Кіріспе

Виргин аралдарының музыкасы ұзақ жылдар бойы Батыс Үндістанның оңтүстік арал мемлекеттерімен мәдени байланысын, аралдардың африкалық мұрасын және еуропалық отаршылдық тарихын, сондай-ақ Солтүстік Американың соңғы ықпалын көрсетеді. АҚШ-тың Виргин аралдары мен Ұлыбританияның Виргин аралдары саяси тұрғыдан бөлек болғанымен, олар тығыз мәдени байланыстарды сақтайды. Виргин аралдары көрші елдерінен Кариб бассейнінің әртүрлі музыка жанрларын, соның ішінде Тринидадтан калипсо және сока музыкасын, ал Ямайкадан регги музыкасын импорттады. Музыканың негізгі жергілікті түрі – скретч-бенд (Ұлыбританияның Виргин аралдарында «Фунги-бенд» деп те аталады), олар «Квельбе» деп аталатын музыка жасау үшін қабақтар мен кір жуатын тақталар сияқты импровизацияланған аспаптарды пайдаланады. Виргин аралдарындағы «карисо» халық әні де, Сент-Томас бамбуласы да кең таралған. Квадриль – аралдардың дәстүрлі халық биі, оған Сент-Круаның Императорлық квадрилі және Сент-Томас Флэт-Герман квадрилі сияқты түрлері кіреді. Heritage Dancers – Виргин аралдары мен одан тыс жерлердегі дәстүрлі халық билерін орындайтын құрметті би тобы.

Сипаттамалары

Виргин аралдарының мәдениеті – африкалық, еуропалық және Солтүстік Америка мәдениеттеріне негізделген синкретикалық мәдениет. Даниялықтар қазіргі АҚШ Виргин аралдарын көп жылдар бойы басқарып келсе де, 19-шы ғасырдан бері аралдарда ағылшын тіліне негізделген креол тілі басым болып табылады және аралдар басқа тілдерге қарағанда ағылшын тіліндегі танымал мәдениетке көбірек бейім. Голланд, француз және Дания мәдениеттері де арал мәдениетіне үлес қосты, сондай-ақ араб әлемінен, Үндістаннан және басқа Кариб аралдарынан келген иммигранттар да өздерінің әсерін тигізді. Дегенмен, қазіргі Виргин аралдары мәдениетіне ең үлкен әсерді 17-шы ғасырдан 19-шы ғасырдың ортасына дейін қызылша егістігінде жұмыс істеу үшін құлдыққа алынған африкалықтар тигізді. Осы африкалық құлдар Африканың кең аумағынан, соның ішінде қазіргі Нигерия, Сенегал, Конгоның екі республикасы, Гамбия және Гана елдерінен әкелген дәстүрлерін сыйлады.

