Кіріспе

Әйелдер сәнінің силуэті, адам силуэті.

Желбезек бел – 19 және 20 ғасырларда әртүрлі кезеңдерде танымал болған корсеттер мен белдіктер арқылы жасалатын әйелдер сәнінің силуэті. Оның ерекшелігі – қабырғалардың табиғи енінен кенеттен өте тар белге ауысуы, ал жамбас аймағы төмен қарай иіліп кеңейеді. Атауы осыптың сегменттелген денесімен ұқсас болғандықтан берілген. Белдің күшті тартылуы жамбас пен кеуденің пішінін күшейтеді.

Тарих

19 ғасырда орташа корсетпен белдің өлшемі әртүрлі болғанымен, "шымшық бел" деп аталатын өте кішкентай бел (шамамен 43-50 см) сирек кездесіп, әдемі деп есептелмеген. Әйелдер журналдары тығыз корсет тағудың зиянды әсерлері туралы айта келіп, "Егер әйел өзін 58 см, тіпті кейде 53 см дейін таңса, онда бұл оның жайлылығы, денсаулығы мен бақытының есебінен жасалуы керек" дегенді жариялаған. Сондықтан, мода осындай кішкентай белдің көрінісін жасау үшін пропорцияны, жолақтың орналасуын және түстерді пайдаланған. Фотосуреттерді өңдеу арқылы да "шымшық бел" иллюзиясын жасауға тырысқан. Тығыз корсет тағу 1870-ші жылдардың соңы мен 1880-ші жылдары сәнге айналып, шамамен 1887 жылы тоқтады.

Денсаулыққа әсері

Әйелдер осы қатаң өлшемдерге жету үшін көптеген медициналық проблемаларға тап болды, олардың ішінде деформацияланған қабырғалар, әлсіз іш бұлшық еттері, деформацияланған және орнынан жылжыған ішкі мүшелер, сондай-ақ тыныс алу аурулары бар еді. Көбелек мүшелерінің орын ауыстыруы мен деформациясы түсік тарту және аналық өлім қаупін күрт арттырды.