Кіріспе
1789 жылдың маусым және шілде айлары аралығында Францияда өткен революциялық жиналыс. Француз революциясы кезінде 1789 жылдың 17 маусымынан 1789 жылдың 9 шілдесіне дейін болған Ұлттық жиналыс – Франция Корольдігінің үшінші тәрбиесінен (қара халықтан) сайланған өкілдерінен құрылған революциялық жиналыс еді, кейін бірінші және екінші тәрбиелердің кейбір мүшелері де қосылды. Содан кейін (1791 жылдың 30 қыркүйегінде Заң шығару жиналысымен алмастырылғанға дейін) ол Ұлттық Конституциялық жиналыс (Assemblée nationale constituante) деп белгілі болған заң шығару органына айналды, бірақ көбінесе қысқаша атауы қолданылды.
During the French Revolution, the National Assembly , which existed from 17 June 1789 to 9 July 1789, was a revolutionary assembly of the Kingdom of France formed by the representatives of the Third Estate (commoners) of the Estates General and eventually joined by some members of the First and Second Estates. Thereafter (until replaced by the Legislative Assembly on 30 September 1791), it became a legislative body known as the National Constituent Assembly (Assemblée nationale constituante), although the shorter form was favored.
Өмірбаян
1789 жылы 5 мамырда Францияның қаржылық дағдарысын шешу үшін Эстайт-генералды шақырды, бірақ ол дереу өзінің құрылымына байланысты талас-тартысқа ұшырады. Оның мүшелері мемлекеттік қабаттарды: 1-ші қабатты (руханият), 2-ші қабатты (ақсүйектер) және 3-ші қабатты (теория бойынша барлық қара халықты, ал іс жүзінде – буржуазияны) өкілдік ету үшін сайланды. Үшінші қабатқа «екі есе көп өкілдік» берілді, яғни басқа феодалдық қабаттарға қарағанда екі есе көп делегаттар тағайындалды, бірақ 1789 жылғы 5 мамырдағы ашылу отырысында барлық дауыс беру «адам саны бойынша» емес, «билік бойынша» жүргізілетіні хабарланды, сондықтан екі есе көп өкілдік билік тұрғысынан мәнсіз болады. Олар бұған қарсылық көрсетіп, жеке кездесулер өткізді. Қабаттар арасындағы белсенді келіссөздер 27 мамырға дейін нәтижесіз аяқталды; 28 мамырда 3-ші қабаттың өкілдері өздерін «Коммуна» (халық өкілдері) деп атап, басқа органдардан тәуелсіз «өкілдік құқықтарын тексеруді» бастады; 13 маусымнан 17 маусымға дейін оларға біртіндеп ақсүйектердің бір бөлігі, дін қызметкерлерінің көпшілігі және шаруалар сияқты басқа да адамдар қосылды. 17 маусымда бұл топ өзін Ұлттық Ассамблея деп атауға кірісті.
Патша қарсылық көрсетеді
Жак Некер, Людовик XVI-нің қаржы министрі, бұған дейін патшаға бөлінген қарулардың арасындағы келіспеушілікті тарату үшін Корольдік сессия (Сеанс Рояль) өткізуді ұсынған еді. Патша келісті, бірақ үш қарудың ешқайсысына Корольдік сессия өткізілетіні туралы ресми түрде хабарланбады. Корольдік сессия өткенге дейін барлық пікірталас тоқтатылуға тиіс еді. Бірақ оқиғалар тез өрбуі Некердің кейбір мәселелерде қауымдарға (Коммуналарға) мойынұсынып, ал қалғандарында қатаң тұру жоспарына тосқауыл қойды. Некердің кеңесіне енді қызығушылық танытпаған Людовик XVI, өзінің жеке кеңесіндегі сарайлықтардың ықпалымен Ассамблеяға барып, оның қаулыларын жоюға, қаруларды бөлуге және қайта құрылған Генерал-штаттар арқылы жүзеге асырылатын реформаларды талап етуге шешім қабылдады. 19 маусымда ол Ұлттық Ассамблея отырған Salle des États залын жабуға бұйрық берді және өзінің сөзін дайындау үшін бірнеше күн Марлиде болды.