Халықтық музыка

Виргин аралдарының халық музыкасы 20 ғасырдың ортасынан бері төмендеп келеді, бірақ кейбір дәстүрлер, мысалы, скретч-бэндтер, әлі де сергелеп тұр. Бұл өзгеріске әсер еткен факторлар туризм индустриясының дамуы, 1959 жылғы революциядан кейін американдық туристердің Кубадан Виргин аралдарына ауысуы, сондай-ақ бұқаралық радио, теледидар және жазылған музыкаға негізделген индустриялардың өркендеуі болды. Бұл өзгерістер "жергілікті дәстүрлерді әлсіретіп, жас ұрпақтың халық музыкасына қатысуын азайтты", себебі танымал стильдер көбірек мәртебе, әлеуметтік жағдай және табысқа ие болып саналды. Дәстүрлі скретч-бэнд ансамблі әртүрлі болуы мүмкін, бірақ әрқашан соқпалы аспапты – сквош, домбыраны немесе Доминикан тамборасына ұқсас екі қақпақты барабанның жергілікті нұсқасын, сондай-ақ мелодиялық аспап ретінде аккордеон, сыбызғы немесе скрипканы пайдаланатын. Банджо, укулеле немесе алты ішекті гитара сияқты аспаптар да жиі қолданылатын. Көбінесе "бас құбыр" деп аталатын, автомобильдің эгзостык түтігінен жасалған аспап, туба сияқты тартылатын. 1980 жылдардан бастап скретч-бэндтердің аспаптық құрамы тұрақталды. Альт-саксофон ең көп қолданылатын мелодиялық аспапқа айналды, кейде күміс сыбызғымен алмастырылатын. Конга барабандары, сквош, электргітара немесе бас-гитара, және үшбұрыш (steel) қолданылды. Банджо немесе укулеле, пернетақта және қосымша саксофондар немесе басқа да мелодиялық аспаптар қазіргі заманғы топтарда сирек кездеседі. Ән сөздері дәстүрлі түрде ауызша тарих ретінде қызмет етеді, жаңалықтар мен әңгімелерді таратуға мүмкіндік береді. Қазіргі заманғы скретч-бэндтер калипсо, болеро, квадриль, халықаралық поп-әндер, меренге, мазурка, вальс, джиг және басқа да стильдерді қоса алғанда, әртүрлі билерді орындайды. Олар шіркеу қызметтерінде, жеке кештерде, қоғамдық фестивальдарда, жергілікті билер мен жәрмеңкелерде, крещение рәсімдерінде және тойларда, сондай-ақ туристер үшін концерттер өткізеді. Скретч-бэнд дәстүрі ең сергелеп тұрған жер – Сент-Круа, онда Bully & the Kafooners, Stanley & the Ten Sleepless Knights және Blinky & the Roadmasters топтары кеңінен танымал. Скретч-бэндтер Сент-Томас және Британдық Виргин аралдарында аз кездеседі, бірақ танымал Эльмо және Sparkplugs Тортоладан шыққан.

Басқа халықтық стильдер

Квадриль – бұрын Виргин аралдары мәдениетінің маңызды бөлігі болған халық биі; қазір ол Сент-Кройдан басқа жерлерде сирек орындалады. Сент-Кройда жергілікті тұрғындар квадрильді Санкт-Жерар залы сияқты қоғамдық орындарда, мектептерде, фестивальдер мен мерекелерде білім беру мақсатында немесе туристерге ойын-сауық ретінде билейді. Білім беру және ойын-сауықпен айналысатын квадриль топтары дәстүрлі стильдегі киім киеді, ол нағыз киімдерді еске түсіреді. Виргин аралдарындағы шай ішу тойлары, Дәуіт пен Голиат қойылымы және маскарадтық билер, бәрі де Кариб теңізінің басқа аймақтарынан келген болуы мүмкін. Маскарадтық билерде театр, би, музыка және сөз өнері элементтері қолданылады, бұл қарапайым ойын-сауық болып табылады, онда импровизацияланған билер күлкілі монологтармен ауыстырылады. Шай ішу тойлары қазір тек фольклорлық ансамбльдерде қайта жандандырылады; бұрын ол сөз сөйлеу, той жасау, ән шырқау және гимндер мен саз әндерін орындау кештері болатын. Дәуіт пен Голиат қойылымында музыка, би, театр, сондай-ақ көркем және әзіл-қалжыңға толы сөздер бар, бәрі де Дәуіт пен Голиат туралы библейлік оқиғаға негізделген. Чарльз Харрис, «Mighty Zebra» (танымал тринидадтық калипсо орындаушысы) 1950 жылдары Виргин аралдарында үлкен әсер еткен; ол 1952 жылы карнавалға келді және ЛаМотта ағайындар тобымен бірге Виргин аралдары қонақ үйінде өнер көрсетті. Билл ЛаМотта басқарған LaMotta Band өте танымал топ болды, ол бірнеше альбом жазды және 1957 жылы RCA Records үшін Mighty Zebra-ның альбомын жазды. Виргин аралдарындағы тағы бір маңызды калипсо тобы – Fabulous McClevertys, ол 1950 жылдардың соңында калипсо қызығушылығының шарықталу кезінде АҚШ-тың шығыс жағалауында кеңінен гастрольдік сапарлар жасады. Жергілікті музыканттардың алғашқы ресми тобы саналатын Native Brass Band 1907 жылы Лайонел Робертс басшылығымен құрылды. Бұл толық қара түсті құрамның АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылдануы сол кезде ерекше жағдай болды және осылайша 1812 жылғы соғыстан бері АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі алғашқы қара музыканттарды мойындады. Виргин аралдарының АҚШ Әскери-теңіз күштері оркестрі 1931 жылы әскери-теңіз әкімшілігінің кетуіне дейін Сент-Томас қаласында тұрақты түрде концерттер берді, ал құрылғаннан кейін көп ұзамай екі қосымша әскери-теңіз күштері оркестрі Сент-Кройда орналасты. Ювенилдік оркестрдің негізін қалаушы және әскери оркестр ансамблінің оркестр шебері Алтон Август Адамс аға, сонымен қатар 1919 жылы жазылған «Виргин аралдары маршын» (қазір Виргин аралдарының ресми аумақтық әнұраны), сондай-ақ Виргин аралдары губернаторының ресми маршын жазды. Бір ғана сақталған бамбуладан жасалған аранжировкадан басқа, Адамстың марштары оның құрметіне ие Джон Филип Соузаның стандартты американдық марш стиліне сәйкес келеді.

