Кіріспе

Француз саясаткері және экономисі Леонард Жозеф (Леон) Фаушер (leɔ̃ foʃe; 8 қыркүйек 1803 – 14 желтоқсан 1854) – француз саясаткері және экономисі.

Өмірбаян

Фаухер Лимож қаласында, Верхняя Вьеннада дүниеге келген. Тоғыз жасында отбасы Тулузаға көшіп келді, бала сонда мектепке барды. 1816 жылы ата-анасы ажырасып, Леон Фаухер әкесінің оны кәсіпке баулу әрекеттеріне қарсылық көрсетті, бірақ мектептегі қалған уақытында өзі мен анасын асырау үшін кестелеу және тігін жасаумен айналысты. Парижде жеке репетитор ретінде археология және тарих саласында оқуын жалғастырды, бірақ 1830 жылғы революция кезінде ол либералдық бағытта белсенді саяси журналистикаға тартылды. Ол 1830-1833 жылдары "Темп" газеті штабында жұмыс істеді, содан кейін қысқа мерзімге "Constitutionnel" басылымының редакторы болды. Оның жексенбілік газеті "Le Bien public" қаржылық тұрғыдан сәтсіздікке ұшырады; саяси тәуелсіздігі "Constitutionnel" газетінен зейнеткерлікке шығуына себеп болғандықтан, ол 1834 жылы "Le Courrier français" газетіне қосылды, ол 1839 жылдан 1842 жылға дейін редакторы болды, содан кейін газет иесі ауысты. Фаухер 1842 жылы Пельгрино Росси ұйымдастырған "Société d'économie politique" қоғамының алғашқы мүшесі болды. Ол саясатта династиялық сол қанатқа жатты және үнемі радикалды либералдарға ұстамдылықты қадағалап отырды. "Courrier français" газетімен байланысын тоқтатқаннан кейін ол көбінесе экономикалық мәселелерге назар аударды. Ол неміс кедендік одағына ("Zollverein") қарсы салмақ ретінде латын елдері арасында кедендік одақ құруды жақтады, және мұндай шараның іске аспайтындығын ескере отырып, 1842 жылы ұсынысын Франция мен Бельгия арасындағы кедендік одаққа дейін шектеді. Ол еркін сауданы насихаттау үшін Бордо қауымдастығын ұйымдастыруға көмектесті, және еркін сауда жақтаушысы ретінде 1847 жылы Реймстің депутаттар палатасына сайланды. 1848 жылғы революциядан кейін ол Марна департаментінен Конституциялық Ассамблеяға сайланды, онда ол көптеген республикалық шараларға қарсы болды – еңбек сағаттарын шектеу, Парижде ұлттық жұмыс орындарын құру, өлім жазасын жою және тағы басқалар. Луи Наполеон президент болған кезде ол қоғамдық жұмыстар министрі, содан кейін ішкі істер министрі болды, бірақ оның префекттерге жолданған айналма хат арқылы алдағы сайлауға әсер ету әрекеті Конституциялық Ассамблея тарапынан сынға ұшырады және ол 1849 жылдың 14 мамырында қызметінен кетуге мәжбүр болды. 1851 жылы Наполеон жалпы сайлау құқығын енгізу ниетін білдіргенге дейін ол қайтадан ішкі істер министрі болды. Желтоқсан төңкерісінен кейін ол Наполеон құрған консультативтік комиссияға қатысудан бас тартты. Ол 1849 жылы Моральдық және саяси ғылымдар академиясының мүшесі болып сайланды, және саясаттан зейнеткерлікке шығуы экономика бойынша жазбаларына оралуға мүмкіндік берді. Ол 1854 жылы денсаулығын жақсарту үшін Италияға барған, ал Парижге жұмыс ісімен оралғанда Марсельде тиф ауруына шалдығып, сол жерде қайтыс болды.

Шығармалары

1843 жылы Фаухер ағылшын әлеуметтік жүйесін зерттеу үшін Англияға сапар шекті және зерттеулерінің нәтижелерін белгілі «Etudes sur l'Angleterre» (2 том, 1845) еңбегінде жариялады, бұл еңбек алғаш рет «Revue des deux mondes» журналында жарық көрген. Оның түрлі жазбалары «Mélanges d'economie politique et de finance» (2 том, 1856) жинағында топтастырылды, ал заң шығарушы органындағы сөздері «Леон Фаухер: өмірбаяны және хаттар» (2 том, 2-ші басылым, Париж, 1875) еңбегінің II томында жарияланды.