Уильям Ли: Американдық дипломат және саяхатшының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық дипломат және саясаткер Уильям Ли (31 тамыз 1739 – 27 маусым 1795) – Вирджиния саудагері және Вирджинияның Ли әулетінің мүшесі. Ол Американ революциясы кезінде американдық дипломат ретінде қызмет етті, неке арқылы плантация иесі атанды және Вирджиния Сенатында Элизабет-Сити, Уорвик және Йорк округтерін өкілдік етті. Оның ұлы Уильям Людвелл Ли (одан он жыл ғана кейін қайтыс болған) Ли әулетінің ертедегі генеалогы болды, сонымен қатар құлдарын азат ететін өсиетнама қалдырды.

Өмірбаян

Вирджиния штатының Вестморленд округіне қарасты Стратфорд Холл плантациясында Томас Ли (1690–1750) және оның әйелі, бұрынғы Ханна Харрисон Людвелл (1701–1750) отбасында дүниеге келген. Ол өзінің тегін Ричард Ли І-ге дейін жегізе алатын, ол өткен ғасырда ықпалды Вирджиния отбасын құрған саудагер және отарлық шенеунік болған. Ли Вирджинияның алғашқы отбасыларының бірінде дүниеге келді және оның әлеуметтік статусына сәйкес жеке білім алды. Оның екі үлкен ағасы, Ричард Генри Ли (1732–1794) және Фрэнсис Лайтфут Ли (1734–1797) Вирджиния Бас Ассамблеясында және кейін Континенттік Конгресте белсенді плантаторлар мен саясаткерлер болды, ал кіші інісі Артур Ли (1740–1792) американдық дипломат және саясаткер де болды. Жағдайды усложниттіре түсетіні, туыстардың бірінің есімі бірімен бірдей болды, соның ішінде баласыз қайтыс болған екі адам: негізін қалаушы Ричард Ли І-нің ұлы Уильям (1651–1696), Нортумберленд округінде кеңсе ұстаған, және оның қашық туысы Уильям Ли, Нортгемптон округінен, оның үлкен ағасы Ханкок Ли мен Мэри Кендаллдың ұлы. Егер бұл саудагер 1779 және 1781 жылдар аралығында Вирджинияға оралмаған болса, Америка Тәуелсіздік соғысы аяқталған кезде Нортумберленд округін өкілдік етіп, Вирджиния Делегаттар палатасына басқа адам сайланды.

