Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық мүсінші және жазушы (1860–1936)
American sculptor and writer (1860–1936)
Лorado Задок Тафт (29 сәуір, 1860 – 30 қазан, 1936) – американдық мүсінші, жазушы және педагог. Америка қайта өрлеу қозғалысының өкілі болған ол, «Уақыт бұлағы», «Ұлы көлдердің рухы» және «Мәңгілік үнді» сияқты монументальді туындылардың авторы. 1903 жылы жарық көрген «Америка мүсіншілігінің тарихы» кітабы бұл тақырыптағы алғашқы зерттеме болды және ондаған жылдар бойы стандартты анықтамалық ретінде саналды. Ол әйелдердің мүсінші ретіндегі беделін көтеруге үлкен үлес қосты. Тафт – АҚШ өкілі Эмили Тафт Дугластың әкесі, оның күйеуі, АҚШ сенаторы Пол Дугластың қайын атасы және АҚШ президенті Уильям Говард Тафттың алыс туысы.
Lorado Zadok Taft (April 29, 1860 – October 30, 1936) was an American sculptor, writer and educator. Part of the American Renaissance movement, his monumental pieces include, Fountain of Time, Spirit of the Great Lakes, and The Eternal Indian. His 1903 book, The History of American Sculpture, was the first survey of the subject and stood for decades as the standard reference. He has been credited with helping to advance the status of women as sculptors. Taft was the father of U. S. Representative Emily Taft Douglas, father in law to her husband, U. S. Senator Paul Douglas, and a distant relative of U. S. President William Howard Taft.
Алғашқы жылдар және білім
Тафт Иллинойс штатының Элмвуд қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Дон Карлос Тафт және Мэри Люси Фостер болды. Оның әкесі Иллинойс индустриялық университетінде геология профессоры болды (кейіннен Иллинойс университеті деп аталды). Ол балалық шағының көп бөлігін 601 E. John Street, Шампейн, Иллинойс мекенжайында, UIUC кампусының ортасына жақын өткізді. Үй, қазір Тафт үйі деп белгілі, оның әкесі 1873 жылы салған. Университет оны 1949 жылы сатып алып, оңтүстік-шығысқа шамамен бір шақырымға көшірді. Ата-анасынан үй оқуын алғаннан кейін Тафт Иллинойс индустриялық университетінде бакалавр (1879) және магистр (1880) дәрежелерін алды. Магистр дәрежесін алғаннан кейін ол 1880 жылдан 1883 жылға дейін Парижге мүсін өнерін оқуға кетті, онда Огюстен Дюмон, Жан-Мари Боннассиу және Габриэль Томаспен оқыды. Оның нәтижелері ерекше болды; ол студиясында "ең үздік студент" деп танылып, Салонға екі рет қатысты.
Taft was born in Elmwood, Illinois. His parents were Don Carlos Taft and Mary Lucy Foster. His father was a professor of geology at the Illinois Industrial University (later renamed the University of Illinois at Urbana–Champaign). He lived much of his childhood at 601 E. John Street, Champaign, Illinois, near the center of the UIUC campus. The house, now known as the Taft House was built by his father in 1873. It was purchased by the university in 1949 and moved about one mile southeast. After being homeschooled by his parents, Taft earned his bachelor's degree (1879) and master's degree (1880) at Illinois Industrial University. After his master's degree, he left for Paris to study sculpture, attending the École nationale supérieure des Beaux Arts from 1880 to 1883, where he studied with Augustin Dumont, Jean Marie Bonnassieux, and Gabriel Thomas. His record there was outstanding; he was cited as "top man" in his studio and twice exhibited at the Salon.