Қарсылық және тану
Екі күннен кейін, сондай-ақ олар кездейсоқ жиналатын орын ретінде пайдаланған теннис кортын пайдаланудан да айырылып, Ұлттық Ассамблея Сент-Луи шіркеуінде жиналды, онда дін қызметкерлерінің көпшілігі оларға қосылды: ескі тәртіпті қайта орнатуға жасалған әрекеттер оқиғаларды одан әрі жылдамдатуға ғана себеп болды. 23 маусымда патша өзінің жоспарына сәйкес барлық үш қабаттың өкілдеріне сөз сөйлегенде, ол тікелей үнсіздікке тап болды. Соңында ол барлығына тарап кетуге бұйрық берді. Ақсүйектер мен дін қызметкерлері бұйрыққа бағынды, ал қара халықтың депутаттары орындарында отырып, үнсіздікті сақтап тұрды, сосын Мирабоның сөзімен бұл үнсіздік бұзылды, ол былай деді: «Әскери күш Ассамблеяны қоршап тұр! Ұлттың жаулары қайда? Катилин біздің қақпаларымызда ма? Сіздерден өздеріңізге лайық құрметпен қарап, заң шығару өкілеттігіңізді пайдаланып, анттарыңыздың қасиеттілігіне кіріп, конституция жасағанша тараспауды талап етемін». Депутаттар өз ұстанымдарында тұрды. Сол күні патшалық партиядан тыс қалғандықтан Некер Луидің наразылығына ұшырады, бірақ Ұлттық Ассамблеяның құрметіне қайта оралды. Сент-Луи шіркеуінде Ассамблеяға қосылған дін қызметкерлері Ассамблеяда қалды; Орлеан герцогы бастаған 47 ақсүйек те оларға қосылды; 27 маусымда патшалық партия ашық түрде мойынсұнды, бірақ әскери төңкеріс болу мүмкіндігі әлі де ауада сақталды. Француз әскері Париж мен Версаль маңына көптеп жетіп келді.
1789 жылғы 23 маусымдағы Корольдік сессия
23 маусымдағы корольдық отырыста король, корольдық құрметімен берілген конституцияны – Хартаны бекітті, ол дәстүрлі шектеулерді ескере отырып, үш орденге жеке-жеке мәжіліс өткізу құқығын растады, бұл конституциялық тұрғыдан үш палатаны құрады. Бұл қадам сәтсіз аяқталды; көп ұзамай, әлі де бөлек қалған ақсүйек депутаттарының бір бөлігі корольдің тілегі бойынша Ұлттық жиналысқа қосылды. Эстаттар генералы Ұлттық жиналысқа (және 1789 жылғы 9 шілдеден кейін Ұлттық құрылтай жиналысына) айналып, таратылды, бірақ бұл органдардың құрамында жекелеген ордендерден сайланған бірдей депутаттар болды.
Қайта құрастыру
Париж және басқа француз қалаларынан Ассамблеяға қолдау хабарлары көптеп келіп түсті. 1789 жылдың 9 шілдесінде Ассамблея өзін Ұлттық Құрылтай Ассамблеясы ретінде қайта құрып, патшаға сыпайы, бірақ талапкерлікпен әскерлерді шығарып жіберуді сұрады (қазір олардың құрамында патшаға француз әскерлерінен гөрі әлдеқайда жақын тұрған шетелдік полктер де болды), бірақ Людовик әскерлердің қажеттілігін тек өзі ғана анықтай алатынын мәлімдеді және әскерлердің тек сақтық шарасы ретінде орналастырылғанын жеткізді. Людовик Ассамблеяны Нойонға немесе Суассонға көшіруді "ұсынды": яғни, оны екі армияның арасына орналастырып, париждік халықтың қолдауынан айыруды көздеді. Осы әскерлердің болуына халықтың наразылығы Бастилияға шабуылға ұласып, Революцияның келесі кезеңін ашты.