Кіріспе

Филиппиннің 1957 жылдан 1961 жылға дейінгі президенті, Бохольдағы муниципалитет осы президенттің есімімен аталады.

Карлос Полестико Гарсия (4 қараша 1896 жыл - 14 маусым 1971 жыл), көбінесе CPG деп аталады, филиппин мұғалімі, ақыны, шешен, заңгер, мемлекеттік қызметкер, саяси экономист, партизан және Ұлттық әскери жетекшісі, Филиппиннің сегізінші президенті болды. Заңгер мамандығы бойынша Гарсия Бохоль облысының 3-ші округінен Халық депутаттары палатасына өкіл болып сайланғаннан кейін саясатқа қатысты. Одан кейін 1945 жылдан 1953 жылға дейін сенатор болып қызмет етті. 1953 жылы ол 1953 жылғы президенттік сайлауда Рамон Магсайсейдің үміткері болды. Содан кейін 1953 жылдан 1957 жылға дейін вице-президент болып қызмет етті. 1957 жылдың наурыз айында Магсайсей қайтыс болғаннан кейін президенттік лауазымын иеленді. Ол 1957 жылғы президенттік сайлауда толық мерзімге жеңіске жетті. 1961 жылғы президенттік сайлауда президенттікке екінші толық мерзімге түсіп, вице-президент Диосдадо Макапагалдан жеңілді.

Ерте өмір және білім

Гарсия 1896 жылғы 4 қарашада Филиппиннің Бохол провинциясындағы Талибон қаласында Поликронио Гарсия мен Амброзия Полестико отбасында дүниеге келді. Оның әкесі төрт мерзімге қала әкімі болып қызмет еткендіктен, Гарсия саясатқа ерте бойлады. Ол бастауыш білімін туған Талибон қаласында алды, ал орта білімін Себу провинциялық орта мектебінде, қазіргі Абельяна ұлттық мектебінде оқыды. Екеуі де сыныбындағы үздік оқушылардың қатарында болды. Алғашқыда ол колледж білімін Думагеттегі Силлиман университетінде, Негрос Ориенталда бастады, содан кейін Филиппин құқық мектебінде, одан кейін Ұлттық университетінің құқық факультетінде оқыды. 1923 жылы ол заңгер мамандығын аяқтады, ал 1961 жылы Ұлттық университетінен гуманитарлық ғылымдар докторының құрметті атағын алды. Ол сонымен қатар Токио университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 1923 жылғы заңгерлік емтиханда ол үздік он студенттің қатарында болды. Заңгерлікпен бірден айналысудың орнына, ол екі жыл Бохол провинциялық орта мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді. Гарсия Бохолда поэзиясымен танымал болды, осыдан оған «Висай ақындарының ханзадасы» және «Бохольдық бард» деген лақап аттар берілді.

Саяси мансап

Гарсия 1925 жылы саясатқа қадам басып, Бохолдың үшінші округінің өкілі болып, керемет жеңіске жетті. 1928 жылы ол тағы бір мерзімге сайланды және 1931 жылға дейін қызмет етті. 1933 жылы Бохол облысының губернаторы болып сайланды, бірақ 1941 жылға дейін ғана қызмет етті, содан кейін Сенатқа сәтті сайланды, алайда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Филиппиннің жапондықтар тарапынан оккупациялануына байланысты қызмет ете алмады. Одақтас күштердің азат етуінен және соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылы Конгресс қайта жиналғанда ол лауазымына кірісті. Соғыстан кейін сенаторлық міндеттерін қайта бастағанда, ол Сенаттың көпшілік фракциясының жетекшісі болып тағайындалды. Баспасөз оны үздік сенаторлардың бірі деп үздіксіз мойындады. Сонымен қатар, ол Nacionalista партиясында маңызды лауазымды иеленді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Гарсия соғыс кезінде жапондықтармен ынтымақтастық жасаудан бас тартты. Бас астында іздеуге алынған кезде ол қарсылық көрсетіп, бағынбады. Оның орнына, ол партизандық қозғалысына қатысып, Бохолда құрылған бос үкіметте кеңесші болып қызмет етті.

Вице-президенттік (1953-1957 жж.)

