Кіріспе

Француз романы, публицист және журналист Эдмонд Франсуа Валентин Абу (14 ақпан 1828 – 16 қаңтар 1885) – француз романы, публицист және журналист.

Өмірбаян

Оут Франциядағы Лотарингия аймағындағы Мозель департаментіне қарасты Диуз қаласында дүниеге келген. 1848 жылы ол École Normale-ге түсіп, Гипполит Тэйн бірінші болған жыл сайынғы конкурста екінші орын алды. Колледждегі замандастарының арасында Тейнеден басқа Франсиск Сарси, Шалемель Лакур және Превост Парадол болды. Олардың ішінде Оут ең белсенді, қуатты, жарқын және "тәртіпсіз" болып саналды. Ол өзінің мектеп ұстаздарының бірі оған "Сіз ешқашан кішкентай Вольтерден артық бола алмайсыз" деді. Колледжді бітірген соң ол Афинадағы француз мектебінде оқыды, бірақ ол профессорлық мансапқа ұмтылмағанын мәлімдеді және 1853 жылы Францияға оралып, әдебиет пен журналистикаға өзін арнады. Оның ең танымал романы – «Жаршы және оның банкирі» (авторы Том Тейлордың драматизациясы). Грекияда Оут қарақшылар мен полиция арасындағы ерекше келісімді байқады: қарақшылық қауіпсіз және беделді кәсіпке айналып келе жатқан еді. Оут бұл идеяны дамытып, өз бизнесін тіркелген акционерлік қоғамға айналдырған қарақшы басшының тарихын құрастырды. Оубеттің қазіргі Грекия туралы «La Grèce contemporaine» (1854) атты еңбегі бірден сәттілікке ие болды. Бірақ оның «Толла» (1855) романы, жас париждік актрисаның оқиғасы, бұрынғы итальяндық «Витория Савелли» (1841) романына тым еркін сүйенгені үшін сынға ұшырады. Бұл оған қарсы көңіл көтеруге және көптеген шабуылдарға ұшырауға себеп болды. «Фигароға» «Валентин де Квилли» деген псевдониммен жазылған «Lettres d'un bon jeune homme» хаттары да ашу-ыза тудырды. Келесі бірнеше жылда ол роман, әңгіме, пьеса (сәтті болмады), римдік мәселе туралы памфлет, күннің басқа да тақырыптарына қатысты көптеген памфлеттер, сансыз газет мақалалары, кейбір өнер сыншылықтары, жауларының шабуылдарына жауаптар және саяси экономика бойынша танымал нұсқаулықтар – «L'A B C du travailleur» (1868), «Le progrès» (1864) жазды. Оның маңызды романдары: «Маделон» (1863), «Жақсылық» (1867), «Вейль Рош» (1866) трилогиясын құрайтын үш роман және «Батыр адам» (1880) – Эмиль Золаның «Ассомоир» романында француз жұмысшысының бейнесіне қарсы пікірді білдіретін туынды. Ол ең жақсы жармашы ретінде есте сақталады, «Le nez d'un notaire» (1862); «Le roi des montagnes» (1856); «L'homme à l'oreille cassée» (1862); «Trente et quarante» (1858); «Le cas de M. Guérin» (1862; қараңыз Жорж Морис де Герин) кітаптары үшін. Оуберт империяға деген көзқарасы достық, бірақ сыншыл болды. Ол 1870 жылдың басында Эмил Оливьедің либералды министрлігін қуанышпен қарсы алды және Франко-пруссия соғысын құттықтады. Бірақ соғыс салдарынан ол 1858 жылы әдеби жетістіктерінің жемісімен сатып алған Эльзастағы сүйікті үйінен айырылды. Империя құлағаннан кейін ол республикашыл болып, консервативті реакционерлерге қарсы күреске белсенді түрде қатысты. 1872 жылдан 1877 жылға дейін оның «XIXe Siècle» газеті елдегі ықпалды басылымға айналды. Алайда оның саяси мансабы одан әрі дамымады. 1884 жылдың 23 қаңтарында ол Француз академиясының мүшесі болып сайланды, бірақ 66 жасында қайтыс болды. Париждегі Пэр-Лашез зиратындағы қабіріне Густав Крауктың мүсіні орнатылған.