Виктория кресінің иесі: Чарльз Даути-Вайли өмірі мен ерлігі
Charles Doughty-Wylie
Ричард Даути-Вайли – британдық әскери офицер, Виктория кресімен марапатталған. Ең батыл ерлік үшін берілетін награда, Осман империясына қарсы күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері, подполковник Чарльз Хотем Монтегю "Ричард" Даути Уайли (23 шілде 1868 – 26 сәуір 1915) – британдық армия офицері және жаудың қарсы тұрған кезіндегі батылдығы үшін британдық және Достас мемлекеттерінің қарулы күштеріне берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресіне ие болған ағылшын. Даути Уайли бұрынғыда соғысқан Осман үкіметінен Меджиди орденімен марапатталған. Ол көбінесе Ричард деп танылған.
Recipient of the Victoria Cross
Lieutenant Colonel Charles Hotham Montagu "Richard" Doughty Wylie, (23 July 1868 – 26 April 1915) was a British Army officer and an English recipient of the Victoria Cross, the highest award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to members of the British and Commonwealth armed forces. Doughty Wylie had been awarded the Order of the Medjidie from the very Ottoman Government he later fought against. He was generally known as Richard.
Ерте өмір
Чарльз Хотем Монтегю Доути – Саффолк графтығындағы Тебертон Холлде тұратын Генри Монтегю Доути мен Эдит Ребекка Доутидің үлкен ұлы. Оның кіші әкесі Генри Монтегю Доути болды. Әкесінің інісі – «Арабия Десертадағы саяхаттар» авторы Чарльз Монтегю Доути. Доути Винчестер колледжінде оқыды. 1889 жылы Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжін бітірді. Оның әскери қызметіне 1895 жылғы Читрал экспедициясы және 1898 жылғы Криттің оккупациясы кірді, одан кейін ол Суданда лорд Китченермен бірге Махдистерге қарсы соғыста (1898–99) қызмет етті. 1899 жылы ол Халифаны жеңуге қатысты, ұшқыш колоннамен бірге жаяу әскер бригадасының бригад майоры болды және есімдер тізімінде аталды. Одан кейін ол Екінші Буер соғысына қатысты, содан соң Боксерлер көтерілісін (1900) және Сомалилендте (1903–04) қызмет етті, онда Сомалиленд түйе корпусының бір бөліміне қолбасшылық етті. 1904 жылы Джон Уайлидің қызы және лейтенант Генри Адамстың жесірі Лилиан Оимара Адамсқа үйленді. Ол әйелінің бойжеткен кезіндегі тегін қосып, Доути Уайли тегін қабылдады.
Charles Hotham Montagu Doughty was the eldest son of Henry Montagu Doughty of Theberton Hall, Suffolk, and Edith Rebecca Doughty, A younger brother was Henry Montagu Doughty. His father's brother was Charles Montagu Doughty, author of Travels in Arabia Deserta. Doughty was educated at Winchester College. He graduated from the Royal Military College, Sandhurst in 1889. His military career included the Chitral Expedition of 1895 and the 1898 Occupation of Crete, between and after which he was posted in Sudan serving with Lord Kitchener in the Mahdist War (1898–99). In 1899 he took part in the final defeat of the Khalifa as brigade major to the Infantry Brigade with the flying column, and was mentioned in despatches. He next served in the Second Boer War, then suppressing the Boxer Rebellion (1900) and in Somaliland (1903–04), where he commanded a unit of the Somaliland Camel Corps. He married in 1904 a nurse Lilian Oimara Adams, daughter of John Wylie and widow of Lieutenant Henry Adams. He adopted the surname Doughty Wylie to incorporate his wife's maiden name.
