Несеп құбыршасының кеңеюі: себептері, диагностикасы және емдеуі
Ureterocele
Несеп құбыршасының кеңеюі (уретероцеле) – туа пайда болатын ақау. Диагностикасы көбінесе ультрадыбыспен жүзеге асырылады. Симптомдары мен емдеуі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уретероцеле – несеп жолдарының туа біткен аномалиясы. Бұл жағдайда несеп құбыршасының (уретер) қабыршаққа құятын жерінде кеңейіп, қапшақ сияқты қуыс пайда болады. Көбінесе екі несеп құбыршасы бар жағдайда кездеседі, яғни әдетте бір бүйректен несеп шығару орнына, екі бүйрек екі құбырша арқылы несеп шығарады. Тек бір несеп құбыршасын қамтитын қарапайым уретероцеле жағдайлардың небәрі жиырма пайызын құрайды. Ультрадыбыс енгізілгеннен бері көптеген уретероцелелер жүктілік кезінде анықталады. Балалар мен ересектердегі жағдайлар көбінесе басқа себептермен жасалған диагностикалық зерттеулер кезінде кездейсоқ табылады.
A ureterocele is a congenital abnormality found in the ureter. In this condition the distal ureter balloons at its opening into the bladder, forming a sac like pouch. It is most often associated with a duplicated collection system, where two ureters drain their respective kidney instead of one. Simple ureterocele, where the condition involves only a single ureter, represents only twenty percent of cases. Since the advent of the ultrasound, most ureteroceles are diagnosed prenatally. The pediatric and adult conditions are often found incidentally, i. e. through diagnostic imaging performed for unrelated reasons.
Асқынулар
Уретероцелден туындайтын көптеген басқа да асқынулар бар. Қосымша жиналатын жүйелер әдетте диаметрі бойынша жалғыз жүйеден кішірек болады және науқасты өтпейтін бүйрек тастарына ұшыратуы мүмкін. Тиімді "қуықтың ішіндегі қуық" зәр қышқылы бөлшектерінің соқтығысуын күшейтеді, осы арқылы зәр қышқылы тастарының пайда болу процесіне ықпал етеді. Уретероцеле бүйрек функциясының нашарлауымен де байланысты. Ол несеп жолдарының жиі бітелуіне алып келуі мүмкін, бұл бүйрекке ауыр зақым келтіруі мүмкін. Кейбір жағдайларда бүйректің кішігірім жоғарғы бөлігі туа біткеннен жұмыс істемейді. Көбінесе қауіпсіз болғанымен, бұл жағдай жұмыс істемейтін бөліктерді хирургиялық жолмен алып тастауды талап етуі мүмкін.
Many other complications arise from ureteroceles. Redundant collection systems are usually smaller in diameter than single, and predispose the patient to impassable kidney stones. The effective "bladder within a bladder" compounds this problem by increasing the collision of uric acid particles, the process by which uric acid stones are formed. Ureterocele is also associated with poor kidney function. It can cause frequent blockage of the ureter leading to serious kidney damage. In other cases, a small, upper portion of the kidney is congenitally non functional. Though often benign, this problem can necessitate the removal of non functioning parts.
Себептер
Уретероцеле пайда болуының нақты себептері анықталған жоқ. Аномальды өсу жатыр ішінде болғанымен, генетикалық факторлар кінәлі дегеніне нақты дәлелдер жоқ. Еркектерде мезонефрик түтікшесінің туа біткен аномалиялары уретероцеле пайда болуына алып келуі мүмкін, бұл көбінесе сол жақ бүйректің (бүйрек атрофиясы) және семен қуысының дамылмауымен бірге жүреді, бұл Циннер синдромы деп аталады.
Definitive causes of ureterocele have not been found. While the abnormal growth occurs within the uterus, it has not been substantiated that genetics are to blame. Congenital abnormalities of the mesonephric duct in males can lead to the formation of a ureterocele, which often coincide with ipsilateral agenesis of the kidney (atrophic kidney) and seminal vesicle cysts, this is known as Zinner Syndrome.
Емдеу
Бір жүйелі уретероцеле: бастапқы емдеу әдетте уретероцеленің эндоскопиялық кесілуі болып табылады, одан кейін бүйрек функциясын сақтау және рефлюкстің алдын алу үшін хирургиялық уретерлік қайта имплантация жасалуы мүмкін. Екі жүйелі уретероцеле: емдеу әдістері жеке адамға байланысты өзгереді және мыналарды қамтиды: уретерлік тесік тарылуы (стриктура) болған жағдайда тиісті уретерлік тесіктің эндоскопиялық кесілуі; нашар жұмыс істейтін бөлік үшін жоғарғы полюсті нефректомия, уретеректомиямен бірге немесе, егер бүйрек функциясы сақталған болса, уретеропиелостомия.
Single system ureterocele: initial management is usually endoscopic incision of the ureterocele, which can be followed by surgical ureteric re implantation to preserve renal function and prevent reflux. Duplex system ureterocele: treatment options vary with the individual and include: endoscopic incision of the corresponding ureteric orifice in case of ureteric meatal stricture; upper pole nephrectomy for a poorly functioning unit with ureterectomy or, where there is useful renal function, ureteropyelostomy.