Ан-71: Кеңес Одағының тоқтатылған әуе бақылау ұшағы
Antonov An-71
Ан-71: Кеңес Одағының жойылған AWACS ұшағы. An-72 көлігінен жасалған, VVS FA күштері үшін дамытылған. Тарихы, мақсаты және прототиптері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Антонов Ан-71 (НАТО коды: Madcap) – Ан-72 көлік ұшағының негізінде жасалған, КСРО Әскери-әуе күштерінің (VVS FA) жауынгер-бомбалаушы авиациясымен пайдалануға арналған советтік ерте ескерту және басқару жүйесі (AWACS) ұшағы. Бағдарлама тоқтатылғанға дейін тек үш прототипі ғана салынды.
The Antonov An 71 (NATO reporting name: Madcap) was a Soviet AWACS aircraft intended for use with VVS FA (Fighter Bomber) forces of the Soviet Air Force, developed from the An 72 transport. Only three prototypes were built before the program was cancelled.
Кеңес Әуе күштері AWACS доктринасы
Кеңес Одағының ыдырауына дейін Әуе күштері үш авиациялық топқа бөлінді. Олар – VVS DA (Voenno Vozdushnye Sily Dal'naya Aviatsiya) немесе Ұзақ қашықтықтағы авиация (бомбардировщиктер), VVS FA (Voenno Vozdushnye Sily Frontovaya Aviatsiya) немесе Фронттық авиация (истребительдер, истребитель-бомбардировщиктер және шабуылдық ұшақтар) және VVS VTA (Voenno Vozdushnye Sily Voenno Transportnaya Aviatsiya) немесе Әскери көлік авиациясы. PVO (Voyska protivovozdushnoy oborony немесе Voyska PVO), яғни негізгі истребитель/тұтқынға алу және жердегі қорғаныс күштері Әуе күштерінің құрамына кірген жоқ; осының салдарынан A-50 Mainstay AWACS ұшағы және оның алдындағы Tu-126 Moss ұшағы тек Voyska PVO-да ғана қызмет етті және тактикалық авиацияны басқаруға көмектеспеді. An-71 ұшағы VVS FA-ға тактикалық операцияларды қолдау үшін құрлықта пайдалануға арналған. Әр күштің өз AWACS ұшақтары болуының бұл доктринасы көптеген Батыс әуе күштерінің құрлықтағы AWACS ұшақтарын пайдалануына қайшы келеді; осы доктриналық айырмашылық An-71 ұшағы Совет теңіз флотының әуе кемелерінде пайдалану үшін жасалған деген жаңылыс пікірге әкелді.
Prior to the fall of the Soviet Union, the Air Force was divided into three aircraft based groups of units. They were the VVS DA (Voenno Vozdushnye Sily Dal'naya Aviatsiya) or Long Range Aviation (Bombers), the VVS FA (Voenno Vozdushnye Sily Frontovaya Aviatsiya) or Frontal Aviation (Fighters, Fighter Bombers and Attack aircraft), and the VVS VTA (Voenno Vozdushnye Sily Voenno Transportnaya Aviatsiya) or Military Transport Aviation. The PVO (Voyska protivovozdushnoy oborony or Voyska PVO) which was the primary fighter / interceptor and surface based defensive force was not part of the VVS; as a result, the A 50 Mainstay AWACS aircraft and its predecessor the Tu 126 Moss served exclusively with the Voyska PVO and did not assist in the direction of tactical aircraft. The An 71 was designed to be used overland to support the VVS FA in tactical operations. This doctrine of each force having its own AWACS planes is contrary to most Western air forces' use of land based AWACS aircraft; this doctrinal difference lead in part to the fallacy that the An 71 was designed to be used by the Soviet Navy on its aircraft carriers.
Даму
Оның дизайны An-72 негізінде жасалған, ал артқы фюзеляжы толығымен қайта жобаланып, кең хордалы алдыңғы қанатының үстінде радарлық күмбез (ротодом) орналасқан. Жүк бөлімінде электрондық жабдықтар мен алты операторлық станция болған. Әзірлеме прототиптік кезеңнен асып кеткен жоқ, алғашқысы 1985 жылдың 12 шілдесінде ұшқан. Кеңес Одағының ыдырауымен бағдарлама тоқтатылды, себебі Vega M Kvant радарымен байланысты мәселелер шешілмеді. 2010 жылы бір данасы қалпына келтіру және көрнекті орын беру үшін Украина мемлекеттік авиация мұражайына тапсырылды.
Its design was based on An 72, with a completely redesigned rear fuselage supporting the radar dome (rotodome) atop the broad chord forward swept fin. The cargo hold contained the electronic equipment and six operators stations. Development never progressed past the prototype stage, the first of which flew on 12 July 1985. The program was cancelled with the fall of the Soviet Union when issues with the radar Vega M Kvant could not be resolved. In 2010, one example was transferred to the Ukraine State Aviation Museum for restoration and display.
Тасымалдаушыға негізделген нұсқа
An-71 Madcap көбінесе қате түрде AWACS ұшағы ретінде айтылады, бірақ ол олай емес, бұл туралы AWACS доктринасы бойынша жоғарыда сипатталған. Дегенмен, кеңейтілген An-75 жобасы құрылып жатқан советтік әскери-теңіз күштерінің ұшақ тасымалдағыштарында пайдалану үшін ұсынылды. Бірақ AV MF (Совет теңіз авиациясы) An-75-ті ұсынылған ұшақ тасымалдағыштардың ешқайсысынан қауіпсіз түрде ұшу үшін тым көп өзгерістер енгізу қажеттігін түсінген соң, оның дамуын тоқтатты. Сондықтан AV MF, Vega M конструкторлық бюросы жасаған An-71/An-75-тің Kvant радарының жетілдірілген Kvant M нұсқасын қолдана отырып, мақсатты AWACS ұсынысын іздеуге шешім қабылдады. An-75 ұшағының қозғалтқыштары кейінірек шыққан An-74TK 300 сияқты, қанаттың үстінен емес, астына орнатылатын болды және көптеген басқа да конструкциялық және аэродинамикалық өзгерістер көзделді. Нәтижесінде, An-75 ұшағы An-71/An-72 ұшақтарының отбасысымен тек шамалы ғана ортақ белгілеріне ие болар еді және Яқ-44E-нің жаңадан жасалған жобасын ескере отырып, оны жалғастыру тым қымбат деп есептелді.
The An 71 Madcap is often erroneously cited as a carrier based AWACS aircraft, which it was not, as is already described above under AWACS doctrine. However, a highly modified design, the An 75, was proposed for use on the Soviet aircraft carriers under construction, but the AV MF (Soviet Naval Aviation) cancelled its development when it was realized that too much of a redesign would be needed to make the An 75 safe to operate off any of the proposed aircraft carriers. The AV MF decided to seek a second purpose built AWACS proposal using an improved Kvant M version of the existing An 71/An 75's Kvant Radar by the Vega M design bureau. The An 75 would have had engines mounted under the wing rather than above, similar to the later An 74TK 300, and would have had many other structural and aerodynamic changes. In the end, the An 75 would have shared only slight commonality with the An 71/An 72 aircraft families and was deemed too costly to continue, considering the clean sheet design of the Yak 44E.