Мүсінші және педагог
1886 жылы Америка Құрама Штаттарына оралған Тафт Чикаго қаласында қоныстанды. 1929 жылға дейін Чикаго өнер институтының мектебінде оқытумен айналысты. Тафт балшықтан және гипстен жұмыс істеуден бөлек, студенттеріне мәрмәрдан мүсін жасауды үйретті және оларды топтық жобаларға жұмылдырды. Сонымен қатар, Чикаго және Иллинойс университеттерінде лекция оқыды. 1892 жылы Чикаго өнер қауымы 1893 жылғы Дүниежүзілік Колумбия көрмесіне дайындық жүргізіп жатқанда, бас сәулетші Дэниел Бернхэм ғимараттардың мүсіндік безендірілімдері уақтылы аяқталмай қалуы мүмкін екендігіне алаңдаушылық білдірді. Тафт бау-бақша ғимараты үшін кейбір әйел студенттерін ассистенттер ретінде жұмысқа алуға рұхсат сұрады (сол кезде әйелдердің мүсінші ретінде жұмыс істеуі қоғамда қалыпты емес еді). Бернхэм: «Жұмыс істесе, кез келген адамды, тіпті ақ қоянды да жалдаңыз» деді. Осыдан «Ақ қояндар» деп аталатын дарынды әйел мүсіншілер тобы пайда болды, олардың ішінде Энид Янделл, Кэрол Брукс МакНейл, Бесси Поттер Вонно, Джанет Скаддер, Джулия Браккен және Эллен Ранкин Копп болды. Кейін тағы бір бұрынғы студенті Фрэнсис Лоринг Тафт студенттерінің дарынын өзінің мансабын жетілдіру үшін пайдаланғанын айтты, мұндай жағдай сирек емес еді. Жалпы, тарих Тафтқа әйелдердің мүсінші ретіндегі мәртебесін көтеруге көмектескені үшін алғыс айтады. Миннесота штатының Сент-Пол қаласында полковник Уильям Колвилл ескерткішіне қай суретті таңдау керектігін шешу үшін өткен жиналыста, штаттық өнер комиссиясы сол кезде қалада болған Тафттың пікірін сұрады. Ол ешқандай үлгіні ұсынбаса да, Кэтрин Бэкустың үлгісінде жақсы тұстары бар екенін ойлады. Бастапқыда комиссия Джон К. Дэниелстің үлгісін жақсы көрген, бірақ ол дауысқа түспеді. Содан кейін олар Бэкустың үлгісін таңдап, оны тоғыз футтық қоладан жасауға шешім қабылдады.
Upon returning to the United States in 1886, Taft settled in Chicago. He taught at The School of the Art Institute of Chicago until 1929. In addition to work in clay and plaster, Taft taught his students marble carving, and had them work on group projects. He also lectured at the University of Chicago and the University of Illinois. In 1892, while the art community of Chicago was preparing for the World's Columbian Exposition of 1893, chief architect Daniel Burnham expressed concern to Taft that the sculptural adornments to the buildings might not be finished on time. Taft asked if he could employ some of his female students as assistants (it was not socially accepted for women to work as sculptors at that time) for the Horticultural Building. Burnham responded, "Hire anyone, even white rabbits, if they'll do the work." From that arose a group of talented women sculptors known as "the White Rabbits", which included Enid Yandell, Carol Brooks MacNeil, Bessie Potter Vonnoh, Janet Scudder, Julia Bracken, and Ellen Rankin Copp. Later, another former student, Frances Loring, noted that Taft used his students' talents to further his own career, a not uncommon situation. In general, history has given Taft credit for helping to advance the status of women as sculptors. At a meeting in St. Paul, Minnesota to decide which artist submission to select for a monument of Col. William Colvill to go in the Minnesota State Capitol rotunda, the state art commission asked the opinion of Taft who was in the city at the time. While he did not recommend any of the models, he thought the model by Catherine Backus had points in its favor. Originally the commission favored the model by John K. Daniels but it was voted down. They then selected Backus' model to execute in a nine foot full size bronze.
Лекциялар мен еңбектер
Тафт өскен сайын, оның шешендігі мен әсерлі жазуы Фредерик Ракстуллмен бірге оны мүсіншіліктің консервативті бағытының алдыңғы қатарына шығарды, онда ол өмірінде дамыған қазіргі заманғы және абстрактілі үрдістерге қарсы жиі сөз сөйледі. Тафттың Чаутауквадағы лекциялық сапарлары оған кең танымалдылық әкелді. Кейбір орталарда Тафт мүсіншілігінен гөрі жазбаларымен көбірек танымал. 1903 жылы Тафт «Америка мүсін тарихы» деген тұңғыш зерттеуді жариялады. 1925 жылы қайта жаңартылған нұсқасы 1968 жылы өнер тарихшысы Э. Уэйн Крейвен «Sculpture in America» еңбегін жариялағанға дейін бұл тақырып бойынша стандартты анықтама болып саналды. 1921 жылы Тафт Чикаго өнер институтында оқыған лекцияларының жинағын «Мүсіншіліктегі қазіргі заманғы бағыттар» деген атпен шығарды. Ол кезде ол еуропалық мүсіншіліктің дамуына ерекше көзқарас ұсынды; бүгінде бұл кітап 20 ғасырдың басындағы американдық мүсіншіліктің тамаша шолуы ретінде қарастырылады.
