыс бағыттағы қозғалысқа артықшылық беру үшін тағы бір рет сағат 11:30-дан 12:00-ге дейін қайта ауыстырылды. Бейсбол ойындары, концерттер және басқа да шаралар демалыс күндері туннель арқылы қозғалысты теңестіруді қиын етіп берді. Сенбі немесе жексенбі күндері ортаңғы туннельдің бағытын алты рет ауыстыру жиі кездесетін жағдай еді. "Көктеріп шығатын" жүйеге де осыны іске асыру үшін көп еңбек күші қажет болды. Бұл жеке конустарды орнату қажеттілігін жойғанмен, Caltrans техникалық қызметкерлері көліктердің қате бағытта қозғалып кетпеуі үшін, жабылып жатқан жолақтардан қозғалысты басқаруға мәжбүр болды. Үшінші туннельді қазу кезінде алынған материалдың бір бөлігі Оклендтегі МакАртур түйісі мен Бродвей арасындағы МакАртур автожолының топырақ қабатын салуға пайдаланылды. 1960 жылдардың соңында Гроув Шафтер автожолы аяқталды және Оклендтен Кальдекотт туннеліне барудың басты жолы ретінде Бродвейді ығыстырды, сондай-ақ Сан-Францискодан келетін көліктер үшін Эшбиді алмастырды. Эшби даңғылы мен Туннель жолы 13-ші мемлекеттік тас жол деп қайта аталды және Оклендтің Монтклэр ауданы арқылы өтетін жаңа Уоррен автожолымен үйлестірілді. Гроув Шафтер автожолы сол кезде 24-ші мемлекеттік тас жол деп аталды. 1980 жылы автожол Уильям Байрон Рамфордтың құрметіне аталды.
By 1960, the Division of Highways had rebuilt the eastern approach to the tunnel into a freeway. With Contra Costa County accessible by freeway, its change from an agricultural community into a major suburb accelerated. The Division of Highways purchased sufficient right of way to the north of the existing twin bores to build another pair of bores. Given the traffic counts and the expense of tunnel construction, the construction of two additional bores would have been seen as unnecessary and extravagant. However, with the traffic count exceeding 50,000 vehicles per day, the state embarked on a project to build a third bore at the Caldecott Tunnel. The project broke ground in 1960 and was opened to traffic in October 1964. When the third bore was opened, the other bores were closed one at a time for maintenance, including the installation of a continuous row of fluorescent lights. The new third bore made it possible to provide four lanes to accommodate the heavier commute direction traffic by reversing the traffic flow of the middle bore. The third bore also brought new technology to the tunnel with the installation of the "pop up" lane control. Plastic lane delineators were set in tubes within the pavement. With the touch of a button, water would fill tubes to cause the delineators to pop up from the pavement; the middle bore was closed to one direction of travel, while opening it to another. During the week, the middle bore of the Caldecott was reversed between 2:00 am and 5:00 am to favor westbound traffic, and then switched again sometime between 11:30 am and noon to favor eastbound traffic. Ballgames, concerts and other events made balancing weekend traffic through the tunnel very difficult. It was not uncommon to reverse the middle bore six times on a Saturday or Sunday. The pop up system still required substantial manpower to implement. While it did eliminate the need to set down individual cones to separate traffic, Caltrans maintenance workers had to direct traffic out of the closing lanes to prevent vehicles from getting caught on the wrong side of the pop up delineators. A portion of the material excavated for the third bore was used in the construction of embankments for the MacArthur Freeway project between the MacArthur Maze and Broadway in Oakland. In the late 1960s, the Grove Shafter Freeway was completed and replaced Broadway as the main route to the Caldecott Tunnel from Oakland as well as replacing Ashby for traffic coming from San Francisco. Ashby Avenue and Tunnel Road were redesignated State Highway 13 and aligned with the new Warren Freeway through the Montclair District of Oakland. The Grove Shafter Freeway was then designated State Highway 24. In 1980, the freeway was renamed after William Byron Rumford.
Туннельдегі өрт
1982 жылы 7 сәуірде үшінші (сол кездегі ең солтүстік) тоннельде бензин құюшы жүк көлігімен болған апат Кальдекотт туннелінде өртке әкеп соқты. Апат үлкен зардаптар тудырды және жөндеу жұмыстарына байланысты тоннель бірнеше айға жабылды, ал қозғалыс уақытша үшінші тоннель ашылғанға дейінгі жағдайға қайтарылды. Өрт кезінде туннель табиғи мұржа ретінде әрекет етіп, түтін, жалын мен ыстықты туннельдің шығыс жағына қарай шығарып жіберді. Апат пен өрттен жеті адам қаза тапты, олардың көпшілігі уытты түтіннен уланды. Өрт түннің ортасынан кейін, туннельде көліктер азырақ болған кезде болды; егер ол жұмыс сағаттарында орын алғанда, жүздеген адам қаза болуы мүмкін еді. Өрттің салдарынан, қауіпті материалдарды танкерлік жүк көлігімен тасымалдауға тыйым салынды, тек таңғы сағат 3:00-ден 5:00-ге дейін қозғалыс аз болатын уақытта ғана рұқсат етіледі.
