Кіріспе

Американдық экономист және автор (туған 1939)

Пол Крейг Робертс (3 сәуірде 1939 жылы туған) – американдық экономист және автор. Бұрын АҚШ Федералдық үкіметінде кабинеттік деңгейдегі лауазымды атқарған, сондай-ақ бірнеше АҚШ университеттерінде оқытушы болып жұмыс істеген. Ол ұсыныс тарапты экономиканы қолдайды және АҚШ-тың соңғы сыртқы саясатына қарсы тұрады. Робертс Вирджиния университетінен докторлық диссертациясын қорғады, онда ол Г. Уоррен Наттердің басшылығымен оқыған. Ол АҚШ Конгресінде сарапшы және кеңесші ретінде жұмыс істеді, онда 1981 жылғы Экономикалық жаңару салық заңының бастапқы нұсқасын жазудағы басты автор ретінде танылды. Президент Рональд Рейганның кезінде ол АҚШ Қаржы министрлігінің экономикалық саясат жөніндегі көмекшісі болды. Үкіметтік қызметтен кеткеннен кейін он жыл бойы Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығында Уильям Э. Саймон атындағы экономика кафедрасын басқарды және бірнеше компаниялардың директорлар кеңесіне мүше болып кірді. Бұрын The Wall Street Journal журналының редакторы болған, оның мақалалары The New York Times және Harper's басылымдарында жарияланды, ол оннан астам кітаптың және көптеген рецензияланған ғылыми еңбектердің авторы. Зейнеткерлікке шыққаннан бері ол Антидеформация лигасы, Оңтүстік кедейлік құқық орталығы және басқалар тарапынан антисемитизм мен артық ойға берілушілік айыптарына ұшырады.

Ерте мансап

Робертс мансабын Вирджиния политехникалық институтында, Нью-Мексико университетінде, Стэнфорд университетінде және Тулан университетінде оқытушылық қызметпен бастады. Осы кезеңде ол Harper's және The New York Times газеттеріне мақалалар жазды, сондай-ақ The Wall Street Journal газетінің пікірлер бетіне ортақ редактор болып қызмет етті.

Кейінгі мансап

1980 жылдың желтоқсан айында Робертс Алан Гринспен және Герберт Штайнмен бірге Флорида штатының Палм-Харбор қаласындағы Иннисбрук курорты мен гольф клубында өткен екі күндік Ұлттық жұмыс, ақша және адамдар форумында баяндама жасаған үш спикердің бірі болды. Екі айдан кейін, 1981 жылы, АҚШ президенті Рональд Рейган оны Экономикалық саясат жөніндегі Қаржы министрінің орынбасары етіп тағайындады. Ол Гувер институтының аға ғылыми қызметкері болды, 1983 жылдан 1993 жылға дейін Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығындағы саяси экономика кафедрасын Уильям Э. Саймонның есімімен атады, ал 1993 жылдан 1996 жылға дейін Като институтының еңбегі сіңген ғылым қызметкері болды. 1983 жылдан 2019 жылға дейін Робертс тоғыз түрлі Value Line инвестициялық қорларының директорлар кеңесінде мүше болып қызмет етті. 1992 жылдан 2006 жылға дейін ол A. Schulman компаниясының директорлар кеңесінде отырды және компанияның мәлімдемесіне сәйкес, зейнетке шыққан кезде ол осы компанияның ең ұзақ қызмет еткен тәуелсіз директоры болды.

Зейнетақыдан кейінгі жазу және БАҚ

2000-шы жылдары Робертс Creators Syndicate басылымына мақалалар жазды. Кейін ол CounterPunch басылымына үлес қосты, ол оның ең танымал жазушыларының біріне айналды. Ол RT (бұрынғы Russia Today) телеарнасындағы бағдарламаларға тұрақты түрде қатысады. 2008 жылдан бастап ол VDARE, өте оңшыл көзқарасты веб-сайтының редакциялық тобының мүшесі болды. Ол Unz Foundation қорынан қаржыландырылады және антисемиттік Unz Review басылымына материалдарын жариялайды. Экономикалық саясат институтының Рон Хира Робертсті офшорингке қарсы шығып, "қалыпты қағидалардан бас тартқан" алғашқы белгілі экономистердің бірі деп сипаттады; Робертс бұл тәжірибенің "Американың болашағы үшін қауіпті" екенін айтады. Оның пікірінше, "ешнәрсе өндірмейтін елде қаржы секторының қажеті жоқ, себебі қаржыландыруға ештеңе болмайды". 2004 жылы Пол Блустейн The Washington Post газетінде оны еркін сауданың оңды әсеріне күдік келтіргені үшін АҚШ экономикасының бағытынан тысқары тұрған, догмалық емес ойлаушы деп сипаттады. Робертс сондай-ақ Федералдық резерв жүйесінің және жалпы орталық банкингтің қарсыласы. 1997 жылы Scripps Howard News Service басылымындағы мақаласында Робертс АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемелерінде гендерлік интеграцияға қарсылық білдірді, гендерлік интеграция "бірлестіктің рухани тірегін" жояды деп санайды, ол оның пікірінше, соғыс кезіндегі құрбандыққа "намыс және ел сияқты абстрактілі ұғымдардан" гөрі зор ықпал етеді. "Жаңа түрлі сызық" (1995) кітабында Робертс пен оның авторласы Лоренс М. Страттон Азаматтық құқықтар туралы заңды оны қолданған бюрократтардың бұрмалағанын айтады. Ол АҚШ-ты полицейлік мемлекет деп санайды. "Жақсы ниеттердің тираниясы" (2000) еңбегінде Робертс және оның авторласы Лоренс Страттон кейбір американдық консерваторлардың есірткі саясатын реформалауға қарсылығын "оңшылдардың көзқарасының тарлығы" мысалы деп дәлелдеді.

Екінші дүниежүзілік соғыс пен Холокост туралы пікірлер

2019 жылы Робертс Холокостты жоққа шығаратын Дэвид Ирвингтің көзқарастарын қолдап, «Ирвинг, Екінші дүниежүзілік соғыстың еуропалық бөлігінің сөзсіз ең жақсы тарихшысы, мифтерге қарсы шығудың қымбатқа түсетінін өзінің өте қатты тәжірибесімен білді. Бұл қалай болғаны туралы айтпаймын, бірақ, әрине, сіздің болжағаныңыз бойынша, бұл сионистердің ісі болды». Робертс былай деді: «Газ және кремация арқылы еврейлерді ұйымдастырылған түрде жоқ етуге қатысты Гитлердің, Гиммлердің немесе басқа біреудің ешқандай неміс жоспары немесе бұйрығы табылмады. «Өлім лагерлері» шындығында еңбек лагерлері болды. Мысалы, қазір Холокост мұражайы болып табылатын Аушвиц, Германияның маңызды жасанды резеңке фабрикасының орны болды. Германия жұмыс күшіне зәру болды». 1987 жылы ол экономика саласындағы қызметтері үшін француз Құрмет легионының шавалие (рыцарь) дәрежесімен марапатталды. 2015 жылы Робертс Мексика журналистер клубынан саяси талдау бойынша халықаралық журналистика сыйлығын алды. 2017 жылы Робертс Marquis Who's Who ұйымынан өмір бойы жеткен жетістіктері үшін сыйлық алды.