As Taft grew older, his eloquence and compelling writing led him, along with Frederick Ruckstull, to the forefront of sculpture's conservative ranks, where he often served as a spokesperson against the modern and abstract trends that developed during his lifetime. Taft's frequent lecture tours for the Chautauqua gave him a broad, popular celebrity status. In some settings, Taft is better known for his writings than for his sculpture. In 1903, Taft published The History of American Sculpture, the first survey of the subject. The revised 1925 version was to remain the standard reference on the subject until the art historian E. Wayne Craven published Sculpture in America in 1968. In 1921, Taft published Modern Tendencies in Sculpture, a compilation of his lectures given at the Art Institute of Chicago. At the time, it offered a distinct perspective on the development of European sculpture; today, the book continues to be regarded as an excellent survey of American sculpture in the early years of the 20th century.
Қауымдастықтар
1898 жылы Тафт Иллинойс штатының Орегон қаласында орналасқан Солтүстік Иллинойс университетінің далалық және ғылыми-зерттеу кампусы болып табылатын Eagle's Nest Art Colony-нің негізін қалаушы мүшесі болды. Тафт Дэниел Бернхаммен бірлесіп Вашингтондағы Юнион станциясындағы Колумб фонтанын жобалаған. Тафт Ұлттық дизайн академиясының, Ұлттық өнер және әдебиет институтының және Америка өнер және әдебиет академиясының мүшесі болды; ол 1920 жылдары Ұлттық мүсін қоғамын басқарды, олардың 1923 және 1929 жылғы көрмелерінде өнер туындыларын көрсетті және Иллинойс штатының өнер кеңесшілері кеңесінде қызмет етті. Ол 1925 жылдан 1929 жылға дейін АҚШ-тың Көркемсурет комиссиясында қызмет етті және Америка сәулетшілер институтының құрметті мүшесі болды. Оның құжаттары Смитсоновтың Америка өнері мұрағатында, Иллинойс университетінде және Чикаго өнер институтында сақталады. Ол өмір бойы өзінің альма-матермен байланысын сақтады. (Оның университетке сіңірген еңбегіне арнап оның құрметіне аталған көше бар.) 1929 жылы Иллинойс университетінің кампусында өзінің Alma Mater мүсінін ашты. Тафт өзінің Альма-Матерін шамамен 4 метр биіктігі бар, классикалық киім киген, тақтан тұрып, алға қадам басқан, екі қолын жайып, балаларын мейіріммен қарсы алатын бейнеде көрінеді. Оның екі жағындағы екі тұлға университеттің "Оқу және Еңбек" деген ұранын бейнелейді.
In 1898, Taft was a founding member of the Eagle's Nest Art Colony, which is currently a field and research campus for Northern Illinois University in Oregon, Illinois. Taft designed the Columbus Fountain at Union Station in Washington, D. C., in collaboration with Daniel Burnham. Taft was a member of the National Academy of Design, the National Institute of Arts and Letters, and the American Academy of Arts and Letters; he headed the National Sculpture Society in the 1920s, exhibiting at both their 1923 and 1929 shows, and he served on the Board of Art Advisors of Illinois. He served on the U. S. Commission of Fine Arts from 1925 to 1929, and was an honorary member of the American Institute of Architects. His papers reside in collections at the Smithsonian Archives of American Art, the University of Illinois, and the Art Institute of Chicago. He maintained his connections with his alma mater throughout his life. (His association with the University is commemorated by a street named in his honor.) In 1929, he dedicated his sculpture Alma Mater on the University of Illinois campus. Taft envisioned his Alma Mater as a benign and magnificent woman, about 14 feet (4 m) high and dressed in classical draperies, rising from a throne and advancing a step forward with outstretched arms in a gesture of generous greeting to her children. Two figures behind her on either side represent the university's motto, Learning and Labor.
Соңғы жылдар
Ол көптеген марапаттар, сыйлықтар және құрметті ғылыми дәрежелер алды. Тафт өмірінің соңына дейін белсенді болды. Өліміне бір апта қалғанда, ол Куинси, Иллинойс қаласында Линкольн-Дуглас дебаттарына арналған мүсінінің ашылу салтанатына қатысты. Ол кремацияланды, ал күлі Блумингтон қаласына жақын орналасқан Эльмвуд зиратында шашылды.
He received numerous awards, prizes, and honorary degrees. Taft was active until the end of his life. The week before he died, he attended the Quincy, Illinois, dedication ceremonies for his sculpture celebrating the Lincoln–Douglas debates. He was cremated, and his ashes were scattered at Elmwood Cemetery near Bloomington, Illinois.
Қосымша көздер
Кваран, Эйнар Эйнарссон. Америка сәулет өнерінің мүсіндік безендіруі (жарияланбаған қолжазба)
Kvaran, Einar Einarsson. Architectural Sculpture of America (unpublished manuscript)