Автомобильдің артқы бөлігінің стилі: Fastback дизайны
Fastback
Автомобильдің "fastback" стилі: төбеден басталып, артқы бөлікке дейін жалғасқан бір қабатты дизайн. Тарихы, ерекшеліктері, Mustang сияқты модельдерде қолданылуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Автомобильдің артқы бөлігіне арналған стильдің түрі. Fastback – автомобильдің стилінің бір ерекшелігі, онда көліктің артқы жағы шатырынан басталып, бір қалыпты еңіспен құйрығына дейін созылады. Камбак – бұл жылдам дизайн емес, ол көліктің артқы жағына қарай бірте-бірте төмендейтін және содан кейін тік кесілетін шатыр сызығымен сипатталады. Кейбір модельдер, мысалы Ford Mustang, бір модель қатарындағы басқа үлгілерден (мысалы, купе модельдері) айырмашылығын көрсету үшін, тікелей fastback ретінде сатылған.
Type of styling to rear car bodywork
A fastback is an automotive styling feature, defined by the rear of the car having a single slope from the roof to the tail. The kammback is not a fastback design with a roofline that tapers downward toward the car's rear before being cut off abruptly. Some models, such as the Ford Mustang, have been marketed explicitly as fastbacks, often to differentiate them from other body styles (e. g. coupé models) in the same model range.
Тарих
1930 жылдары автомобиль дизайнерлері өз замандағы тікбұрышты көліктерді жақсарту үшін ұшақтың аэродинамикалық элементтерін қолдана бастады. 1930 жылдардың басында таныстырылған мұндай дизайн, машинаның артқы бөлігінің тамшы тәрізді аэродинамикалық пішінімен ерекшеленді, бұл конфигурация 25 жыл өткен соң "fastback" деп аталатын стильге ұқсас болды. "Fastback" терминін Merriam-Webster алғаш рет 1954 жылы мойындады. Бұл терминдердің бір-бірінен тәуелсіз емеуіне қатысты пікірлер әртүрлі. Fastback көліктерінің алғашқы мысалдары: 1929 жылғы Auburn Cabin Speedster, 1933 жылғы Cadillac V16 Aerodynamic Coupe, 1935 жылғы Stout Scarab, 1933 жылғы Packard 1106 Twelve Aero Sport Coupe, Bugatti Type 57 Atlantic, Tatra 87, Porsche 356, Saab 92/96, Standard Vanguard, GAZ М20 Победа және Bentley Continental R Type.
Automobile designers in the 1930s began using elements of aircraft aerodynamics to streamline the boxy looking vehicles of their day. Such designs, which were ahead of their time when exhibited during the early 1930s, included a droplet like streamlining of the car's rear, a configuration similar to what would become known as the "fastback" 25 years later. Merriam Webster first recognized the term "fastback" in 1954, Opinions vary as to whether the terms are mutually exclusive. Early examples of fastback cars include the 1929 Auburn Cabin Speedster, 1933 Cadillac V 16 Aerodynamic Coupe, 1935 Stout Scarab, 1933 Packard 1106 Twelve Aero Sport Coupe, Bugatti Type 57 Atlantic, Tatra 87, Porsche 356, Saab 92/96, Standard Vanguard, GAZ M20 Pobeda, and Bentley Continental R Type.
Аэродинамикалық артықшылықтар
Фастбектер төмен соққы коэффициентімен аэродинамикалық көліктерді жасауда артықшылықтар ұсынады. Мысалы, жел тоннелі болмаса да, Гудзон компаниясы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі автомобильдерін аэродинамикалық етіп жасады, ал "Нэш жүргізген сынақтар Гудзонның сол кездегі тік артқы бөлігі бар седанға қарағанда шамамен 20%-ға аз соққыға ие екенін көрсетті". Дегенмен, аэродинамикалық тамшы тәрізді пішін артқы орындықта отырғандар үшін төменгі биіктіктегі кеңістік, жүргізуші үшін артқа көрудің шектелуімен қатар, практикалық емес, созылған артқы бөлік дизайнын да білдірді.
Fastbacks provide an advantage in developing aerodynamic vehicles with a low drag coefficient. For example, although lacking a wind tunnel, Hudson designed its post World War II cars to look aerodynamic, and "tests conducted by Nash later found that the Hudson had almost 20% less drag than contemporary notchback sedans". However, the aerodynamic teardrop shape meant lower headroom for rear seat passengers, limited visibility to the rear for the driver, and also meant a less practical, elongated rear end design.
Австралия
Австралияда fastback (slopers деп аталады) 1935 жылы пайда болды, алғаш рет General Motors компаниясының Holden компаниясы оны Oldsmobile, Chevrolet және Pontiac шассилеріне орнатылатын кузовтардың бірі ретінде жобалаған. 1937 жылы Австралиядағы Richards Body Builders компаниясы Dodge және Plymouth модельдеріне sloper дизайнын қосты, кейіннен Ford Australia 1939 және 1940 жылдары оны қабылдады, сондай-ақ Nash шассиінде sloper стиліндегі кузовтар жасалды. Автомобиль тарихшысы Г. Н. Георганоның пікірінше, "Sloperлер өз заманы үшін өте жетілген автомобильдер болды".
In Australia, fastbacks (known as "slopers") were introduced in 1935, first designed by General Motors' Holden as one of the available bodies on Oldsmobile, Chevrolet, and Pontiac chassis. The sloper design was added by Richards Body Builders in Australia to Dodge and Plymouth models in 1937; it was subsequently adopted by Ford Australia in 1939 and 1940, as well as a sloper style made on Nash chassis. According to automotive historian G. N. Georgano, "the Slopers were advanced cars for their day".