Гарсия 1953 жылғы президент сайлауында Рамон Магсейсейдің серігі болды, нәтижесінде екеуі де жеңіске жетті. Ол президент Магсейсей тарапынан сыртқы істер министрі қызметіне тағайындалды және төрт жыл бойы вице-президенттік қызметін де атқарды. Сыртқы істер министрі ретінде ол Жапония мен Филиппин арасындағы тоғыз жылдық техникалық соғыс күйін аяқтау мақсатында ресми өтемақы келіссөздерін ашты, нәтижесінде 1954 жылдың сәуірінде келісімге қол жеткізілді. 1954 жылғы Кореяны біріктіру және Азиядағы басқа да мәселелерге арналған Женева конференциясында Филиппин делегациясының төрағасы ретінде Гарсия Азиядағы коммунистік уәделерді сынап, АҚШ-тың Таяқ Шығысындағы саясатын қорғады. 1954 жылдың 7 мамырында – Вьетминнің Вьетнамдағы Диэн-Бьен-Фу шайқасында француз әскерін жеңген күні – Гарсия Филиппиннің ұлттық мүдделерді қорғау және коммунизмге қарсылық таныту позициясын қайталады. Гарсия 1954 жылдың қыркүйегінде Манила қаласында өткен сегіз елдің Оңтүстік-Шығыс Азия қауіпсіздік конференциясына төрағалық етті, бұл Оңтүстік-Шығыс Азия шартты ұйымының (SEATO) құрылуына әкелді.

Кiру

1957 жылы 17 наурызда президент Магсейсей ұшақ апатынан кенеттен қаза тапқан кезде Гарсия Австралияның Канберра қаласында өтіп жатқан SEATO конференциясына Филиппин делегациясын басқарып бара жатқан еді. Оқиға туралы дереу хабардар болған вице-президент Гарсия Манилаға қайта ұшып келді. Ол келген бойда Малакананг сарайына барып, президенттің міндеттерін атқара бастады. Жоғарғы сот төрағасы Рикардо Парас 1957 жылы 18 наурызда сағат 17:56-да (ПХТ) оған қызметке ант берді. Президент Гарсияның алғашқы қадамдары ұлттық аза тұру жариялау және Магсейсейдің қосылу рәсімін өткізу болды.

1957 жылғы президенттік сайлау

Президент Гарсия 1957 жылғы 12 қарашада өткен ұлттық сайлауда үлкен артықшылықпен жеңіске жетіп, президенттікке толық мерзімге сайланды. Ұлттық партиядан кандидат болған Гарсия шамамен 2,07 миллион дауыс жинады, бұл саналған барлық дауыстың 41%-ын құрады. Ол өзінің ең жақын бәсекелесі, Либералдық партия өкілі Жозе Юлоны жеңді. Оның серігі, Палата Төрағасы Жозе Б. Лорел-младший, Пампанга округінің бірінші сайлау округінен сайланған Диосдадо Макапагалға жеңілді. Бұл Филиппин сайлау тарихында президенттің көпшілік емес, қарапайым көпшілік дауысымен сайлануының және жеңімпаз президенттік және вице-президенттік кандидаттардың әртүрлі партиялардан шығуының алғашқы жағдайы болды. Гарсия 1957 жылғы 30 желтоқсанда қызметке кірісуге ант берді, осымен оның екінші және жалғыз толық мерзімі басталды.

Антикоммунизм

Көптеген ресми және қоғамдық талқылаулардан кейін, Филиппин Конгресі, ақыры, Филиппин Коммунистік партиясын тыйым салатын заң жобасын мақұлдады. Конгресс шарасына жасалған қысымға қарамастан, Гарсия аталған заң жобасына 1957 жылғы 19 маусымда Республикалық заң № 1700, яки «Қарсы бүлікшілік заң» ретінде қол қойды. Бұл заң Президенттік жарлық № 885, «Бүлікшіл ұйымды тыйым салу, оған мүшелікті жазалау және басқа мақсаттар үшін» деген атаумен, содан кейін Президенттік жарлық № 1736 және кейіннен Президенттік жарлық № 1835, «Қарсы бүлікшілік заңнаманы жүйелеу және бүлікшіл ұйымға мүшелік үшін жазаларды күшейту» деген атаумен алмастырылды. Бұл өз кезегінде Президенттік жарлық № 1975-пен толықтырылды. 1987 жылғы 5 мамырда № 167 Президенттік жарлық № 1835 және № 1975-ті конституциялық құқықтарды, яғни бірлестіктер құру құқығын шектеуге тым кедергі келтіретін болып танылды. 1992 жылғы 22 қыркүйекте Фидель В. Рамос басшылығымен қабылданған Республикалық заң № 7636 Филиппин Коммунистік партиясын, басқа да жер асты қозғалыстарын және бүлікшілікті заңдастырды, бірақ бүлік жасау қылмыс болып қалды.

