Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ экономисі Фрэнк Уильям Тауссиг (1859–1940) – қазіргі заманғы сауда теориясының негізін салған американдық экономист.
United States economist
Frank William Taussig (1859–1940) was an American economist who is credited with creating the foundations of modern trade theory.
Ерте өмір
1859 жылы 28 желтоқсанда Миссури штатының Сент-Луис қаласында Уильям Тауссиг пен Адель Вюрпельдің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы әдебиет және музыкаға деген қызығушылығын қолдады, ол ерте жасынан скрипкада ойнады. Ол Сент-Луис қаласының мемлекеттік мектептерінде және Смит академиясында білім алды. Содан кейін Сент-Луис қаласындағы Вашингтон университетіне түсті, бірақ бір жылдан соң Гарвардқа ауысып, 1879 жылы оны бітірді. Ол бір жыл Еуропаға саяхаттап, Берлин университетінде экономиканы оқыды. Кейін Гарвардта заң және экономика салаларында магистратураны бітірді, сонымен қатар бірнеше жыл президент Чарльз У. Эллиоттың хатшысы болып жұмыс істеді.
He was born on December 28, 1859, in St. Louis, Missouri, the son of William Taussig and Adele Wuerpel. His parents encouraged his literary and musical interests, and he played the violin at an early age. He was educated in the St. Louis public schools and at Smith Academy in that same city. He then went to Washington University in St. Louis but, after a year transferred to Harvard from where he graduated in 1879. He traveled in Europe for a year, taking some time to study economics at the University of Berlin. He then did graduate work at Harvard in law and economics while he was secretary to President Charles W. Eliot for some years.
Оқыту
1886 жылы заңгерлік біліміне ие болып, Гарвард университетінде профессордың көмекшісі болып тағайындалды. 1892 жылы экономика профессоры болды және бірнеше жыл мемлекеттік қызметте өткізіп, сондай-ақ жүйке ауруынан айығу үшін Еуропаға саяхаттағаннан басқа, өмірінің соңына дейін Гарвардта қызмет етті. Пол Дуглас (кейін Америка экономикалық қауымдастығының президенті және Иллинойс штатынан үш мәрте сенатор болған) 1915 жылдың күзінде Гарвардта Тауссигтің аспиранты болды және осы тәжірибені еске алды. Дуглас бұрын Колумбия университетінде екі жыл бойы Эдвин Селигманмен оқыған, ол Тауссигтің идеологиялық қарсыласы болған. Колумбия мектебінің экономикалық ойларын сынау мүмкіндігін пайдаланған Тауссиг, Дугласпен пікірлесіп, оны әжуалауға тырысты, ал Гарвард студенттері лекция залын толтырып, осы "қырғынды" көруге қуанды. Бірақ ақырында Дуглас жағдайды өзгертіп, Тауссигті логикалық экономикалық тартысқа тартып алды. Дуглас еске алды: "Келесі күні сабақ соңында Тауссиг менімен жылы қол берісті. Одан кейін өмірінің соңына дейін жақын дос болып қалдық. Бұл тәжірибе қиын болғанымен, мен үшін академиялық өмірімдегі ең пайдалы нәрсе болды. Ол мені ұлы экономикалық теоретиктердің ойлау жолдарын меңгеруге және сөз бен логикалық шабуылға қарсы тұруға мәжбүр етті."
He got a law degree in 1886 and was appointed assistant professor at Harvard. He became professor of economics in 1892, and he remained at Harvard for the balance of his professional career except for several years spent in federal service and some time spent traveling in Europe recovering from a nervous disorder. Paul Douglas (a future president of the American Economic Association and three term Senator from Illinois) was a graduate student under Taussig at Harvard in the Fall of 1915 and recalled the experience. Douglas had studied two years in graduate school at Columbia University with Edwin Seligman, who was an ideological enemy of Taussig. Given the opportunity to criticize the Columbia school of economic thought by confronting Douglas, Taussig attempted to humiliate him to the delight of the Harvard pupils who filled the lecture hall to witness the "slaughter". Eventually, Douglas turned the tables and trapped Taussig in a logical economic debate. Douglas recalled, "The following day, Taussig cordially shook hands with me at the end of the hour. We also became fast friends for the rest of his life. Trying as the experience was, it was the best thing to happen to me in my academic life. It forced me to master the reasoning of the great economic theorists and to stand my ground under verbal and logical bombardment."