Еуропа
Еуропада 1945 жылдан бастап аэродинамикалық автомобильдердің артқы бөлігі еңіске жиі кездесетін, осы еңістен Volkswagen Beetle және Porsche 356 пішіндері пайда болған.
In Europe, there was a sloping rear on streamlined cars as early as 1945, from which the shapes of the Volkswagen Beetle and Porsche 356 are derived.
Жапония
Жапонияда Toyota AA алғаш рет 1936 жылы fastback стилін қабылдады. Ол 1933 жылғы DeSoto Airflow машинасының күшті ықпалында болды. 1965 жылғы Mitsubishi Colt 800 соғыстан кейінгі алғашқы жапон fastback машинасы болды, ал 1958 жылғы Subaru 360 – бірінші kei fastback машинасы. Prince Skyline 1900 Sprint 1963 жылы Prince Motor Company компаниясымен әзірленді, бірақ ешқашан сатуға шығарылмады. Соңынан барлық жапон автокөлік өндірушілері fastback стилін қабылдады, олардың ішінде 1967 жылғы Honda N360, 1968 жылғы Nissan Sunny Coupe, 1968 жылғы Mazda Familia Rotary Coupe, 1970 жылғы Suzuki Fronte "Sting Ray Look" және 1971 жылғы Daihatsu Fellow Max машиналары бар. 1960 жылдардың соңынан 1970 жылдарға дейін американдық кока-кола бөтелкесінің стилі Жапонияда танымал болды, бұл Toyota компаниясының 1973 жылғы Celica "Liftback" моделінде көрінді.
In Japan, the Toyota AA first adopted the fastback style in 1936. It was strongly influenced by the 1933 DeSoto Airflow. The 1965 Mitsubishi Colt 800 was the first post war Japanese fastback, and the 1958 Subaru 360 was the first kei fastback. The Prince Skyline 1900 Sprint was developed by Prince Motor Company in 1963, but was never marketed. Afterwards, all Japanese automakers adopted the fastback style, with the 1967 Honda N360, 1968 Nissan Sunny Coupe, 1968 Mazda Familia Rotary Coupe, 1970 Suzuki Fronte "Sting Ray Look", and 1971 Daihatsu Fellow Max. From the late 1960s to the 1970s, American coke bottle styling became popular in Japan, as seen on Toyota's 1973 Celica "Liftback".
Солтүстік Америка
Солтүстік Америкада fastback кузов стилі үшін көптеген маркетингтік терминдер қолданылды, олардың ішінде "аэроседан", "клуб купе", "седанет" және "торпедо арқасы" болды. Cadillac 61 және 62 сериялы клуб купелері, сондай-ақ General Motors, Ford және Chrysler компанияларының түрлі модельдері осы стильде жасалған. 1940 жылдардың басынан 1950 жылға дейін дерлік барлық отандық автокөлік өндірушілер өз модельдерінің қатарында кем дегенде бір fastback кузов стилін ұсынды. Дизайн жақсы болғанымен, мұндай машиналардың багаждық бөлімшесінің сыйымдылығы, тік артқы бөлігі бар (notchback) модельдерге қарағанда кішірек болды. 1960 жылдардың ортасында бұл стиль GM және Ford компанияларының көптеген машиналарында қайта жаңғыртылды және 1970 жылдардың ортасына дейін сақталды.
In North America, the numerous marketing terms for the fastback body style included "aerosedan", "club coupe", "sedanette" and "torpedo back". Cars included Cadillac's Series 61 and 62 Club Coupes, as well as various other models from General Motors, Ford, and Chrysler. From the early 1940s until 1950, nearly every domestic manufacturer offered at least one fastback body style within their model lineups. Although the styling was good, the cars had less trunk capacity compared to the notchback designs. In the mid 1960s, the style was revived on many GM and Ford products until the mid 1970s.
"4 есікті купе"
Маркетинг терминологиясы 2004 жылы бірінші буын Mercedes Benz CLS класының шығуымен өзгерді. Ол 4 есікті купе деп сипатталды, бұл таза маркетингтік термин, оның жылдам артқы бөлігі бар седан компоновкасын сипаттайды, екі есігі әр жағында орналасқан және купеге тән жылдам профильге ие. Дизайн 1992-1997 жылдарғы Infiniti J30/Nissan Leopard J Férié модельдерінде қолданылған ұғымды қайта қарастырды, ол нағыз fastback емес. Осы маркетингтік терминге Audi A7, BMW 6 сериялы Gran Coupé, Audi A5 Sportback, BMW 4 сериялы Gran Coupé, Volkswagen CC, Volkswagen Arteon, Mercedes Benz CLA класы, Aston Martin Rapide және Porsche Panamera сияқты басқа да бәсекелес модельдер қосылды.
Marketing terminology changed in 2004, with the launch of the first generation Mercedes Benz CLS Class. It was described as a 4 door coupé, a purely marketing term describing its fastback sedan arrangement, with fastback coupé profiled bodywork and two doors on each side. The design reinterpreted the concept used in the 1992 1997 Infiniti J30/Nissan Leopard J Férié, which is not a true fastback. This marketing term was followed by other competing models, such as the Audi A7 and the BMW 6 Series Gran Coupé, Audi A5 Sportback, BMW 4 Series Gran Coupé, Volkswagen CC, Volkswagen Arteon, Mercedes Benz CLA Class, Aston Martin Rapide, and Porsche Panamera.