Филиппиндіктер бірінші саясат

Гарсия өзі танымал болған «Филиппиндіктерге біріншілік» саясатын іске қосты. Бұл саясат шетелдік инвесторларға қарағанда филиппиндік кәсіпкерлерді басымдыққа қойды. Ол сонымен қатар елдегі қытай кәсіпкерлеріне елеулі әсер еткен бөлшек саудадағы өзгерістерге де жауапты болды. 1946 жылғы 18 қыркүйекте Конгрестің бірлескен отырысында сөйлеген сөзінде Гарсия былай деді:

Қауіпсіздік бағдарламасы

Елдегі ауыр жағдайларға байланысты Гарсия "Талдау бағдарламасын" бастады. Оның басқаруы үнемдеу бағдарламасымен және жан-жақты ұлттық саясатқа басымдық берумен ерекшеленді. 1960 жылдың 3 наурызында ол толық экономикалық тәуелсіздіктің қажеттігін айтты және үкімет енді ұлттық экономикада шетелдік мүдделердің (әсіресе американдықтардың) басымдығын көтермейтінін мәлімдеді. Ол "бизнес, сауда, коммерция және өнеркәсіпте шетелдік үстемдіктің жеңін" шешіп тастауға уәде берді. Гарсия филиппин мәдениеті мен өнерін қайта жаңғыртудағы үлесімен де белгілі болды.

Халықаралық күріш ғылыми-зерттеу институтын құру

Президент Гарсия, Ауыл шаруашылығы және табиғи ресурстар министрі Хуан Г. Родригестің ықпалды қолдауымен, Форд қоры мен Рокфеллер қорынан "Лос-Банос, Лагунада күріш зерттеу институтын құруды" ұсынды. Осының нәтижесінде 1960 жылы Халықаралық күріш зерттеу институты құрылды.

Республикалық мәдени сыйлық

Гарсияның заңдары мен бағдарламаларынан өзге, оның басшылығы филиппин мәдениетін жаңғыртуға да ерекше мән берді. Осы мақсатта Республикалық мәдени сыйлық тағайындалды. Бүгінгі күнге дейін бұл сыйлық филиппин суретшілеріне, ғалымдарына, тарихшыларына және жазушыларына табыс етілуде.

1961 жылғы президенттік сайлау

Екінші мерзімінің аяқталуымен ол 1961 жылғы 14 қарашада өткен президент сайлауында қайтадан сайлануға түсті, бірақ қарсылас Либералдық партия өкілі вице-президент Диосдадо Макапагалдан жеңіліс тапты.

Президенттікке дейінгі өмір және қайтыс болуы (1961-1971)

Қайта сайлануға талпынғаннан кейін Гарсия Тагбиларанға зейнетке шығып, қарапайым азамат ретінде өмірін жалғастырды. 1971 жылдың 1 маусымында Гарсия 1971 жылғы Конституциялық конвенцияның делегаты болып сайланды, онда делегаттар оны конвенция президенті етіп сайлады. Бірақ 1971 жылдың 14 маусымында Гарсия кешкі сағат 5:57-де Кесон қаласындағы Бохол даңғылы (қазіргі Сержант Эскера даңғылы) бойындағы Манила қаласындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Конвенция президенті лауазымына оның бұрынғы вице-президенті Диосдадо Макапагал келді. Гарсия Манила соборында мемлекеттік мәйітке жатқан алғашқы мирян болды – бұл бұрын Манила архиепископтарына ғана берілген құрметтің белгісі – және Либанган нғ Баяниге жерленген алғашқы президент атанды.

Отбасы

1933 жылғы 24 мамырда ол Леонила Диматагаға үйленді. Олардың Линда Гарсия Кампос есімді қызы болды.

Ұлттық марапаттар

Ризаль рыцарлары орденінің рыцары.