Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық коммунистік саясаткер (1957 жылы туған)
Canadian communist politician (born 1957)
Даррел Т. Ранкин (1957 жылдың 14 ақпанында туған) – канадалық бейбітшілік қозғалысының белсендісі және бұрынғы коммунистік саясаткер. 1995 жылы ол қысқа мерзімге Канада Коммунистік партиясының (Онтарио) төрағасы болды, ал 1996 жылдан 2019 жылға дейін Канада Коммунистік партиясын (Манитоба) жетектеді. Оның әріптесі, Шерил Энн Карр да Коммунистік партияда белсенділік танытқан. Ранкин 2019 жылы Коммунистік партиядан шықты.
Darrell T. Rankin (born February 14, 1957) is a Canadian peace activist and former communist politician. He was briefly the leader of the Communist Party of Canada (Ontario) in 1995, and formerly led the Communist Party of Canada (Manitoba) from 1996 to 2019. His partner, Cheryl Anne Carr, was also active with the Communist Party. Rankin left the Communist Party in 2019.
Ерте өмір және мансап
Ранкин Эдмонтон қаласында, Альберта провинциясында туып өскен. Вьетнам соғысына ерте қарсылық таныту арқылы радикалды солшыл саясатқа қатысты. Оның әжесі мен атасы Канада Коммунистік партиясында белсенді болды, және Ранкин 1978 жылы осы партияға қосылды. Ол Альберта университетінің саяси ғылымдар бакалавры дәрежесін алған. 1983 жылдан 1995 жылға дейін Онтарио провинциясының Оттава қаласында тұрды және Канадалық Бейбітшілік Альянсы мен Оттава қарусыздандыру коалициясының жетекші тұлғасы болды. 1986 жылғы газет хабарында ол стажер-заңгер ретінде тіркелген, бірақ оның осы салада жұмысын жалғастырғаны белгісіз. 1991 жылы Персид шығанағы соғысына қарсы наразылықтарға қатысты.
Rankin was born and raised in Edmonton, Alberta, and became involved in radical left politics through an early opposition to the Vietnam War. His grandparents were active in the Communist Party of Canada, which Rankin joined in 1978. He holds a Bachelor of Arts degree in political science from the University of Alberta. He lived in Ottawa, Ontario, from 1983 to 1995, and was a leading figure in the Canadian Peace Alliance and the Ottawa Disarmament Coalition. A newspaper report from 1986 listed him as an articling lawyer, although it is not clear if he continued in this direction. He participated in protests against the Gulf War in 1991.
Онтарионың ККП-ның жетекшісі
1992 жылы Коммунистік партияның ұлттық съезінде көпшілік делегаттар марксизм-ленинизмнен бас тартып, социал-демократиялық баламаны ұстануға дауыс берді. Ранкин Мигель Фигероа басқаратын азшылық топтың құрамында болды, ол бұл өзгеріске қарсы шығып, дәстүрлі коммунистік принциптерді қолдауын жалғастырды. Партия екіге бөлінді, ал азшылық топ соттан тыс келісім арқылы Коммунистік партия атауын пайдалану құқығын жеңіп алды. 1995 жылдың сәуір айында Ранкин Канада Коммунистік партиясының (Онтарио) уақытша жетекшісі болып тағайындалды және партияны 1995 жылғы провинциялық сайлауда басқарды. Осы кезеңде ұлттық партия мүшелерінің саны 500-ге дейін азайды, ал Онтарио партиясы тек бес кандидатты тікелей қойып, 8000 долларлық бюджетпен көзге түспейтін науқан жүргізді. Ранкин Йорк-Саутта Жаңа демократиялық партияның премьер-министрі Боб Рейге қарсы тұрып, денсаулық сақтау, білім беру, әлеуметтік бағдарламалар және толық жұмыспен қамту мәселелеріне баса назар аударды. 1995 жылдың маусым айында Ранкин "The Spark!" коммунистік партиясының талқылау журналына «Социализмнің кемсітулеріне қатысты байқаулар» деген мақала жариялады (аталған троцкишіл ұйыммен шатастырмау керек). Мақалада Шығыс Еуропадағы соңғы оқиғалар, соның ішінде КСРО-ның ыдырауы талданды.
In 1992, a majority of delegates at the Communist Party's national convention voted to abandon Marxism Leninism and pursue a social democratic alternative. Rankin was a part of the minority group led by Miguel Figueroa that opposed the change, and continued to support traditional communist principles. The party split, and the minority group won the rights to the Communist Party name through an out of court settlement. Rankin was appointed as interim leader of the Communist Party of Canada (Ontario) in April 1995, and led the party in the 1995 provincial election. The national party had fallen to only 500 members in this period, and the Ontario party ran a low profile campaign with only five candidates and an $8,000 budget. Rankin challenged New Democratic Party Premier Bob Rae in York South, and focused on issues such as health, education, social programs and full employment. In June 1995, Rankin contributed an article entitled "Observations on the Setbacks to Socialism" to the Communist Party discussion journal The Spark! (not to be confused with the Trotskyist organization of the same name). The piece examined then recent events in Eastern Europe, including the fall of the Soviet Union.