Түрік революциясы
Полковник Доути Уайли 1909 жылғы жас түркі төңкерісі кезінде Осман империясының Кёние және Мерсина қалаларында британдық вице-консулы болып қызмет атқарды. Ричард Белл Дэвис (кейіннен Виктория кресінің иегері, содан кейін линкорда лейтенант) сол кезде оны кездестірді және өз өмірбаянында – «Ауадағы теңізші» (1967) кітабында бұл туралы жазды. Мерсинада армян халқының қырғыны төңкеріспен бірге басталды, ал Белл Дэвис олардың тоқтатылуы негізінен Доути Уайлидің күш-жігеріне байланысты болғанын айтады. Содан кейін Доути Уайли қырық шақырым қашықтықтағы Адана қаласына барды, онда ол жергілікті валиді (губернаторды) оған Осман әскерлерінің шағын қосымша күшін және кернейшіні беруге көндірді; осы күштермен ол тәртіпті қалпына келтіруге қол жеткізді. Миссис Доути Уайли драгоманның үйінің бір бөлігін жараланған армян халқына арналған госпитальге айналдырды. Белл Дэвистің айтуынша, «Swiftsure» кемесінен қарулы топ келген кезде, Доути Уайли тағы да қырғынды дерлік жеке күшімен тоқтатқан. Сол кездегі газеттерде Доути Уайлидің Аданадағы қырғынды болдырмауға тырылғанда қолынан жараланғаны жазылған. 1909 жылы туған күніне орай Кіші Азиядағы аласапыран кезінде көрсеткен қызметі үшін ол Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің серігі атағымен марапатталды.
Colonel Doughty Wylie was the Acting British Vice Consul at Konieh and Mersina, Ottoman Empire, during the Young Turk Revolution of 1909. Richard Bell Davies (later a VC recipient, then a lieutenant on the battleship ) met him at the time and gives an account in his autobiography Sailor in the Air (1967). Massacres of Armenians in Mersina started along with the revolution, and Bell Davies says that it was largely due to the efforts of Doughty Wylie that these were halted. Doughty Wylie then went to Adana, forty miles away, where he persuaded the local Vali (Governor) to give him a small escort of Ottoman troops and a bugler; with these he managed to restore order. Mrs. Doughty Wylie turned part of the dragoman's house into a hospital for wounded Armenians. Bell Davies says that by the time an armed party from Swiftsure arrived, Doughty Wylie had again almost stopped the massacre single handedly. Newspaper reports of the period record that Doughty Wylie was shot in the arm while trying to prevent the Adana massacres. He was appointed a Companion of the Order of St Michael and St George (CMG) in the 1909 Birthday Honours in recognition of his services during the disturbances in Asia Minor.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Доути Уайли 46 жаста болған және британдық армияның Корольдік Уэльстік фюзилерлер әскерінің подполковнигі болған. Белл Дэвистің айтуынша, "түрік мәселелеріндегі терең біліміне байланысты" ол Галлиполи жорығы кезінде генерал сэр Ян Гамильтонның Жерорта теңізі экспедициялық күшінің штабына бекітілді. 1915 жылдың 26 сәуірінде, Галлиполи түбегіндегі Хелс мүйісіне SS River Clyde кемесінің қонғаннан кейін, подполковник Доути Уайли және капитан Гарт Невилл Уолфорд Сэдд-эль-Бахр ауылының екі жағынан және оның ішіндегі Ескі бекініске шабуыл ұйымдастырып, жүргізді. Дұшпанның позициясы өте күшті бекітілген және қорғалған болды, бірақ екі офицердің бастамасы, шеберлігі және үлкен батырлығының арқасында шабуыл толық сәттілікке жетті. Алайда, Доути Уайли мен Уолфорд жеңіс сәтінде қаза тапты; Доути Уайли снайпердің қолынан бетіне атылып, дереу көз жұмды. Доути Уайли қаза болған жеріне жақын, Сэдд-эль-Бахрдың солтүстігінде, SS River Clyde жағаға шыққан жерге қарама-қарсы жерге жерленген. Оның қабірі Галлиполи түбегіндегі жалғыз британдық немесе Достас әскерінің қабірі болып табылады: Түрік билігі барлық басқа шетелдік сарбаздардың қабірлерін "V Beach" қабірлеріне көшірді, оның қабірін қозғамады. 1915 жылдың сәуірінде Галлиполидегі жағажайға қонғандағы батырлығы үшін ажалдан кейін берілген оның Виктория кресі Уэльстің Гвиненд қаласындағы Корольдік Уэльстік фюзилерлер мұражайында көрсетілуде. River Clyde кемесінен алынған зақымдалған бөліктер Англияның Винчестер қаласындағы Корольдік Гэмпшир полкінің мұражайында көруге болады.
