Гюстав Флуренс: Француз революционері мен жазушысы
Gustave Flourens
Гюстав Флуренс (1838-1871) – француздық революционер, жазушы. Адамзат тарихы бойынша лекциялары дін қызметкерлерінің наразылығын тудырды. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз революционері және жазушысы (1838–1871)
French revolutionary and writer (1838–1871)
Густав Флоренс (4 тамыз 1838, Париж – 3 сәуір 1871) – француз революциялық көшбасшысы және жазушы, физиолог Жан Пьер Флоренстің ұлы (Франция колледжінің профессоры және 1838-1839 жылдары депутат). Ол сондай-ақ, Үшінші Республика кезінде сыртқы істер министрі болған Эмиль Флоренстің ағасы болды. 25 жасында Флоренс 1863 жылы әкесінің тапсыруымен Collège de France-те адамзат тарихы бойынша лекция оқыды. Оның адамзат тегінің көп түрлі болуы туралы теориясы дін қызметкерлерін наразылыққа толтырды және оған лекцияларын жалғастыруға тыйым салынды. Содан кейін ол Брюссельге барып, лекцияларын "Histoire de l'homme" (1863) деген атпен жариялады. Густав Флоренс Константинополь және Афина қалаларын аралап, 1866-1868 жылдардағы Криті көтерілісіне қатысты; ол Криті революциялық ассамблеясының атынан Афинаға қиын миссияға жіберілгендердің бірі болды. Ол Виктор Гюго сияқты ықпалды тұлғаларды Криті көтерілісін қолдауға көндіруге тырысты. Густав Флоренс Италияда да біраз уақыт өткізді, онда "Fe polo d'Italia" газетінде жариялаған мақаласы үшін тұтқындалып, түрмеге қамалды. Ақырында Францияға оралғаннан кейін, "Pays" газетінің редакторы Пол де Кассанакпен болған дуэльде өмірінен айрылуға азда-азда қалды. Парижде ол "қызыл республикашылдық" идеологиясын жақтады және "La Marseillaise" апталық газетінде мақалалар жаза бастады. 1870 жылдың 7 ақпанында Белльвильде төңкеріс ұйымдастыруға тырысқан әрекеті сәтсіз аяқталып, Франциядан қашуға мәжбүр болды. Наполеон III құлағаннан кейін Парижге оралған ол 500-ге жуық шабуылдаушыдан (tirailleurs) тұратын отрядқа басшылық етті. Оның көтерілісшілік әрекеттері (оның 1870 жылғы қазан айындағы уақытша үкіметтің орташа саясатына қарсы көтерілісін ұйымдастырушылардың бірі болғаны) салдарынан ол Уақытша үкімет тарапынан Винсеннге жақын орналасқан Крэтейльде тұтқынға алынып, 1870 жылдың 7 желтоқсанында Мазас түрмесіне қамалды, бірақ 21-22 қаңтар түнінде оның жауынгерлері тарапынан босатылды. 18 наурызда ол халық көтерілісіне қосылып, 20-шы округтен революциялық коммуна мүшесі болып сайланды және генерал атағын алды. Густав Флоренс көтерілістің ең белсенді көшбасшыларының бірі болды. 3 сәуір күні таңертең Версаль әскерлеріне қарсы шабуылдан кейін ол Шату мен Руйельді бөліп тұрған көпірдің жанындағы қонақүйге қашты. Сол жерде жандармерия оны тұтқындап, қаруын алып қойғаннан кейін, капитан Жан Марк Демарет оны өлтірді. "Science de l'homme" (Париж, 1869) еңбегінен басқа, Флоренс көптеген жарияланбалардың авторы болды.