Бет қанты және тариф
1912 жылы «The Quarterly Journal of Economics» журналында жарияланған мақаласында Тауссиг импорттық тарифтер арқылы қант қызылшасы өндірісін қорғауды жақтады. Қант қызылшасы өнеркәсібі американдық ауыл шаруашылығының әмбебаптығы мен мүмкіндіктерін арттыру арқылы материалдық емес пайдалар келтіреді. Біліктілігі төмен жұмысшылар еңбекке көп күш жұмысы қажетті қант қызылшасы саласында жұмыспен қамтылады. Қант қызылшасы Колорадо, Юта, Айдахо, Монтана және Калифорния штаттарының суармалы, салқын климатты аймақтарында ең жақсы өседі.
In a 1912 article in The Quarterly Journal of Economics, Taussig favored protecting the beet sugar industry with a tariff on sugar imports. A beet sugar industry gives intangible benefits by adding to the versatility and capabilities of American agriculture. Unskilled labor gains employment in the labor intensive beet sugar sector of agriculture. Beet sugar grows best in cool climates of the irrigated regions of Colorado, Utah, Idaho, Montana, and California.
Басқа да атқарылған қызметтер
Ол 1889 жылдан 1890 жылға дейін және 1896 жылдан 1935 жылға дейін «Экономика тоқсандығы» журналының редакторы, 1904 және 1905 жылдары Америка экономикалық қауымдастығының президенті, ал 1917 жылдан 1919 жылға дейін АҚШ тарифтік комиссиясының төрағасы болды. Ол Америка өнер және ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1919 жылдың наурыз айында ол сауда келісімдерін реттеу үшін Парижге кеңесші ретінде шақырылды, ал қараша айында Вудро Вильсонның шақыруымен Вашингтонда капитал мен еңбек арасындағы бейбітшілікті қолдау мақсатында өткен екінші өнеркәсіптік конференцияға қатысты. Ол Ұлттар Лигасын қатты қолдады.
He was the editor of the Quarterly Journal of Economics from 1889 to 1890 and from 1896 to 1935, president of the American Economic Association in 1904 and 1905, and chair of the United States Tariff Commission from 1917 to 1919. He was elected a Member of both the American Academy of Arts and Sciences and the American Philosophical Society. In March 1919, he was called to Paris to advise in the adjustment of commercial treaties, and in November, on invitation of Woodrow Wilson, he attended the second industrial conference in Washington, DC, for promoting peace between capital and labour. He was a strong supporter of the League of Nations.
Өлім
1940 жылы 11 қарашада 80 жасында Массачусетс штатының Кембридж қаласында қайтыс болды. Тауссиг Кембридж қаласындағы Маунт-Оберн зиратында жерленген.
He died on November 11, 1940, aged 80, in Cambridge, Massachusetts. Taussig is buried in Mount Auburn Cemetery in Cambridge.
Мұра
Гарвардтағы оның орнын Жозеф Шумпетер басты. 1888 жылы ол Эдит Томас Гилдке үйленді. Олардың төрт баласының бірі - белгілі педиатр және кардиолог Хелен Б. Тауссиг (1898–1986) болды. Ф. В. Тауссигтің бірінші әйелі 1910 жылы қайтыс етті, содан кейін ол Лора Фишерге үйленді.
The successor to his chair at Harvard was Joseph Schumpeter. In 1888, he married Edith Thomas Guild. One of their four children was Helen B. Taussig (1898–1986), a noted pediatrician and cardiologist. F. W. Taussig's first wife died in 1910, and he married Laura Fisher.