Лондондық саудагер және саясаткер

Кіші інісі ретінде Ли ата-анасынан плантация мұраға алуды күтпеген, бірақ білімін аяқтағаннан кейін Лондонға көшіп, Вирджинияның темекі саудасындағы коммерциялық агенті болды. 1760 жылдан бастап ол және оның әпкесі Элис (Билли Шиппенмен бақытсыз некеден қашып құтылуға тырысқан) Лондонда анасының жесір ағасы, полковник Филипп Людвелл III және оның үш қызымен бірге тұрды (Людвелл отбасында ұлдар болған жоқ). Людвелл Вирджиния штатының Джеймс-Сити округіндегі Green Spring плантациясына ие болды, бұл бұрынғы колониялық губернатор Уильям Берклиге тиесілі, олардың атасы Ричард Ли I-нің кеңесшісі болған кең аумақты еді. Бұл плантациядағы құл еңбегі (Ли отбасының көптеген плантацияларындағыдай) темекі өсірді (оның иелігі кезінде бағасы төмендеді), сондай-ақ индиго, бидай, жүгері, мақта және зығыр сияқты басқа да дақылдар өсірілді. Уильям Ли бес жылға, 1763-1768 жылдары Вирджинияға қайтып, Стратфордта жұмыс істеді және үлкен ағасы полковник Филип Лиге (1717-1775, бұрыннан Губернатор Кеңесінің мүшесі) көмектесті, содан кейін Индияда немесе басқа жерде байлық табу жолында Лондон арқылы қайта сапарға шықты. Алайда, 1767 жылы Лондон қаласында полковник Людвеллдің қайтыс болғанын естігеннен кейін Уильям Ли сол қалада қалды, оның мұрагер туысы Ханна Филиппа Людвеллге (сол кезде 30 жаста және тәуелсіз мінезімен танымал) уәде берді және 1769 жылдың 7 наурызында оған үйленді. Осы уақытқа дейін оның қарындасы Фрэнсис та қайтыс болды, ал Ханна Людвелл Ли өзінің (ал қалған қарындасы Люси емес, 16 жасында Лондондық дилетант Джон Парадайспен бірнеше айдан кейін үйленген) 7000 акрлық Грин Спринг плантациясын мұраға алуын қамтамасыз ету үшін жұмыс істеді, бірақ ол Вирджинияға қайтуға ниеттемеді. Ханна плантаторлардың әйелдерінің сатып алу тілектерін және қажеттіліктерін жақсы түсінді (осылайша күйеулерінен бизнес алуға көмектесті), ал Уильям Ли оның Вирджиния плантацияларына қатысты ақылға сыймас шешімдер қабылдады – ұзақ жылдар бойы басқарушыны жұмыстан босатып, Филип Людвеллдің өсиетін орындаған Роберт Картер Николасқа қарсы шықты, ол кеңінен құрметтелген еді. Осылайша, отбасы Лондонда қалды және Уильям Ли темекі саудагері ретінде мансабын бастады, сонымен қатар төменде сипатталған отбасын өсірді және ағасы Ричард Генри Лидің ұлдары Томас Ли мен Людвелл Лидің Англиядағы білімін қадағалады, екеуі де жақсы оқушылар болды. Хабердашерлер компаниясына қосылғаннан кейін Ли 1774 жылы Лондон шерифі болып тағайындалды, ал шериф Пломмер кеткеннен кейін бұл лауазымға ие болды. Сол жылы басқа шериф Стивен Сайс та америкалық болып туған. Бұл лауазым оларға жоғары лауазымды тұлғалар алдында америкалықтардың салық салуды азайту және өкілдік етуді арттыру туралы ісін қозғауға мүмкіндік берді. Бір жыл шериф болғаннан кейін Уильям Ли кенттік кеңес мүшесі болып сайланды, бірақ парламент мүшесі болу арманын орындай алмады. Дегенмен, ол америкалықтардың құқықтары үшін күресін жалғастырды. Ли Америка революциясы кезінде Континенттік конгрестің агенті болды және Берлин мен Венаға жіберілді, бірақ саяси жағдай отбасы Франкфуртқа көшуге мәжбүр етті. Сонымен қатар, Ли Австриядан да, Пруссиядан да қолдау таба алмады. Ли көмектесіп жазған АҚШ-Нидерланд арасындағы бейресми келісім төртінші ағылшын-голланд соғысының себебі болды. Соғыс аяқталар алдында Ли Брюссельге көшіп барды, содан кейін әйелін және балаларын соғыс кезіндегі сапарға тәуекел етуден гөрі сол жерде қалдырып, Вирджинияға жалғыз өзі оралды, Вирджиния плантаторлары оған қарыз болған 10 000 фунт стерлингтен астам соманы жинауға тырысты.

As a younger brother, Lee did not expect to inherit plantations from his parents, but after completing his education moved to London and became a mercantile agent for Virginia in the tobacco trade. Beginning in 1760, he and his sister Alice (who was trying to escape an unfortunate marriage to Billy Shippen) lived in London with their mother's widower brother, Col. Philip Ludwell III and his three daughters (the Ludwell family included no sons). Ludwell owned Green Spring Plantation in James City County, Virginia, once the vast estate along the James River owned by colonial governor William Berkeley, a mentor of their ancestor Richard Lee I. Enslaved labor on that plantation (like at many Lee family plantations) grew tobacco (prices of which were depressed during his ownership), as well as indigo, wheat, corn, cotton and flax, among other crops. William Lee returned to Virginia for five years, 1763 1768, to work at Stratford and assist his eldest brother Col. Philip Lee (1717 1775, already a member of the Governor's Council), then sailed to London en route to making his fortune in India or elsewhere. However, after hearing of Col. Ludwell's death in London in 1767, William Lee stayed in that city, courted his heiress cousin Hannah Philippa Ludwell (30 years old at the time and known for an independent disposition), and married her on March 7, 1769. By this time, her sister Frances had also died, and Hannah Ludwell Lee worked to ensure that she (and not her remaining sister Lucy who at age 16 married London dilettante
John Paradise months later) would inherit the 7000 acre Green Spring plantation, but she did not want to return to Virginia. While Hannah proved to be shrewd in understanding the purchasing desires and needs of planters' wives (thus helping to gain business from their husbands), William Lee also made some unwise decisions concerning her Virginia plantations firing the long time overseer and antagonizing the widely respected Robert Carter Nicholas who was administering Philip Ludlow's will. Thus, the family stayed in London and William Lee began a career as a tobacco merchant, as well as raising the family described below, and superintending the education in England of the sons of their brother Richard Henry Lee, Thomas Lee and Ludwell Lee, both of whom proved good students. After joining the Haberdashers Company, Lee was appointed Sheriff of London for 1774 after Sheriff Plomer resigned. The other sheriff for that year, Stephen Sayes, was also American born. The position gave them the opportunity to press in high places the American case for less taxation and more representation. After his year as sheriff, William Lee was elected an Alderman, but could not fulfill his dream to become a member of Parliament. Nonetheless, he continued his campaign for American rights. Lee became an agent of the Continental Congress during the American Revolution, and was posted to Berlin and Vienna but the political situation caused the family to take up residence in Frankfurt. Moreover, Lee failed to obtain support from either Austria or Prussia. An unofficial U. S. Dutch treaty that Lee helped draft became the cause of the Fourth Anglo Dutch War. Towards the end of the war Lee moved to Brussels, and then, leaving his wife and children there rather than risk a wartime voyage, returned to Virginia alone to try to collect more than 10,000 English pounds of debts owed him by Virginia planters.

