Кіріспе

Француз неврологы және эпилептологы Анри Жан Паскаль Гасту (15 сәуір 1915, Монако – 14 шілде 1995, Марсель) – француз неврологы және эпилептологы болған.

Өмірбаян

Гасту Марсель университетінде медицина саласында білім алып, 1945 жылы медицина докторы дәрежесін алды. Содан кейін ол Анри Роджермен неврология, ал Марсельде Лусьен Корнилмен нейроанатомия бойынша тағылымдама өтті. 1953 жылы Марсель ауруханасының нейробиологиялық зертханаларының меңгерушісі болды. 1954 жылы Корнильдің анатомиялық патология профессоры лауазымын иеленді, ал 1960 жылы эпилепсиямен ауыратын балаларға арналған аймақтық орталықтың директоры болып тағайындалды. 1973 жылы оған арнайы клиникалық нейрофизиология кафедрасы ашылды, ол 1984 жылы зейнетке шыққанға дейін осы қызметте болды. Оның басты қызығушылығы электроэнцефалографияны және эпилепсияда мидың функционалдығын зерттеуге қатысты. 1957 жылы ол гемиконвульсиялық гемиплегиялық эпилепсия синдромын (HHE) сипаттады, 1961 және 1966 жылдары Леннокс-Гастау синдромын, ал 1981 және 1982 жылдары оқципитальды пароксизмдері бар балалық эпилепсияның кейінгі, қауіпсіз түрін сипаттады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Эпилепсияға қарсы халықаралық лиганы (ILAE) қайта жандандыруға зор үлес қосты. 1953 жылдан 1957 жылға дейін президенттікке үміткер болғаннан кейін, ол 1957 жылдан 1969 жылға дейін ILAE бас хатшысы болды, содан кейін 1969 жылдан 1973 жылға дейін ILAE президенті болып сайланды және 1973 жылдан 1977 жылға дейін бұрынғы президент болды. Бұған қоса, ол 1963 жылы ILAE терминология комиссиясының төрағасы болды, нәтижесінде «Эпилепсия сөздігі» жарық көрді. Ол Федор Достоевский, Густав Флобер және Винсент ван Гог сияқты тұлғалардағы эпилепсия мен көркемдік гениальдық арасындағы мүмкін байланысты түсінуге тырысты және осы қарым-қатынас туралы бірнеше мақала жариялады. Леннокс-Гастау синдромы: балалық шақта басталатын эпилепсиялық жағдай, түнгі миоклониялық ұстамалар, бас иелену және құлаулар ерекше көзге түседі.