Кіріспе
Филипп Мари Констант Банкрофт О’Коннор (8 қыркүйек 1916 – 29 мамыр 1998) – британдық жазушы және сюрреалистік ақын, сонымен қатар суретші. Ол 1930 жылдардың Фицровиясындағы «Wheatsheaf жазушылары» тобының мүшесі болды (олар өз атауын пабтан алған).
NOTOC
Philip Marie Constant Bancroft O'Connor (8 September 1916 – 29 May 1998) was a British writer and surrealist poet, who also painted. He was one of the 'Wheatsheaf writers' of 1930s Fitzrovia (who took their name from a pub).
Ерте өмір
Өзінің "Мемюарс оф Паблик Бэби" (1958, Фабер және Фабер) кітабында О'Коннор өзінің ерте өмірін "көптеген құпиялар мен қиялға толы" деп сипаттады. О'Коннордың сөзіне қарағанда, оның әкесі Бернард – Оксфордта білім алған, жоғары талғамға ие хирург және Ирландияның соңғы Жоғары Королінің ұрпағы; ол Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Теңіз күштерінде қызмет етіп жатып көз жұмған. О'Коннордың айтуынша, "Адмиралтейство, Оксфорд университеті және түрлі дәрігерлердің тізілімдері оның жазғандарын растай алмайды". О'Коннордың мәлімдемесіне сәйкес, анасы әкесін "ең төменгі топтан" және "арсыз" деп есептеген. О'Коннор оның есімін Ирландиялық католик отбасынан шыққан Уинифред Ксавье Родике Томпсон деп атады; ол атасының Барон Монтейгл Брэндонның басшылығындағы Спринг Райс әулетіне туғанын, кейіннен атын өзгерткенін айтқан. О'Коннордың балалық шағында анасы "Сомерсет" темекі агенттігін құрып, әскерге сапасы нашар темекі жеткізу үшін мемлекеттік келісімшартқа қол жеткізді. 1934 жылы ол Лондонда жазушы Лори Лимен жақын дос болды, ол оны "Мен жаздың ортасында бір таңертең шықтым" кітабының 2-тарауында, 6-7 беттерде еске алады.
Мансап
"Мемюарс оф а Паблик Бэби" ілесіп, "The Lower View" (1960), "Ливинг ин Кроссор" (1962) және "Вагранси" (1963) туындылары жарық көрді. Ол көп ішетін, (кемінде) ерекше мінезді, көбінесе өзгелер есебінен өмір сүрді. Өзінің сөзімен айтқанда, ол "өмірмен жуынып, жазу машинасымен кепті" дейтін. 1963 жылы О'Коннор Бі-Би-Си үшінші бағдарламасы үшін Куентин Крисппен сұхбаттасты. Бұл хабарды тыңдаған бір баспагер Крисптің сөздеріне әсерленді, және О'Коннордың сұхбатының тікелей нәтижесі ретінде Крисп "Жылаңаш мемлекеттік қызметкер" атты романды жазды.
Жеке өмір
Ол "белгісіз сандағы тартымды және ақылды балалардың" әкесі болды, оның ішінде Филип, Макс, Сара, Питер, Джон, Аллай, Патрик, Рейчел, Максим және Феликс, оның қайтыс хабары The New York Times газетінде жарияланды. Оның бірінші әйелі, 1941 жылы үйленген, заңгердің қызы Жан Мэри Хоре болды, ол күйеуінің өміріне қол сұққаннан кейін психиатриялық ауруханаға жатқызылды; ол елу жылдан астам уақыт бойы қамауда болғаннан кейін 1997 жылға дейін өмір сүрді. Жан сонымен қатар Пол Поттстың өшпес махаббаты болды, ол оның туралы "Данте сізді Беатрис деп атады" (1960) кітабында жазды. 1963 жылы О'Коннор екінші рет (Анна) Николь Гейлард д'Андельге үйленді; "Мемюарлар – қоғамдық сәби" кітабы актриса Анна Уингке, оның үшінші серіктесіне арналған, одан оның ұлы Жон дүниеге келді, ол білім беру кеңесшісі және бұрынғы мұғалім. О'Коннор 1967 жылы американдық мұрагер Панна Грейдимен танысып, кейіннен 1998 жылы қайтыс болғанға дейін Францияның Гард аймағында онымен бірге тұрды. Олар ешқашан үйленбеді. "Мораль" (1959). "Анафема" (1962). "Сәттілік" (1967), Филипп Тойнби, сэр Майкл Редгрейв, Малкольм Маггеридж және Джон Бергермен әңгімелер.
Өмірбаян
Эндрю Барроу, Квентин және Филип (2002), Макмиллан, 559 бет, Квентин Крисп және оның досы Филип О'Коннордың екі томдық өмірбаяны.