Вирджиниялық плантатор және саясаткер

Соғыс кезінде оның інісі Ричард Генри Ли Уильям Лиді құлдардың британдықтарға қашып бара жатқаны туралы ескертті, сондықтан Люси Парадайстың Рич Нек плантациясында бір ғана құл қалды, ал Ричард Талияферроның Поухатан плантациясындағы және Чемпион Трэвистің Джеймстаун аралындағы барлық құлдары қашып кетті. Сонымен қатар, 1781 жылдың 6 шілдесінде оның әйелінің плантациясы Грин-Спринг шайқасының орны болды, себебі генерал Лафайеттің (аз санды) әскері Лорд Корнуоллистің әскерлеріне шабуылға түсіп, жақын жердегі Йорктаун, Вирджинияға қайтып келе жатқанда тұтқынға алынды, сол жерде Корнуоллис ақырында капитуляциялады. 1782 жылдың ақпанында Ли Лафайетке мүлікке келтірілген зиян үшін шағым жолдады. Уильям Ли Вирджинияға оралғаннан кейін, Элизабет-Сити, Уорвик және Йорк округтері оны 1783 жылы Дэвид Джеймсонмен бірге Вирджиния Сенатына сайлады және келесі сессияда Лиді жалғыз сенатор ретінде бекітті. Грин-Спрингте ұлы Уильям Лудлоу Лимен бірге болғанда, Уильям Ли қара нәсілділердің жағдайына алаңдады, ең жақсыларын түрлі кәсіптерге оқуға жіберуді және бірнеше басқарушылардың кезегінен тозығы жеткен сарайды жөндеуді бұйырды. Ли 1784 жылдың 18 тамызында Бельгияның Остенде қаласында әйелінің балаларымен үйіне қайтып бара жатқанда күрт қайтыс болғанын біліп, оны Лондонға ата-анасының қасына жерлеуді тапсырды. Денсаулығы нашарлап, көзі нашарлағанмен (1789 жылы Филадельфияда жасалған катаракта операциясы сәтсіз аяқталды), Ли 1790 жылы Джеймс-Сити округінің шерифі лауазымын қабылдады және екі жыл қызмет етті. Оның кәмелетке толмаған әпкелері Менокинде қалды, содан кейін полковник Фрэнк Ли қайтыс болғаннан кейін Вирджиния штатының Александрия қаласына көшіп барды, онда Портия 1799 жылдың мамыр айында саудагер Уильям Ходжсонға үйленді. Уильям Л. Ли оларға және Филадельфияға жиі баратын, бірақ Бенджамин Латробтың кеңесіне қарсы ескі үйді бұзып, оның орнына жаңасын салды. Дегенмен, Уильям Л. Ли 1803 жылдың 24 қаңтарында қайтыс болды. Ол Джеймстаунда әкесінің қасына жерленді, ал қызметке епископ Джеймс Мэдисон басшылық етті, ол ауа райына байланысты кейінге шегерілді. Содан кейін екеуі де байлығына қызығушылық танытқан күйеулерден сақтану үшін Грин-Спрингке көшіп келді. Ходжсон плантацияда тәртіп орнатуға тырысты, соның ішінде Уильям Лидің өсиеті бойынша 1 қаңтарда босатылған құлдарын да, бірақ ақырында 1824 жылы Джордж Мейсонға мүлікті сатты. Уақытша иелері Джон және Роберт С. А. Уорд (Нью-Джерси) құлдарды қайтадан пайдалануды жаңартты. Корнелия Ричмонд бизнесмені Джон Хопкинске үйленді және 1818 жылы Ричмондта соңғы босанудың салдарынан қайтыс болғанға дейін төрт қыз туды. Дегенмен, ол "Жылы су жолы" деп атаған жерде, Центервиллде еркін қара қауым сақталды. Уильям Л. Лидің өсиетімен онда тегін мектеп ашуға қаражат бөлінгенмен, 1818 жылы Уильям және Мэри колледжі жыл сайынғы жүгерінің төленбегенін айтып сотқа шағым түсірді, ал колледж ешқашан мектеп ашпады, бірақ іс Вирджинияның Жоғарғы апелляциялық сотына жеткені хабарланды. 1842 жылы Джеймс-Сити округінің сайлаушыларынан қаражатты несиеге беруге рұқсат сұралды. Грин-Спринг Американдық Азамат соғысында, Уильямсбург шайқасының бір бөлігі ретінде тағы да шайқас алаңына айналды, ал жаңа салынған сарай өртенді. 1966 жылы Ұлттық парк қызметі мүліктің шамамен 200 акр жерін сатып алды, ол қазір Колониалдық ұлттық тарихи парктің бір бөлігі болып табылады.