Doughty Wylie was 46 years old, and a lieutenant colonel in The Royal Welch Fusiliers, British Army when, "owing to his great knowledge of things Turkish" according to Bell Davies, he was attached to General Sir Ian Hamilton's headquarters staff of the Mediterranean Expeditionary Force during the Gallipoli Campaign. On 26 April 1915, following the landing at Cape Helles on the Gallipoli peninsula of the SS River Clyde, Lieutenant Colonel Doughty Wylie and Captain Garth Neville Walford organised and made an attack through and on both sides of the village of Sedd el Bahr on the Old Fort at the top of the hill. The enemy's position was very strongly entrenched and defended, but mainly due to the initiative, skill and great gallantry of the two officers the attack was a complete success. However, both Doughty Wylie and Walford were killed in the moment of victory; Doughty Wylie was shot in the face by a sniper, and died instantly. Doughty Wylie is buried close to where he was killed, immediately north of Sedd el Bahr, opposite the point at which the SS River Clyde came ashore. His grave is the only solitary British or Commonwealth war grave on the Gallipoli peninsula: The Turkish authorities moved the graves of all other foreign soldiers to the "V Beach" graves except for his. His Victoria Cross, posthumously awarded for bravery during a beach landing at Gallipoli in April 1915, is displayed at the Royal Welch Fusiliers Museum in Caernarfon Castle, Gwynedd, Wales. Damaged plating from the River Clyde can be seen in the Royal Hampshire Regiment Museum in Winchester, England.
Жеке өмір
Доути Уайли, үйленген адам, Гертруда Беллмен құрылмаған қарым-қатынаста болды, олар 1913 жылдан бастап оның өліміне дейін махаббат хаттарымен алмасты. Белл – Сирия, Месопотамия, Кіші Азия және Арабия аймақтарын зерттеген көрнекті ағылшын жазушысы, саяхатшы, саяси лауазымдағы қызметкер, әкімші және археолог. Доути Уайли 1900 жылдан өліміне дейін Әскери-теңіз клубының мүшесі болды. Оның әйелі Лилиан, 1915 жылғы 17 қарашада оның қабіріне гүл шоғын қою үшін Галлиполиге барған кезде Одақтастар тарапынан соғысқа келген жалғыз әйел болды деп хабарланады. Ол 1919 жылғы Жаңа жылдық құрметтерде Грекияның Тасос аралындағы Лименария ауруханасындағы медбике қызметі үшін Корольдік Қызыл Крест орденімен (бірінші дәрежеде) марапатталды. Ол 1961 жылы Кипрде 83 жасында қайтыс болды.
Doughty Wylie, a married man, had an unconsummated affair with Gertrude Bell with whom he exchanged love letters from 1913 until his death. Bell was an eminent English writer, traveller, political officer, administrator, and archaeologist who explored in the region of Syria, Mesopotamia, Asia Minor, and Arabia. Doughty Wylie was a member of the Naval and Military Club from 1900 until his death. His wife, Lilian, reportedly was the only woman on the Allied side to visit Gallipoli during the campaign, when she went to lay a wreath on his grave on 17 November 1915. She was awarded the Royal Red Cross (First Class) in the 1919 New Year Honours for her work as matron at Limenaria Hospital, Thasos, Greece. She died in Cyprus in 1961 at the age of 83.
Мұра
Доути Уайли Саффолк графтығындағы Тебертон ауылындағы Сент-Питер шіркеуінің сыртында еске алынады, оның аты соғыс ескерткішінде жазылған. Шіркеу ішінде ол Т. Ф. Кертистің Ward and Hughes компаниясымен жасаған боялған шыны терезесінде Киелі Георгий болып бейнеленген. Ауылдағы бір көше Доути Уайли Кресенті деп аталған. Оның есімі Винчестер колледжінің соғыс галереясында, Винчестер колледжінің соғыс ескерткішінде сақталған. Дэмиан Льюис оны Гертруд Беллдің өміріне арналған «Шөл патшайымы» (2015) тарихи фильмінде сомдады. 2016 жылы Гертруд Белл туралы деректі фильмдегі «Бағдаттан келген хаттарда» оның даусы Пип Торренсқа тиесілі.
Doughty Wylie is commemorated outside St Peter's Church in Theberton, Suffolk where his name is recorded on the war memorial. Inside the church he is depicted as St George in a stained glass window by T. F. Curtis of Ward and Hughes. A road in the village is named Doughty Wylie Crescent. He is named on the Winchester College War Cloister, the war memorial at Winchester College. Damian Lewis played him in Queen of the Desert (2015), a biographical drama film based on the life of Gertrude Bell. He was voiced by Pip Torrens in Letters from Baghdad, a 2016 documentary on Bell.