ККП-Манитобаның басшысы
Ранкин 1995 жылы Онтариодағы сайлаудан кейін Виннипегке (Манитоба) көшіп келді. Канаданың коммунистік партиясы (Манитоба) бірнеше жыл бойы тиімді басшысыз болды, содан кейін Ранкин партияның провинциялық ұйымдастырушысы болып тағайындалды. Ол 1996 жылдың басында ҚКП М-нің 75 жылдығына арналған банкетті ұйымдастырды және сол жылдың соңында партия басшысы болып сайланды. Одан кейін партияны 1999, 2003 және 2007 жылғы провинциялық сайлауларда жетектеді. 2004 жылдың қаңтар айында Пол Сидон Ранкинге ҚКП М басшылығына талас түсірді. Ранкин делегаттардың 79 пайызының қолдауын алды, ал Сидон 21 пайыз дауыс жинады. Ранкин – «Бейбітшілік Альянсы» Виннипегтің негіс қалаушы мүшесі және «Соғысқа қарсы коалиция» (Манитоба) мүшесі. Ол 1999 жылғы Косово қақтығысына, 2001 жылғы НАТО-ның Ауғанстанға басып кіруіне және 2003 жылғы Иракқа басып кіруіне қарсы наразылықтарды ұйымдастыруға көмектесті. Ранкин Косоводағы Слободан Милошевичтің саясатын қолдап, аймақтағы сербтерді «фашистер» деп атаған албандардан қорғау мақсатымен Коммунистік партияның газеті «Халық дауысына» мақала жазды. Ол «Халық дауысына» уақыт-уақыт мақалалар жаза берді. 2007 жылдың қарашасында ол Виннипегтегі украиндық еңбек клубында Ресей революциясының 90 жылдығын тойлауға арналған кеш ұйымдастырды. Ранкин бірнеше рет мемлекеттік лауазымға кандидат болды, бірақ ешқашан сайланбады. 2006 жылдың наурыз айында ол Канада Коммунистік партиясының Бейбітшілік және қарусыздану коалициясын басқарды. Ол Канада Коммунистік партиясының жетекшісі Наоми Ранкинмен туыс емес. Ранкин 2015 жылғы федералды сайлауда Виннипег орталық округінен кандидат болды.
Rankin moved to Winnipeg, Manitoba, in 1995 following the Ontario election. The Communist Party of Canada (Manitoba) had been without effective leadership for several years, and Rankin was chosen as the party's provincial organizer before the year was over. He coordinated the CPC M's 75th anniversary banquet in early 1996, and was elected party leader later in the year. He subsequently led the party in the 1999, 2003 and 2007 provincial elections. In January 2004, Rankin was challenged for the CPC M leadership by Paul Sidon. He received 79 per cent of delegate support, against 21 per cent for Sidon. Rankin is a founding member of Peace Alliance Winnipeg and a member of the No War Coalition (Manitoba). He helped organize protests against the 1999 Kosovo Conflict, the 2001 NATO invasion of Afghanistan and the 2003 invasion of Iraq. He wrote an article for the People's Voice, the newspaper of the Communist Party, supporting Slobodan Milošević's policies in Kosovo in order to protect Serbians from Albanians in the region whom Rankin labelled as "Fascists". He continued to write occasional articles for People's Voice. In November 2007, he organized a party at Winnipeg's Ukrainian Labour Temple to celebrate the 90th anniversary of the Russian Revolution. Rankin has campaigned for public office several times, although he has never been elected. In March 2006, he was the leader of Communist Party of Canada's Peace and Disarmament Coalition. He is not related to Naomi Rankin, the leader of the Communist Party of Canada Alberta. Rankin ran in Winnipeg Centre during the 2015 federal election.
Сайлау рекорды
Барлық сайлау туралы ақпарат Канада сайлау комиссиясы, Онтарио сайлау комиссиясы және Манитоба сайлау комиссиясынан алынған. Манитоба провинциясындағы сайлау шығындары жеке кандидаттардың шығындарына жатады. Еңкейтілген (курсивпен жазылған) шығындар ұсынылған сомаларды көрсетеді және соңғы тексерілген сомалар қолжетімді болмаған жағдайда ұсынылады.
All electoral information is taken from Elections Canada, Elections Ontario, and Elections Manitoba. Provincial election expenditures in Manitoba refer to individual candidate expenses. Italicized expenditures refer to submitted totals, and are presented when the final reviewed totals are not available.