Француз шатосы: Лафайеттің туған үйі және тарихы

Кіріспе

Францияның Овернь аймағындағы бекінілген шато – Шато-де-Шаваниак, сондай-ақ Шато-Лафайет деп те аталады. Бұл шато Луи XIII стилінде безендірілген он сегіз бөлмеден тұрады және Францияның Овернь провинциясындағы Шаваниак-Лафайетте орналасқан. Екі қара тас мұнарасының арасында салынған бұл шато 14 ғасырда тұрғызылған және 1757 жылы генерал Лафайеттің туған жері болған. 1916 жылы шотландиялық американдық өнеркәсіпші Джон К. Моффат бастаған бай қайырымдастар тобы, Бірінші дүниежүзілік соғысының салдарынан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін шатоны сатып алды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол генерал Лафайетке қатысты құжаттар мен заттарды сақтау мақсатында шатоны толыққанды жаңартып, қалпына келтірді. Бүгінде Шато-де-Шаваниак – жұртшылыққа ашық мұражай.

Тарих

Шаваниак сарайы 14 ғасырда салынған. 1701 жылы өрт шығып, ішінара қираған. Генерал Лафайет 1757 жылы осы жерде дүниеге келді. 1774 жылы Адриен де Нуаельге үйленді. Олардың төрт баласы болды: жас кезінде қайтыс болған Генриетта, Анастасия, Жорж және Вирджиния, олар сарайда өмір сүрді. Америка және француз төңкерістерінің батыры болған ол, король Людовик XVI-ның өліміне қарсы дауыс бергендіктен француз төңкерісшілерінен бас тартысқа түсті. Монархия құлағаннан кейін, ол Голландия Республикасы арқылы АҚШ-қа қашуға тырысты. Оны австриялықтар тұтқынға алып, Ольмұц бекінісінде түрмеге қамады. Ол, тумысынан австриялық болған Мария Антуанетта мен корольдің өмірін сақтап қалмағаны үшін сатқын деп есептелді. Лафайет 1797 жылы Францияға оралды. Сарай 1791 жылы Лафайетке қайтарылды, бірақ Лафайет елден қашқан кезде Франция Республикасы оны сатты. Кейіннен оның тәтесі сарайды сатып алды. 1916 жылдың желтоқсанында Джон К. Моффат басқаратын, Уильям А. Шанлер, Джозеф Шоат, Кларенс Маккей, Джордж фон Ленгерке Мейер, Джон Гриер Хиббен және Николас Мюррей Батлер кіретін қайырымдастық қоры, сарайды Лафайет есімімен аталған француз батырларының қоры үшін сатып алды, оны Шанлердің әйелі Беатрис Эшли Шанлер басқарды. Сарайдың бір бөлігі 1920 жылға дейін мектеп, жетімдер үйі және Лафайет превенториуі деп аталған аурухана ретінде пайдаланылды, оған 150 000 донор қаржы жұмсады. Соғыстан кейінгі кезеңде сарай кеңінен жөнделіп, Лафайетке және сол дәуірге қатысты естеліктермен жабдықталды. Шатыры жаңадан жабылды, негізі нығайтылды, мұнара қайта салынды және арт жағына шаршы мұнарасы бар оңтүстік қанат салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде сарай еврей балаларын жасыру үшін құпия орын ретінде пайдаланылды. Кіреберісте үлкен баспалдақ, суреттермен безендірілген галерея, Людовик XIII асханасы және күзет бөлмесі орналасқан. Бірінші қабатта үлкен зал, кітапхана және отбасылық жатын бөлмелері бар. Екінші қабатта үлкен зал және ваннасы мен саунасы бар бас жатын бөлмесі орналасқан. Төртінші қабатта франко-американдық достық бөлмесі бар.

The Château de Chavaniac was constructed in the 14th century. It was partially destroyed by a fire in 1701. General Lafayette was born here in 1757. He was married in 1774 to Adrienne de Noailles. They had four children together: Henriette, who died at a young age, Anastasie, Georges and Virginie who lived in the castle. A hero of the American and French revolutions, he was rejected by the French revolutionaries when he voted against the death of King Louis XVI. With the fall of the monarchy, he tried to flee to the United States through the Dutch Republic. He was captured by Austrians and was made prisoner by Austria at the fortress of Olmutz. He was considered a traitor for not saving the life of Marie Antoinette, an Austrian by birth, and the king. Lafayette returned to France in 1797. The château was restored to Lafayette in 1791 but sold by the French Republic when Lafayette fled the country. His aunt later bought the château. In December 1916, a group of philanthropists led by John C. Moffat, and including William A. Chanler, Joseph Choate, Clarence Mackay, George von Lengerke Meyer, John Grier Hibben, and Nicholas Murray Butler, purchased the château for the French Heroes Lafayette Memorial Fund which was managed by Chanler's estranged wife Beatrice Ashley Chanler. Parts of the château were used as a school, an orphanage and a hospital, known as the Lafayette Preventorium, until 1920, supported by funds from 150,000 donors. During the post war period, the château was extensively renovated and furnished with memorabilia from Lafayette and other period pieces. The roof was redone, foundations were stabilized, a tower was rebuilt and the south wing was built in the rear with a square tower. During World War II the château was used as a secret hiding place for Jewish children. In the entrance one finds a great staircase, a gallery with painted murals, a Louis XIII dining room, and a guardroom. The first floor has a grand salon, a library, and the family's bedrooms. The second floor has a great hall and the master bedroom with a bathroom and a sauna. The Franco American friendship room is found on the fourth floor.