Кіріспе
Рамон Серрано Суньер (12 қыркүйек 1901 – 1 қыркүйек 2003) – испан саясаткері, Франко диктатурасының алғашқы кезеңдерінде (1938-1942 жылдары) FET y de las JONS коалициясының (1936) төрағасы, содан кейін ішкі істер министрі және сыртқы істер министрі қызметтерін атқарған. Бастапқыда CEDA-дан шыққан неофалангист Серрано Суньер режимдегі ең тоталитарлық күштерді бейнеледі. Серрано Суньер Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Үшінші рейхті қолдаушы ұстанымда болды, ол Ресей майданында Вермахтпен бірге шайқасу үшін «Көк дивизияны» жіберуді жақтады. Ол сонымен қатар Франсиско Франконың әйелі Кармен Полоның қайнағасы болғандықтан, «Кунадисисмо» немесе «ең қайнағасы» деп аталды (салыстыру үшін, диктатордың өзі «генералиссимо» деп аталды). Серрано Суньер 1938 жылдың 13 желтоқсанында 67 мың мүшелі испандық соқырлар ұйымы ONCE-ді, ал 1939 жылы EFE баспасөз агенттігін құрды. Серрано Суньер 1950 жылы «Радио Интерконтиненталь» радио желісін де құрды.
Ramón Serrano Suñer (12 September 1901 – 1 September 2003), was a Spanish politician during the first stages of the Francoist dictatorship, between 1938 and 1942, when he held the posts of President of the FET y de las JONS caucus (1936), and then Interior Minister and Foreign Affairs Minister. A neofalangist originally from the CEDA, Serrano Suñer came to embody the most totalitarian impetus within the regime. Serrano Suñer was known for his pro Third Reich stance during World War II, when he supported the sending of the Blue Division to fight along with the Wehrmacht on the Russian front. He was also the brother in law of Francisco Franco's wife Carmen Polo, for which he was informally nicknamed Cuñadísimo or the "most brother in law" (in comparison, the dictator himself was styled as generalísimo). Serrano Suñer was the founder of the 67,000 strong Spanish blind people's organization ONCE on 13 December 1938, as well as of the EFE press agency, in 1939. Serrano Suñer also founded the Radio Intercontinental radio network in 1950.
Ерте өмір
Ол Картахенада Рамон Серрано Суньер деп дүниеге келді, Валенсияның Кастельон-де-ла-Плана портында жұмыс істейтін инженердің жеті баласының бесіншісі. Ол өте жақсы оқушы болғанымен, әкесі оның заңгер болу ниетін мақұлдамады. Дегенмен, ол Мадридтің Орталық университетіне заң факультетіне түсті. Жозе Антонио Примо де Риверамен (Испания диктаторы Мигель Примо де Ривераның ұлы және Фаланганың негізін қалаушысы) бірге оқыған ол Болоньяда бір жыл өткізген кезде фалангизмге қызығушылық танытты. 1924 жылы Мемлекеттік адвокаттар корпусына қабылданды. Рамон Серрано Суньер мен Франсиско Франко жеңгелері болды, себебі екеуі де екі қарындасқа үйленді: Серрано Суньер 1932 жылдың 6 ақпанында Овьедода Рамона (Зита) Поло и Мартинес Вальдеске үйленді, ол 1931 жылы Сарагосаға көшкеннен кейін жақын арада танысқан болатын. Франко 1923 жылдың қазан айында Кармен Поло и Мартинес Вальдеске үйленді. Рамон Серрано Суньер мен Зита Полоның алты баласы болды: Фернандо, Франсиско, Хайме Хавьер, Хосе, Мария дель Пиллар және Рамон Серрано Суньер и Поло. v=ib – Рамон Серрано Суньердің Ланзол маркизінің әйелінен туған заңды емес қызы, бірақ ол оны мойындаған жоқ. Кармен мен Рамон Серрано Суньер и Полоның арадағы туыстық байланысты білмей, бір-біріне ғашық болды, бірақ соңғы сәтте олардың үйленуіне бөгет қойылды. Кейін ол Адольфо Суарес басқаратын оңшыл коалицияда Мемлекеттік хатшы болып, содан кейін Еуропалық парламентке социалистік депутат ретінде сайланды.