Gustave Flourens (4 August 1838 in Paris – 3 April 1871) was a French Revolutionary leader and writer, son of the physiologist Jean Pierre Flourens (who was Professor at the Collège de France and deputy in 1838 1839). He was also the elder brother of Émile Flourens, who became minister of foreign affairs under the Third Republic. At 25 years of age Flourens undertook in 1863, on behalf of his father, a course of lectures at the Collège de France, on the subject of the history of humankind. His theories as to the manifold origin of the human race gave offence to the clergy, and he was prevented from delivering further lectures. He then went to Brussels, where he published his lectures under the title of Histoire de l'homme (1863). Gustave Flourens then visited Constantinople and Athens and took part in the Cretan insurrection of 1866 1868; he was one of those chosen for a difficult mission to Athens on behalf of the Cretan Revolutionary Assembly. He attempted to convince influential people, such as Victor Hugo, to support the Cretan insurrection. Gustave Flourens then spent some time in Italy, where an article of his in the Fe polo d'Italia caused his arrest and imprisonment, and finally, having returned to France, nearly lost his life in a duel with Paul de Cassagnac, editor of the Pays. In Paris he devoted his time to the cause of "red republicanism", and begin writing articles in the La Marseillaise weekly newspaper. At length, having failed in an attempt to organize a revolution at Belleville on 7 February 1870, was compelled to flee from France. Returning to Paris on the downfall of Napoleon III, placed himself at the head of a body of 500 tirailleurs (sharpshooters). Because of his insurrectionary proceedings (he was one of the organizers of the October 1870 uprising against the provisional government's moderate policy) he was taken prisoner at Créteil, near Vincennes, by the provisional government, and confined at Mazas on 7 December 1870, but was released by his men on the night of 21–22 January. On 18 March he joined the population's uprising, was elected a member of the revolutionary Commune by the 20th arrondissement, and was named general. Gustave Flourens was one of the most active leaders of the insurrection, and after a sortie against the Versailles troops in the morning of 3 April, he fled into an inn near the bridge that separates Chatou and Rueil. There, after he was captured and disarmed by the Gendarmerie, he was murdered by Captain Jean Marc Démaret. Besides his Science de l'homme (Paris, 1869), Flourens was also the author of numerous fugitive pamphlets.
Жюль Вернге әсер еткен болуы мүмкін
Уильям Бутчер Жюль Верннің кейбір заманауи басылымдарына қосымша жазбаларында 1978 жылғы 5 наурыздағы "Sunday Times" газетінде келтірілген мәліметке сүйене отырып, Верннің ең әйгілі кейіпкерлерінің бірі – Капитан Немоның Густав Флоренс прототипі болғанын айтқан. Бұл пікірге Леонидас Калливретакис қарсы шықты.
In his notes to modern editions of some of Jules Verne's works William Butcher, citing the Sunday Times of 5 March 1978, has suggested that one of Verne's most famous characters, Captain Nemo, is based on Gustave Flourens. This view has been challenged by Leonidas Kallivretakis.
Сара Бернхардтпен достық
Өзінің "Менің қос өмірім" атты автобиографиясында актриса Сара Бернхардт оны былайша сипаттады: "Мен сондай-ақ армандар мен утопиялық қиялдағы ақылсыз, есінен жаңылысқан адамды да таныстым және жиі көрдім. Оның есімі Флоренс еді, ол бойы ұзын, келбеті жақсы жігіт еді. Ол баршаның бақытты және бай болуын қалады, солдаттарды атып тастады, бірақ олардың бірін немесе бірнешеуін бақытсыз ететінін ойлаған жоқ. Онымен пікір таластыру мүмкін емес еді, бірақ ол тартымды және батыл болды. Мен оны өлімінен екі күн бұрын көрдім. Ол менімен бірге драма өнеріне берілгісі келген өте жас қызды алып келді. Мен оған көмектесемін деп уәде бердім. Екі күннен кейін сол қыз маған Флореннің қаһармандық өлім туралы хабарлады. Ол қарсы тұрудан бас тартты, қолдарын кернеп, шешіне алмаған солдаттарға: "Атыңдар, атыңдар! Сендерді аямауым керек еді!" – деп айғайлады. Ал олардың оқтары оны өлтірді."
In her autobiography, My Double Life (p. 220), the actress Sarah Bernhardt described him as follows:
"I also knew and frequently saw a mad sort of fellow, full of dreams and Utopian follies. His name was Flourens, and he was tall and nice looking. He wanted every one to be happy and every one to have money, and he shot down the soldiers without reflecting that he was commencing by making one or more of them unhappy. Reasoning with him was impossible, but he was charming and brave. I saw him two days before his death. He came to see me with a very young girl who wanted to devote herself to dramatic art. I promised him to help her. Two days later the poor child came to tell me of the heroic death of Flourens. He had refused to surrender, and, stretching out his arms, had shouted to the hesitating soldiers, 'Shoot, shoot! I should not have spared you!' And their bullets killed him."