Хип-хоп

Виргин аралдарында, әсіресе Сент-Круа, Сент-Томас және Тортола аралдарында хип-хоп өнерінің дамуы байқалды. Атланта агломерациясында Виргин аралдарынан шыққан әртістердің арасында да хип-хоп өнері қарқынды дамып келеді. Виргин аралдарының белгілі хип-хоп орындаушыларына Тортоладан Ияз, Рок-Сити, Сент-Томас қаласынан Верс Симмондс, Тортола, Виргин аралдарынан К'Ар, CB 4 Lyfe тобының британдық мүшесі, сонымен қатар жеке карьерасын жүргізетін, бірақ CB тобының және VI-ға бағытталған Dem Rude Boyz хип-хоп тобының құрамында қалатын орындаушы жатады.

Мекемелер мен фестивальдер

Виргин аралдарындағы ең белгілі екі музыка институты – Арал орталығы (Сент-Кройда) және Рейхольд орталығы (Сент-Томаста). Екі орталық та батыс классикалық музыкасы, джаз, музыкалық театр және халықаралық поп жұлдыздарының концерттерін өткізеді. Сент-Круада Фредериксстедтегі Сент-Жерральд залында жергілікті тұрғындар квадриль билейтін және өнер көрсететін қоғамдық орын бар. Кармен Нибс О'Гарра, белгілі антигуандық калипсошы Фиггидің әйелі, "In de Calypso Tent" кітабының авторы. Кітап қазір қолжетімді болмаса да, ол Сент-Томас калипсо жарыстары туралы ақпаратты, сондай-ақ Виргин аралдарындағы танымал калипсолардың мәтінін және аралдардағы бұрынғы калипсо шатырларының тарихи бағдарламаларын қамтиды. Бұл аралдардың музыкалық өмірінің ғылыми тарихы болмаса да, "Альтон Август Адамс ағаның естеліктері: АҚШ Теңіз күштерінің алғашқы қара нәсілді әскери дирижері" кітабы Калифорния университетінің баспасынан Марк Клэгтің ғылыми редакциясымен жақында жарық көрді. Бұл кітап 1900-жылдардан 1950-жылдарға дейінгі Виргин аралдарындағы музыкалық өмірдің куәгері ретіндегі бірінші қол басылымды ұсынады. Адамстың естеліктері өте дәл, себебі ол музыкалық қызметінен басқа журналист ретінде де жұмыс істеген, ал оның көптеген жазбалары "The St. Thomas Times", "The Bulletin" және "The Pittsburgh Courier" газеттерінде жарияланған мақалалары мен жазбаларына негізделген.