On April 7, 1982, an accident involving a gasoline tanker truck in the third (then northernmost) bore set off the Caldecott Tunnel fire. The accident caused major damage and the bore was closed to traffic for several months while repairs were made, with traffic temporarily reverting to the pre third bore configuration. During the fire, the tunnel acted as a natural chimney, venting the smoke, flames and heat uphill towards the eastern entrance to the tunnel. The accident and fire killed seven people, most of whom were overcome by toxic smoke. The fire occurred shortly after midnight when there were few cars in the tunnel; had it occurred during normal commute hours, hundreds could have died. As a result of the fire, it is now illegal to transport hazardous material in a tanker truck through the tunnel, except between the light traffic hours of 3:00 am and 5:00 am.
Оклендтегі өрт
1991 жылдың 20 қазанында Оклендтегі қатаң өрт Калдекотт туннелінің солтүстігіндегі қыраттан басталды. Өрт туннельдің батыс жағына қарай екі бағытта жылдам тарады, тас жолды кесіп өтіп, нәтижесінде 25 адам қаза тауып, 3000-нан астам үй, пәтер және жекеменшік үйлер қирады.
On October 20, 1991, the catastrophic Oakland firestorm started on the ridge north of the Caldecott Tunnel. The fire spread quickly west down both sides of the west portal of the tunnel and jumped the freeway, eventually killing 25 people and destroying over 3,000 homes, apartments and condominiums.
Марапаттар
Кальдекотт туннелі 1980 жылы Окленд қаласының маңызды нысаны ретінде танылды және 1993 жылы Калифорнияның Арт-деко қоғамынан ескеру сыйлығын алды.
The Caldecott Tunnel was designated a City of Oakland Landmark in 1980, and received a Preservation Award from the Art Deco Society of California in 1993.
Төртінші бұрғы
Жол қозғалысы тығырығын азайту мақсатында Калифорния штатының көлік департаменті 2000 жылы төртінші тоннельді жоспарлай бастады. 2007 жылы Калифорния штатының көлік комиссиясы төртінші тоннельді салуға қажетті соңғы қаржыландыруды бекітті. Құрылыс 2010 жылы басталды. Жобаның басталуы 2007-2008 жылдардағы қаржылық дағдарыстың салдарынан тоқтап қалды, бірақ Президент Обаманың 2009 жылғы Американы жаңарту және инвестициялау туралы заңының (ARRA) арқасында қайтадан жолға қойылды. Құрылыс 2013 жылға дейін аяқталды. Тоннельден шығарылған материалдың көп бөлігі аралды қайта құру кезінде топырақты нығайту және қалпына келтіру үшін Қазына аралына тасылды. Төртінші тоннельде екі 4 метрлік (12 фут) жолақ, бір 3 метрлік (10 фут) және бір 1 метрлік (2 фут) иық, желдету, ауа және қозғалысты бақылау жүйелері, жол шамдары және электрондық ақпарат тақталары бар. Үшінші тоннельге авариялық эвакуация шығулары бар. Төртінші тоннель қозғалысқа ашылғаннан кейін күнделікті қозғалысты өзгерту қажеттілігі жойылды; екі тоннель (төрт жолақ) әр уақытта әр бағытта қызмет етеді, бірақ техникалық қызмет көрсету үшін жеке тоннельдер аз қозғалыс кезінде жабылуы мүмкін.
To relieve traffic congestion in the reverse commute direction, the California Department of Transportation began planning for a fourth bore in 2000. In 2007, the California Transportation Commission approved the final funding needed to build the fourth bore. Construction started in 2010. Commencement of the project was stalled as a result of the financial crisis of 2007–2008, but was quickly back on track as a beneficiary of President Obama's American Recovery and Reinvestment Act of 2009 (ARRA). Construction got underway until completion in 2013. Much of the excavated material from the bore was trucked to Treasure Island for use in soil augmentation and remediation during the subsequent redevelopment of the island. The fourth bore contains a roadway with two 12 feet (4 m) traffic lanes, one 10 feet (3 m) shoulder, and one 2 feet (1 m) shoulder, ventilation, air and traffic monitoring systems, traffic lights, and electronic message boards. There are emergency exits to the third bore. When the fourth bore was opened to traffic, the need for the daily traffic reversal was eliminated; two bores (four lanes) serve each direction at all times, although individual bores may be closed during periods of light use for maintenance purposes.
Ауа райы құбылыстары
Ауа райының жағдайы туннельдің бір басынан екінші басына дейін күрт өзгеріп отыруы мүмкін. Мысалы, жазда жүргізушілер туннельге күнды және жылы шығыс жағынан кіріп, батыс жағынан тұманды және суыққа шығуы мүмкін. Қыста, құрлықтағы туманды ауа райы болған кезде, жағдай керісінше болуы да мүмкін.
Weather conditions can vary greatly from one end of the tunnel to the other. In summer, for example, motorists may enter the tunnel from the east where it is sunny and warm, and emerge on the west end into fog and cold. In winter, during spells of inland tule fog, the reverse can occur.
Танымал мәдениетте
Кальдекотт туннелі Рик Риорданның көптеген кітаптарында кездеседі, ол Юпитер лагеріне кіреберіс қызметін атқарады. "Тиранның қабірінде" Аполлон мен Франк Чжан және рим императорлары Коммод пен Калигула арасындағы соңғы шайқас осы туннельде болады.
The Caldecott Tunnel appears in many of Rick Riordan's books, acting as an entrance to Camp Jupiter. In The Tyrant's Tomb, it is the site of the final battle between the protagonists Apollo and Frank Zhang and the Roman emperors Commodus and Caligula.