Гвинея-Бисау облысы: халқы, экономикасы және тарихы
Oio Region
Гвинея-Бисау аймағы: 2009 ж. халық саны, жұмыспен айналысу деңгейі, кедейлік көрсеткіші (79.6%), географиясы. Статистикалық мәліметтер мен аймақтық ерекшеліктер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гвинея-Бисау аймағы
Region of Guinea Bissau
2009 жылы аймақтың жалпы халқы 215 259 адамды құрады, оның ішінде қалалық халқы 32 907 адам, ал ауылдық халқы 182 352 адам болды. 2009 жылы жұмысқа қабілетті халықтың деңгейі 50,63 пайызды, жұмыспен қамтылған жұмыс күшінің үлесі 35,98 пайызды, жұмыс күшінің үлесі 73,53 пайызды, ал жұмысқа қабілетті, бірақ жұмыс істемейтін халықтың үлесі 35,98 пайызды құрады. Аймақта әр жүз еркекке 92 әйел шақ келеді. Күн сайын 2 доллардан аз табыс табатын адамдардың абсолютті кедейлік деңгейі 79,6 пайызды құрады, бұл көрсеткіш елдегі жалпы кедейлік деңгейінің 18 пайызын құрайды.
As of 2009, the total population of the region was 215,259, with the urban population being 32,907 and rural being 182,352. As of 2009, the net activity rate was 50.63 per cent, proportion of employed labour force was 35.98 per cent, proportion of labour force was 73.53 and the proportion of potentially active population was 35.98 per cent. The sex ratio of the region is 92 females for every hundred males. The absolute poverty rate, people earning less than $2 a day, in the region stood at 79.6 per cent, with a regional contribution of 18 per cent to the national poverty totals.
География
Ішкі аймақтардың ең жоғары биіктігі шектеулі. Ішкі аймақта жазықтар бар, олар риялармен араласқан. Көптеген ирек өзендер бар, олардың көпшілігі жағалау аймақтарында ушқыштарды құрайды. Аймақ арқылы өтетін басты өзен – Рио-де-Канджамбари. Климаты ыстық және тропикалық, аймақта екі маусым бар. Жаз желтоқсаннан мамырға дейін басталады, сәуір-мамыр айларында температура өзгерісі байқалады. Жаңбырлы маусым әдетте мамырдан қарашаға дейін созылады. Аймаққа орташа жұрттан шамамен 700 мм жауын-шашын жапады, ал жағалау аймақтарына жауын-шашын мөлшері жоғары. Ішкі аймақтар саванна немесе сирек саванна орманды алқаптармен жабылған.
All the inland regions have a maximum elevation of The internal region has plains, which are interspersed with rias. There are lot of meandering rivers, many of them forming estuaries in the coastal regions. The principal river, Rio de Canjambari, flows through the region. The climate is hot and tropical and the region has two seasons. The onset of summer is from December to May with April May period having temperature ranges from to The rainy season is usually from May to November. The region receives an average rainfall of around compared to the coastal regions, which receive The internal regions are covered with savannah or light savannah woodland.
Әкімшілік
Оио бес секторға бөлінеді, атап айтқанда, Биссоран, Фарим, Мансаба, Мансоа және Нхакра. Гвинея-Бисау, Гвинея және Кабо-Верде Тәуелсіздік Партиясының (PAIGC) басшылығымен соғыстар мен дипломатиялық саяси шаралардан кейін 1973 жылдың 24 қыркүйегінде Португалиядан тәуелсіздік алды, ал Португалия 1975 жылдың 5 шілдесінде Кабо-Верде тәуелсіздігін мойындады. PAIGC тәуелсіздік алғаннан кейін екі елде де үкім жүргізді. Елдің экономикалық дамуына халықаралық қаражат көптеп құйылып жатқанда, партия билікті авторитарлық түрде теріс пайдаланды деген айып тағылды. 1980-ші және 1990-шы жылдардағы бір партиялық жүйе тұрақсыз болды, әскерлер билікті жиі қолға алды, нәтижесінде азаматтық соғыс болды, ол мүлік пен адам өмірінің жоғалуына әкелді. Билікті орталықтандыру үшін әкімшілік аймақ және сегіз облыс құрылды. 1998-1999 жылдардағы азаматтық соғыстан бері жергілікті басқару жоқ, барлық әлеуметтік қызметтер азаматтық қоғам институттары және басқа да мемлекеттік органдармен жүзеге асырылады. Үкімет тарапынан денсаулық сақтау және білім беру салаларында қызметтердің көлемі шектеулі, барлық мемлекеттік мекемелер шектеулі режимде жұмыс істейді. 2003-2004 жылдары Ауысу Хартиясы қабылданып, ауысу үкіметі сайланды. Әскери комитет екі азаматты уақытша президент және премьер-министр етіп тағайындады. 2005 жылдың 24 шілдесінде бес жылдық мерзімге көп партиялық сайлау өтті. 2012 жылы әскери төңкеріс болды, содан кейін Еуропалық Одақ және халықаралық көмек тоқтатылды. Соңғы сайлау 2014 жылдың сәуір айында 13 президенттік үміткер және 15 партияның қатысуымен өтті. Сайлауды 550 халықаралық байқаушы бақылады. Жозе Марио Ваз және оның партиясы президенттік және парламенттік сайлауда әскери қолдауға ие болған Нуньо Гомес Набиамнан жеңіске жетті.
