Кіріспе

Бұл британдық солдат туралы; басқалары үшін Теодор Райт (айқындау) бетіне қараңыз. Капитан Теодор Райт, ВК (15 мамыр 1883 – 14 қыркүйек 1914) – британдық армия офицері және Виктория кресінің (ВК) британдық және Достас күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді наградасын алған азамат.

Егжей-тегжейлер

Райт 1883 жылғы мамыр айында Брайтон қаласында дүниеге келді және білімін Клифтон колледжінде және Вулиждегі Корольдік әскери академиясында алды. 1902 жылғы 1 қазанда ол Корольдік инженерлер құрамына екінші лейтенант болып кірді. Ол отыз бір жаста болғанда, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания армиясының Корольдік инженерлер корпусының 57-ші далалық ротасының капитаны болды және төмендегі ерлігі үшін VC орденімен марапатталды. 1914 жылғы 23 тамызда Бельгияның Монс қаласындағы Жемап қасында Корольдік шотландтық фюзельерлердің ротасы Монс-Конде каналы арқылы өтетін көпірдің солтүстік жағындағы бекіністі ұстап тұрды. Осы кезде позицияға атыс күшейіп, қаза болғандар көп болғандықтан, шегіну туралы шешім қабылданды. Корольдік инженерлер корпусының капралы Чарльз Джарвис көпірді жаруға шақырылды, бірақ оның жарылғыш заттары мен сымдары болмады. Сонда ол басына жараланған капитан Теодор Райтпен кездесті, ол оған көпірге қайтып баруды және қажетті құрал-жабдықты әкелуді бұйырды. Теодор Райт Виктория крестіне көпірдің астындағы сымдарды қосып, оны жаруға тырысқанда қол жеткізді. Ол сымдардың ұшына бірнеше рет жетісуге тырысты, бірақ әр жолы жолдың деңгейінен басын көтергенде, оған шамамен отыз метр қашықтықтан оқ атылды. Ақырында ол бұл әрекеттен бас тартты, көпірдің арқауының астына қайта оралғанда тепе-теңдігін жоғалтып, шаршағандықтан каналға құлап түсті, оны сержант Смит құтқарып алды. (Корпораль Альфред Джарвис осы ерлігі үшін де Виктория кресімен марапатталды). 1914 жылғы 14 қыркүйекте Вайлиде Теодор Райт 5-ші кавалерия бригадасының понтондық көпірден өтуіне көмектесті және жараланғандарды баспанаға көмектескен кезде қаза тапты. Шотландтық сұрлардың офицері кейінірек жазған хатында: «Біз өзеннен ертерек өтіп, қатты атыс астында, жағымды болғаннан гөрі жылдам қайта оралуға мәжбүр болдық. Көпірдің соңында инженерлік офицер жарылған бөліктерді жөндеп, салқынқанды түрде сабан төседі – мен көрген ең керемет көрініс. Кешігіп қалған батыр сол кезде қаза тапты. Одан артық Виктория кресіне лайық адам жоқ».

Медаль

Оның медальдары Кент қаласындағы Гиллингемдегі Корольдік инженерлер мұражайында көрсетілген.