During the war, his brother Richard Henry Lee had warned William Lee that slaves were fleeing to British lines, such that Lucy Paradise's Rich Neck plantation had but one remaining slave, and all Richard Taliaferro's slaves at Powhatan Plantation and Champion Travis' of Jamestown Island had escaped. Moreover, his wife's plantation on July 6, 1781, became the site of Battle of Green Spring, as General Lafayette's (outnumbered) forces fell into an ambush by Lord Cornwallis' troops during their retreat to nearby Yorktown, Virginia, where Cornwallis would ultimately surrender. In February 1782, Lee forwarded a complaint to Lafayette for damage done the estate. Upon William Lee's return to Virginia, Elizabeth City, Warwick and York Counties elected him to the Virginia Senate in 1783 together with David Jameson, and confirmed Lee as their sole senator in the next session. While at Green Spring with his son William Ludlow Lee, William Lee was concerned about the blacks, ordering that the most promising be apprenticed to various trades, as well as ordering repairs made upon the mansion that had grown decrepit under a succession of overseers. Lee learned that his wife died suddenly in Ostend, Belgium on August 18, 1784, on her way home with the children, and ordered her buried in London with her parents. Although ill and going blind (cataract surgery in Philadelphia in 1789 having failed), Lee in 1790 accepted the post of James City County sheriff, and served two years. His underage sisters remained at Menokin, then after Col. Frank Lee's death moved to Alexandria, Virginia, where Portia married merchant William Hodgson in May 1799. William L. Lee often visited them, and Philadelphia, but also chose to pull down the old house against the advice of Benjamin Latrobe and replaced it with a new one. However, William L. Lee died on January 24, 1803. He was interred beside his father at Jamestown, with Bishop James Madison officiating at the service, which was postponed because of weather. Both sisters then moved to Green Spring, wary of suitors attracted by their wealth. As executor, Hodgson tried to impose discipline on the plantation, including its slaves freed by William Lee's will on January 1 following his death, but finally sold the estate to George Mason in 1824. After interim owners, John and Robert C. A. Ward of New Jersey resumed using slave labor. Cornelia married Richmond businessman John Hopkins and bore four daughters before dying in Richmond of complications from the last birth in 1818. Nonetheless, a free Black community remained at Centerville, in what he had called the Hot Water Tract. Although William L. Lee's will also made a bequest to establish a free school there, in 1818 the College of William and Mary brought suit, alleging that the annual allotments of corn had not been paid, nor did the college ever establish the school, although the case reportedly reached the Virginia Supreme Court of Appeals. By 1842 James City County voters were asked for permission to lend the funds out. Green Spring would again become a battle site in the American Civil War, as part of the Battle of Williamsburg, and the replacement mansion burned down. In 1966, the National Park Service acquired about 200 acres of the property, which is now part of Colonial National Historic Park.