Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Албания әуе күштері (Албан Республикасы Әуе күштері) – Албания қарулы күштерінің әуе соғысы саласы және Албания қарулы күштерінің бір тармағы.
Air warfare branch of Albania's armed forces
The Albanian Air Force ( Air Force of the Republic of Albania) is the air force of Albania and one of the branches of the Albanian Armed Forces.
Ерте тарих
1914 жылы Албания үкіметі әуе күшін құру мақсатында Австриядан үш "Лохнер Даймлер" ұшағын тапсырыс берді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына байланысты тапсырыс жойылды. Албания 1920-1930 жылдары тиісті әуе күшін дамытуға қажетті ресурстарға ие болмады. 1928 жылы Албания Корольдігі құрылғаннан кейін король Зог Корольдік албан әскерінің басшылығымен Корольдік албан әуе корпусын құрды. Корольдік әуе күштері және Албанияның басқа да қарулы күштері Италияның Албанияға басып кіруі салдарынан таратылды.
In 1914 the government of Albania ordered three Lohner Daimler aircraft from Austria to form an air force. As a result of the outbreak of World War I, the order was cancelled. Albania did not have the resources to start the development of a proper Air Force during the 1920s and 1930s. After the establishment of the Albanian Kingdom in 1928, King Zog formed the Royal Albanian Air Corps under the direction of the Royal Albanian Army. The Royal Air Force, and the rest of Albanian armed forces, were abolished following the Italian invasion of Albania.
Социалистік Албания
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Албания әуе күштері 1951 жылғы 24 сәуірде, ел совет ұшақтарымен жабдықталғанда құрылды. Бірінші эскадрилья Яковлев ЯК-9 ұшақтарымен жабдықталды. 1955 жылғы 15 мамырда МиГ-15 ұшағы қызметке алғаш рет енді, одан кейін МиГ-17 ұшағы енгізілді. Кейбір МиГ-15 ұшақтары Солтүстік Корея әуе күштерінде қолданылған советтік жасаудағы ұшақтар болды. МиГ-19 (НАТО коды "Фермер") Албания әуе күштерінің негізгі құрамына айналды. 1959 жылғы қазан айында КСРО-дан 12 МиГ-19ПМ ұшағы жеткізілді, сондай-ақ сол жылы жаңа ұшақтарды игеру үшін ұшқыштар мен мамандар КСРО-ға жіберілді. 1962 жылы Влореде әуе күштері академиясы құрылды. КСРО-мен Албанияның қарым-қатынасы нашарлағаннан кейін Қытайдан Шэньян J 6 ұшақтары (МиГ-19S-тің қытайлық көшірмесі) сатып алынды. 1970 жылдардың басында Албания МиГ-19ПМ истребительдерін 12 одан да жетілдірілген Чэнду J 7A истребительдерімен (советтік МиГ-21 истребительінің қытайлық көшірмесі) алмастырды. Олардың екеуі 1970 жылдардың басында оқиғалар салдарынан жоғалып кетті, ал тағы сегізі 1980 жылдардың басында аккумуляторлардың жетіспеуіне байланысты мәселелерге тап болды. Жалпы алғанда, 1970-ші және 1980-ші жылдардың басында Албания әуе күштерінің құрамында 142 Шэньян J 6C, 12 Чэнду J 7A, МиГ-17 ұшақтарымен жабдықталған эскадрилья, МиГ-15 (БИС және UTI нұсқалары), сондай-ақ 4 советтік Ил-14 көліктік ұшағы болды. Шицзячжуан Y 5 эскадрильясы Тиранада орналастырылды, ал Влоредегі әуе күштері академиясында негізгі ұшқыштарды даярлау үшін Yak 18 ұшақтарының екі эскадрильясы болды. Вертолеттер паркіне 18 Харбин Z 5 (Миль Ми-4-тің қытайлық көшірмесі) вертолеттері кірді, олардың базасы Фарка Тиранада орналасқан, ал Ринаста жеңіл H 5 бомбалаушысының бір прототипі болды. Албания мен Қытай арасындағы қарым-қатынастың нашарлауына байланысты техникалық қызмет көрсету өте қиын болды және Микоян истребительдеріне қатысты қайғылы оқиғалардың саны артты. Албанияның күш-жігеріне және МиГ қозғалтқыштарын жөндеудегі бастапқы табыстарына қарамастан, арнайы реактивтік отынның болмауы билікті жергілікті өндірісті бастауға мәжбүр етті, нәтижесінде сапасы төмен өндіріс болды (алғашқы әрекет 1961 жылы Кучова зауытында арнайы реактивтік отын (керосиннен алынған TSI) өндірілді). Отын реактивтік қозғалтқыштардың қызмет ету мерзімін қысқартты және көптеген қайғылы оқиғалардың басты себебі деп айыпталды. 1955 жылдан 2005 жылға дейін 35 албан ұшқышы қаза тапты, негізінен МиГ ұшақтарының техникалық ақауларынан.
After World War II, the Albanian Air Force finally came into existence on 24 April 1951 when Albania was equipped with Soviet aircraft. The first squadron was equipped with Yakovlev Yak 9s. The first jet fighter to enter service was the MiG 15, entering service on 15 May 1955, followed by the MiG 17. Some of the MiG 15s were Soviet fighters used and then withdrawn from the North Korean Air Force. The MiG 19 (NATO code "Farmer") became the backbone of the Albanian Air Force. 12 MiG 19PM were delivered by the USSR in October 1959 and in the same year pilots and specialists were sent in the USSR to obtain training for the new aircraft. An academy was founded in Vlorë in 1962. After the collapse of USSR Albanian relations, significant numbers of Shenyang J 6 fighters (Chinese copy of the MiG 19S), were acquired from China. In the early 1970s, Albania exchanged its lot of MiG 19PM fighters with 12 more advanced, Chengdu J 7A fighters (Chinese copy of the Soviet built MiG 21). Two of them were lost in incidents in the early 1970s and eight had problems with lack of batteries in the early 1980s. In total, during the 70s and early 80s, the equipment of the Albanian Air Force consisted of 142 Shenyang J 6Cs, 12 Chengdu J 7As, a fighter squadron equipped with MiG 17s, a considerable number of MiG 15 (both BIS and UTI versions), and 4 Soviet made Il 14 transport aircraft. A squadron of Shijiazhuang Y 5 was deployed in Tirana and the Air Force Academy in Vlora had two squadrons of Yak 18 for basic pilot training purposes. The helicopter component consisted in 18 Harbin Z 5 (Chinese copy of Mil Mi 4) helicopters based in Farka Tirana, meanwhile there was a single prototype of a light H 5 bomber based in Rinas. Due to the collapse of relations between Albania and the Chinese, maintenance became extremely difficult and the number of deadly incidents involving Mikoyan fighters increased. Despite Albanian efforts and some initial success in repairing the engines of the MiGs, the lack of specific jet fuel forced authorities to start production locally, resulting in low quality production (the first attempt was in 1961, when the Kuçova factory produced the special jet fuel (a derivative of kerosene called TSI). The fuel shortened the lifespan of the jet engines and was often blamed as the main reason for several deadly incidents. 35 Albanian pilots lost their lives from 1955 to 2005, mainly due to mechanical failures with the MiG aircraft.