Алғашқы саяси мансап
Суньер оңшыл CEDA тобының Кортес мүшесі болды, бірақ ол CEDA-ға ресми түрде қосылмады. Испаниядағы Азамат соғысына дейін ол CEDA-дан алыстап, Falange Española de las JONS-ке жақындады, бірақ оған да қосылмады. 1936 жылдың көктемінде ол жастар қанатының мүшелерін Фалангаға қашуға шақырды. 1936 жылдың шілдесіндегі әскери төңкеріс пен азамат соғысының басталуынан кейін, ол республикалық түрмеде қамалды. 1936 жылдың қазанында әйел киімімен Аргентинаның теңіз күштерінің көмегімен Францияға қашып кетті. 1937 жылдың 20 ақпанында Франко билік еткен Саламанкаға жетіп, көтерілісшілерге азамат соғысына қатысуға мүмкіндік алды. 1938 жылы Серрано Суньер Франконың інісі Николас Франкомен бірге Нюрнбергке, нацистік партияның 10-шы митингісіне (Reichsparteitag Grossdeutschland) барды, ол наурыз айында Австрияның Германиямен бірігуінің мерекесіне арналған. Серрано Суньер 1938 жылдың 1 ақпанынан 1939 жылдың 9 тамызына дейін Ұлттық ішкі істер министрі болды. Франко бұл министрлікті Қоғамдық тәртіп министрлігімен ("Ministerio de Orden Público") біріктірген кезде "Ministerio de la Gobernación" деген жаңа атау құрылды, бірақ қазіргі кезде бұл атау көбінесе "Ішкі істер министрлігі" деп аударылады. Бірлесуді Франко 1939 жылдың 9 тамызында жасады, сол кезде Серрано Суньер "Ministro de la Gobernación" болды. Суньер сонымен қатар Испан дәстүрлі фалангасының және JONS-тың жарғыларын қайта жаңартуға қол жеткізді, Бас хатшының саяси билігін төмендетіп, жаңадан құрылған Саяси кеңес президентінің лауазымына басымдық берді, ол 1936 жылдың 9 тамызында тағайындалды. Ол 1940 жылдың 16 қазанында Гобернасион кеңсесінде қызмет етті. 1940 жылдың 15 қазанында Каталонияның бұрынғы президенті Луис Компанис Барселонада атылды. 13 тамызда Компанис Гестапо қызметкерлерімен, испан полициясының және тыңшысы Педро Уррака Рендуэлеске тапсырылды, сонымен қатар республикалық премьер-министр Хуан Негриннің басшылығымен қызмет еткен Баск ішкі істер министрі Джулиан Зуғазагоития да ұсталды. Серрано Суньер ішкі істер министрі болған кезде, сыртқы істер министрі генерал Хуан Луис Бейгбедер и Атиенца болды, ол 1926 жылы Берлиндегі испан елшілігінің әскери атташесі болған. Ол полковник болған кезде, Серрано Суньердің іспан сыртқы істер министрі лауазымындағы алдағы ізін қалдырды. 1940 жылдың қыркүйегінде, жақтас күштерді қолдаған Серрано Суньер Берлинге барып, Германияның сыртқы істер министрі Иоахим фон Риббентроппен Испанияның жақтас күштер тарапынан соғысқа қалай қатысуы мүмкін екенін талқылады. Кездесу кезінде Серрано Суньер Риббентропқа "тізім" ұсынды, Испанияның британдықтардан Гибралтарды, француз Мароккосы мен Алжирдің барлығын, "Испанияның өмірлік кеңістігіне" тиесілі екенін айтты; Португалия туралы ол: "Географиялық тұрғыдан алғанда, Португалияның өмір сүруге құқығы жоқ" деді. Сыртқы істер министрі болғаннан кейін де, Серрано Суньер 17-ші Альба герцогы Жакобо Фитц Джеймс Стюарт и Фальконы Лондондағы елші ретінде қабылдауға мәжбүр болды, ол 1937 жылдың қарашасынан бастап бүлікші Франконы, ал 1939 жылдың наурызынан бастап 1945 жылдың наурызына дейін Франсиско Франконы ұсынды. Ол бұрын мемлекеттік басшылық министрі, кейіннен 1930-1931 жылдары генерал Дамасо Беренгуердің диктатурасы кезінде мемлекеттік министр болды. 1939 жылдың маусым айында Серрано Суньер Италияға оралып, Бенито Муссолиниге Испанияда Франконың жағында республикашылдарға қарсы соғысқан мыңдаған итальяндық сарбаздарды табыс етті. Ол Муссолинимен қарым-қатынас орнатудағы шеберлігі үшін 263-ші Сыртқы істер министрі болып тағайындалды (18 қазан 1940 - 3 қыркүйек 1942). Франкомен жұмыс істесе де, ол Фалангистік саясатта католик шіркеуінің рөлінің артуына қарсы болды. Екі қайын ағаның өздерінің партиялық қайшылықтары болды, өйткені Серрано Суньер Франконы "жеке тұлғаға табынушылықта" отыр деп айыптады, ал Франко Серрано Суньерді партиясының көптеген саясатын сынға алған, партиясына тікендей болып келген адам деп қарады.
Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу
Серрано Суньер сыртқы істер министрі қызметіне көтерілгеннен кейін бір апта өткен соң, 1940 жылғы 23 қазанда Франко мен Адольф Гитлер Испания шекарасына жақын Францияның Хендая теміржол станциясында кездесті. Сол жерде Серрано Суньер Риббентроппен кездесті. Германия канцлерінің бас аудармашысы Пауль Шмидт Франконың Риббентроп пен Вальтер фон Браухичтің арасында отырғанын, ал Адольф Гитлер Испанияның сыртқы істер министрі Рамон Серрано Суньер мен Берлиндегі Испания елшісі Эухенио Эспиноса де лос Монтерос арасында отырғанын хабарлады. Алайда, Берлиндегі Испания елшісі де, Мадридтегі Германия елшісі Эберхард фон Шторр да толыққанды және нәтижесіз саяси кездесулерге қатысуға рұқсат алған жоқ. Таңертең кездесу ешқандай келісімге келмей аяқталды. Серрано Суньер кейіннен Хендаядағы саммит туралы генерал Франконың Мароккоға деген құштарлығынан, егер Гитлер оған француз Мароккосын ұсынғанда, Испания 1940 жылдың қазан айында соғысқа қатысқан болар еді, деп айтты. Серрано Суньер Франконың испан мемлекетін құруда маңызды рөл атқарса да, оны «Кунадисисмо» деп атады (бұл «Generalísimo» туралы әзіл), және Серрано Суньер Испанияның Осі державаларына қосылуын жақтағанына қарамастан, Франко Испанияның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бейтарап болуын қалады. Серрано Суньердің ізбасары Педро Гамеро дель Кастильо 1941 жылдың қаңтарында неміс елшілігінің баспасөз хатшысы Ханс Лазармен кеңесіп, Серрано Суньер үкіметі Осі державаларына адал болады және нацистердің оның ұстазын ашық түрде қолдауын ұйымдастыруын сұрады. Алайда, Гамероның өздігінен әрекет еткені белгісіз, ал Гитлер Серрано Суньер Германияға көмектесуге жеткілікті күш жұмсамағанына көңілі қалды және оны «жаңа Испанияның қабір қазушысы» деп атады. Осы сәтсіздікті өтеу үшін Серрано Суньер 1941 жылғы 22 маусымда басталған «Барбаросса» операциясынан кейін немістермен бірге Кеңес Одағына қарсы күресу үшін испан еріктілерінен «Көк дивизияны» құруды ұсынды. 23 маусымда жаңалықты естігеннен кейін ол Франкомен Эль-Пардода кездесті, содан кейін Министрлер кеңесі испан еріктілерінің дивизиясын майданға жіберу туралы қаулы қабылдады. Бір күннен кейін, 24 маусымда ол өзінің әйгілі «Ресей кінәлі!» деген сөзін айтты, FET JONS штаб-пәтерінің балконынан сөйлеген сөзінде реваншистік сезімдерді оятып, халықты біріктірді. 1941 жылғы 25 қарашада ол Берлинде 1936 жылғы 25 қарашадағы Германия мен Жапонияның Коммунистік Интернационалға (Коминтерн) қарсы жасалған антикоммунистік келісіміне қол қойды. 1942 жылдың қыркүйегінде Бегоня базиликасындағы оқиғадан кейін Серрано Суньер сыртқы істер министрі және Фаланге Española Tradicionalista y de las JONS саяси кеңесінің президенті лауазымынан кетуге мәжбүр болды.
Кейінгі өмірі
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Франкоға өте ықпалды хат жазып, эмигранттағы зиялыларға орын беретін уақытша үкімет құруды ұсынды. Франко хатты алғанда, оның жиегіне "Хо-хо" деп қысымша жазды. Серрано Суньер 1947 жылы қоғамдық өмірден шеттеуге шықты. 1949 жылы Серрано Суньер британдық фашисттік көшбасшы Освальд Мослидің Испанияға сапасын ұйымдастырып, оны Хосе Антонио Примо де Ривераның қабіріне апарды. 1961 жылы француз президенті Шарль де Гольге қарсы Алжирдегі төңкеріс кезінде Серрано Суньер Рауль Саланға Испаниядағы басты қолдау көрсетті және Саланның сәуір айындағы генералдар төңкерісіне қатысуы үшін Алжирге қауіпсіз өтуіне көмектесті. Сол кезде Серрано Салан мен португалдық диктатор Оливейра Салазардың арасында байланысшы ретінде де жұмыс істеді, Салазар төңкерісшіл ниеттерін ынтамен қолдады. Серрано Суньер 2003 жылдың 1 қыркүйегінде Мадридте қайтыс болды, 102 жасқа толуына он бір күн қалғанда.