Oio is divided into five sectors, namely, Bissorã, Farim, Mansaba, Mansôa and Nhacra. Guinea Bissau got independence from Portugal on 24 September 1973 after wars and diplomatic political actions under the Partido Africano da Independência da Guiné e Cabo Verde (PAIGC), while Portugal accepted the independence of Cape Verde on 5 July 1975. PAIGC ruled both the countries after independence. While international funds came pouring in for the economic development of the nation, the party was accused of misusing power in authoritarian manner. The one party state mechanism was turbulent during the period of 1980s and 1990s with army taking control of power more frequently and the resultant civil war resulted in loss of property and lives. To decentralize power, an administrative region and eight regions were created. There has not been any local administration since the civil war of 1998 99 and all the social services are done by organs of civil society and other government agencies. There is minimal health and education services offered by the government and all the government departments have operated in a limited fashion. A transitional government was selected during 2003–4 with an adopted Public Transition Charter. The Military Committee appointed two civilians as interim President and Prime Minister. Elections were held for a five year term on 24 July 2005 with a multi party representation. There was a military coup in 2012, after which EU and international donations stopped. The latest elections were held during April 2014 with 13 Presidential candidates and representation from 15 parties. The elections were monitored by 550 international observers. Jose Mario Vaz and his party, won the Presidential and parliamentary elections against the military backed Nuno Gomes Nabiam.
Демография
2009 жылы аймақтың жалпы халқы 215 259 адамды құрады, оның ішінде қалалық халқы 32 907 адам, ал ауылдық халқы 182 352 адам болды. Аймақта әр жүз еркекке 92 әйел шаққанда. Аймақтың жалпы тұрғындарының саны 215 259 адамды құрайды. Аймақтағы ауыл шаруашылығымен айналысатын халықтың жалпы саны 53 810 адамды құрайды. Аймақтағы үй шаруашылықтарының орташа саны 9,5, ал халық тығыздығы 39,8 км² құрайды. Интерцензальдық орташа жылдық өсім көрсеткіші (түзетілген деректер бойынша) 2,05 пайызды құрайды. Ауыл шаруашылығымен айналыспайтын халықтың саны 161 449 адамды құрайды. Аймақтағы бір адамға шаққандағы жалпы үй шаруашылықтарының саны 22 777 адамды құрайды. Аймақтағы христиандардың үлесі 15,8 пайыз, мұсылмандардың үлесі 42,10 пайыз, анимистердің үлесі 20,80 пайыз, анықталмағандардың үлесі 20,50 пайыз, ал дінге сенбейтіндердің үлесі 0,9 пайызды құрайды. Өзендер мен жағалау аймақтарындағы басты экономикалық қызмет – балық аулау, ал ішкі аймақтарда – ауыл шаруашылығы. 2011 жылы ел бойынша жұмыс істейтін халықтың жалпы саны 60 пайызды құрады, яғни көптеген адамдар жұмыспен қамтылған. Бірақ елде кедейлік деңгейі өте жоғары, халықтың үштен екісі кедейлік шегінен төмен тұрады деп есептеледі. Жұмыс істейтін халықтың шамамен 58,4 пайызы жеке кәсіпкерлікпен айналысады, ал жалақы алатындардың үлесі 42 пайызды құрайды. 2001 жылы аймақтағы жұмыссыздық деңгейі 10,2 пайызды құрады, ал астана Бисауда бұл көрсеткіш 19,3 пайызды құрады. Жалпы жұмыспен қамтылғандардың 63,5 пайызы ауыл шаруашылығында (орман шаруашылығын қоса алғанда), 8,9 пайызы өнеркәсіпте және 6,1 пайызы мемлекеттік басқару саласында жұмыс істейді. 2011 жылғы ХВҚ есебіне сәйкес, ауыл шаруашылығымен айналысатын адамдар басқаларға қарағанда кедейрек, ал білімді және жоғары білімді адамдар көбірек табыс табады. Аймақтағы абсолютті кедейлік деңгейі, яғни күніне 2 доллардан аз табыс табатын адамдардың үлесі 79,6 пайызды құрайды, бұл көрсеткіш ұлттық кедейлік деңгейінің 18 пайызын құрайды.
As of 2009, the total population of the region was 215,259, with the urban population being 32,907 and rural being 182,352. The sex ratio of the region is 92 females for every hundred males. The total resident population in the region is 215,259. The total agricultural population in the region is 53,810. The average number of household in the region is 9.5 and the density of the population is 39.8 km2. The intercensal rate of average annual growth (adjusted data) is 2.05 per cent. The non agricultural population in the country is 161,449. The total number of households per capita in the region is 22,777. The fraction of Christians in the region is 15.8 per cent, Muslims is 42.10 per cent, animists is 20.80 per cent, not detailed was 20.50 per cent and people following no religion was 0.9 per cent. The major economic activity in the parts around the rivers and the coastal areas was fishing, while it was agriculture in the inland areas. As of 2011, the total population which was active constitutes 60 per cent nationwide indicating there are lot of employed people. But the poverty rate was very high in the country with an estimated two thirds below the poverty line. Out of the working population, an estimated 58.4 per cent are employed in freelance activities, while wage earners formed 42 per cent. The unemployment in the region as of 2001 was 10.2 per cent, compared to the capital Bissau which has 19.3 per cent. Totally 63.5 per cent were employed in agriculture (including forestry), 8.9 in industry and 6.1 per cent in public administration. As per IMF report in 2011, people who were engaged in agriculture were poorer compared to others, while educated and higher educated people earned more. The absolute poverty rate, people earning less than $2 a day, in the region stood at 79.6 per cent, with a regional contribution of 18 per cent to the national poverty totals.