Кіріспе
USS Pegasus (PHM 1) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің гидрофойлы. «Пегасус» класындағы кемелер жоғары жылдамдық пен ұтқырлық үшін жобаланған және олардың өлшемдеріне сәйкес қуатты қару-жарақтармен жабдықталған.
USS Pegasus (PHM 1) was the lead ship of her class of hydrofoils operated by the United States Navy. Pegasus class vessels were designed for high speed and mobility, and carried a powerful armament for their size.
Атау беру
SECNAV Notice 5030 бастапқыда кемеге Delphinus деген атауды Солтүстік аспан жарты шарсындағы кішкентай шоқжұлдыздың атымен берді, ол 1974 жылы 15 ақпанда жарияланды. Бірақ қызметте жүргенде оның "жаман қасиетті" (немесе "керексіз") деген лақап атқа ие болуы мүмкін екені анықталды, сондықтан Әскери-теңіз министрі Дж. Уильям Миддендорф 1974 жылы 1 сәуірде жаңа бұйрық шығарды, осы кемені Пегас деп атады. Қызметте жүргенде ол "Пегазорус" деген лақап атымен белгілі болды. Бұл кеме осы сыныптың қалған кемелерінен бірнеше жыл бұрын салынғандықтан, өртке қарсы басқару жүйелері сияқты шағын айырмашылықтар бар.
Құрылыс
Пегасустың құрылысы 1973 жылдың 10 мамырында Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Boeing Marine Systems компаниясында басталды. Ол 1974 жылдың 9 қарашасында суға түсірілді және 1977 жылдың 9 шілдесінде қолданысқа енгізілді.
Мақсаты
Пегасус класының гидрофойлы кемелері жаудың су үстіндегі жауынгерлеріне қарсы (Harpoon зымырандарымен жабдықталған) шабуылдық операциялар жүргізу және жағалау суларында бақылау, күзету және арнайы операцияларды атқару үшін жобаланды. Пегасус класының алты PHM-і Ки-Весттен жұмыс істейтін бір эскадрильяны құрады. Олар гидрофойл режимінде теңіз күштерінің ең жылдам кемелері болды. Олардың ең маңызды қолданыстары 1988 жылы Гренадаға жасалған шабуылға қатысу және есірткі заттарына қарсы күрес болды; 1982 жылдан 1992 жылға дейінгі барлық тәркілеулердің шамамен 30 пайызы олардың есебінде. Олар ешқашан ірі теңіз миссиясына қатыспады және қызмет ету кезегінде Кариб теңізінде дислокацияланды.
Жобалық
PHM жобасы 1970 жылдың басында CNO адмирал Эльмо Цумвальт тарапынан теңіз күштерінің су үстіндегі жауынгерлік кемелерінің санын арттыру мақсатымен басталды. Жоба жағалау суларында жұмыс істеуге және осы аймақтарда эсминецтер мен фрегаттардың міндеттерін орындауға арналған, тиімді гидрофойл қайық құрылысын көздеді, соның арқасында осы үлкен кемелерді ең қажетті аймақтарға орналастыруға болады. Бұл міндеттерге су бетін бақылау, сондай-ақ жау теңіз күштерінің кез келген агрессивті әрекеттеріне, мысалы, су-су зымырандары (SSM) арқылы дереу жауап беру кірді. PHM жобасы тек АҚШ жобасы емес еді. Италия, Германия, Канада және Ұлыбритания сияқты басқа елдер де қатысты. Жобаның бастапқы кезеңінде НАТО теңіз күштері үшін 100-ге дейін гидрофойл қайық салу жоспарланған. Адмирал Цумвальт зейнетке шыққаннан кейін теңіз күштері PHM жобасына қаржыландыруды қысқарды. Қаржының жетіспеуіне байланысты қолда бар қаражатты ірі флоттық бөлімдерге жұмсау туралы шешім қабылданды. PHM жобасының құнының артуы нәтижесінде тек бір PHM, «Пегас» аяқталды, бірақ 1974 жылы қаржы жетіспеуіне байланысты оның құрылысы уақытша тоқтатылды. Сол кезде кеме құрылысының 20% ғана аяқталған еді. PHM 3 және 6 1974 қаржы жылында (ал PHM 2 – 1973 қаржы жылында) қаржыландырылған болатын, бірақ олардың құрылысы 1977 жылдың 6 сәуірінде ғана басталды, сол кезде Қорғаныс министрі Гарольд Браун «Пегас» ерекшеліктерімен жобаның тоқтатылғанын жариялады. Конгресс бұрын қаржыландырылған соңғы бес кемені аяқтауды талап етті. 1977 жылдың тамызында Қорғаныс министрі Браун PHM жобасын қайта жандандырды және кемелердің құрылысы жалғасты, бірақ жобаға қатысқан төрт ел PHM бағдарламасына қызығушылық танытпады. АҚШ теңіз күштерінің соңғы гидрофойл қайығы 1982 жылы қолданысқа енгізілді.
Тездету
1981 жылдың 30 қыркүйегінде "Пегас" кемесі "Ньюпорт" кемесімен соқтығысып, кейін жөнделді.