Кіріспе
Pegasus класының гидрофойылдары - АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жылдам шабуылдық күзет кемелерінің сериясы. Олар 1977 жылдан 1993 жылға дейін қызмет етті. Бұл гидрофойылдар "PHM" белгісімен, яғни "Күзет гидрофойылы, зымыран" деп танылды. Pegasus класындағы кемелер бастапқыда Солтүстік және Балтық теңіздеріндегі НАТО операциялары үшін жоспарланған. Кейіннен Германия және Италия сияқты басқа НАТО теңіз күштерінің қатысуы тоқтатылды және АҚШ Әскери-теңіз күштері алты ПХМ сатып алды, олар Кариб бассейнінде есірткі заттарын тоқтату және жағалау күзеті сияқты жағалау операцияларын жүргізуде үлкен жетістіктерге қол жеткізді.
The Pegasus class hydrofoils were a series of fast attack patrol boats employed by the United States Navy. They were in service from 1977 until 1993. These hydrofoils carried the designation "PHM" for "Patrol Hydrofoil, Missile." The Pegasus class vessels were originally intended for NATO operations in the North Sea and Baltic Sea. Subsequently, participation by other NATO navies, including Germany and Italy, ceased and the U. S. Navy proceeded to procure six PHMs, which were highly successful in conducting coastal operations, such as narcotics interdiction and coastal patrol, in the Caribbean basin.
Тарих
1960 жылдардың соңында НАТО Варшава шартының көптеген зымырандық қайықтарына, мысалы, және сияқты, қарсы тұру үшін кішкентай, жылдам соғыс кемесіне қажеттілік туды. 1970 жылы жаңа Әскери-теңіз операцияларының бастығы (CNO) адмирал Элмо Цумвальт, Теңіз күштерінің су үстіндегі кемелерінің санын тиімді түрде арттыруға мүдделі болғандықтан, АҚШ-ты НАТО-ның гидрофойл бағдарламасына қатыстырды. АҚШ Әскери-теңіз күштері PHM жобасын НАТО стандарты ретінде ұсынды, бағдарламаны АҚШ Әскери-теңіз күштері басқарды және 1972 жылы екі прототипке тапсырыс берді. Италия және Батыс Германияның Әскери-теңіз күштері бағдарламаға қатысу ниеттерін білдіретін хаттарға қол қойды, ал Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз күштері мен Канада Құралды Күштері сияқты басқа НАТО Әскери-теңіз күштері жобаны зерттеді. АҚШ Әскери-теңіз күштері 30 PHM сатып алуды жоспарлады, оның 10-ын Батыс Германия, ал 4-ін Италия сатып алуы тиіс болды. Цумвальт зейнетке шыққаннан кейін, Әскери-теңіз күштері PHM-ге қаражаттың көп бөлігін ірі кемелерге жұмсады. Бұл "Пегасус" құрылысын кешіктірді және басқа кемелер іске қосылмады. Конгресс ақырында Әскери-теңіз күштерін кемелерді аяқтауға мәжбүрледі. Жобаның қиындықтары басқа Әскери-теңіз күштерін қатысудан бас тартуға мәжбүр етті. "Пегасус" класындағы кемелер су үстінде жүзгенде екі турбожүктегішті Mercedes Benz дизельдік қозғалтқыштарымен және Aerojet компаниясы жасаған су реактивті жылдамдықтарымен жабдықталған. Су үстінде жылдамдықтары болды. Гидрофойлде жүзгенде кемелер General Electric LM2500 газ турбинасымен және өте үлкен су реактивті жылдамдықтарымен жабдықталған, жылдамдықтары сағатына асып кетті. "Пегасус" кемелері өз өлшемдеріне қарай жақсы қаруланған, екі төрттік RGM-84 Harpoon кемеге қарсы зымырандары мен 76 мм Oto Melara зеңбірегін тасыды. Атап айтқанда, Harpoon зымырандары Батыс Германиялық нұсқасында MM38 Exocet болған, одан әлдеқайда үлкен кемелерді шамадан тыс қашықтықта батыруға қабілетті болды. "Пегасус" серияның қалған бөліктерінен бірнеше жыл бұрын салынғандықтан, өртті басқару жүйесі сияқты кейбір шағын айырмашылықтар бар. Барлық алты кеме Сиэтлдегі "Боинг" компаниясының Вашингтон көлінің оңтүстік жағындағы Рентон зауытында салынды. Олар NAS Key West-те орналасқан. "Боингпен" бірге негізгі мердігерлер MK 92 Mod 1 өртті басқару жүйесі үшін Sperry Corporation, WM 28 өртті басқару жүйесі үшін Hollandse Signaalapparaten және Sperry Corp. (лицензия бойынша), 76 мм зеңбірек үшін OTO Melara және жобалық қолдау үшін NAVSEC болды. Технологияны алғаш рет Tucumcari сынап көрді, ол Вьетнамда сәтті жұмыс істеді, бірақ ақырында Пуэрто-Рикодан жағаға отырды. Ол сол уақытта бірдей талаптармен салынған Grumman Flagstaff-тан артық деп бағаланды. Бастапқы технология, сондай-ақ Boeing Jetfoil паромдарында қолданылған, су реактивті жылдамдықтары бар су астындағы ұшатын фольгаларды пайдаланды. Кемелер олардың миссиясы үшін тиімді деп табылмай, зейнеткерлікке шығарылды, өйткені Әскери-теңіз күштерінің басты миссиясы жағалаудағы патрульдеу емес, шабуылдық операциялар болды. USS Aries PHM 5 Hydrofoil Memorial, Inc. Aries-ті Гасконаде өзенінде орналасқан мемориал ретінде қалпына келтіру үшін сатып алды. Миссури штатының Гасконаде қаласында. 2000 жылдардың басында Gemini яхтаға айналдырылды, бірақ 2010 жылдары иесі тастап кетті және 2017 жылы жойылды.
Pegasus ships were well armed for their size, carrying two four rack RGM 84 Harpoon anti ship missiles and an Oto Melara 76 mm gun. The Harpoons, specifically, were capable of sinking far larger ships at distances in excess of The West German version would have carried the MM38 Exocet. As Pegasus was constructed several years before the rest of the series, there are some slight differences, such as the fire control system. All six vessels were constructed by Boeing, in Seattle at the Renton plant at the south end of Lake Washington. They were stationed at NAS Key West. Principal contractors, along with Boeing, were Sperry Corporation for MK 92 Mod 1 fire control system, Hollandse Signaalapparaten and Sperry Corp. (under license) for WM 28 fire control system, OTO Melara for 76 mm gun, and NAVSEC for design support. The technology was first pioneered by Tucumcari, where it successfully operated in Vietnam, but ultimately ran aground off Puerto Rico. It was judged to be more advanced than the Grumman Flagstaff which was built at the same time to the same requirements. The primary technology, also used in the Boeing Jetfoil ferries, used submerged flying foils with waterjet propulsion. The ships were retired because they were not judged cost effective for their mission in a Navy with primarily offensive missions rather than coastal patrol. USS Aries PHM 5 Hydrofoil Memorial, Inc. obtained Aries for rehabilitation as a memorial located on the Gasconade River in Gasconade, Missouri at All other PHMs in the class were sold for scrap. In the early 2000s Gemini was converted into a yacht, but was abandoned by its owners in the 2010s and scrapped in 2017.