Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Риполл – Испанияның Каталония автономдық облысындағы Жирона провинциясындағы Риполлес аймағының орталығы. Ол Тер өзені мен оның саласы Фрезердің тоғысқан жерінде, Пиреней тауларының жанында, Франциямен шекараға жақын орналасқан. 2009 жылы халық саны 11 057 адамды құрады.
Ripoll is the capital of the comarca of Ripollès, in the province of Girona, Catalonia, Spain. It is located on confluence of the Ter River and its tributary Freser, next to the Pyrenees near the French border. The population was 11,057 in 2009.
Тарих
Бұл аймақта адамдар қоныстанған алғашқы іздер қола дәуіріне дейін барып жетеді және оларды El Sot de Dones Mortes немесе Pardinella-да табылған дольмендер сияқты құрылыстарда көруге болады. Кейіннен бұл аймақты Атлантика мәдениетінің халықтары қола қару-жарақтарын сақтау үшін, сондай-ақ Каталонияның орталық жазығынан Пиреней тауларына өту жолы ретінде пайдаланды. Мұнда Рим империясының соңғы кезеңіне және вестготтарға тән қабірлер де бар. 879 жылы граф Вильфред Тоқал (Wilfred the Hairy) құрған, роман стилінде салынған танымал Санта-Мария-де-Риполл бенедиктиндік монастыры орналасқан. Граф оны аймақты жаулап алғаннан кейін халқын қайта орналастыру орталығы ретінде пайдаланды. Жоғары орта ғасырларда, Лес Ллосс графтығындағы Сагуардия қамалы Сагуардия әулетінің билігінде болды, олардың ішінде Понч де ла Гвардия (Ponç de la Guàrdia) танымал трубадур болды. Көмір мен темір кенінің молдығы, Тер және Фрезер өзендерінің суының көптігі ерте орта ғасырларда металл өңдеу өнеркәсібінің дамуына жағдай жасады. Риполл пештері түкпір аймақтар үшін шегелердің негізгі көзі болды. Кейіннен Риполл экспорттаған тауарлар қатарына үнемі сұранысқа ие болған найза мен арбалеттер де қосылды. Риполл Еуропа бойынша оттық қару өндірісімен танымал болды. Оттық қару өндірісімен айналысу қалаға жиі қиындықтар әкелді. 1794, 1809, 1812 және 1813 жылдарғы француз басқыншылығы қаланың өнеркәсібін қиратты. Дегенмен, Риполлдің толыққанды жойылуы 1839 жылы Карл соғыстары кезінде миналар мен жарылыстар салдарынан болды. Құжаттар мен мұрағаттардың жоғалуына байланысты, Ripoll және оның өнеркәсібі туралы бүгінгі күнге дейін көп мәлімет белгілі емес.
The first traces of humans inhabiting the area date from the Bronze Age and can be seen in form of dolmens such as those found in El Sot de Dones Mortes or in Pardinella. This area was later used by peoples from the Atlantic culture to store bronze weapons and as a passway from the Catalan Central Depression to the Pyrenees. The area also has tombs from the late Roman occupation age and some belonging to the Visigoths. It has a famous Benedictine monastery built in the Romanesque style, Santa Maria de Ripoll, founded by the count Wilfred the Hairy in 879. The count used it as a centre to repopulate the region after conquering it. In the High Middle Ages, its castle, the Castle of Saguardia, located in the county of Les Llosses was ruled by the Saguàrdia family, of which Ponç de la Guàrdia was a famous troubadour. An abundance of coal and iron ore, coupled with the ample water supply of the rivers Ter and Freser, encouraged a metal working industry in the early Middle Ages. The furnaces of Ripoll were a prime source of nails for the peninsula. Later, pole arms and crossbows, always in demand, were added to Ripoll's exports. Ripoll enjoyed a reputation throughout Europe for the production of firearms. That success as a manufactory of firearms brought frequent trouble to the city. French invasions in 1794, 1809, 1812, and 1813 crippled the city industries. However, the final and utter destruction of Ripoll, resulting from mines and blasting, occurred in 1839 during the Carlist Wars. Due to the loss of records and archives, not much is known of Ripoll and its industry to this day.
Демография
Риполл қаласының халқының 5 пайызынан астамы мұсылман, көбінесе марокколықтар, олар 1990 жылдары өнеркәсіптік фабрикаларда жұмыс істеу үшін келген.
Ripoll is over 5% Muslim, predominately of Moroccan origin, who arrived in the 1990s to work in industrial factories.