Сантьяго Касарес и Кирога: Испан премьер-министрінің өмірі мен саясаты
Santiago Casares Quiroga
Сантьяго Касарес и Кирога – испандық заңгер, 1936 ж. Испанияның премьер-министрі. Галисиялық республикалық қозғалыстың көшбасшысы, монархияға қарсы оппозицияда болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Испан заңгері Сантьяго Касарес-и-Кирога (8 мамыр 1884, А Корунья, Галисия – 17 ақпан 1950, Париж) 1936 жылдың 13 мамырынан 19 шілдесіне дейін Испанияның премьер-министрі болды.
Spanish lawyer
Santiago Casares y Quiroga (8 May 1884, in A Coruña, Galicia – 17 February 1950, in Paris) was Prime Minister of Spain from 13 May to 19 July 1936.
Өмірбаян
Галисияның автономиялық республикалық ұйымының (ОРГА) басшысы және негізін қалаушы, Галисияның аймақтық партиясы, Касарес 1930 жылы Сан-Себастьян келісіміне қатысты, Альфонсо XIII монархиясын құлатуды мақсат еткен республикалық оппозицияның басты партияларының платформасы болған ол. Өзінің ОРГА-сы және басқа галисиялық республикалық күштер – Радикалды партия, Федералистер және Радикалды социалистермен бірге құрған Галисия Республикалық Федерациясының өкілі болды. 1930 жылдың желтоқсанында ол Ұлттық революциялық комитеттің (CRN) делегаты ретінде Жакаға жасырын жіберілді, CRN келіскен мерзімге дейін капитан Фермин Галан Родригестің Жака гарнизонын көтеруіне бөгет қою үшін. Касарес Кирога Галанды тоқтатуға үлкермеді, нәтижесінде 1930 жылдың 12 желтоқсанында Жака көтерілісі сәтсіз аяқталды. Осыдан кейін Касарес Кирога түрмеге қамалды. 1931 жылдың сәуір айында Екінші испан Республикасы жарияланғанда ол уақытша үкіметте Теңіз министрі болып тағайындалды, кейіннен Ішкі істер министрі болды. Ол ОРГА-дан Конституциялық Кортестерге депутат болып сайланды және Касарестің жеке досы Мануэль Азаньяның үкіметінде социалистік республикалық кезеңде (1931–1933 жж.) Ішкі істер министрі қызметін атқарды. 1933 жылы Кортеске қайта сайланды, ал 1934 жылы Азанья және басқалармен бірге өз партиясын (қазіргі Галисия Республикалық партиясы) біріктіріп, Республикалық Сол жақ партиясын құрды, ол кейіннен Халық фронтының құрамына кірді. Касарес Кирога 1936 жылдың ақпанында қайта сайланды және Қоғамдық жұмыстар министрі болып тағайындалды. Мамыр айында Азанья Республика Президенті болғаннан кейін, 10 мамырда Касарес Кирога 132-ші Премьер-министр және Соғыс министрі болды. Премьер-министр ретінде ол 1936 жылдың 28 маусымында мақұлданған Галисияның автономиялық статусы туралы референдумды ұйымдастырды (Каталония мен Баск елінен кейін Республиканың үшінші автономиялық статуты). Ол 1936 жылдың 17 шілдесіндегі әскери көтеріліс кезінде Премьер-министр болып қызмет етіп тұрғанда, ол Испания Азамат соғысына айналды. Көтеріліске қарсы тұра алмаған Касарес 19 шілдеде отставкаға кетті, оның орнына Диего Мартинес Баррио келді, бірақ оның үкіметі расталмады, содан кейін Жозе Жирал тағайындалды. Тарихшылардың көпшілігі Касарес революциялық жұмысшы ұйымдарына қару-жарақ беруден бас тартқанына келіседі. Оның қызы Мария Касарестің естеліктері мұны жоққа шығарды. Ол Азамат соғысы кезінде басқа қызметтерде болған жоқ және Каталония құлағаннан кейін Азанья мен Мартинес Барриомен бірге Францияға кетті. Ол 1950 жылы эмиграцияда қайтыс болды. Ол актриса Мария Касарестің әкесі болды. Ол дінсіз болған.
Leader and founder of the Autonomous Galician Republican Organization (ORGA), a Galician regionalist party, Casares participated in the Pact of San Sebastián in 1930, a platform composed of the principal parties of the republican opposition which aimed to bring down the monarchy of Alfonso XIII. He served as a representative of the Galician Republican Federation, a republican group formed by his ORGA along with other Galician republican forces such as the Radical Party, the Federalists and the Radical Socialists. In December 1930, he was sent clandestinely to Jaca as a delegate of the National Revolutionary Committee (CRN), to prevent Captain Fermín Galán Rodríguez from raising the Jaca garrison in advance of the date agreed by the CRN. Casares Quiroga did not arrive in time to stop Galán, and the Jaca uprising took place on 12 December 1930 without success. As a result, Casares Quiroga was imprisoned. With the proclamation of the Second Spanish Republic in April 1931, he was named Minister of the Navy in the provisional government, becoming later the Minister of Governance (Interior). He was elected a deputy for ORGA in the Constituent Cortes and remained Minister of Governance during the socialist republican biennium (1931–1933) in the government of Manuel Azaña, Casares’ personal friend. He was reelected to the Cortes in 1933, and in 1934 joined his party (now the Galician Republican Party) with Azaña’s and others to create the Republican Left, a party which would then become a part of the Popular Front. Casares Quiroga was again reelected in February 1936 and was named Minister of Public Works. After Azaña became President of the Republic in May, Casares Quiroga on 10 May became the 132nd Prime Minister and Minister of War. As the prime minister, he organized the referendum on the Galician Statute of Autonomy (the third statute of autonomy under the Republic, after Catalonia and the Basque Country), which was approved on 28 June 1936. He was serving as prime minister when the military uprising of 17 July 1936 took place, which then developed into the Spanish Civil War. Incapable of confronting the uprising, Casares resigned on 19 July and was replaced by Diego Martínez Barrio, whose government was never confirmed, and then definitely by José Giral. Historians have generally agreed that Casares refused to deliver arms to the revolutionary workers’ organizations as the right wing uprising unfolded. The memoirs of his daughter María Casares denied this. He did not hold any other office during the Civil War and left for France along with Azaña and Martínez Barrio after the fall of Catalonia. He died in exile in 1950. He was the father of actress María Casares. He was an atheist.